Στις 19 Μαρτίου 2026 κρίνεται στο ακροατήριο η σύγκρουση για αναδρομικές χρεώσεις καθαριότητας και φωτισμού σε ξενοδοχειακές μονάδες

• Στο επί­κε­ντρο των δικο­γρά­φων βρί­σκο­νται τιμο­λό­για ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας του Μαΐου 2025 με χρε­ώ­σεις για τον Απρίλιο 2025 και η κανο­νι­στική απόφαση δημο­τι­κού συμ­βου­λίου του 2024 που αύξησε συντε­λε­στές τελών, με αιτιά­σεις για αντα­πο­δο­τι­κό­τητα, αιτιο­λο­γία και ίση μετα­χεί­ριση

Τη 19η Μαρτίου 2026, ημέρα Πέμπτη και ώρα 11:00, θα εκδι­κα­στούν ενώπιον του Μονο­με­λούς Διοι­κη­τι­κού Πρω­το­δι­κείου Ρόδου δύο προ­σφυ­γές που στρέ­φο­νται κατά χρε­ώ­σεων δημο­τι­κών τελών καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού οι οποίες επι­βλή­θη­καν μέσω λογα­ρια­σμών ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας, με ανα­δρο­μική αναφορά σε διά­στημα του Απρι­λίου 2025.

Η υπόθεση δεν περιο­ρί­ζε­ται σε μια μεμο­νω­μένη δια­φω­νία για ένα ποσό σε λογα­ρια­σμό ρεύ­μα­τος, αλλά αγγίζει τον πυρήνα του τρόπου με τον οποίο ορί­ζο­νται οι συντε­λε­στές των αντα­πο­δο­τι­κών τελών, πώς τεκ­μη­ριώ­νο­νται από την τοπική αυτο­διοί­κηση και πώς μετα­φέ­ρο­νται στους υπό­χρε­ους μέσα από τη δια­δι­κα­σία συνεί­σπρα­ξης.

Τι ακριβώς θα συζη­τη­θεί στο ακρο­α­τή­ριο

Στο ακρο­α­τή­ριο θα συζη­τη­θούν προ­σφυ­γές που αφορούν δύο ξενο­δο­χεια­κές μονάδες στη Ρόδο, με κοινό χαρα­κτη­ρι­στικό ότι οι χρε­ώ­σεις τελών καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού εμφα­νί­ζο­νται ως «ανα­δρο­μική χρέωση δήμου» σε λογα­ρια­σμούς ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας για χρονικό διά­στημα 1 Απρι­λίου 2025 έως 30 Απρι­λίου 2025.

Η ουσία της ένδικης δια­φο­ράς, όπως περι­γρά­φε­ται, εστιά­ζει σε τρία επίπεδα:

Πρώτον, στην ίδια την εγγραφή και βεβαί­ωση ποσών δημο­τι­κών τελών σε βάρος των προ­σφευ­γό­ντων, καθώς και στην κατα­χώ­ρισή τους σε βεβαιω­τι­κούς κατα­λό­γους. Δεύ­τε­ρον, στο περιε­χό­μενο των συγκε­κρι­μέ­νων τιμο­λο­γίων ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος του Μαΐου 2025, τα οποία φέρο­νται να λει­τουρ­γούν ως μέσο συνεί­σπρα­ξης των τελών από τον πάροχο ενέρ­γειας για λογα­ρια­σμό του δήμου. Τρίτον, στη θεμε­λιώδη βάση των χρε­ώ­σεων, δηλαδή σε κανο­νι­στική απόφαση δημο­τι­κού συμ­βου­λίου του 2024, με την οποία αυξή­θη­καν οι συντε­λε­στές και ανα­δια­μορ­φώ­θη­καν οι κατη­γο­ρίες χρέωσης.

