Βρήκαν διαβατήριο με 500 δολάρια στο Καστέλλο και το παρέδωσαν στον κάτοχό του οι εργαζόμενοι της Αρχαιολογίας

Σε μία σπου­δαία πράξη ευ­συ­νει­δη­σί­ας και τι­μιό­τη­τας προ­έ­βη­σαν οι ερ­γα­ζό­με­νοι της Αρ­χαιο­λο­γί­ας στο Πα­λά­τι των Ιπ­πο­τών, στη Ρόδο, απο­δει­κνύ­ο­ντας πως, ακόμη και στις ημέ­ρες μας, υπάρ­χουν άν­θρω­ποι που αντι­με­τω­πί­ζουν με υπευ­θυ­νό­τη­τα και σε­βα­σμό την πε­ριου­σία των συ­ναν­θρώ­πων τους.

Στον αύ­λειο χώρο του Κα­στέλ­λο εντο­πί­στη­κε δια­βα­τή­ριο αλ­λο­δα­πού (Αμε­ρι­κα­νού) επι­σκέ­πτη, το οποίο πε­ριεί­χε, εκτός από τα προ­σω­πι­κά του έγ­γρα­φα, και το ση­μα­ντι­κό χρη­μα­τι­κό ποσό των 500 δο­λα­ρί­ων.

Το δια­βα­τή­ριο βρή­καν αρ­χαιο­φύ­λα­κες, μαζί με τον προϊ­στά­με­νό τους Νι­κή­τα Μπάκα και τον Γιάν­νη Γε­ρό­λυ­μο, οι οποί­οι χωρίς δεύ­τε­ρη σκέψη φρό­ντι­σαν να ακο­λου­θή­σουν όλες τις προ­βλε­πό­με­νες δια­δι­κα­σί­ες, ώστε το πο­λύ­τι­μο έγ­γρα­φο και τα χρή­μα­τα να επι­στρέ­ψουν στον άν­θρω­πο που τα είχε χάσει. Αμέ­σως ενη­μέ­ρω­σαν την Αστυ­νο­μία και δή­λω­σαν την εύ­ρε­ση του δια­βα­τη­ρί­ου, προ­κει­μέ­νου να γίνει η απα­ραί­τη­τη έρευ­να για τον εντο­πι­σμό του αλ­λο­δα­πού κα­τό­χου του.

Η κι­νη­το­ποί­η­ση ήταν άμεση και, μέσω της σχε­τι­κής έρευ­νας, οι αστυ­νο­μι­κές αρχές κα­τά­φε­ραν να εντο­πί­σουν τον ιδιο­κτή­τη του δια­βα­τη­ρί­ου. Πρό­κει­ται για τον Paul Roberson Mathew, από τη Φλό­ρι­ντα των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών της Αμε­ρι­κής, ο οποί­ος βρι­σκό­ταν στη Ρόδο ως επι­σκέ­πτης.

Ο ίδιος είχε πε­ρά­σει με­γά­λη αγω­νία από τα πρώτα λεπτά που αντι­λή­φθη­κε την απώ­λεια, καθώς δεν γνώ­ρι­ζε πού ακρι­βώς είχε χάσει το δια­βα­τή­ριό του, ένα έγ­γρα­φο απο­λύ­τως απα­ραί­τη­το για την πα­ρα­μο­νή και την επι­στρο­φή του στη χώρα του.

Όταν τε­λι­κά ενη­με­ρώ­θη­κε ότι το δια­βα­τή­ριό του είχε βρε­θεί και ότι μαζί με αυτό είχαν δια­σω­θεί και τα χρή­μα­τα που πε­ριεί­χε, η αγω­νία του με­τα­τρά­πη­κε σε ανα­κού­φι­ση. Πα­ρέ­λα­βε το δια­βα­τή­ριό του και ευ­χα­ρί­στη­σε θερμά τα στε­λέ­χη του υπουρ­γεί­ου Πο­λι­τι­σμού για την υπεύ­θυ­νη στάση και την άμεση κι­νη­το­ποί­η­σή τους.

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη πράξη απο­κτά ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία, καθώς δεν αφορά μόνο στην επι­στρο­φή ενός χα­μέ­νου δια­βα­τη­ρί­ου και ενός ση­μα­ντι­κού χρη­μα­τι­κού ποσού. Απο­τε­λεί ένα μικρό αλλά ου­σια­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα αν­θρω­πιάς, εντι­μό­τη­τας και επαγ­γελ­μα­τι­κής ευ­συ­νει­δη­σί­ας, που αξί­ζει να ανα­δει­κνύ­ε­ται.

Γιατί πο­λι­τι­σμός δεν είναι μόνο τα μνη­μεία, η ιστο­ρία και η πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά ενός τόπου. Είναι και οι άν­θρω­ποι που ερ­γά­ζο­νται κα­θη­με­ρι­νά για να τα προ­στα­τεύ­ουν, αλλά και οι πρά­ξεις τους, ιδιαί­τε­ρα όταν αυτές απο­δει­κνύ­ουν ότι η τι­μιό­τη­τα και ο σε­βα­σμός προς τον συ­νάν­θρω­πο πα­ρα­μέ­νουν ζω­ντα­νές αξίες.