Νίκος Γερονικόλας: Η Διοικητική Γύμνια της Παράστασης Κολιάδη

Από τον επι­κε­φα­λής της παρά­τα­ξης ” Αρχή Οργά­νω­σης για το νησί μας” κ. Νίκο Γερο­νι­κόλα ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Κατα­λα­βαίνω απόλυτα την ανάγκη που έχουμε όλοι μας να βλέ­πουμε τη Ρόδο να πρω­τα­γω­νι­στεί και να διεκ­δι­κεί αυτά που της αξίζουν. Όμως έχει έρθει η ώρα να μιλήσει η αλήθεια.

Δεν μπορώ να επι­τρέψω σε κανέναν να χρη­σι­μο­ποιεί τον τοπικό πατριω­τι­σμό για να χει­ρα­γω­γεί την κρίση των πολιτών. Η περη­φά­νια για τον τόπο μας δεν μπορεί να λει­τουρ­γεί ως προ­πέ­τα­σμα καπνού για να κρύ­βο­νται διοι­κη­τι­κές αδυ­να­μίες, δια­χει­ρι­στικά λάθη και χαμένες ευκαι­ρίες.

Το πιο θλιβερό είναι ότι, για ακόμη μία φορά, η δημόσια συζή­τηση εγκλω­βί­στηκε στα μικρό­φωνα και στις εντυ­πώ­σεις, την ώρα που η Ρόδος περι­μέ­νει έργα, χρη­μα­το­δο­τή­σεις και λύσεις στα πραγ­μα­τικά της προ­βλή­ματα.

Οι Ροδίτες απαι­τούν σοβα­ρό­τητα, υπευ­θυ­νό­τητα και απο­τέ­λε­σμα. Δεν έχουν ανάγκη από έναν δήμαρχο που εμφα­νί­ζε­ται να εκλι­πα­ρεί για λίγα λεπτά δημο­σιό­τη­τας. Το αν κάποιος μίλησε λίγα λεπτά περισ­σό­τερο ή λιγό­τερο σε μια εκδή­λωση δεν αλλάζει την καθη­με­ρι­νό­τητα κανενός συμπο­λίτη μας. Είναι προ­σβολή να αντι­με­τω­πί­ζο­νται οι πολίτες σαν κοινό σε θεα­τρική παρά­σταση, μόνο και μόνο για να ικα­νο­ποι­η­θεί ένας πλη­γω­μέ­νος εγω­ι­σμός.

Ήρθε η ώρα, κ. Κολιάδη, να στα­μα­τή­σεις να κρύ­βε­σαι πίσω από τεχνη­τές επι­κοι­νω­νια­κές συγκρού­σεις και να λογο­δο­τή­σεις για τη διοί­κηση του Δήμου.

Η Ρόδος εκτί­θε­ται όταν ο δήμαρ­χός της εμφα­νί­ζε­ται απρο­ε­τοί­μα­στος σε επί­ση­μες εκδη­λώ­σεις, αγνο­ώ­ντας προ­φα­νώς ότι τέτοιου είδους οργα­νω­τι­κές λεπτο­μέ­ρειες διευ­θε­τού­νται εκ των προ­τέ­ρων από το Αυτο­τε­λές Τμήμα Δημάρ­χου. Είναι επι­κίν­δυνο να ρισκά­ρεις λεπτές θεσμι­κές ισορ­ρο­πίες και να δημιουρ­γείς εντά­σεις, μόνο και μόνο για να παρι­στά­νεις τον χάρτινο ήρωα που μάχεται ενα­ντίον φαντα­στι­κών εχθρών.

Αντί να κατα­σκευά­ζεις αντι­πά­λους, απά­ντησε γιατί η διοί­κησή σου παρου­σιά­ζει διαρκώς καθυ­στε­ρή­σεις, ελλεί­ψεις προ­ε­τοι­μα­σίας και απώ­λειες πόρων.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα είναι αμεί­λι­κτη και δεν κρύ­βε­ται πίσω από επι­κοι­νω­νιακή φασαρία.

