Ο δήμαρχος βρήκε αντισυνταγματικότητα παντού εκτός από το δικό του γραφείο παραλιών

Ο Αλέξανδρος Κολιάδης ανέβηκε στα κάγκελα, καταγγέλλοντας ως αντισυνταγματικό οξύμωρο τη νέα διάταξη του Υπουργείου Οικονομικών που κρατά τους αιγιαλούς της Ρόδου στα χέρια της ΕΤΑΔ. Επικαλέστηκε το άρθρο 24, νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, ιερά και αναπαλλοτρίωτα δικαιώματα, με μελάνι αρκετό για ολόκληρη διατριβή. Το μόνο που παρέλειψε στη φλογερή ανακοίνωση ήταν ότι ο νόμος 5092/2024 παρέδωσε στον ίδιο τον Δήμο Ρόδου συγκεκριμένες αρμοδιότητες ελέγχου στην παραλιακή ζώνη, οι οποίες απλώς δεν ενεργοποιήθηκαν. Το γραφείο παραλιών που έπρεπε να στελεχωθεί δεν στελεχώθηκε, η γνώμη για τη χωροθέτηση των θέσεων δεν δόθηκε το 2025 και οι έλεγχοι των άρθρων 14 και 17 έμειναν εκεί που βρίσκονται τα περισσότερα καλά νομοσχέδια, στο συρτάρι.

Υπάρχει βέβαια και ένα γνήσιο ερώτημα μέσα σε όλο αυτό, αν δηλαδή μία ανώνυμη εταιρεία μπορεί να διοικεί και να εκμεταλλεύεται κοινόχρηστο αιγιαλό στο όνομα και για λογαριασμό της, κάτι που πιθανότατα θα κριθεί στα δικαστήρια. Όταν όμως ο δήμαρχος που σηκώνει τη σημαία της συνταγματικότητας δεν έχει ενεργοποιήσει τα εργαλεία που ο ίδιος ο νομοθέτης του έδωσε για να φυλάει τις παραλίες του, η σταυροφορία κατά της ΕΤΑΔ ακούγεται λιγότερο ως υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος και περισσότερο ως βολικός τρόπος να φύγει η κουβέντα από το δικό του ανεκτέλεστο.

Είναι πάντα πιο εύκολο να δείχνεις την ΕΤΑΔ για τους αιγιαλούς, παρά να εξηγείς γιατί δεν άνοιξες ποτέ το γραφείο που θα τους πρόσεχε.