Σε αναζήτηση νέων αναδόχων για δύο μπλοκαρισμένα έργα συνολικού προϋπολογισμού 2,45 εκατομμυρίων ευρώ προχωρά ο Δήμος Ρόδου

• Η απο­κα­τά­σταση του κτηρίου της Ροδια­κής Έπαυλης και η δημιουρ­γία δικτύου προ­σβα­σι­μό­τη­τας για άτομα με ανα­πη­ρία στη Μεσαιω­νική Πόλη επι­στρέ­φουν στο τραπέζι της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής, ύστερα από τη ρήξη με τις αρχικές εργο­λη­πτι­κές εται­ρείες. Η αρμόδια υπη­ρε­σία ειση­γεί­ται την ολο­κλή­ρωσή τους με προ­σφυγή στους επό­με­νους κατά σειρά μειο­δό­τες των δια­γω­νι­σμών

Δύο υπο­θέ­σεις δημο­σίων έργων που σέρ­νο­νται εδώ και χρόνια καλεί­ται να ξεμπλο­κά­ρει η Δημο­τική Επι­τροπή του Δήμου Ρόδου. Στην 26η τακτική συνε­δρί­ασή της, η οποία έχει προ­γραμ­μα­τι­στεί για τη Δευτέρα 15 Ιουνίου 2026 και ώρα 09:00, το σώμα θα κληθεί να απο­φα­σί­σει αν θα δοθεί συνέ­χεια σε δύο παρεμ­βά­σεις που είχαν μείνει στη μέση.

Η μία αφορά στο εμβλη­μα­τικό κτήριο της Ροδια­κής Έπαυλης και η άλλη στο δίκτυο προ­σβα­σι­μό­τη­τας για άτομα με ανα­πη­ρία εντός της Μεσαιω­νι­κής Πόλης. Και στις δύο περι­πτώ­σεις το ζητού­μενο είναι το ίδιο, να βρεθεί τρόπος να φτάσουν τα έργα στο τέλος τους χωρίς να ξεκι­νή­σει η όλη δια­δι­κα­σία από την αρχή.

Η μακρά δια­δρομή της Ροδια­κής Έπαυλης μέχρι την έκπτωση του ανα­δό­χου

Το πιο βαρύ από τα δύο ζητή­ματα, τόσο σε προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό όσο και σε δια­δρομή, είναι αυτό της Ροδια­κής Έπαυλης. Πρό­κει­ται για έργο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού μελέτης 1.800.000 ευρώ με ΦΠΑ, η σύμβαση κατα­σκευής του οποίου είχε υπο­γρα­φεί στα τέλη του 2019 ανάμεσα στον Δήμο Ρόδου και την τότε ανάδοχο τεχνική εται­ρεία.

Η πορεία του έργου, ωστόσο, οδη­γή­θηκε σε αδιέ­ξοδο. Όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία της εισή­γη­σης, η ανά­δο­χος εται­ρεία είχε υπο­βά­λει αίτηση για διάλυση της σύμ­βα­σης, η οποία απορ­ρί­φθηκε από τη Διευ­θύ­νουσα Υπη­ρε­σία τον Ιούνιο του 2023. Λίγες ημέρες αργό­τερα εκδό­θηκε ειδική διαταγή, ενώ μέσα στο καλο­καίρι ακο­λού­θησε ειδική πρό­σκληση. Τον Σεπτέμ­βριο του ίδιου έτους η εται­ρεία κηρύ­χθηκε έκπτωτη από το έργο.

Η ανά­δο­χος αντέ­δρασε σε όλα τα στάδια, κατα­θέ­το­ντας ενστά­σεις τόσο κατά της ειδικής δια­τα­γής, όσο και κατά της απόρ­ρι­ψης του αιτή­μα­τος διά­λυ­σης και της από­φα­σης έκπτω­σης. Η μία μετά την άλλη, οι ενστά­σεις απορ­ρί­φθη­καν από την Απο­κε­ντρω­μένη Διοί­κηση Νοτίου Αιγαίου, κατόπιν γνω­μο­δο­τή­σεων του αρμό­διου Τεχνι­κού Συμ­βου­λίου, τον Οκτώ­βριο του 2023 και τον Φεβρουά­ριο του 2024. Στο μεταξύ είχε ληφθεί και απόφαση για την κατά­πτωση των εγγυ­η­τι­κών επι­στο­λών καλής εκτέ­λε­σης του έργου, μέτρο που επίσης προ­σβλή­θηκε χωρίς απο­τέ­λε­σμα, καθώς η σχετική ένσταση απορ­ρί­φθηκε τον Ιούνιο του 2024.

