«Το δημοτικό σχολείο Τήλου χωρίς δάσκαλο, ούτε ένας!
Το Γυμνάσιο-Λύκειο με τρεις μόνο καθηγητές…
Σκούρα τα πράγματα… Μα πάλι πρέπει να παλέψουμε για τα αυτονόητα; ΓΙΑΤΙ;;;»
Διερωτάται η Δήμαρχος Τήλου κυρία Μαρία Καμμά. Κάτι που διερωτώνται εκατοντάδες γονείς, μαθητές και κάθε νοήμων άνθρωπος, όχι μόνο σήμερα, χρόνια τώρα. Μόνο που τώρα, τα χρόνια της κρίσης, η λύση που ποτέ δεν βρέθηκε, έγινε κόμπος άλυτος.
Αλλά φαντάζει περισσότερο να βαραίνει, να αποκτά άλλη διάσταση και φόρτιση, όταν αυτό ακουμπά ακρίτες, οι οποίοι παλεύουν με νύχια και με δόντια να μείνουν στον τόπο τους, χωρίς γιατρό, χωρίς καράβι, χωρίς δάσκαλο, στην Τήλο, στην Τέλενδο, στους Αρκιούς, στο Αγαθονήσι.
΄Οταν μαθαίνεις από τη Δήμαρχο πως :
«Μετά από πολλά χρόνια η πρώτη Δημοτικού στο Σχολείο μας έχει πέντε παιδιά! Πρώτη φορά επίσης χωρίς δάσκαλο το Δημοτικό μας…»
Οταν βλέπεις αυτά τα χαμογελαστά μάτια, που μάταια ψάχνουν να βρουν τον άνθρωπο που θα τους ταξιδέψει στον θαυμαστό κόσμο της γνώσης.
Κάπως έτσι από τα νησιά μας, υπήρξαν και υπάρχουν πολλά δακρυσμένα ταξίδια, από τους ανθρώπους τους, την στιγμή που αποχαιρετούν τα λιμάνια τους (κυριολεκτικά και μεταφορικά) για όλα αυτά που σε κάποιους δεν φαντάζουν αυτονόητα εν έτει 2015 σε μια ευρωπαϊκή χώρα.

Σχολιασμός άρθρου

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