Ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη και αναπαράσταση του φονικού ζητά ο 55χρονος που κατηγορείται για τη δολοφονία του 63χρονου φίλου του στη Ρόδο

• Σειρά αιτη­μά­των υπέβαλε δια του συνη­γό­ρου του κ. Μανώλη Βλάχου, ο 55χρονος που φέρεται να αφαί­ρεσε τη ζωή του συνοί­κου του με μαχαίρι για ένα τσιγάρο, με την υπε­ρά­σπιση να υπο­στη­ρί­ζει ότι κατά τον χρόνο της πράξης ήταν ολο­κλη­ρω­τικά ανί­κα­νος προς κατα­λο­γι­σμό και ότι η τρα­γω­δία υπήρξε απο­τέ­λε­σμα ατυ­χή­μα­τος

Σε κρίσιμη καμπή εισέρ­χε­ται η υπόθεση του φονικού της 8ης Ιουνίου 2026, όταν ένας 63χρονος ημε­δα­πός έχασε τη ζωή του από μαχαι­ριά στον λαιμό, στον κοι­νό­χρη­στο χώρο της πολυ­κα­τοι­κίας όπου διέμενε, σε περιοχή της Ρόδου. Ο 55χρονος ημε­δα­πός που κατη­γο­ρεί­ται για την πράξη, προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος, κατέ­θεσε χθες δια του συνη­γό­ρου του κ. Μανώλη Βλάχου αίτηση με 4 αιτή­ματα, ζητώ­ντας παράλ­ληλα τη μετά­θεση της απο­λο­γίας του έως την ολο­κλή­ρωσή τους. Σε βάρος του έχουν ασκηθεί διώξεις για ανθρω­πο­κτο­νία με δόλο, παρά­νομη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία.

Τα 4 αιτή­ματα της υπε­ρά­σπι­σης

Με το πρώτο αίτημα ζητού­νται αντί­γραφα του συνόλου του υλικού της υπό­θε­σης. Με το δεύτερο, ζητεί­ται ψυχια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη του κατη­γο­ρου­μέ­νου από δημόσιο νοση­λευ­τικό ίδρυμα, ώστε να απο­δει­χθεί ότι κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης ήταν ολο­κλη­ρω­τικά ανί­κα­νος προς κατα­λο­γι­σμό.

Με το τρίτο, ζητεί­ται να εξε­τα­στεί ως μάρ­τυ­ρας ψυχί­α­τρος του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου, η οποία την ίδια την ημέρα του αδι­κή­μα­τος εξέτασε τον 55χρονο και προ­χώ­ρησε σε ολι­γό­ωρη εισα­γωγή του στην Ψυχια­τρική Κλινική. Ζητεί­ται να προ­σκο­μι­στούν ο ιατρι­κός του φάκελος, τα στοι­χεία εισα­γω­γής και εξα­γω­γής του εκείνη την ημέρα και η φαρ­μα­κευ­τική αγωγή που του χορη­γή­θηκε, καθώς και να απα­ντή­σει η ιατρός αν η ψυχική του πάθηση τον καθιστά επι­κίν­δυνο ή όχι για τη δημόσια ασφά­λεια και υγεία.

Με το τέταρτο αίτημα, κατ’ άρθρο 180 και επόμενα του Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας, ζητεί­ται ανα­πα­ρά­σταση των συν­θη­κών του περι­στα­τι­κού, με σκοπό τη δια­κρί­βωση της αλή­θειας. Όπως υπο­στη­ρί­ζει η υπε­ρά­σπιση, η ανα­πα­ρά­σταση θα κατα­δεί­ξει την παντελή έλλειψη ακόμη και ενδε­χό­με­νου δόλου και την απουσία κάθε θέλησης αφαί­ρε­σης της ζωής του θύματος, με τη θέση ότι επρό­κειτο για ατύχημα.