Με τον φάκελο των διοι­κη­τι­κών προ­σφυ­γών να έχει πλέον κλείσει εις βάρος της αρχικής ανα­δό­χου, το ερώτημα που παρα­μέ­νει ανοιχτό είναι αν και πώς θα ολο­κλη­ρω­θούν οι εργα­σίες απο­κα­τά­στα­σης σε ένα κτήριο που η ίδια η υπη­ρε­σία χαρα­κτη­ρί­ζει εμβλη­μα­τικό για τη Ρόδο.

Το δίκτυο προ­σβα­σι­μό­τη­τας ΑΜΕΑ και η αίτηση διά­λυ­σης της σύμ­βα­σης

Δια­φο­ρε­τική, αλλά εξίσου περί­πλοκη, είναι η πορεία του δεύ­τε­ρου έργου, το οποίο αφορά στη δημιουρ­γία δικτύου προ­σβα­σι­μό­τη­τας για άτομα με ανα­πη­ρία στη Μεσαιω­νική Πόλη της Ρόδου, με προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό μελέτης 650.000 ευρώ με ΦΠΑ. Η σύμβαση κατα­σκευής είχε υπο­γρα­φεί τον Οκτώ­βριο του 2021.

Εδώ η ρήξη δεν προήλθε από κήρυξη έκπτω­σης, αλλά από αίτημα της ανα­δό­χου εται­ρείας για διάλυση της σύμ­βα­σης, επί του οποίου η Διευ­θύ­νουσα Υπη­ρε­σία εξέδωσε σχετική απόφαση τον Απρίλιο του 2024. Στη συνέ­χεια, τον Μάρτιο του 2026, συντά­χθηκε πρω­τό­κολλο προ­σω­ρι­νής και ορι­στι­κής παρα­λα­βής του έργου, το οποίο εγκρί­θηκε με την υπ’ αριθμόν 227/2026 απόφαση της Δημο­τι­κής Επι­τρο­πής. Με άλλα λόγια, τμήμα των εργα­σιών έχει ήδη παρα­λη­φθεί, παρα­μέ­νει όμως το ζήτημα της ολο­κλή­ρω­σης της παρέμ­βα­σης, η οποία, σύμφωνα με την υπη­ρε­σία, απο­τε­λεί σημα­ντική κίνηση για τη βελ­τί­ωση της προ­σβα­σι­μό­τη­τας στους κοι­νό­χρη­στους χώρους της Μεσαιω­νι­κής Πόλης.

Τι προ­βλέ­πει το άρθρο 160 και ποιοι καλού­νται να ανα­λά­βουν τη συνέ­χεια

Και για τα δύο έργα η αρμόδια διεύ­θυνση επι­κα­λεί­ται το άρθρο 160 του νόμου 4412/2016, που ρυθ­μί­ζει ακριβώς τι συμ­βαί­νει όταν μια εργο­λα­βία μένει στον αέρα. Σύμφωνα με την παρά­γραφο 12 της διά­τα­ξης, εφόσον η προϊ­στα­μένη αρχή απο­φα­σί­σει την ολο­κλή­ρωση του έργου, προ­σκα­λεί τον επόμενο κατά σειρά μειο­δότη του αρχικού δια­γω­νι­σμού και του προ­τεί­νει να ανα­λά­βει τη συνέ­χεια με τους ίδιους όρους και βάσει της προ­σφο­ράς που είχε υπο­βά­λει. Ο μειο­δό­της που λαμ­βά­νει την πρό­σκληση έχει στη διάθεσή του 15 ημέρες για να δηλώσει εγγρά­φως και ανε­πι­φύ­λα­κτα ότι την απο­δέ­χε­ται, δια­φο­ρε­τικά η σιωπή του εκλαμ­βά­νε­ται ως απόρ­ριψη.