Τα ποσά και τα τιμο­λό­για που προ­σβάλ­λο­νται

Στα δικό­γραφα απο­τυ­πώ­νο­νται συγκε­κρι­μέ­νες χρε­ώ­σεις:

Σε μία υπόθεση, γίνεται αναφορά σε τιμο­λό­γιο της 16ης Μαΐου 2025, το οποίο κατά το προ­σβαλ­λό­μενο μέρος βεβαιώ­νει δημο­τικά τέλη καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού συνο­λι­κού ποσού 2.897,13 ευρώ για ξενο­δο­χειακή μονάδα, με αναφορά σε συνο­λικό εμβαδόν 4006 τμ και σημεί­ωση «ανα­δρο­μική χρέωση δήμου».

Σε δεύτερη υπόθεση, ανα­φέ­ρε­ται τιμο­λό­γιο της 31ης Μαΐου 2025, στο οποίο εμφα­νί­ζε­ται χρέωση 2.038,95 ευρώ για τέλη καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού, επίσης για το διά­στημα 1 Απρι­λίου 2025 έως 30 Απρι­λίου 2025.

Και στις δύο περι­πτώ­σεις, το δικό­γραφο ζητά ακύρωση ή τρο­πο­ποί­ηση όχι μόνο του λογα­ρια­σμού ως μέσου βεβαί­ω­σης, αλλά και των συναφών διοι­κη­τι­κών ενερ­γειών που συν­δέ­ο­νται με την εγγραφή των ποσών στους κατα­λό­γους του δήμου και με τυχόν μετα­γε­νέ­στε­ρες βεβαιώ­σεις «ομοίου περιε­χο­μέ­νου».

Η κανο­νι­στική απόφαση του 2024 ως βάση των χρε­ώ­σεων

Κεντρικό σημείο των προ­σφυ­γών είναι η επί­κληση κανο­νι­στι­κής από­φα­σης δημο­τι­κού συμ­βου­λίου με αριθμό 351/2024 και πρα­κτικό 29/28 Νοεμ­βρίου 2024, η οποία, κατά τα ανα­φε­ρό­μενα, δια­μόρ­φωσε τους συντε­λε­στές για το οικο­νο­μικό έτος 2025. Σε αυτήν απο­δί­δε­ται η αύξηση των δημο­τι­κών τελών και η επιλογή συντε­λε­στή 6,50 ευρώ ανά τμ για κατη­γο­ρία «άσκηση οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας» όπου, κατά τα ανα­φε­ρό­μενα, εντάσ­σο­νται και οι ξενο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις.

Στο ίδιο πλαίσιο, ανα­φέ­ρο­νται γενικοί συντε­λε­στές 1,50 ευρώ ανά τμ για «οικιακή χρήση» και αντί­στοιχα 1,50 ευρώ ανά τμ για κοι­νω­φελή μη κερ­δο­σκο­πική και φιλαν­θρω­πική χρήση. Παράλ­ληλα, περι­γρά­φο­νται ειδικοί συντε­λε­στές, μεταξύ των οποίων μνη­μο­νεύ­ε­ται και μειω­μένη τιμή 4,50 ευρώ ανά τμ για ορι­σμέ­νες επι­χει­ρή­σεις που, όπως ανα­φέ­ρε­ται, εφαρ­μό­ζουν απο­δε­δειγ­μένα μέτρα δια­χεί­ρι­σης απο­βλή­των.

Τα δικό­γραφα τοπο­θε­τούν αυτή τη μετα­βολή σε σύγκριση με προ­γε­νέ­στερο καθε­στώς, όπου για την περιοχή ανα­φο­ράς κατα­γρά­φε­ται συντε­λε­στής 4,20 για επαγ­γελ­μα­τική χρήση και 1,33 για οικιακή χρήση, βάσει παλαιό­τε­ρης από­φα­σης δημο­τι­κού συμ­βου­λίου.

