“Θα δείτε κάτι καλό από τον Ιπποκράτη τα επόμενα χρόνια”!

Ο προ­πο­νη­τής της ομάδας γυναι­κών του Ιππο­κράτη Κω, Γιάννης Παπού­λης, μίλησε στη εκπομπή «Woman to woman» του EOK WebRadio με τη Σοφία Βαλσάμη και την Εβίνα Μάλτση. Ο έμπει­ρος Κώος τεχνι­κός μίλησε για την προ­σπά­θεια της ομάδας, για το πλάνο που υπάρχει, το μπάσκετ στην Κω και την προ­σπά­θεια της Εθνικής Νέων Γυναι­κών, στην οποία είναι συνερ­γά­της. Ανα­λυ­τικά όσα είπε ο Γιάννης Παπού­λης.

Για τη φετινή σεζόν του Ιππο­κράτη Κω: «Τελεί­ωσε μια λίγο περί­εργη χρονιά για τον Ιππο­κράτη Κω. Ο Ιππο­κρά­της είχε δύο ομάδες σε εθνικές κατη­γο­ρίες, τους άνδρες στη National League 2 και τις γυναί­κες στην Α2 Γυναι­κών. Ένα εγχεί­ρημα πάρα πολύ δύσκολο, κυρίως οικο­νο­μικά, γιατί οι μετα­κι­νή­σεις είναι πάρα πολύ κοστο­βό­ρες. Κατα­φέ­ραμε ο σύλ­λο­γος να έχει δύο ομάδες σε εθνικές κατη­γο­ρίες, όπου κάθε βδομάδα θα έπρεπε να κάνει και ένα ταξίδι. Στην όλη δια­δι­κα­σία η προ­σπά­θεια στέ­φθηκε με “επι­τυ­χία” θα έλεγα, γιατί θα ήταν απόλυτη να είχε παρα­μεί­νει η ομάδα στη Α2 Γυναι­κών. Κάποια κακά απο­τε­λέ­σματα στην έδρα μας δε μας έδωσαν τη δυνα­τό­τητα να παρα­μεί­νουμε στην κατη­γο­ρία, παρ’ ότι το προ­σπα­θή­σαμε και στα play-out».

Για το ότι ανέλαβε την ομάδα φέτος τέσ­σε­ρις αγω­νι­στι­κές πριν το τέλος: «Κακά τα ψέματα, όταν ανέλαβα τέσ­σε­ρις αγω­νι­στι­κές πριν το φινάλε ουσια­στικά η ομάδα είχε πέσει, μόνο με… θαύμα μπο­ρούσε να σωθεί. Ήξερα τι ανα­λάμ­βανα. Δε θα πήγαινα εκ του ασφα­λούς, αλλά όλοι γνώ­ρι­ζαν πλέον πως η ομάδα δε θα παρέ­μενε στην Α2 Γυναι­κών. Δεν ήταν μια “καυτή πατάτα” για εμένα. Το παλέ­ψαμε, δε μας έκατσαν κάποια παι­χνί­δια, κάναμε όμως ένα πολύ καλό παι­χνίδι στο Άργος. Προ­σπα­θή­σαμε να νική­σουμε και τα Μελίσ­σια. Παλέ­ψαμε όσο μπο­ρού­σαμε, τα κορί­τσια ήταν εκεί, το πίστε­ψαν, αλλά δε μας βγήκαν τα απο­τε­λέ­σματα, γι’ αυτό δε σωθή­καμε. Η όρεξη των διοι­κού­ντων και η δική μου είναι δεδο­μένη. Ο κόσμος ήταν κοντά και στήριζε και πιστεύω ότι του χρόνου θα το κάνει σε μεγα­λύ­τερο βαθμό. Όλα είναι ευνοϊκά για να μπο­ρέ­σουμε να κάνουμε ένα βήμα παρα­πάνω».

Για την κατη­γο­ρία που θα παίξει ο Ιππο­κρά­της Κω την επόμενη σεζόν: «Αυτήν τη στιγμή βάσει προ­κή­ρυ­ξης πρέπει να παί­ξουμε στη Women National League. Επειδή όταν με προ­σέγ­γι­σαν οι άνθρω­ποι αυτά που μου είπαν με ικα­νο­ποί­η­σαν πλήρως και μου έδωσαν και ένα όραμα για το μέλλον, θεωρώ πως η προ­σπά­θεια τους θα είναι του­λά­χι­στον να παί­ξουμε στην κατη­γο­ρία που ήμασταν και φέτος. Θα γίνει μια πολύ μεγάλη προ­σπά­θεια. Υπάρ­χουν κάποιες συζη­τή­σεις και θα έχουμε κάποιες συνα­ντή­σεις ώστε να δούμε τι ακριβώς μπο­ρούμε να πρά­ξουμε ως σύλ­λο­γος για την ομάδα των γυναι­κών».

Για το αν υπάρχει κάποιο μακρο­πρό­θε­σμο όραμα στον σύλλογο να επι­στρέ­ψει στην Α1 Γυναι­κών: «Η ομάδα έχει αγω­νι­στεί στο παρελ­θόν στην Α1 για τρεις χρονιές. Οι παρά­γο­ντες έχουν αρκετά μεγάλα όνειρα και για τις δύο ομάδες, το ανδρικό και το γυναι­κείο. Είναι αρκετά δρα­στή­ριοι και πολύ κοντά στο σύλλογο, νέα παιδιά τα οποία θέλουν να στη­ρί­ξουν την προ­σπά­θεια όλων στο μπάσκετ του νησιού. Θεωρώ πως τα επόμενα χρόνια μπο­ρούμε να δούμε κάτι καλό απ’ τον Ιππο­κράτη Κω».

