Ώρα της κρίσης στην υπόθεση της αμφισβητούμενης μεταβίβασης μετοχών ξενοδοχειακής εταιρείας

Στις 22 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026 ανα­μέ­νε­ται να εκ­δι­κα­στεί από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των μία από τις πλέον σύν­θε­τες οι­κο­νο­μι­κές υπο­θέ­σεις που έχουν απα­σχο­λή­σει τα τε­λευ­ταία χρό­νια τη δι­καιο­σύ­νη στο νησί. Πρό­κει­ται για τη δια­μά­χη δύο με­γά­λων ξε­νο­δο­χεια­κών ομί­λων, η οποία ξε­κί­νη­σε τον Δε­κέμ­βριο του 2021 από ένα προ­σύμ­φω­νο με­τα­βί­βα­σης με­το­χών και κα­τέ­λη­ξε σε δι­κο­γρα­φία με κα­τη­γο­ρί­ες βα­ρύ­τα­του χα­ρα­κτή­ρα. Η υπό­θε­ση είχε ανα­βλη­θεί για τε­λευ­ταία φορά στις 13 Ια­νουα­ρί­ου 2026, ύστε­ρα από κοινό αί­τη­μα των δια­δί­κων, με το σκε­πτι­κό ότι κα­τα­βάλ­λο­νται προ­σπά­θειες για εξω­δι­κα­στι­κή επί­λυ­ση της δια­φο­ράς.

Στο εδώ­λιο κά­θο­νται 5 κα­τη­γο­ρού­με­νοι, οι οποί­οι κα­λού­νται να απα­ντή­σουν για απι­στία από κοι­νού από de facto και νό­μι­μο δια­χει­ρι­στή κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, για πλα­στο­γρα­φία με χρήση, καθώς και για ηθική αυ­τουρ­γία και συ­νέρ­γεια στις ανω­τέ­ρω πρά­ξεις. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», το πα­ρα­πεμ­πτι­κό βού­λευ­μα πε­ρι­γρά­φει ένα πλέγ­μα ενερ­γειών που, κατά την κα­τη­γο­ρία, οδή­γη­σε σε πλα­στο­γρα­φί­ες, ει­κο­νι­κές τρα­πε­ζι­κές κι­νή­σεις και τεκ­μη­ριω­μέ­νη οι­κο­νο­μι­κή ζημία εκα­το­ντά­δων χι­λιά­δων ευρώ για την εγκα­λού­σα εται­ρεία.

Η ουσία της δια­φο­ράς εντο­πί­ζε­ται σε ένα προ­σύμ­φω­νο, με το οποίο συμ­φω­νή­θη­κε η με­τα­βί­βα­ση των με­το­χών γνω­στής ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας. Η συμ­φω­νία προ­έ­βλε­πε τμη­μα­τι­κή εξό­φλη­ση του τι­μή­μα­τος και πα­ρα­κρά­τη­ση της κυ­ριό­τη­τας, με τις με­το­χές να πα­ρα­μέ­νουν σε θε­μα­το­φύ­λα­κα έως ότου ολο­κλη­ρω­θεί η κα­τα­βο­λή. Το κλίμα, ωστό­σο, δια­τα­ρά­χθη­κε σύ­ντο­μα.

Η πλευ­ρά των εγκα­λού­ντων υπο­στη­ρί­ζει ότι οι φε­ρό­με­νοι αγο­ρα­στές πα­ρα­βί­α­σαν τη συμ­φω­νία, υπο­βάλ­λο­ντας στο Γ.Ε.ΜΗ. ένα πα­ρα­ποι­η­μέ­νο πρα­κτι­κό γε­νι­κής συ­νέ­λευ­σης με ημε­ρο­μη­νία 15 Ια­νουα­ρί­ου 2014. Στο έγ­γρα­φο αυτό εμ­φα­νι­ζό­ταν νέα διοί­κη­ση και αλ­λα­γή της επω­νυ­μί­ας της εται­ρεί­ας, με απο­τέ­λε­σμα να δη­μιουρ­γη­θεί η εντύ­πω­ση ότι η ιδιο­κτη­σία είχε ήδη αλ­λά­ξει χέρια. Με βάση το συ­γκε­κρι­μέ­νο έγ­γρα­φο, όπως κα­ταγ­γέλ­λε­ται, ανοί­χθη­καν τρα­πε­ζι­κοί λο­γα­ρια­σμοί και εκ­δό­θη­καν μπλοκ επι­τα­γών, τα οποία φέ­ρο­νται να χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για τη διο­χέ­τευ­ση κε­φα­λαί­ων προς τρί­τες εται­ρεί­ες συμ­φε­ρό­ντων των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων.