Ο πυρήνας των ισχυ­ρι­σμών για την αντα­πο­δο­τι­κό­τητα

Το βασικό σχήμα επι­χει­ρη­μα­το­λο­γίας, όπως περι­γρά­φε­ται στα δικό­γραφα, αφορά στην αρχή της αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας των τελών καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού. Οι προ­σφυ­γές υπο­στη­ρί­ζουν ότι, επειδή τα τέλη έχουν αντα­πο­δο­τικό χαρα­κτήρα, ο καθο­ρι­σμός συντε­λε­στών πρέπει να συν­δέ­ε­ται, κατά προ­σέγ­γιση, με ανα­λο­γική σχέση μεταξύ προ­βλε­πό­με­νων εσόδων και εξόδων των σχε­τι­κών υπη­ρε­σιών, και ότι η κανο­νι­στική απόφαση όφειλε να δια­θέ­τει επαρκή και συγκε­κρι­μένη αιτιο­λο­γία με επί­καιρα στοι­χεία.

Ειδι­κό­τερα, προ­βάλ­λε­ται ότι στην κανο­νι­στική απόφαση εμφα­νί­ζο­νται προ­βλε­πό­με­νες δαπάνες για καθα­ριό­τητα και φωτισμό για το 2025 ύψους 44.168.536,25 ευρώ, αλλά ότι σε αυτές, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς, έχει συμπε­ρι­λη­φθεί ποσό 11.029.522,23 ευρώ ως «προ­βλέ­ψεις μη είσπρα­ξης εισπρα­κτέων υπο­λοί­πων», το οποίο χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως στοι­χείο που δεν αντι­στοι­χεί σε πραγ­μα­τι­κές δαπάνες παροχής υπη­ρε­σιών, αλλά επη­ρε­ά­ζει την ισο­σκέ­λιση και, κατ επέ­κταση, τους συντε­λε­στές.

Η προβολή αυτού του σημείου έχει ειδική σημασία για την ουσία της ένδικης δια­φο­ράς, επειδή δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως τεχνική λεπτο­μέ­ρεια προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού, αλλά ως κρίκος που συνδέει τον τρόπο κοστο­λό­γη­σης της αντα­πο­δο­τι­κής υπη­ρε­σίας με την τελική επι­βά­ρυνση των υπό­χρεων, ιδιαί­τερα όταν η επι­βά­ρυνση εμφα­νί­ζε­ται ως ανα­δρο­μική χρέωση σε λογα­ρια­σμό ρεύ­μα­τος.

Αιτιά­σεις για αιτιο­λο­γία και κατη­γο­ριο­ποί­ηση των υπό­χρεων

Στα δικό­γραφα ανα­πτύσ­σε­ται επίσης κριτική ως προς την αιτιο­λο­γία της κατη­γο­ριο­ποί­η­σης και της επι­λο­γής συντε­λε­στή 6,50 ευρώ ανά τμ για επι­χει­ρή­σεις, με επί­κε­ντρο τη σύγκριση με τον οικιακό συντε­λε­στή 1,50 ευρώ ανά τμ. Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς, η μεγάλη από­κλιση δεν τεκ­μη­ριώ­νε­ται με αντι­κει­με­νικά δεδο­μένα, όπως η πραγ­μα­τική επι­βά­ρυνση των υπη­ρε­σιών από συγκε­κρι­μέ­νες κατη­γο­ρίες επι­χει­ρή­σεων ή μετρή­σιμα στοι­χεία παρα­γω­γής απο­βλή­των, ενώ γίνεται ειδική αναφορά στο ό,τι δεν εξει­δι­κεύ­ο­νται συν­θή­κες που αφορούν εποχική λει­τουρ­γία ξενο­δο­χεια­κών μονάδων.

Παράλ­ληλα, δια­τυ­πώ­νε­ται θέση ότι η κανο­νι­στική απόφαση θεσπί­ζει ειδι­κούς συντε­λε­στές για άλλες κατη­γο­ρίες χρήσεων, χωρίς αντί­στοιχη ειδική τεκ­μη­ρί­ωση για τη δια­φο­ρο­ποί­ηση, και ότι η έλλειψη συγκε­κρι­μέ­νης αιτιο­λο­γίας δυσχε­ραί­νει τον έλεγχο ως προς την ύπαρξη ανα­λο­γι­κής σχέσης εσόδων και εξόδων της υπη­ρε­σίας, δηλαδή ως προς την ίδια την αντα­πο­δο­τι­κό­τητα.