Για το πλάνο του Ιππο­κράτη Κω: «Το πλάνο είναι να προ­σπα­θή­σουμε να μαζέ­ψουμε όσο το δυνατόν περισ­σό­τερα ταλα­ντούχα κορί­τσια απ’ την περιοχή, είτε απ’ την Κω είτε απ’ τα γύρω νησιά, τα οποία θα ήθελαν να παίξουν στον Ιππο­κράτη. Σκε­φτό­μα­στε και μια ανα­πτυ­ξιακή ομάδα, δια­βά­ζο­ντας σιγά-σιγά και την προ­κή­ρυξη του διπλού δελτίου. Είναι πράγ­ματα που θα πέσουν στο τραπέζι και θα συζη­τη­θούν, με πάρα πολλή ωρι­μό­τητα. Έχω εμπι­στο­σύνη ότι τα παιδιά της διοί­κη­σης μπορούν να κάνουν πράγ­ματα με πολλή ωρι­μό­τητα ώστε να προ­χω­ρή­σει ο σύλ­λο­γος μπροστά και το μπάσκετ γυναι­κών γενι­κό­τερα. Τις επό­με­νες μέρες θα έχουμε κάποιες εξε­λί­ξεις».

Για το ανα­πτυ­ξιακό μπάσκετ στην Κω: «Η αλήθεια είναι πως έχουμε ένα μεγάλο κενό που πρέπει να το καλύ­ψουμε. Υπάρ­χουν αρκετές γενιές που δεν είχαν συμ­με­τοχή πολλών κορι­τσιών στο μπάσκετ. Τα τελευ­ταία 3-4 χρόνια, όμως, με τις προ­σπά­θειες της Ομο­σπον­δίας και τις προ­σπά­θειες των συλ­λό­γων ως επί το πλεί­στον, μαζί με τις δράσεις που γίνο­νται, κατα­φέ­ραμε να έχουμε μια ραγδαία αύξηση των εγγρα­φών των κορι­τσιών στα σωμα­τεία των Δωδε­κα­νή­σων. Είναι πολύ ενθαρ­ρυ­ντικό πως στα Δωδε­κά­νησα υπάρ­χουν 13 ομάδες μπάσκετ παγκο­ρα­σί­δων, 12 κορα­σί­δων, υπάρ­χουν ομάδες κορασίδων-παγκορασίδων σε όλα τα νησιά. Προ­σπα­θούμε και τα επόμενα χρόνια θα δούμε πραγ­μα­τικά να επι­βρα­βεύ­ο­νται κάποιοι κόποι που κάναμε όλοι μας, η ΕΟΚ, τα σωμα­τεία, οι παρά­γο­ντες, οι προ­πο­νη­τές, ώστε να φέρουμε τα κορί­τσια στο γήπεδο. Ωστόσο, υπάρχει ένα κενό όσον αφορά την ποιό­τητα των παι­κτριών που μπορούν να στε­λε­χώ­σουν μια ομάδα εθνικής κατη­γο­ρίας, για να μην κρυ­βό­μα­στε. Γενι­κό­τερα, όμως, γίνεται απ’ όλες τις ομάδες της περιο­χής πάρα πολύ καλή δουλειά, όχι μόνο από τον Ιππο­κράτη».

Για τη φετινή προ­σπά­θεια της Εθνικής Νέων Γυναι­κών: «Καταρ­χάς, θα ήθελα να πω πως πραγ­μα­τικά είναι μεγάλη μου τιμή να βρί­σκο­μαι εδώ και χρωστάω πολλά στην Ομο­σπον­δία και κάποιους ανθρώ­πους της. Έχω φτάσει αισίως τις 115 συμ­με­το­χές με την Εθνική, φέτος θα είναι το 11ο μου πανευ­ρω­παϊκό. Αν μου έλεγαν πριν μερικά χρόνια πως θα έχω κάνει 11 Πανευ­ρω­παϊκά ή θα έχω 115 συμ­με­το­χές θα έλεγα ότι μου κάνουν πλάκα. Δε θα μπο­ρούσα να το πιστέψω. Νιώθω πολύ μεγάλη ευγνω­μο­σύνη και τιμή. Όταν συμ­με­τέχω σε μια Εθνική ομάδα, δεν εκπρο­σωπώ τον εαυτό μου, αλλά γενικά το μπάσκετ της περιο­χής, της Δωδε­κα­νή­σου, τους συλ­λό­γους της και τους συνα­δέλ­φους προ­πο­νη­τές. Έτσι νιώθω.

Όσον αφορά την προ­σπά­θεια της Εθνικής Νέων, έχουμε μια “φουρνιά” κορι­τσιών γεν­νη­μένα το 2006-2007 την οποία την είχα ξαναδεί προ­σω­πικά στο Πανευ­ρω­παϊκό πρω­τά­θλημα κορα­σί­δων Α’ κατη­γο­ρίας στην Πορ­το­γα­λία, που κατέ­κτη­σαν την 6η θέση. Είναι μια ομάδα με αρκετά μεγάλο ταλέντο. Βλέ­πο­ντας, λοιπόν, και τις κοπέλες που θα συμ­με­τέ­χουν στην προ­σπά­θεια αυτή, μπορώ να πω ότι είμαι αισιό­δο­ξος. Το προ­πο­νη­τικό staff το γνωρίζω από πέρυσι, οι συνά­δελ­φοι κάνουν εξαι­ρε­τική δουλειά, είχαμε πάρα πολύ καλή συνερ­γα­σία πέρυσι, όπως είχα και με όλους τους συνα­δέλ­φους προ­πο­νη­τές τα προη­γού­μενα χρόνια στις Εθνικές ομάδες. Θεωρώ ότι φέτος ίσως να είναι η χρονιά μας».