Χάθηκαν σημα­ντι­κές χρη­μα­το­δο­τή­σεις για το αγρο­τικό οδικό δίκτυο εξαι­τίας ανε­παρ­κώς προ­ε­τοι­μα­σμέ­νων και ανώ­ρι­μων φακέλων, την ώρα που οι αγρότες μας κινού­νται σε δια­λυ­μέ­νους δρόμους.

Κρίσιμα ανα­πτυ­ξιακά έργα και συμπρά­ξεις καθυ­στέ­ρη­σαν, ακυ­ρώ­θη­καν ή οδη­γή­θη­καν σε αδιέ­ξοδο, στε­ρώ­ντας από τη Ρόδο ανα­γκαίες υπο­δο­μές.

Σημα­ντικά ζητή­ματα που αφορούν τις παρα­λίες ή τα εμβλη­μα­τικά ακίνητα του νησιού παρα­μέ­νουν χωρίς ολο­κλη­ρω­μένη στρα­τη­γική διεκ­δί­κη­σης, την ώρα που άλλοι δήμοι προ­χω­ρούν με σχέδιο, συνερ­γα­σίες και τεκ­μη­ριω­μέ­νες προ­τά­σεις.

Όταν εμφα­νί­ζε­σαι στα Υπουρ­γεία με γενι­κό­λο­γες τοπο­θε­τή­σεις αντί για έτοι­μους, τεχνικά θωρα­κι­σμέ­νους φακέ­λους, το κόστος το πλη­ρώ­νουν οι πολίτες.

Ιδιαί­τερη αντί­φαση απο­τε­λεί το γεγονός ότι γίνεται επί­κληση της δημο­κρα­τίας από μια δημο­τική αρχή η οποία έχει μετα­τρέ­ψει το Δημο­τικό Συμ­βού­λιο της Ρόδου σε αρένα αυταρ­χι­σμού. Είναι του­λά­χι­στον προ­κλη­τικό να παρι­στά­νεις το θύμα, όταν υπό τη δική σου δημαρ­χία ζούμε το πρω­το­φα­νές θέατρο των δια­κο­πών, των ενορ­χη­στρω­μέ­νων κλει­στών μικρο­φώ­νων και των προ­σβλη­τι­κών επι­θέ­σεων απέ­να­ντι στην αντι­πο­λί­τευση.

Στη δική μου δια­δρομή στα κοινά συγκρού­στηκα πολλές φορές με πολι­τι­κούς αντι­πά­λους. Ποτέ όμως δεν αμφι­σβη­τή­θηκε από κανέναν το δικαί­ωμά μου να εκφράζω ελεύ­θερα τις απόψεις μου και να ασκώ τον θεσμικό μου ρόλο, γιατί ο διά­λο­γος γινόταν πάντα με όρους σοβα­ρό­τη­τας.

Ο βαθύ­τατα αδι­κη­μέ­νος, τελικά, είναι ο ίδιος ο Ροδίτης. Πλη­ρώ­νει το μάρμαρο με χαμένες ευκαι­ρίες, με καθυ­στε­ρη­μένα έργα, με πόρους που κατευ­θύ­νο­νται σε δήμους που δου­λεύ­ουν πιο μεθο­δικά και με μια καθη­με­ρι­νό­τητα που υπο­βαθ­μί­ζε­ται διαρκώς.

Στο τέλος της ημέρας, η ιστορία δεν θα θυμάται ποιος κράτησε ένα μικρό­φωνο ούτε ποιος δημιούρ­γησε τον μεγα­λύ­τερο θόρυβο. Το τελευ­ταίο κατα­φύ­γιο μιας απο­τυ­χη­μέ­νης διοί­κη­σης είναι πάντα ο θόρυβος. Η ιστορία όμως θα γράψει με μελανά γράμ­ματα ποιος είχε την ευθύνη να οδη­γή­σει τη Ρόδο μπροστά και απέτυχε να αξιο­ποι­ή­σει τις μεγάλες ευκαι­ρίες που είχε στα χέρια του.

Και το ερώτημα θα παρα­μέ­νει αμεί­λι­κτο.

Πόσα ακόμη θα χάσει η Ρόδος για να σωθεί πολι­τικά ο δήμαρ­χός της;

Νικό­λαος Ι. Γερο­νι­κό­λας

Γραμ­μα­τέας Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου – Επι­κε­φα­λής Παρά­τα­ξης