Η δια­φω­νία για το τι συνιστά πραγ­μα­τικό κόστος υπη­ρε­σίας

Ιδιαί­τερη αναφορά γίνεται σε επι­μέ­ρους κατη­γο­ρίες δαπανών που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς, δεν συν­δέ­ο­νται άμεσα με τις υπη­ρε­σίες καθα­ριό­τη­τας και φωτι­σμού, αλλά εμφα­νί­ζο­νται ως τμήμα του συνο­λι­κού κόστους που χρη­σι­μο­ποιεί­ται για την τεκ­μη­ρί­ωση των συντε­λε­στών. Στα δικό­γραφα μνη­μο­νεύ­ο­νται ενδει­κτικά ποσά, όπως δαπάνες προ­σω­πι­κού ύψους 5.758.468,13 ευρώ που εμφα­νί­ζο­νται ως συνο­λικό κόστος για υπαλ­λή­λους, καθώς και άλλες δαπάνες όπως έξοδα δημο­σί­ευ­σης οικο­νο­μι­κών κατα­στά­σεων 31.694,40 ευρώ και «παροχές και έξοδα τρίτων» 1.500.000 ευρώ, με τον ισχυ­ρι­σμό ότι δεν τεκ­μη­ριώ­νε­ται η ανα­λο­γία τους με την αντα­πο­δο­τική υπη­ρε­σία.

Στην ουσία, η διαφορά δεν παρου­σιά­ζε­ται απλώς ως δια­φω­νία για το ύψος του συντε­λε­στή, αλλά ως δια­φω­νία για το αν ο μηχα­νι­σμός κοστο­λό­γη­σης και επι­με­ρι­σμού αντα­πο­κρί­νε­ται στην έννοια του αντα­πο­δο­τι­κού τέλους ή αν οδηγεί σε επι­βά­ρυνση που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς, απο­μα­κρύ­νε­ται από τον σκοπό της υπη­ρε­σίας και επιδρά ως έμμεση φορο­λο­γική επι­βά­ρυνση.

Η επί­κληση ανα­λο­γι­κό­τη­τας, ίσης μετα­χεί­ρι­σης και προ­στα­σίας δικαιω­μά­των

Οι προ­σφυ­γές, όπως περι­γρά­φο­νται, περι­λαμ­βά­νουν ισχυ­ρι­σμούς περί παρα­βί­α­σης της αρχής της ανα­λο­γι­κό­τη­τας και της ίσης μετα­χεί­ρι­σης, καθώς και επί­κληση δια­τά­ξεων συνταγ­μα­τι­κού και συμ­βα­τι­κού πλαι­σίου, στο μέτρο που η «δρα­μα­τική αύξηση» των συντε­λε­στών και ο τρόπος επι­βο­λής τους μέσω λογα­ρια­σμών ρεύ­μα­τος εκτι­μά­ται ότι επη­ρε­ά­ζουν την οικο­νο­μική δρα­στη­ριό­τητα και την περιου­σιακή κατά­σταση των υπό­χρεων. Σε αυτό το πλαίσιο, τα δικό­γραφα περι­γρά­φουν τις αυξή­σεις ως μετα­βο­λές που κρί­νο­νται δυσα­νά­λο­γες σε σχέση με το προη­γού­μενο καθε­στώς, και συν­δέ­ουν την ένταση της αύξησης με τον τρόπο που συγκρο­τεί­ται το οικο­νο­μικό σκέλος της από­φα­σης.

Στο δια­τα­κτικό, ζητεί­ται η ακύρωση ή τρο­πο­ποί­ηση των χρε­ώ­σεων, η ακύρωση των σχε­τι­κών εγγρα­φών στους κατα­λό­γους, καθώς και, όπου έχει κατα­βλη­θεί ποσό, η επι­στροφή ως αχρε­ω­στή­τως κατα­βλη­θέ­ντος, εντόκως από την ημε­ρο­μη­νία κατα­βο­λής. Περι­λαμ­βά­νε­ται επίσης αίτημα δικα­στι­κής δαπάνης.