Η μοιραία βραδιά και τα ευρή­ματα της αυτο­ψίας

Οπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», το φονικό σημειώ­θηκε γύρω στις 19:30 της Δευ­τέ­ρας 8 Ιουνίου 2026. Περί­οι­κος κάλεσε το ΕΚΑΒ, του οποίου το πλήρωμα έφτασε στις 19:50 και αντί­κρισε στον αύλειο χώρο τον 63χρονο ξαπλω­μένο ανά­σκελα, κυανό, χωρίς σφυγμό και αισθή­σεις, με τραύμα στον λαιμό. Χωρίς να μολύ­νουν τη σκηνή, οι δια­σώ­στες ενη­μέ­ρω­σαν την Αστυ­νο­μία. Στο σημείο έσπευ­σαν αστυ­νο­μι­κοί του τοπικού Τμή­μα­τος και της ΟΠΚΕ και ακο­λού­θη­σαν κλι­μά­κιο της Υπο­διεύ­θυν­σης Δίωξης και Εξι­χνί­α­σης Εγκλη­μά­των και συνερ­γείο του Γρα­φείου Εγκλη­μα­το­λο­γι­κών Ερευνών. Ο φερό­με­νος ως δράστης βρέθηκε στον χώρο με αίματα στα χέρια, χωρίς να έχει επι­χει­ρή­σει να απο­μα­κρυν­θεί, και σε πρώτες προ­φο­ρι­κές ερω­τή­σεις φέρεται να απά­ντησε ότι «το έκανε πάνω στον καβγά». Παρών ήταν και ένας ακόμη ένοικος, αυτό­πτης μάρ­τυ­ρας.

Η αυτοψία, με τη συν­δρομή ιατρο­δι­κα­στή, κατέ­γραψε μεγάλη ποσό­τητα αίματος περι­με­τρικά της σορού και μικρό­τε­ρες κηλίδες που κατέ­λη­γαν στο τοιχίο της σκάλας. Η σορός έφερε του­λά­χι­στον ένα τραύμα στην αρι­στερή πλευρά του τρα­χή­λου από νύσσον και τέμνον όργανο, ενώ τα ρούχα του θύματος δεν είχαν τομές και έφεραν αίμα μόνο μπροστά. Κηλίδες αίματος οδη­γού­σαν από την αυλή προς τον διά­δρομο, όπου πάνω σε πλυ­ντή­ριο εντο­πί­στηκε και κατα­σχέ­θηκε το φονικό όργανο, μαχαίρι οικια­κής χρήσης με μαύρη λαβή, συνο­λι­κού μήκους 21 εκα­το­στών και λάμας 11,5 εκα­το­στών, με καστα­νέ­ρυ­θρα ίχνη. Μεγα­λύ­τερη κηλίδα βρέθηκε κοντά στο τραπέζι όπου κατά τον αυτόπτη ξεκί­νησε η επίθεση, ενώ ίχνη αίματος υπήρχαν και έξω και μέσα από το δωμάτιο του κατη­γο­ρου­μέ­νου. Στο δωμάτιο αυτό, που παρου­σί­αζε εικόνα μεγάλης ακα­τα­στα­σίας και ρυπα­ρό­τη­τας, βρέ­θη­καν 4 κουτιά Akineton, 2 κουτιά Titus και 1 κουτί Aloperidin, τα περισ­σό­τερα σφρα­γι­σμένα. Σημειώ­νε­ται ότι και οι δύο άνδρες ήταν κάτοχοι δελτίου ταυ­τό­τη­τας συλ­λό­γου ατόμων με ανα­πη­ρίες.

Η μαρ­τυ­ρία του αυτόπτη

Σύμφωνα με τον τρίτο ένοικο, από τις 16:00 ο ίδιος και το θύμα κάθο­νταν σε τραπέζι στον κοι­νό­χρη­στο διά­δρομο, ενώ ο κατη­γο­ρού­με­νος βρι­σκό­ταν στο δωμάτιό του, στο τέλος του δια­δρό­μου. Γύρω στις 19:30 ο 55χρονος βγήκε, τους χαι­ρέ­τησε και ο 63χρονος του ζήτησε τσιγάρο. Ο κατη­γο­ρού­με­νος επέ­στρεψε στην οικία του και λίγο μετά επα­νήλθε κρα­τώ­ντας μαχαίρι. Φέρεται να πήγε πίσω από το θύμα, που κινού­νταν προς τον αύλειο χώρο, να το έπιασε από τον λαιμό με το αρι­στερό χέρι και με το δεξί να του κατά­φερε χτύπημα. Ο 63χρονος βγήκε αιμορ­ρα­γώ­ντας στην αυλή και, όταν κοντο­στά­θηκε στο τοιχίο της σκάλας, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να τον τράβηξε, να τον έριξε στο δάπεδο και να του κατά­φερε και άλλα χτυ­πή­ματα, φωνά­ζο­ντας ότι τον σκότωσε. Ο μάρ­τυ­ρας ανα­γνώ­ρισε το κατα­σχε­θέν μαχαίρι ως το όργανο της επί­θε­σης.

