Εικοσαετής παραγραφή κατοχυρώνει αξίωση 35.564 ευρώ της ΔΕΗ απέναντι σε καταναλωτή της Ρόδου

Σφρα­γίδα στο καθε­στώς της εικο­σα­ε­τούς παρα­γρα­φής για τις απαι­τή­σεις της ΔΕΗ από συμ­βά­σεις προ­μή­θειας ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος έβαλε το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, με την υπ’ αριθμόν 84/2026 απόφασή του, η οποία δημο­σιεύ­θηκε στη Ρόδο στις 23 Απρι­λίου 2026.

Το δικα­στή­ριο, κρί­νο­ντας έφεση ημε­δα­πού επι­χει­ρη­μα­τία 60 ετών, κατοί­κου Αρχαγ­γέ­λου Ρόδου, επι­κύ­ρωσε την πρω­τό­δικη κρίση που τον υπο­χρέ­ωνε να κατα­βά­λει στην εται­ρεία ηλε­κτρι­σμού συνο­λικό ποσό 35.564,18 ευρώ για ανε­ξό­φλη­τους λογα­ρια­σμούς, απορ­ρί­πτο­ντας στο σύνολό της την προ­σπά­θειά του να ανα­τρέ­ψει την κατα­δίκη του.

Η αγωγή και η πρω­τό­δικη κρίση

Η ΔΕΗ είχε προ­σφύ­γει τον Ιούνιο του 2024 ενώπιον του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, ζητώ­ντας την επι­δί­καση οφειλής που, όπως υπο­στή­ριξε, προ­έ­κυ­πτε από σύμβαση προ­μή­θειας ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας του Σεπτεμ­βρίου του 2000. Η συγκε­κρι­μένη παροχή, ισχύος 85 KVA, αφο­ρούσε επαγ­γελ­μα­τική χρήση σε ακίνητο του ενα­γο­μέ­νου στην περιοχή Στεγνά Αρχαγ­γέ­λου. Η εφε­σί­βλητη υπο­στή­ριξε ότι ο τελικός λογα­ρια­σμός που εκδό­θηκε τον Ιούλιο του 2018 ανερ­χό­ταν σε 43.880,48 ευρώ και ότι, μετά την εκκα­θά­ριση των απαι­τή­σεων υπέρ τρίτων, η οφειλή δια­μορ­φώ­θηκε στα 35.564,18 ευρώ, εκ των οποίων τα 31.210,28 ευρώ αφο­ρού­σαν κεφά­λαιο και τα 4.353,90 ευρώ δεδου­λευ­μέ­νους τόκους.

Το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο, με τη με αριθμό 138/2025 απόφασή του, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή κατά την κύρια βάση της, υπο­χρε­ώ­νο­ντας τον ενα­γό­μενο στην κατα­βολή του συνόλου του απαι­τού­με­νου ποσού, ενώ κήρυξε την απόφαση προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή για 5.000 ευρώ.

Ο πυρήνας της εφε­τεια­κής δια­μά­χης

Ο εκκαλών, διά της πλη­ρε­ξού­σιας δικη­γό­ρου του κ. Παρα­σκευής Κια­χα­γιά, στρά­φηκε κατά της πρω­τό­δι­κης από­φα­σης με έναν και μονα­δικό λόγο. Δια­τεί­νε­ται ότι το πρω­το­βάθ­μιο δικα­στή­ριο ερμή­νευσε εσφαλ­μένα τον νόμο, καθώς απέρ­ριψε την ένστασή του περί παρα­γρα­φής.

Σύμφωνα με τα όσα υπο­στή­ριξε, οι αξιώ­σεις αφορούν τιμο­λό­για που είχαν εκδοθεί κατά τα έτη 2011 έως 2018 και είχαν υπο­πέ­σει στην πεντα­ετή παρα­γραφή του άρθρου 250 του Αστικού Κώδικα, η οποία κατά την άποψη της πλευράς του είχε ήδη συμπλη­ρω­θεί όταν ασκή­θηκε η αγωγή.

