Ακριβότερα έως και 30% θα πληρώσουν το εορταστικό τραπέζι οι Ροδίτες!

• Η τοπική οικο­νο­μία μπαίνει στην περίοδο όπου το εισό­δημα περιο­ρί­ζε­ται και το κόστος ζωής «πονάει» την τσέπη των κατα­να­λω­τών • Τις μεγάλες προ­κλή­σεις του Δεκεμ­βρίου καλού­νται να αντι­με­τω­πί­σουν οι 42.000 εποχικά εργα­ζό­με­νοι της Ρόδου και όχι μόνο • Μέσα σε αυτές τις συν­θή­κες, η συζή­τηση για την εφαρ­μογή μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά επα­νέρ­χε­ται πιο επι­τα­κτικά

Τις μεγάλες προ­κλή­σεις του Δεκεμ­βρίου καλού­νται να αντι­με­τω­πί­σουν οι 42.000 εποχικά εργα­ζό­με­νοι της Ρόδου και όχι μόνο, καθώς η τοπική οικο­νο­μία μπαίνει στην περίοδο όπου το εισό­δημα περιο­ρί­ζε­ται και το κόστος ζωής «πονάει» την τσέπη των κατα­να­λω­τών.

Η επο­χι­κό­τητα της απα­σχό­λη­σης, οι τιμές των τρο­φί­μων, το βάρος του ενοι­κίου και οι δαπάνες των ημερών συν­θέ­τουν ένα πλαίσιο που απαιτεί προ­σε­κτική δια­χεί­ριση.

Στις πρώτες μέρες του μήνα, η οργά­νωση των γιορτών γίνεται μεθο­δικά. Τα νοι­κο­κυ­ριά καταρ­τί­ζουν λίστες, υπο­λο­γί­ζουν ποσό­τη­τες και κατα­νέ­μουν τις αγορές μέσα στις εβδο­μά­δες. Η πρα­κτική αυτή έχει εδραιω­θεί, καθώς η χει­με­ρινή περί­ο­δος στη Ρόδο συν­δέ­ε­ται για μεγάλο μέρος των εργα­ζο­μέ­νων με μειω­μένο δια­θέ­σιμο εισό­δημα. Η προ­σε­κτική δια­χεί­ριση από την αρχή του μήνα είναι στοι­χείο της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και όχι έκτακτη συνθήκη.

Οι τιμές των βασικών προ­ϊ­ό­ντων επη­ρε­ά­ζουν άμεσα τον οικο­γε­νειακό προ­γραμ­μα­τι­σμό. Τα στοι­χεία από τις πλατ­φόρ­μες κατα­γρα­φής τιμών δεί­χνουν ότι το καλάθι τρο­φί­μων στη Ρόδο είναι κατά μέσο όρο ακρι­βό­τερο από πόλεις της ηπει­ρω­τι­κής χώρας.

Το ψωμί, τα αυγά, το κοτό­πουλο, τα γαλα­κτο­κο­μικά και τα τυπο­ποι­η­μένα προ­ϊ­ό­ντα πωλού­νται σε υψη­λό­τε­ρες τιμές, γεγονός που αντα­να­κλά το μετα­φο­ρικό κόστος και την περιο­ρι­σμένη δια­θε­σι­μό­τητα τον χειμώνα. Οι δια­φο­ρές αυτές ενι­σχύ­ο­νται σε περιό­δους αυξη­μέ­νης ζήτησης, όπως οι γιορτές.

Με αυτά τα δεδο­μένα, το κόστος ενός απλού γιορ­τι­νού τρα­πε­ζιού τεσ­σά­ρων ατόμων φτάνει στη Ρόδο περίπου τα 100 ευρώ (υπο­λο­γι­σμένο με οικο­νο­μι­κές επι­λο­γές και χωρίς υπερ­βο­λές, το οποίο περι­λαμ­βά­νει το κύριο πιάτο, συνο­δευ­τικά, σαλάτα, ψωμί, ένα απλό τυρί, ένα οικο­νο­μικό γλυκό, κρασί και ανα­ψυ­κτικά). Για το ίδιο τραπέζι των Χρι­στου­γέν­νων και της Πρω­το­χρο­νιάς, η δαπάνη μόνο για το φαγητό φτάνει τα 200 ευρώ.

Για μια οικο­γέ­νεια με παιδιά, οι συνο­λι­κές ανάγκες των ημερών δεν περιο­ρί­ζο­νται στο τραπέζι.

Τα δώρα, ακόμη και σε μετρη­μέ­νες επι­λο­γές, προ­σθέ­τουν του­λά­χι­στον 50 ευρώ. Οι σχο­λι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, οι μικρές υπο­χρε­ώ­σεις και τα κερά­σματα δια­μορ­φώ­νουν ένα επι­πλέον ποσό.

