Ώρα της κρίσης στην υπόθεση της αμφισβητούμενης μεταβίβασης μετοχών ξενοδοχειακής εταιρείας

Στις 22 Σεπτεμ­βρίου 2026 ανα­μέ­νε­ται να εκδι­κα­στεί από το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των μία από τις πλέον σύν­θε­τες οικο­νο­μι­κές υπο­θέ­σεις που έχουν απα­σχο­λή­σει τα τελευ­ταία χρόνια τη δικαιο­σύνη στο νησί. Πρό­κει­ται για τη διαμάχη δύο μεγάλων ξενο­δο­χεια­κών ομίλων, η οποία ξεκί­νησε τον Δεκέμ­βριο του 2021 από ένα προ­σύμ­φωνο μετα­βί­βα­σης μετοχών και κατέ­ληξε σε δικο­γρα­φία με κατη­γο­ρίες βαρύ­τα­του χαρα­κτήρα. Η υπόθεση είχε ανα­βλη­θεί για τελευ­ταία φορά στις 13 Ιανουα­ρίου 2026, ύστερα από κοινό αίτημα των δια­δί­κων, με το σκε­πτικό ότι κατα­βάλ­λο­νται προ­σπά­θειες για εξω­δι­κα­στική επίλυση της δια­φο­ράς.

Στο εδώλιο κάθο­νται 5 κατη­γο­ρού­με­νοι, οι οποίοι καλού­νται να απα­ντή­σουν για απιστία από κοινού από de facto και νόμιμο δια­χει­ρι­στή κατ’ εξα­κο­λού­θηση, για πλα­στο­γρα­φία με χρήση, καθώς και για ηθική αυτουρ­γία και συνέρ­γεια στις ανωτέρω πράξεις. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», το παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα περι­γρά­φει ένα πλέγμα ενερ­γειών που, κατά την κατη­γο­ρία, οδήγησε σε πλα­στο­γρα­φίες, εικο­νι­κές τρα­πε­ζι­κές κινή­σεις και τεκ­μη­ριω­μένη οικο­νο­μική ζημία εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων ευρώ για την εγκα­λούσα εται­ρεία.

Η ουσία της δια­φο­ράς εντο­πί­ζε­ται σε ένα προ­σύμ­φωνο, με το οποίο συμ­φω­νή­θηκε η μετα­βί­βαση των μετοχών γνωστής ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας. Η συμ­φω­νία προ­έ­βλεπε τμη­μα­τική εξό­φληση του τιμή­μα­τος και παρα­κρά­τηση της κυριό­τη­τας, με τις μετοχές να παρα­μέ­νουν σε θεμα­το­φύ­λακα έως ότου ολο­κλη­ρω­θεί η κατα­βολή. Το κλίμα, ωστόσο, δια­τα­ρά­χθηκε σύντομα.

Η πλευρά των εγκα­λού­ντων υπο­στη­ρί­ζει ότι οι φερό­με­νοι αγο­ρα­στές παρα­βί­α­σαν τη συμ­φω­νία, υπο­βάλ­λο­ντας στο Γ.Ε.ΜΗ. ένα παρα­ποι­η­μένο πρα­κτικό γενικής συνέ­λευ­σης με ημε­ρο­μη­νία 15 Ιανουα­ρίου 2014. Στο έγγραφο αυτό εμφα­νι­ζό­ταν νέα διοί­κηση και αλλαγή της επω­νυ­μίας της εται­ρείας, με απο­τέ­λε­σμα να δημιουρ­γη­θεί η εντύ­πωση ότι η ιδιο­κτη­σία είχε ήδη αλλάξει χέρια. Με βάση το συγκε­κρι­μένο έγγραφο, όπως καταγ­γέλ­λε­ται, ανοί­χθη­καν τρα­πε­ζι­κοί λογα­ρια­σμοί και εκδό­θη­καν μπλοκ επι­τα­γών, τα οποία φέρο­νται να χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για τη διο­χέ­τευση κεφα­λαίων προς τρίτες εται­ρείες συμ­φε­ρό­ντων των κατη­γο­ρου­μέ­νων.

