Πώς θα απαντήσουμε στην Τουρκία αν προκληθούμε – Εξετάζονται όλα τα δυνατά σενάρια

Με του­λά­χι­στον τέσσερα σενάρια σε ετοι­μό­τητα προς ενερ­γο­ποί­ηση πορεύ­ε­ται η Αθήνα εν αναμονή του κυο­φο­ρού­με­νου τουρ­κι­κού νομο­σχε­δίου, το περιε­χό­μενο του οποίου βρί­σκε­ται ακόμη υπό δια­μόρ­φωση, με τις όποιες πλη­ρο­φο­ρίες έχουν γίνει έως τώρα γνωστές να κινού­νται σε επίπεδο δημο­σιο­γρα­φι­κών πλη­ρο­φο­ριών τις οποίες η Αθήνα απο­φεύ­γει να σχο­λιά­σει έως ότου έχει στα χέρια της την επίσημη εκδοχή του.

Παρά την αρχική εντύ­πωση που είχε δια­μορ­φω­θεί μέσω των τουρ­κι­κών ΜΜΕ, που καθη­με­ρινά τρο­φο­δο­τού­σαν τη δημόσια σφαίρα με προ­κλη­τι­κές λεπτο­μέ­ρειες γύρω από τις δια­τά­ξεις του νομο­σχε­δίου το οποίο, όπως γινόταν αντι­λη­πτό, θα μετέ­τρεπε σε νόμο του τουρ­κι­κού κράτους την ανυ­πό­στατη θεωρία της «Γαλά­ζιας Πατρί­δας», το σχετικό κανο­νι­στικό κείμενο βρί­σκε­ται προ­σώ­ρας υπό επε­ξερ­γα­σία χωρίς να έχει περάσει από το προ­βλε­πό­μενο στάδιο της συζή­τη­σης σε επίπεδο κοι­νο­βου­λευ­τι­κής επι­τρο­πής, γεγονός που μετα­θέ­τει την υποβολή του σε χρόνο μετα­γε­νέ­στερο.

Εξού και τα τελευ­ταία 24ωρα εξα­σθε­νεί διαρκώς η φημο­λο­γία για ένα «θερμό καλο­καίρι» στο Αιγαίο αφού, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες, ολοένα και κερ­δί­ζει έδαφος η εκδοχή πως το νομο­σχέ­διο πρό­κει­ται εν τέλει να κατα­τε­θεί στην τουρ­κική Εθνο­συ­νέ­λευση εκτός θέρους, με πιθα­νό­τερη περίοδο, σύμφωνα με αρμό­διες πηγές, το τελευ­ταίο τρίμηνο του 2026. Αυτό επι­βε­βαί­ωσε χθες και ο Γιώργος Γερα­πε­τρί­της στη Βουλή, όπου, μεταξύ άλλων, σημεί­ωσε πως «δια­φαί­νε­ται ότι θα υπάρξει μεγάλη καθυ­στέ­ρηση στην κατά­θεση ή και ψήφιση του νομο­σχε­δίου».

Ανοι­κτοί δίαυλοι

Παρά την κορύ­φωση της λεκτι­κής έντασης που έχει προη­γη­θεί από πλευράς Αγκυρας όλο το προη­γού­μενο διά­στημα, οι λει­τουρ­γι­κοί δίαυλοι που έχουν εγκα­θι­δρυ­θεί την τελευ­ταία τριετία μεταξύ των δύο πλευρών παρα­μέ­νουν ανοι­χτοί, χωρίς ωστόσο να έχει χρεια­στεί – όπως σημειώ­νει η Αθήνα – να σηκώ­σουν μέχρι στιγμής τα τηλέ­φωνα οι δύο υπουρ­γοί Εξω­τε­ρι­κών για κάποια απευ­θείας επι­κοι­νω­νία.

