Ο δήμαρχος βρήκε αντισυνταγματικότητα παντού εκτός από το δικό του γραφείο παραλιών

Ο Αλέ­ξαν­δρος Κολιά­δης ανέβηκε στα κάγκελα, καταγ­γέλ­λο­ντας ως αντι­συ­νταγ­μα­τικό οξύμωρο τη νέα διάταξη του Υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών που κρατά τους αιγια­λούς της Ρόδου στα χέρια της ΕΤΑΔ. Επι­κα­λέ­στηκε το άρθρο 24, νομο­λο­γία του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, ιερά και ανα­παλ­λο­τρί­ωτα δικαιώ­ματα, με μελάνι αρκετό για ολό­κληρη δια­τριβή. Το μόνο που παρέ­λειψε στη φλογερή ανα­κοί­νωση ήταν ότι ο νόμος 5092/2024 παρέ­δωσε στον ίδιο τον Δήμο Ρόδου συγκε­κρι­μέ­νες αρμο­διό­τη­τες ελέγχου στην παρα­λιακή ζώνη, οι οποίες απλώς δεν ενερ­γο­ποι­ή­θη­καν. Το γραφείο παρα­λιών που έπρεπε να στε­λε­χω­θεί δεν στε­λε­χώ­θηκε, η γνώμη για τη χωρο­θέ­τηση των θέσεων δεν δόθηκε το 2025 και οι έλεγχοι των άρθρων 14 και 17 έμειναν εκεί που βρί­σκο­νται τα περισ­σό­τερα καλά νομο­σχέ­δια, στο συρτάρι.

Υπάρχει βέβαια και ένα γνήσιο ερώτημα μέσα σε όλο αυτό, αν δηλαδή μία ανώνυμη εται­ρεία μπορεί να διοικεί και να εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται κοι­νό­χρη­στο αιγιαλό στο όνομα και για λογα­ρια­σμό της, κάτι που πιθα­νό­τατα θα κριθεί στα δικα­στή­ρια. Όταν όμως ο δήμαρ­χος που σηκώνει τη σημαία της συνταγ­μα­τι­κό­τη­τας δεν έχει ενερ­γο­ποι­ή­σει τα εργα­λεία που ο ίδιος ο νομο­θέ­της του έδωσε για να φυλάει τις παρα­λίες του, η σταυ­ρο­φο­ρία κατά της ΕΤΑΔ ακού­γε­ται λιγό­τερο ως υπε­ρά­σπιση του δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος και περισ­σό­τερο ως βολικός τρόπος να φύγει η κου­βέ­ντα από το δικό του ανε­κτέ­λε­στο.

Είναι πάντα πιο εύκολο να δεί­χνεις την ΕΤΑΔ για τους αιγια­λούς, παρά να εξηγείς γιατί δεν άνοιξες ποτέ το γραφείο που θα τους πρόσεχε.