Τη φασαρία αντι­λή­φθηκε ανιψιά του κατη­γο­ρου­μέ­νου, που από το μπαλ­κόνι γει­το­νι­κού κτηρίου είδε το θύμα μέσα στα αίματα και κάλεσε το ΕΚΑΒ και τους δικούς της. Στις 19:37, αδελφός του 55χρονου τον κάλεσε τηλε­φω­νικά και εκείνος του απά­ντησε ότι σκότωσε τον φίλο του, ανα­φέ­ρο­ντας ότι τον χτύπησε με μαχαίρι και έτρεχαν αίματα. Σε έτερο αδελφό που έσπευσε στο σημείο φέρεται να είπε ότι το θύμα του ζήτησε επίμονα τσιγάρο και, επειδή εκνευ­ρί­στηκε, του «έδωσε μία».

Η εκδοχή του κατη­γο­ρου­μέ­νου

Στην προ­α­να­κρι­τική του κατά­θεση, ο 55χρονος έδωσε εκδοχή που σε κρίσιμα σημεία δια­φο­ρο­ποιεί­ται. Ανέφερε ότι δια­μέ­νει σε δια­μέ­ρι­σμα ιδιο­κτη­σίας του, σε οικο­δομή με 6 συνο­λικά δια­με­ρί­σματα που εκμι­σθώ­νει, ότι οι περισ­σό­τε­ροι ένοικοι δεν πλή­ρω­ναν ενοίκια, ότι πιε­ζό­ταν από τρά­πε­ζες για δάνειο και ότι ζητούσε διαρκώς χρήματα και φαγητό από αδελφό του. Το πρωί της μοι­ραίας ημέρας είχε πάει για καφέ με το θύμα, με το οποίο, όπως τόνισε, ήταν στενοί φίλοι για πολλά χρόνια και βρί­σκο­νταν μαζί καθη­με­ρινά. Γύρω στις 17:00 ο αδελφός του τού παρέ­δωσε φαγητό, ένα πακέτο τσιγάρα και περίπου 20 ευρώ. Στη συνέ­χεια καθά­ρισε πατάτες για να τις τηγα­νί­σει, αλλά το λάδι ήταν περίπου 2 ετών, άφριζε, και τις πέταξε.

Κάποια στιγμή, όπως δια­τεί­νε­ται, ο 63χρονος του ζήτησε τσιγάρο για τον τρίτο ένοικο και εκείνος του το έδωσε. Μετά από 2 λεπτά επα­νήλθε ζητώ­ντας και άλλο. Ο κατη­γο­ρού­με­νος υπο­στή­ριξε ότι του απά­ντησε πως τα τσιγάρα έπρεπε να φτάσουν για 2 ημέρες και τα χρήματα για το φαγητό των επό­με­νων ημερών, ότι του είπε να φύγει και τον έσπρωξε πιά­νο­ντάς τον από τον λαιμό. Ισχυ­ρί­στηκε ότι μετά μπήκε στο δια­μέ­ρι­σμα και πήρε το μαχαίρι όχι για να βλάψει το θύμα, αλλά για να κάνει κακό στον εαυτό του. Βγήκε έξω και, όπως είπε, «δεν ξέρω τι με έπιασε», του κατά­φερε 1 ή 2 χτυ­πή­ματα, χωρίς να θυμάται ακριβώς, και όταν εκείνος αιμορ­ρα­γούσε τον έσπρωξε και έπεσε.

Στην ανιψιά του ζήτησε να καλέσει ασθε­νο­φόρο λέγο­ντας ότι μαχαί­ρωσε τον φίλο του. Στον αδελφό του, που αρχικά νόμισε ότι αστειευό­ταν, είπε ότι τον σκότωσε, ενώ προ­σπα­θούσε, όπως ισχυ­ρί­στηκε, να τον επα­να­φέ­ρει. Πήρε ένα παντε­λόνι αντί για πετσέτα για το τραύμα, αλλά δεν το χρη­σι­μο­ποί­ησε γιατί το θύμα είχε ήδη ξεψυ­χή­σει. Για το μαχαίρι απά­ντησε ότι δεν θυμάται τι το έκανε, καθώς βρι­σκό­ταν σε σοκ. «Δεν ξέρω τι με έπιασε και έκανα αυτό που έκανα. Έχω μετα­νιώ­σει για αυτό που έγινε, ζητάω συγ­γνώμη», φέρεται να κατέ­ληξε.

