Ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη και αναπαράσταση του φονικού ζητά ο 55χρονος που κατηγορείται για τη δολοφονία του 63χρονου φίλου του στη Ρόδο

• Σειρά αιτημάτων υπέβαλε δια του συνηγόρου του κ. Μανώλη Βλάχου, ο 55χρονος που φέρεται να αφαίρεσε τη ζωή του συνοίκου του με μαχαίρι για ένα τσιγάρο, με την υπεράσπιση να υποστηρίζει ότι κατά τον χρόνο της πράξης ήταν ολοκληρωτικά ανίκανος προς καταλογισμό και ότι η τραγωδία υπήρξε αποτέλεσμα ατυχήματος

Σε κρίσιμη καμπή εισέρχεται η υπόθεση του φονικού της 8ης Ιουνίου 2026, όταν ένας 63χρονος ημεδαπός έχασε τη ζωή του από μαχαιριά στον λαιμό, στον κοινόχρηστο χώρο της πολυκατοικίας όπου διέμενε, σε περιοχή της Ρόδου. Ο 55χρονος ημεδαπός που κατηγορείται για την πράξη, προσωρινά κρατούμενος, κατέθεσε χθες δια του συνηγόρου του κ. Μανώλη Βλάχου αίτηση με 4 αιτήματα, ζητώντας παράλληλα τη μετάθεση της απολογίας του έως την ολοκλήρωσή τους. Σε βάρος του έχουν ασκηθεί διώξεις για ανθρωποκτονία με δόλο, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία.
Τα 4 αιτήματα της υπεράσπισης
Με το πρώτο αίτημα ζητούνται αντίγραφα του συνόλου του υλικού της υπόθεσης. Με το δεύτερο, ζητείται ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη του κατηγορουμένου από δημόσιο νοσηλευτικό ίδρυμα, ώστε να αποδειχθεί ότι κατά τον χρόνο τέλεσης της πράξης ήταν ολοκληρωτικά ανίκανος προς καταλογισμό.
Με το τρίτο, ζητείται να εξεταστεί ως μάρτυρας ψυχίατρος του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου, η οποία την ίδια την ημέρα του αδικήματος εξέτασε τον 55χρονο και προχώρησε σε ολιγόωρη εισαγωγή του στην Ψυχιατρική Κλινική. Ζητείται να προσκομιστούν ο ιατρικός του φάκελος, τα στοιχεία εισαγωγής και εξαγωγής του εκείνη την ημέρα και η φαρμακευτική αγωγή που του χορηγήθηκε, καθώς και να απαντήσει η ιατρός αν η ψυχική του πάθηση τον καθιστά επικίνδυνο ή όχι για τη δημόσια ασφάλεια και υγεία.
Με το τέταρτο αίτημα, κατ’ άρθρο 180 και επόμενα του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, ζητείται αναπαράσταση των συνθηκών του περιστατικού, με σκοπό τη διακρίβωση της αλήθειας. Όπως υποστηρίζει η υπεράσπιση, η αναπαράσταση θα καταδείξει την παντελή έλλειψη ακόμη και ενδεχόμενου δόλου και την απουσία κάθε θέλησης αφαίρεσης της ζωής του θύματος, με τη θέση ότι επρόκειτο για ατύχημα.

Η μοιραία βραδιά και τα ευρήματα της αυτοψίας
Οπως απεκάλυψε η «δημοκρατική», το φονικό σημειώθηκε γύρω στις 19:30 της Δευτέρας 8 Ιουνίου 2026. Περίοικος κάλεσε το ΕΚΑΒ, του οποίου το πλήρωμα έφτασε στις 19:50 και αντίκρισε στον αύλειο χώρο τον 63χρονο ξαπλωμένο ανάσκελα, κυανό, χωρίς σφυγμό και αισθήσεις, με τραύμα στον λαιμό. Χωρίς να μολύνουν τη σκηνή, οι διασώστες ενημέρωσαν την Αστυνομία. Στο σημείο έσπευσαν αστυνομικοί του τοπικού Τμήματος και της ΟΠΚΕ και ακολούθησαν κλιμάκιο της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων και συνεργείο του Γραφείου Εγκληματολογικών Ερευνών. Ο φερόμενος ως δράστης βρέθηκε στον χώρο με αίματα στα χέρια, χωρίς να έχει επιχειρήσει να απομακρυνθεί, και σε πρώτες προφορικές ερωτήσεις φέρεται να απάντησε ότι «το έκανε πάνω στον καβγά». Παρών ήταν και ένας ακόμη ένοικος, αυτόπτης μάρτυρας.
Η αυτοψία, με τη συνδρομή ιατροδικαστή, κατέγραψε μεγάλη ποσότητα αίματος περιμετρικά της σορού και μικρότερες κηλίδες που κατέληγαν στο τοιχίο της σκάλας. Η σορός έφερε τουλάχιστον ένα τραύμα στην αριστερή πλευρά του τραχήλου από νύσσον και τέμνον όργανο, ενώ τα ρούχα του θύματος δεν είχαν τομές και έφεραν αίμα μόνο μπροστά. Κηλίδες αίματος οδηγούσαν από την αυλή προς τον διάδρομο, όπου πάνω σε πλυντήριο εντοπίστηκε και κατασχέθηκε το φονικό όργανο, μαχαίρι οικιακής χρήσης με μαύρη λαβή, συνολικού μήκους 21 εκατοστών και λάμας 11,5 εκατοστών, με καστανέρυθρα ίχνη. Μεγαλύτερη κηλίδα βρέθηκε κοντά στο τραπέζι όπου κατά τον αυτόπτη ξεκίνησε η επίθεση, ενώ ίχνη αίματος υπήρχαν και έξω και μέσα από το δωμάτιο του κατηγορουμένου. Στο δωμάτιο αυτό, που παρουσίαζε εικόνα μεγάλης ακαταστασίας και ρυπαρότητας, βρέθηκαν 4 κουτιά Akineton, 2 κουτιά Titus και 1 κουτί Aloperidin, τα περισσότερα σφραγισμένα. Σημειώνεται ότι και οι δύο άνδρες ήταν κάτοχοι δελτίου ταυτότητας συλλόγου ατόμων με αναπηρίες.