Το ανα­κρι­τικό υλικό απο­τυ­πώ­νει ανα­λυ­τικά τη σειρά των επι­τα­γών. Στις 13 Μαΐου και στις 3 Οκτω­βρίου 2014 εκδό­θη­καν επι­τα­γές προς τη ΔΕΗ, αξίας 65.000 και 70.000 ευρώ αντί­στοιχα, για χρέη άλλης επι­χεί­ρη­σης. Στις 30 Αυγού­στου 2014 εκδό­θηκε επιταγή 25.000 ευρώ προς εται­ρεία συμ­φε­ρό­ντων του δια­χει­ρι­στή, ενώ στις 20 Οκτω­βρίου 2014 επιταγή 12.900 ευρώ προς ιδιώτη, χωρίς να αιτιο­λο­γεί­ται από υπαρκτή συναλ­λαγή. Στο διά­στημα από 30 Σεπτεμ­βρίου 2014 έως 30 Δεκεμ­βρίου 2015 εκδό­θη­καν 5 επι­τα­γές συνο­λι­κής αξίας 214.784,50 ευρώ, τις οποίες η κατη­γο­ρία χαρα­κτη­ρί­ζει χωρίς νόμιμη βάση. Ακο­λού­θη­σαν επιταγή 13.500 ευρώ στις 30 Απρι­λίου 2015 σε άλλη εται­ρεία συμ­φε­ρό­ντων, καθώς και 2 επι­τα­γές των 50.000 ευρώ έκαστη, στις 30 Ιουνίου και στις 30 Αυγού­στου 2015, με τελικό απο­δέ­κτη τρίτη επι­χεί­ρηση. Η συνο­λική ζημία, όπως προ­κύ­πτει από τα έγγραφα, ανέρ­χε­ται σε 579.084,50 ευρώ.

Ακόμη βαρύ­τερο εμφα­νί­ζε­ται το σκέλος που αφορά τις πλα­στο­γρα­φίες. Κατά την κατη­γο­ρία, του­λά­χι­στον 3 επι­τα­γές επα­νεκ­δό­θη­καν με αλλαγή ημε­ρο­μη­νίας και πλαστές οπι­σθο­γρα­φή­σεις, ώστε να τεθούν εκ νέου σε κυκλο­φο­ρία. Σε ορι­σμέ­νες περι­πτώ­σεις η ίδια επιταγή φέρεται να άλλαξε απο­δέ­κτη, να σφρα­γί­στηκε εκ νέου με το όνομα της ξενο­δο­χεια­κής εται­ρείας και να κατα­τέ­θηκε σε λογα­ρια­σμούς άλλων προ­σώ­πων. Επιταγή ύψους 125.000 ευρώ φέρεται να μετα­βι­βά­στηκε μέσω εικο­νι­κής συναλ­λα­γής, ενώ αντί­στοι­χες κινή­σεις κατα­γρά­φο­νται με ποσά 65.000, 110.000 και 45.000 ευρώ, χωρίς αιτιο­λό­γηση ή εγγραφή στα βιβλία.

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι αρνού­νται στο σύνολό τους τις κατη­γο­ρίες. Υπο­στη­ρί­ζουν ότι όλες οι ενέρ­γειες εντάσ­σο­νταν στη νόμιμη δια­χεί­ριση της εται­ρείας και απο­σκο­πού­σαν στην οικο­νο­μική της στήριξη. Ισχυ­ρί­ζο­νται ότι τα κεφά­λαια δια­τέ­θη­καν για την ανα­καί­νιση και ανα­βάθ­μιση των ξενο­δο­χεια­κών μονάδων και ότι η επι­χεί­ρηση ενι­σχύ­θηκε αντί να ζημιω­θεί. Δια­τεί­νο­νται μάλιστα ότι οι ίδιοι έχουν υποστεί απώ­λειες άνω των 4 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ, εξαι­τίας της μη ολο­κλή­ρω­σης της επέν­δυ­σης. Δύο εξ αυτών υπο­στη­ρί­ζουν επι­πλέον ότι δεν είχαν ενεργό ρόλο στη δια­χεί­ριση της εται­ρείας και καμία εμπλοκή στις καταγ­γελ­λό­με­νες συναλ­λα­γές.