Το βεβα­ρη­μένο ψυχια­τρικό ιστο­ρικό

Ο κατη­γο­ρού­με­νος κατέ­θεσε ότι πάσχει από σχι­ζο­φρέ­νεια και διπο­λική δια­τα­ραχή και ότι είναι δια­βη­τι­κός, λαμ­βά­νο­ντας ινσου­λίνη. Κατά το περι­βάλ­λον του, ακο­λου­θούσε αγωγή με 2 ημε­ρή­σιες δόσεις ηρε­μι­στι­κού, 2 ημε­ρή­σιες δόσεις αντι­παρ­κιν­σο­νι­κού σκευά­σμα­τος και 1 μηνιαία ένεση αντι­ψυ­χω­σι­κού. Παρα­δέ­χθηκε ότι ορι­σμέ­νες φορές παρα­με­λεί την αγωγή του επειδή δεν έχει φαγητό και φοβάται μήπως τον πει­ρά­ξουν τα φάρμακα, ενώ για το πότε νοση­λεύ­τηκε τελευ­ταία φορά απά­ντησε ότι δεν θυμάται.

Χωρι­σμέ­νος από το 2009, άρχισε έκτοτε, σύμφωνα με τους οικεί­ους του, να εμφα­νί­ζει ψυχο­λο­γικά προ­βλή­ματα, ενώ αντι­με­τώ­πιζε και οικο­νο­μι­κές δυσκο­λίες λόγω κακής δια­χεί­ρι­σης. Έχει εγκλει­στεί πολλές φορές στην Ψυχια­τρική Κλινική του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου και στο Ψυχια­τρικό Τμήμα Κρα­τι­κού Θερα­πευ­τη­ρίου της Λέρου. Περί­οι­κοι κατέ­θε­σαν ότι, όταν δεν λάμβανε την αγωγή του, γινόταν επι­θε­τι­κός και τσα­κω­νό­ταν συχνά με ενοί­κους και γεί­το­νες.

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα έχουν 2 προ­γε­νέ­στερα περι­στα­τικά. Περίπου 3 μήνες πριν, φέρεται να έλαβε φαρ­μα­κευ­τική αγωγή του θύματος, ισχυ­ρό­τερη από τη δική του, και να νοση­λεύ­τηκε σε σοβαρή κατά­σταση με πολύ υψηλή πίεση. Περίπου 7 με 10 ημέρες πριν από το φονικό, φέρεται να εξέ­φρασε στο ίδιο το θύμα την επι­θυ­μία να αυτο­κτο­νή­σει κρα­δαί­νο­ντας μαχαίρι, με τον 63χρονο να ενη­με­ρώ­νει τότε αδελφό του κατη­γο­ρου­μέ­νου. Το πρωί της ημέρας του εγκλή­μα­τος, μάλιστα, ο 55χρονος είχε εξε­τα­στεί στην ψυχια­τρική κλινική του νοσο­κο­μείου, στοι­χείο που βρί­σκε­ται στον πυρήνα του αιτή­μα­τος για την εξέταση της ψυχιά­τρου ως μάρτυρα.

Τα επόμενα βήματα

Θύμα και κατη­γο­ρού­με­νος ζούσαν για χρόνια κάτω από την ίδια στέγη, με συγ­γε­νείς του 55χρονου να φρο­ντί­ζουν συχνά για τη σίτιση και των δύο. Ο Α’ τακτι­κός Ανα­κρι­τής Ρόδου καλεί­ται τώρα να απο­φαν­θεί επί των αιτη­μά­των της υπε­ρά­σπι­σης, με κεντρικό δια­κύ­βευμα τον κατα­λο­γι­σμό, δηλαδή το αν ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε κατά τον χρόνο της πράξης τη δυνα­τό­τητα να αντι­λη­φθεί τι έκανε, και το αν επρό­κειτο για πράξη με δόλο ή, όπως υπο­στη­ρί­ζει η υπε­ρά­σπιση, για τραγικό ατύχημα. Η απά­ντηση θα κριθεί από τον συν­δυα­σμό της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, εφόσον δια­τα­χθεί, των εργα­στη­ρια­κών εξε­τά­σεων, της νεκρο­ψίας, του βιντε­ο­λη­πτι­κού υλικού και των μαρ­τυ­ρι­κών κατα­θέ­σεων.