Η μαρτυρία του αυτόπτη
Σύμφωνα με τον τρίτο ένοικο, από τις 16:00 ο ίδιος και το θύμα κάθονταν σε τραπέζι στον κοινόχρηστο διάδρομο, ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν στο δωμάτιό του, στο τέλος του διαδρόμου. Γύρω στις 19:30 ο 55χρονος βγήκε, τους χαιρέτησε και ο 63χρονος του ζήτησε τσιγάρο. Ο κατηγορούμενος επέστρεψε στην οικία του και λίγο μετά επανήλθε κρατώντας μαχαίρι. Φέρεται να πήγε πίσω από το θύμα, που κινούνταν προς τον αύλειο χώρο, να το έπιασε από τον λαιμό με το αριστερό χέρι και με το δεξί να του κατάφερε χτύπημα. Ο 63χρονος βγήκε αιμορραγώντας στην αυλή και, όταν κοντοστάθηκε στο τοιχίο της σκάλας, ο κατηγορούμενος φέρεται να τον τράβηξε, να τον έριξε στο δάπεδο και να του κατάφερε και άλλα χτυπήματα, φωνάζοντας ότι τον σκότωσε. Ο μάρτυρας αναγνώρισε το κατασχεθέν μαχαίρι ως το όργανο της επίθεσης.
Τη φασαρία αντιλήφθηκε ανιψιά του κατηγορουμένου, που από το μπαλκόνι γειτονικού κτηρίου είδε το θύμα μέσα στα αίματα και κάλεσε το ΕΚΑΒ και τους δικούς της. Στις 19:37, αδελφός του 55χρονου τον κάλεσε τηλεφωνικά και εκείνος του απάντησε ότι σκότωσε τον φίλο του, αναφέροντας ότι τον χτύπησε με μαχαίρι και έτρεχαν αίματα. Σε έτερο αδελφό που έσπευσε στο σημείο φέρεται να είπε ότι το θύμα του ζήτησε επίμονα τσιγάρο και, επειδή εκνευρίστηκε, του «έδωσε μία».