Βέβαιο, ωστόσο, θεω­ρεί­ται πως ο Γιώργος Γερα­πε­τρί­της και ο Χακάν Φιντάν θα έχουν την ευκαι­ρία (ασχέτως αν θα την αξιο­ποι­ή­σουν) για μια κατ’ ιδίαν συνά­ντηση στις 7 και 8 Ιουλίου, στο περι­θώ­ριο της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ που διε­ξά­γε­ται στην Αγκυρα — εκτός αν συμπέ­σουν νωρί­τερα σε υπουρ­γική συνά­ντηση της Δια­δι­κα­σίας Συνερ­γα­σίας Νοτιο­α­να­το­λι­κής Ευρώπης στις 10 Ιουνίου στη Σόφια. Μέχρι το συγκε­κρι­μένο νατοϊκό ορόσημο πάντως, η ελλη­νική πλευρά (και όχι μόνο) απο­πνέει βεβαιό­τητα πως δεν ανα­μέ­νε­ται κάποια εξέλιξη σε ό,τι αφορά έναν πιθανό αιφ­νι­δια­σμό από τουρ­κι­κής πλευράς μέσω πρόωρης κατά­θε­σης του συγκε­κρι­μέ­νου νομο­σχε­δίου προς ψήφιση.

Και τούτο γιατί μια τέτοια κίνηση θα προ­κα­λούσε τη σφοδρή διπλω­μα­τική αντε­πί­θεση από πλευράς Ελλάδας στο πλαίσιο της νατοϊ­κής συνόδου, με απο­τέ­λε­σμα να κιν­δυ­νεύ­σει να τινα­χθεί η νατοϊκή συνά­ντηση κορυφής στον αέρα, αφού θα άλλαζαν άρδην η ατζέντα και οι στόχοι της, εάν το επί­κε­ντρο της συζή­τη­σης μετα­το­πι­ζό­ταν σε μια διένεξη μεταξύ δύο συμ­μά­χων, εξέλιξη που η Τουρκία και τα άλλα μέλη της Συμ­μα­χίας θα απεύ­χο­νταν. Οπως έχει επι­ση­μο­ποι­η­θεί, άλλωστε, στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ θα συμ­με­τά­σχει και ο αμε­ρι­κα­νός πρό­ε­δρος, Ντό­ναλντ Τραμπ.

Τα μηνύ­ματα των συμ­μά­χων

Ανε­ξάρ­τητα πάντως από τις προ­θέ­σεις ή τις απο­φά­σεις της Αγκυρας, η Αθήνα δεν έχει στα­μα­τή­σει να μεριμνά για την πλήρη ενη­μέ­ρωση όλων των φορέων, εταίρων και συμ­μά­χων, σχετικά με την πιθα­νό­τητα τουρ­κι­κής πρό­κλη­σης στο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο, και τη βεντά­λια των ελλη­νι­κών αντι­δρά­σεων, με την τουρ­κική πλευρά να έχει γίνει ήδη απο­δέ­κτης των πρώτων προει­δο­ποι­η­τι­κών μηνυ­μά­των από πλευράς Ευρώπης σχετικά με τις πιθανές κυρώ­σεις με τις οποίες θα βρεθεί αντι­μέ­τωπη. Αξιο­ποιώ­ντας κάθε ευκαι­ρία και λει­τουρ­γώ­ντας παρα­σκη­νιακά με στόχο την αποφυγή έκθεσης σε περί­πτωση που τελικά το περιε­χό­μενο του τουρ­κι­κού νομο­σχε­δίου δεν είναι κατά την υποβολή του αυτό που επί του παρό­ντος διαρ­ρέει, ο επι­κε­φα­λής της ελλη­νι­κής διπλω­μα­τίας έχει ενη­με­ρώ­σει αρμο­δίως την ευρω­παϊκή οικο­γέ­νεια, δια­μη­νύ­ο­ντας και σε δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις του εσχάτως με τρόπο εμφα­τικό πως απαι­τεί­ται αλλη­λεγ­γύη, τήρηση σε καθο­λικό επίπεδο του Διε­θνούς Δικαίου και άρθρωση ενιαίας ισχυρής φωνής κατά οποιου­δή­ποτε ανα­θε­ω­ρη­τι­σμού.

Μία-μία, ήδη οι ευρω­παϊ­κές πρω­τεύ­ου­σες, με χαρα­κτη­ρι­στι­κό­τερο παρά­δειγμα αυτό του Βερο­λί­νου, έχουν αρχίσει να μετα­φέ­ρουν στην Αγκυρα (που πάντως δια­τεί­νε­ται πως το τουρ­κικό νομο­σχέ­διο θα πατά πάνω στο Διεθνές Δίκαιο) πως τυχόν μονο­με­ρείς ενέρ­γειες που παρα­βιά­ζουν τη διεθνή νομι­μό­τητα θα έχουν άμεσες συνέ­πειες από πλευράς Βρυ­ξελ­λών, οι οποίες, μάλιστα, δεν θα είναι αμε­λη­τέες.