Από την πλευρά της εφε­σί­βλη­της παρα­στά­θηκε με δήλωση η πλη­ρε­ξού­σια δικη­γό­ρος κ. Αικα­τε­ρίνη Κυπριώτη του δικη­γο­ρι­κού γρα­φείου Μαυ­ρομ­μά­της και Συνερ­γά­τες , η οποία εκπρο­σώ­πησε την εται­ρεία υπό την ιδιό­τητά της ως δια­χει­ρί­στριας απαι­τή­σεων που έχουν μετα­βι­βα­στεί σε αλλο­δαπή εται­ρεία ειδικού σκοπού με έδρα το Δου­βλίνο.

Το νομικό σκε­πτικό για την παρα­γραφή

Το Εφετείο, έκρινε ότι ο ισχυ­ρι­σμός του εκκα­λού­ντος είναι μη νόμιμος. Στο σκε­πτικό της από­φα­σης γίνεται εκτενής αναφορά στο νομο­θε­τικό πλαίσιο που διέπει τη ΔΕΗ από την ίδρυσή της με τον νόμο 1468/1950, καθώς και στις μετα­γε­νέ­στε­ρες νομο­θε­τι­κές παρεμ­βά­σεις. Σύμφωνα με την κρίση του δικα­στη­ρίου, η εται­ρεία δια­τη­ρεί τον χαρα­κτήρα οργα­νι­σμού κοινής ωφέ­λειας ακόμη και μετά τη μετα­τροπή της σε ανώνυμη εται­ρεία και την απε­λευ­θέ­ρωση της αγοράς ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας με τον νόμο 2773/1999.

Η απόφαση τονίζει ότι, οι παλαιό­τε­ρες ευνοϊ­κές δια­τά­ξεις εξα­κο­λου­θούν να ισχύουν και μετά την απε­λευ­θέ­ρωση της αγοράς. Καθο­ρι­στική για την κατά­ληξη της υπό­θε­σης ήταν η δια­πί­στωση ότι η εται­ρεία δεν εμπί­πτει στην έννοια των εμπόρων, βιο­τε­χνών ή χει­ρο­τε­χνών στους οποίους ανα­φέ­ρε­ται το άρθρο 250 του Αστικού Κώδικα, ώστε να δικαιο­λο­γεί­ται η εφαρ­μογή της πεντα­ε­τούς παρα­γρα­φής. Αντι­θέ­τως, σύμφωνα με τις παρα­δο­χές του δικα­στη­ρίου, εφαρ­μό­ζε­ται η γενική διάταξη του άρθρου 249 του Αστικού Κώδικα περί εικο­σα­ε­τούς παρα­γρα­φής. Από τη γέννηση των αγω­γι­κών αξιώ­σεων έως την άσκηση της αγωγής δεν είχε παρέλ­θει το χρονικό διά­στημα των 20 ετών, με απο­τέ­λε­σμα η ένσταση να καταρ­ρέει.

Η απόφαση εκτι­μά­ται ότι ενι­σχύει νομο­λο­γιακά τη γραμμή που ευνοεί τη ΔΕΗ σε δια­φο­ρές με κατα­να­λω­τές για παλαιές οφειλές, καθώς ανα­γνω­ρί­ζει με σαφή­νεια ότι η εικο­σα­ε­τής παρα­γραφή παρα­μέ­νει ο κανόνας για τις απαι­τή­σεις της από συμ­βά­σεις προ­μή­θειας ηλε­κτρι­κού ρεύ­μα­τος, ανε­ξάρ­τητα από τις μετα­βο­λές του εται­ρι­κού της σχή­μα­τος και του ευρύ­τε­ρου ρυθ­μι­στι­κού περι­βάλ­λο­ντος της αγοράς ενέρ­γειας.