Το νησί που πληρώνει το ακριβότερο λίτρο για να μείνει ακίνητο

Στα 2,24 ευρώ το λίτρο η αμό­λυ­βδη στη Ρόδο, 13,5 λεπτά πάνω από τον πανελ­λα­δικό μέσο όρο και 15 λεπτά πάνω από Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νίκη. Τα Δωδε­κά­νησα είναι πλέον ο δεύ­τε­ρος ακρι­βό­τε­ρος νομός της χώρας, με 34,1 λεπτά αύξηση από την αρχή του έτους και 5,1 λεπτά μέσα σε 7 μόνο ημέρες. Το πρό­βλημα δεν είναι το επι­πλέον 6,75 ευρώ στο γέμισμα του ιδιώτη, όσο κι αν πονάει. Το πρό­βλημα είναι το diesel στα 2,145 ευρώ, 28,9% πάνω από τον Ιανουά­ριο, που φορ­τώ­νει 240,50 ευρώ τον μήνα σε κάθε επαγ­γελ­μα­τικό όχημα και περνάει αθόρυβα στο ράφι του σούπερ μάρκετ, στο πιάτο της ταβέρ­νας, στο τιμο­λό­γιο του ξενο­δο­χείου. Σε νησί όπου τίποτα δεν κινεί­ται χωρίς ρόδες, το καύσιμο δεν είναι ένα κόστος ανάμεσα σε άλλα, είναι ο πολ­λα­πλα­σια­στής όλων των άλλων.

Και εδώ αρχίζει το ερώτημα που κανείς δεν απαντά. Γιατί ένα λίτρο που φτάνει στο λιμάνι της Ρόδου με τον ίδιο πετρε­λαιο­φόρο κοστί­ζει 20 λεπτά περισ­σό­τερο από πρα­τή­ριο σε πρα­τή­ριο του ίδιου νησιού; Η διαφορά μετα­φο­ράς εξηγεί ένα μέρος, η διαφορά των 9,4% μεταξύ γει­το­νι­κών αντλιών δεν την εξηγεί κανένα καράβι. Το μετα­φο­ρικό ισο­δύ­ναμο, που υπο­τί­θε­ται ότι θα έσβηνε ακριβώς αυτή την ανι­σό­τητα, μοιάζει με σημεί­ωση στο περι­θώ­ριο ενός λογα­ρια­σμού που μεγα­λώ­νει κάθε εβδο­μάδα. Η Επι­τροπή Αντα­γω­νι­σμού και το Υπουρ­γείο Ανά­πτυ­ξης έχουν τα στοι­χεία μπροστά τους, εβδο­μάδα με εβδο­μάδα, νομό με νομό.

Όσο κανείς δεν ρωτάει ποιος κερ­δί­ζει τη διαφορά, η Ρόδος θα πλη­ρώ­νει για το προ­νό­μιο να είναι νησί.