Το νησί που πληρώνει το ακριβότερο λίτρο για να μείνει ακίνητο

Στα 2,24 ευρώ το λίτρο η αμόλυβδη στη Ρόδο, 13,5 λεπτά πάνω από τον πανελλαδικό μέσο όρο και 15 λεπτά πάνω από Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Τα Δωδεκάνησα είναι πλέον ο δεύτερος ακριβότερος νομός της χώρας, με 34,1 λεπτά αύξηση από την αρχή του έτους και 5,1 λεπτά μέσα σε 7 μόνο ημέρες. Το πρόβλημα δεν είναι το επιπλέον 6,75 ευρώ στο γέμισμα του ιδιώτη, όσο κι αν πονάει. Το πρόβλημα είναι το diesel στα 2,145 ευρώ, 28,9% πάνω από τον Ιανουάριο, που φορτώνει 240,50 ευρώ τον μήνα σε κάθε επαγγελματικό όχημα και περνάει αθόρυβα στο ράφι του σούπερ μάρκετ, στο πιάτο της ταβέρνας, στο τιμολόγιο του ξενοδοχείου. Σε νησί όπου τίποτα δεν κινείται χωρίς ρόδες, το καύσιμο δεν είναι ένα κόστος ανάμεσα σε άλλα, είναι ο πολλαπλασιαστής όλων των άλλων.

Και εδώ αρχίζει το ερώτημα που κανείς δεν απαντά. Γιατί ένα λίτρο που φτάνει στο λιμάνι της Ρόδου με τον ίδιο πετρελαιοφόρο κοστίζει 20 λεπτά περισσότερο από πρατήριο σε πρατήριο του ίδιου νησιού; Η διαφορά μεταφοράς εξηγεί ένα μέρος, η διαφορά των 9,4% μεταξύ γειτονικών αντλιών δεν την εξηγεί κανένα καράβι. Το μεταφορικό ισοδύναμο, που υποτίθεται ότι θα έσβηνε ακριβώς αυτή την ανισότητα, μοιάζει με σημείωση στο περιθώριο ενός λογαριασμού που μεγαλώνει κάθε εβδομάδα. Η Επιτροπή Ανταγωνισμού και το Υπουργείο Ανάπτυξης έχουν τα στοιχεία μπροστά τους, εβδομάδα με εβδομάδα, νομό με νομό.

Όσο κανείς δεν ρωτάει ποιος κερδίζει τη διαφορά, η Ρόδος θα πληρώνει για το προνόμιο να είναι νησί.