Στην περί­πτωση της Ροδια­κής Έπαυλης, η εισή­γηση προ­τεί­νει την απο­στολή πρό­σκλη­σης στον πρώτο επι­λα­χό­ντα του δια­γω­νι­σμού, που είχε δώσει μέση έκπτωση 48,82%, σύμφωνα με την υπ’ αριθμόν 99/2019 απόφαση της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής. Αν εκείνος αρνηθεί ή δεν απα­ντή­σει εντός της προ­θε­σμίας, η δια­δι­κα­σία θα επα­να­λη­φθεί με τον επόμενο κατά σειρά μειο­δότη, ο οποίος είχε προ­σφέ­ρει έκπτωση 47,26%.

Αντί­στοιχα, για το δίκτυο ΑΜΕΑ προ­τεί­νε­ται η εφαρ­μογή των παρα­γρά­φων 12 και 13 του ίδιου άρθρου και η πρό­σκληση του επό­με­νου μειο­δότη με μέση έκπτωση 41%, βάσει της υπ’ αριθμόν 845/2020 από­φα­σης της Οικο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής επί του δεύ­τε­ρου πρα­κτι­κού της δημο­πρα­σίας. Σε περί­πτωση που η πρόταση δεν γίνει δεκτή, ακο­λου­θεί ο επό­με­νος επι­λα­χών, που είχε κατα­θέ­σει προ­σφορά με έκπτωση 39%.

Οι επι­λο­γές που ανοί­γο­νται μπροστά στη Δημο­τική Επι­τροπή

Η εισή­γηση καλεί κατ’ αρχάς το σώμα να απο­φα­σί­σει το θεμε­λιώ­δες ερώτημα, δηλαδή αν θα προ­χω­ρή­σει ή όχι στη συνέ­χιση και ολο­κλή­ρωση καθενός από τα δύο έργα. Εφόσον η απά­ντηση είναι κατα­φα­τική, ενερ­γο­ποιεί­ται η αλυ­σι­δωτή δια­δι­κα­σία των προ­σκλή­σεων προς τους επι­λα­χό­ντες, με τη σειρά που ορίζει ο νόμος.

Αν, ωστόσο, και ο δεύ­τε­ρος κατά σειρά μειο­δό­της απορ­ρί­ψει την πρόταση, η Δημο­τική Επι­τροπή δεν μένει χωρίς διέξοδο. Όπως ανα­φέ­ρε­ται στην εισή­γηση, στην περί­πτωση αυτή θα κληθεί να λάβει νέα απόφαση για την ανά­δειξη ανα­δό­χου, κατα­φεύ­γο­ντας κατά την κρίση της είτε σε ανοικτή δια­δι­κα­σία είτε σε δια­δι­κα­σία με δια­πραγ­μά­τευση, σύμφωνα με τις κεί­με­νες δια­τά­ξεις. Η ίδια διάταξη προ­βλέ­πει, εξάλλου, ότι η αρχή μπορεί να κρίνει αιτιο­λο­γη­μένα πως οι προ­σφο­ρές των επι­λα­χό­ντων δεν είναι ικα­νο­ποι­η­τι­κές, οπότε και απέχει από την υιο­θέ­τησή τους.

Ουσια­στικά, με τις δύο αυτές ειση­γή­σεις ο Δήμος Ρόδου επι­χει­ρεί να κλείσει δύο εκκρε­μό­τη­τες που έχουν ταλαι­πω­ρή­σει επί σειρά ετών έργα με ιδιαί­τερη σημασία για τον ιστο­ρικό πυρήνα του νησιού, το ένα συν­δε­δε­μένο με τη συντή­ρηση ενός σημα­ντι­κού κτηρίου και το άλλο με την καθη­με­ρι­νό­τητα και την προ­σβα­σι­μό­τητα όσων κινού­νται στη Μεσαιω­νική Πόλη. Η τελική απόφαση, για το αν τα δύο έργα θα ξανα­βρούν ανάδοχο ή θα οδη­γη­θούν εκ νέου σε δια­γω­νι­στική δια­δι­κα­σία, θα ληφθεί τη Δευτέρα.