Οι έξοδοι του μήνα, έστω περιο­ρι­σμέ­νες, και το αυξη­μένο κόστος καυ­σί­μων ανε­βά­ζουν ακόμη τη συνο­λική δαπάνη.

Έτσι, το ελά­χι­στο κόστος των γιορτών για μια τετρα­μελή οικο­γέ­νεια δια­μορ­φώ­νε­ται πάνω από τα 300 ευρώ, χωρίς να υπο­λο­γί­ζο­νται μεγα­λύ­τε­ρες αγορές ή δρα­στη­ριό­τη­τες και πάντα με τις οικο­νο­μι­κές επι­λο­γές.

Η πίεση αυτή γίνεται πιο έντονη όταν εξε­τά­σει κανείς τη διάρ­θρωση της τοπικής αγοράς εργα­σίας. Από τους περίπου 63.000 εργα­ζο­μέ­νους στη Ρόδο, οι 42.000 απα­σχο­λού­νται εποχικά. Ο του­ρι­σμός και οι υπη­ρε­σίες που τον υπο­στη­ρί­ζουν απο­τε­λούν τον κεντρικό άξονα της οικο­νο­μίας του νησιού, με απο­τέ­λε­σμα ο χει­μώ­νας να χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από μειω­μένο εισό­δημα για μεγάλο μέρος της κοι­νω­νίας.

Το επίδομα ανερ­γίας κατα­βάλ­λε­ται για τρεις μήνες, Νοέμ­βριο, Δεκέμ­βριο και Ιανουά­ριο, και καλύ­πτει μόνο ένα μέρος των αναγκών. Το διά­στημα μέχρι την επα­νέ­ναρξη της σεζόν δεν έχει κάποια πρό­σθετη ενί­σχυση, ενώ οι υπο­χρε­ώ­σεις παρα­μέ­νουν στα­θε­ρές.

Το ενοίκιο απο­τε­λεί ακόμη έναν παρά­γο­ντα που επη­ρε­ά­ζει τον οικο­γε­νειακό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό. Η διάδοση των βρα­χυ­χρό­νιων μισθώ­σεων έχει μειώσει τα δια­θέ­σιμα ακίνητα για μόνιμη κατοί­κηση και δια­τη­ρεί την αγορά των ενοι­κίων απαι­τη­τική.

Για πολλές οικο­γέ­νειες, η στέγαση δεσμεύει ένα σταθερό και σημα­ντικό μέρος του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού.

Ήδη συμπο­λί­τες που αγω­νιούν για την επι­βί­ωσή τους, και όχι μόνο για τις γιορτές, απευ­θύ­νο­νται σε συλ­λό­γους και φορείς για δωρεάν τρόφιμα, αλλά και για οικο­νο­μική ενί­σχυση ακόμη και για την πληρωμή λογα­ρια­σμών ρεύ­μα­τος.

Η εικόνα αυτή δείχνει καθαρά ότι η πίεση δεν αφορά μόνο στο γιορ­τινό τραπέζι αλλά στην ευρύ­τερη δυνα­τό­τητα των νοι­κο­κυ­ριών να αντα­πο­κρι­θούν στις βασικές τους ανάγκες.

Μέσα σε αυτές τις συν­θή­κες, η συζή­τηση για την εφαρ­μογή μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά επα­νέρ­χε­ται πιο επι­τα­κτικά.

Από την 1η Ιανουα­ρίου 2026, το μέτρο ενερ­γο­ποιεί­ται στα νησιά της Δωδε­κα­νή­σου με μόνη εξαί­ρεση τη Ρόδο, η οποία δεν περι­λαμ­βά­νε­ται λόγω των πλη­θυ­σμια­κών κρι­τη­ρίων. Μετά τις αντι­δρά­σεις του Δήμου Ρόδου και των τοπικών φορέων, ανα­μέ­νε­ται η απά­ντηση της κυβέρ­νη­σης στο αίτημα που τέθηκε μετ’ επι­τά­σεως, ενώ ο χρόνος μετρά αντί­στροφα.

Το κόστος του εορ­τα­στι­κού τρα­πε­ζιού, οι δαπάνες των παιδιών και οι μικρές αγορές του μήνα εντάσ­σο­νται σε μια οικο­νο­μία που λει­τουρ­γεί με δια­φο­ρε­τι­κούς ρυθμούς ανά εποχή.

Η καθη­με­ρι­νό­τητα του χειμώνα απαιτεί υπο­λο­γι­σμούς, προ­σαρ­μο­γές και προ­σε­κτική δια­χεί­ριση. Παρά τις δυσκο­λίες, η αγορά κινεί­ται, οι οικο­γέ­νειες προ­ε­τοι­μά­ζο­νται και το νησί δια­τη­ρεί την εικόνα των ημερών, σε έναν μήνα όπου η γιορτή συνυ­πάρ­χει με την ωμή πραγ­μα­τι­κό­τητα της επο­χι­κής εργα­σίας.