Την ίδια ώρα βεβαίως που η Τουρκία λαμ­βά­νει το ένα μετά το άλλο τα σαφή μηνύ­ματα των ευρω­παϊ­κών χωρών, από το εσω­τε­ρικό της γεί­το­νος επι­χει­ρεί­ται μια απο­κλι­μά­κωση της έντασης μέσω της δια­βε­βαί­ω­σης πως πρό­κει­ται για έναν νόμο τύπου «Μανιάτη του 2011» που θα σκια­γρα­φεί βάσει Διε­θνούς Δικαίου τα όρια δυνα­το­τή­των του τουρ­κι­κού κράτους σε ό,τι αφορά τη θαλάσ­σια δικαιο­δο­σία. Παράλ­ληλα, ωστόσο, επι­μέ­νει και η «σκληρή» τουρ­κική γραμμή που κάνει λόγο για «εκπλή­ξεις» και «παγίδες» που θα γίνουν αντι­λη­πτές αργό­τερα, κατά την εφαρ­μογή των δια­τά­ξεων, οι οποίες στην πράξη θα εξου­σιο­δο­τούν τον τούρκο πρόεδρο να δίνει εντολές για δράσεις στη θαλάσ­σια περιοχή με τρόπο παρά­νομο και προ­κλη­τικό.

Οι «κεραίες» της Αθήνας, πάντως, που είναι ανοι­χτές και συλ­λέ­γουν αθόρυβα πλη­ρο­φο­ρίες σε καθη­με­ρινή βάση σχετικά με το επι­κεί­μενο νομο­σχέ­διο, στα τελευ­ταία στοι­χεία που έχουν κατα­γρά­ψει δεν έχουν εντο­πί­σει τον όρο «Γαλάζια Πατρίδα» εντός των δια­τά­ξεων αλλά ούτε και την ανυ­πό­στατη θεωρία των «γκρίζων ζωνών». Μένει να φανεί αν θα επα­να­λαμ­βά­νε­ται η αναφορά στο casus belli στο Αιγαίο – για το οποίο ο ίδιος ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης είχε ζητήσει δημο­σίως από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντο­γάν να αρθεί κατά το πρό­σφατο ελλη­νο­τουρ­κικό ΑΣΣ στην Αγκυρα – καθώς και αν θα επα­να­χα­ράσ­σε­ται το άκυρο τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο. Σε κάθε περί­πτωση, η Ελλάδα ανα­μέ­νε­ται να έχει τον τελευ­ταίο λόγο, με τις πλη­ρο­φο­ρίες που κατα­γρά­φουν «ΤΑ ΝΕΑ» να απο­τυ­πώ­νουν του­λά­χι­στον τέσσερα σενάρια αντί­δρα­σης απέ­να­ντι σε πιθανή τουρ­κική προ­κλη­τι­κό­τητα μέσω του εν λόγω νομο­σχε­δίου.

Οι επι­λο­γές αντε­πί­θε­σης

Οπως, δε, τονί­ζουν τις τελευ­ταίες ώρες αρμό­διες πηγές, οι επι­λο­γές αντε­πί­θε­σης της ελλη­νι­κής πλευράς οι οποίες βρί­σκο­νται, μετά λόγου γνώσεως, αυτή τη στιγμή στο τραπέζι, αφορούν από θεσμο­θέ­τηση θαλασ­σίου πάρκου στο Ανα­το­λικό Αιγαίο έως και το ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα της Ελλάδας, με βάση τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασ­σας, να επε­κτεί­νει τα χωρικά της ύδατα νοτίως της Κρήτης στα 12 ναυτικά μίλια. Και στη μία και στην άλλη περί­πτωση εξάλλου, η Αθήνα, με τον πιο επίσημο τρόπο έχει κατα­στή­σει σαφές πως και το Εθνικό Θαλάσ­σιο Πάρκο στα Δωδε­κά­νησα έπεται αμέσως μετά τη δημιουρ­γία του Εθνικού Θαλασ­σίου Πάρκου σε Νότιο Αιγαίο και Ιόνιο (τα οποία θεσμο­θε­τού­νται άμεσα) ενώ, επίσης, έχει ξεκα­θα­ρί­σει επα­νει­λημ­μένα πως η επέ­κταση των χωρικών της υδάτων απο­τε­λεί νόμιμο δικαί­ωμα που θα ασκηθεί στον κατάλ­ληλο χρόνο.

Πηγή: tanea.gr