Σφραγίδα στο καθεστώς της εικοσαετούς παραγραφής για τις απαιτήσεις της ΔΕΗ από συμβάσεις προμήθειας ηλεκτρικού ρεύματος έβαλε το Μονομελές Εφετείο Δωδεκανήσου, με την υπ’ αριθμόν 84/2026 απόφασή του, η οποία δημοσιεύθηκε στη Ρόδο στις 23 Απριλίου 2026.
Το δικαστήριο, κρίνοντας έφεση ημεδαπού επιχειρηματία 60 ετών, κατοίκου Αρχαγγέλου Ρόδου, επικύρωσε την πρωτόδικη κρίση που τον υποχρέωνε να καταβάλει στην εταιρεία ηλεκτρισμού συνολικό ποσό 35.564,18 ευρώ για ανεξόφλητους λογαριασμούς, απορρίπτοντας στο σύνολό της την προσπάθειά του να ανατρέψει την καταδίκη του.
Η αγωγή και η πρωτόδικη κρίση
Η ΔΕΗ είχε προσφύγει τον Ιούνιο του 2024 ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου, ζητώντας την επιδίκαση οφειλής που, όπως υποστήριξε, προέκυπτε από σύμβαση προμήθειας ηλεκτρικής ενέργειας του Σεπτεμβρίου του 2000. Η συγκεκριμένη παροχή, ισχύος 85 KVA, αφορούσε επαγγελματική χρήση σε ακίνητο του εναγομένου στην περιοχή Στεγνά Αρχαγγέλου. Η εφεσίβλητη υποστήριξε ότι ο τελικός λογαριασμός που εκδόθηκε τον Ιούλιο του 2018 ανερχόταν σε 43.880,48 ευρώ και ότι, μετά την εκκαθάριση των απαιτήσεων υπέρ τρίτων, η οφειλή διαμορφώθηκε στα 35.564,18 ευρώ, εκ των οποίων τα 31.210,28 ευρώ αφορούσαν κεφάλαιο και τα 4.353,90 ευρώ δεδουλευμένους τόκους.
Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, με τη με αριθμό 138/2025 απόφασή του, έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή κατά την κύρια βάση της, υποχρεώνοντας τον εναγόμενο στην καταβολή του συνόλου του απαιτούμενου ποσού, ενώ κήρυξε την απόφαση προσωρινά εκτελεστή για 5.000 ευρώ.
Ο πυρήνας της εφετειακής διαμάχης
Ο εκκαλών, διά της πληρεξούσιας δικηγόρου του κ. Παρασκευής Κιαχαγιά, στράφηκε κατά της πρωτόδικης απόφασης με έναν και μοναδικό λόγο. Διατείνεται ότι το πρωτοβάθμιο δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα τον νόμο, καθώς απέρριψε την ένστασή του περί παραγραφής.
Σύμφωνα με τα όσα υποστήριξε, οι αξιώσεις αφορούν τιμολόγια που είχαν εκδοθεί κατά τα έτη 2011 έως 2018 και είχαν υποπέσει στην πενταετή παραγραφή του άρθρου 250 του Αστικού Κώδικα, η οποία κατά την άποψη της πλευράς του είχε ήδη συμπληρωθεί όταν ασκήθηκε η αγωγή.
Από την πλευρά της εφεσίβλητης παραστάθηκε με δήλωση η πληρεξούσια δικηγόρος κ. Αικατερίνη Κυπριώτη του δικηγορικού γραφείου Μαυρομμάτης και Συνεργάτες , η οποία εκπροσώπησε την εταιρεία υπό την ιδιότητά της ως διαχειρίστριας απαιτήσεων που έχουν μεταβιβαστεί σε αλλοδαπή εταιρεία ειδικού σκοπού με έδρα το Δουβλίνο.
Το νομικό σκεπτικό για την παραγραφή
Το Εφετείο, έκρινε ότι ο ισχυρισμός του εκκαλούντος είναι μη νόμιμος. Στο σκεπτικό της απόφασης γίνεται εκτενής αναφορά στο νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη ΔΕΗ από την ίδρυσή της με τον νόμο 1468/1950, καθώς και στις μεταγενέστερες νομοθετικές παρεμβάσεις. Σύμφωνα με την κρίση του δικαστηρίου, η εταιρεία διατηρεί τον χαρακτήρα οργανισμού κοινής ωφέλειας ακόμη και μετά τη μετατροπή της σε ανώνυμη εταιρεία και την απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας με τον νόμο 2773/1999.
Η απόφαση τονίζει ότι, οι παλαιότερες ευνοϊκές διατάξεις εξακολουθούν να ισχύουν και μετά την απελευθέρωση της αγοράς. Καθοριστική για την κατάληξη της υπόθεσης ήταν η διαπίστωση ότι η εταιρεία δεν εμπίπτει στην έννοια των εμπόρων, βιοτεχνών ή χειροτεχνών στους οποίους αναφέρεται το άρθρο 250 του Αστικού Κώδικα, ώστε να δικαιολογείται η εφαρμογή της πενταετούς παραγραφής. Αντιθέτως, σύμφωνα με τις παραδοχές του δικαστηρίου, εφαρμόζεται η γενική διάταξη του άρθρου 249 του Αστικού Κώδικα περί εικοσαετούς παραγραφής. Από τη γέννηση των αγωγικών αξιώσεων έως την άσκηση της αγωγής δεν είχε παρέλθει το χρονικό διάστημα των 20 ετών, με αποτέλεσμα η ένσταση να καταρρέει.
Η απόφαση εκτιμάται ότι ενισχύει νομολογιακά τη γραμμή που ευνοεί τη ΔΕΗ σε διαφορές με καταναλωτές για παλαιές οφειλές, καθώς αναγνωρίζει με σαφήνεια ότι η εικοσαετής παραγραφή παραμένει ο κανόνας για τις απαιτήσεις της από συμβάσεις προμήθειας ηλεκτρικού ρεύματος, ανεξάρτητα από τις μεταβολές του εταιρικού της σχήματος και του ευρύτερου ρυθμιστικού περιβάλλοντος της αγοράς ενέργειας.
Εικοσαετής παραγραφή κατοχυρώνει αξίωση 35.564 ευρώ της ΔΕΗ απέναντι σε καταναλωτή της Ρόδου