Το ανα­κρι­τι­κό υλικό απο­τυ­πώ­νει ανα­λυ­τι­κά τη σειρά των επι­τα­γών. Στις 13 Μαΐου και στις 3 Οκτω­βρί­ου 2014 εκ­δό­θη­καν επι­τα­γές προς τη ΔΕΗ, αξίας 65.000 και 70.000 ευρώ αντί­στοι­χα, για χρέη άλλης επι­χεί­ρη­σης. Στις 30 Αυ­γού­στου 2014 εκ­δό­θη­κε επι­τα­γή 25.000 ευρώ προς εται­ρεία συμ­φε­ρό­ντων του δια­χει­ρι­στή, ενώ στις 20 Οκτω­βρί­ου 2014 επι­τα­γή 12.900 ευρώ προς ιδιώ­τη, χωρίς να αι­τιο­λο­γεί­ται από υπαρ­κτή συ­ναλ­λα­γή. Στο διά­στη­μα από 30 Σε­πτεμ­βρί­ου 2014 έως 30 Δε­κεμ­βρί­ου 2015 εκ­δό­θη­καν 5 επι­τα­γές συ­νο­λι­κής αξίας 214.784,50 ευρώ, τις οποί­ες η κα­τη­γο­ρία χα­ρα­κτη­ρί­ζει χωρίς νό­μι­μη βάση. Ακο­λού­θη­σαν επι­τα­γή 13.500 ευρώ στις 30 Απρι­λί­ου 2015 σε άλλη εται­ρεία συμ­φε­ρό­ντων, καθώς και 2 επι­τα­γές των 50.000 ευρώ έκα­στη, στις 30 Ιου­νί­ου και στις 30 Αυ­γού­στου 2015, με τε­λι­κό απο­δέ­κτη τρίτη επι­χεί­ρη­ση. Η συ­νο­λι­κή ζημία, όπως προ­κύ­πτει από τα έγ­γρα­φα, ανέρ­χε­ται σε 579.084,50 ευρώ.

Ακόμη βα­ρύ­τε­ρο εμ­φα­νί­ζε­ται το σκέ­λος που αφορά τις πλα­στο­γρα­φί­ες. Κατά την κα­τη­γο­ρία, του­λά­χι­στον 3 επι­τα­γές επα­νεκ­δό­θη­καν με αλ­λα­γή ημε­ρο­μη­νί­ας και πλα­στές οπι­σθο­γρα­φή­σεις, ώστε να τε­θούν εκ νέου σε κυ­κλο­φο­ρία. Σε ορι­σμέ­νες πε­ρι­πτώ­σεις η ίδια επι­τα­γή φέ­ρε­ται να άλ­λα­ξε απο­δέ­κτη, να σφρα­γί­στη­κε εκ νέου με το όνομα της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας και να κα­τα­τέ­θη­κε σε λο­γα­ρια­σμούς άλλων προ­σώ­πων. Επι­τα­γή ύψους 125.000 ευρώ φέ­ρε­ται να με­τα­βι­βά­στη­κε μέσω ει­κο­νι­κής συ­ναλ­λα­γής, ενώ αντί­στοι­χες κι­νή­σεις κα­τα­γρά­φο­νται με ποσά 65.000, 110.000 και 45.000 ευρώ, χωρίς αι­τιο­λό­γη­ση ή εγ­γρα­φή στα βι­βλία.

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι αρ­νού­νται στο σύ­νο­λό τους τις κα­τη­γο­ρί­ες. Υπο­στη­ρί­ζουν ότι όλες οι ενέρ­γειες εντάσ­σο­νταν στη νό­μι­μη δια­χεί­ρι­ση της εται­ρεί­ας και απο­σκο­πού­σαν στην οι­κο­νο­μι­κή της στή­ρι­ξη. Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι τα κε­φά­λαια δια­τέ­θη­καν για την ανα­καί­νι­ση και ανα­βάθ­μι­ση των ξε­νο­δο­χεια­κών μο­νά­δων και ότι η επι­χεί­ρη­ση ενι­σχύ­θη­κε αντί να ζη­μιω­θεί. Δια­τεί­νο­νται μά­λι­στα ότι οι ίδιοι έχουν υπο­στεί απώ­λειες άνω των 4 εκα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ, εξαι­τί­ας της μη ολο­κλή­ρω­σης της επέν­δυ­σης. Δύο εξ αυτών υπο­στη­ρί­ζουν επι­πλέ­ον ότι δεν είχαν ενερ­γό ρόλο στη δια­χεί­ρι­ση της εται­ρεί­ας και καμία εμπλο­κή στις κα­ταγ­γελ­λό­με­νες συ­ναλ­λα­γές.