Η εκδοχή του κατηγορουμένου
Στην προανακριτική του κατάθεση, ο 55χρονος έδωσε εκδοχή που σε κρίσιμα σημεία διαφοροποιείται. Ανέφερε ότι διαμένει σε διαμέρισμα ιδιοκτησίας του, σε οικοδομή με 6 συνολικά διαμερίσματα που εκμισθώνει, ότι οι περισσότεροι ένοικοι δεν πλήρωναν ενοίκια, ότι πιεζόταν από τράπεζες για δάνειο και ότι ζητούσε διαρκώς χρήματα και φαγητό από αδελφό του. Το πρωί της μοιραίας ημέρας είχε πάει για καφέ με το θύμα, με το οποίο, όπως τόνισε, ήταν στενοί φίλοι για πολλά χρόνια και βρίσκονταν μαζί καθημερινά. Γύρω στις 17:00 ο αδελφός του τού παρέδωσε φαγητό, ένα πακέτο τσιγάρα και περίπου 20 ευρώ. Στη συνέχεια καθάρισε πατάτες για να τις τηγανίσει, αλλά το λάδι ήταν περίπου 2 ετών, άφριζε, και τις πέταξε.
Κάποια στιγμή, όπως διατείνεται, ο 63χρονος του ζήτησε τσιγάρο για τον τρίτο ένοικο και εκείνος του το έδωσε. Μετά από 2 λεπτά επανήλθε ζητώντας και άλλο. Ο κατηγορούμενος υποστήριξε ότι του απάντησε πως τα τσιγάρα έπρεπε να φτάσουν για 2 ημέρες και τα χρήματα για το φαγητό των επόμενων ημερών, ότι του είπε να φύγει και τον έσπρωξε πιάνοντάς τον από τον λαιμό. Ισχυρίστηκε ότι μετά μπήκε στο διαμέρισμα και πήρε το μαχαίρι όχι για να βλάψει το θύμα, αλλά για να κάνει κακό στον εαυτό του. Βγήκε έξω και, όπως είπε, «δεν ξέρω τι με έπιασε», του κατάφερε 1 ή 2 χτυπήματα, χωρίς να θυμάται ακριβώς, και όταν εκείνος αιμορραγούσε τον έσπρωξε και έπεσε.
Στην ανιψιά του ζήτησε να καλέσει ασθενοφόρο λέγοντας ότι μαχαίρωσε τον φίλο του. Στον αδελφό του, που αρχικά νόμισε ότι αστειευόταν, είπε ότι τον σκότωσε, ενώ προσπαθούσε, όπως ισχυρίστηκε, να τον επαναφέρει. Πήρε ένα παντελόνι αντί για πετσέτα για το τραύμα, αλλά δεν το χρησιμοποίησε γιατί το θύμα είχε ήδη ξεψυχήσει. Για το μαχαίρι απάντησε ότι δεν θυμάται τι το έκανε, καθώς βρισκόταν σε σοκ. «Δεν ξέρω τι με έπιασε και έκανα αυτό που έκανα. Έχω μετανιώσει για αυτό που έγινε, ζητάω συγγνώμη», φέρεται να κατέληξε.
Το βεβαρημένο ψυχιατρικό ιστορικό
Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ότι πάσχει από σχιζοφρένεια και διπολική διαταραχή και ότι είναι διαβητικός, λαμβάνοντας ινσουλίνη. Κατά το περιβάλλον του, ακολουθούσε αγωγή με 2 ημερήσιες δόσεις ηρεμιστικού, 2 ημερήσιες δόσεις αντιπαρκινσονικού σκευάσματος και 1 μηνιαία ένεση αντιψυχωσικού. Παραδέχθηκε ότι ορισμένες φορές παραμελεί την αγωγή του επειδή δεν έχει φαγητό και φοβάται μήπως τον πειράξουν τα φάρμακα, ενώ για το πότε νοσηλεύτηκε τελευταία φορά απάντησε ότι δεν θυμάται.
Χωρισμένος από το 2009, άρχισε έκτοτε, σύμφωνα με τους οικείους του, να εμφανίζει ψυχολογικά προβλήματα, ενώ αντιμετώπιζε και οικονομικές δυσκολίες λόγω κακής διαχείρισης. Έχει εγκλειστεί πολλές φορές στην Ψυχιατρική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου και στο Ψυχιατρικό Τμήμα Κρατικού Θεραπευτηρίου της Λέρου. Περίοικοι κατέθεσαν ότι, όταν δεν λάμβανε την αγωγή του, γινόταν επιθετικός και τσακωνόταν συχνά με ενοίκους και γείτονες.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έχουν 2 προγενέστερα περιστατικά. Περίπου 3 μήνες πριν, φέρεται να έλαβε φαρμακευτική αγωγή του θύματος, ισχυρότερη από τη δική του, και να νοσηλεύτηκε σε σοβαρή κατάσταση με πολύ υψηλή πίεση. Περίπου 7 με 10 ημέρες πριν από το φονικό, φέρεται να εξέφρασε στο ίδιο το θύμα την επιθυμία να αυτοκτονήσει κραδαίνοντας μαχαίρι, με τον 63χρονο να ενημερώνει τότε αδελφό του κατηγορουμένου. Το πρωί της ημέρας του εγκλήματος, μάλιστα, ο 55χρονος είχε εξεταστεί στην ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου, στοιχείο που βρίσκεται στον πυρήνα του αιτήματος για την εξέταση της ψυχιάτρου ως μάρτυρα.

Τα επόμενα βήματα
Θύμα και κατηγορούμενος ζούσαν για χρόνια κάτω από την ίδια στέγη, με συγγενείς του 55χρονου να φροντίζουν συχνά για τη σίτιση και των δύο. Ο Α’ τακτικός Ανακριτής Ρόδου καλείται τώρα να αποφανθεί επί των αιτημάτων της υπεράσπισης, με κεντρικό διακύβευμα τον καταλογισμό, δηλαδή το αν ο κατηγορούμενος είχε κατά τον χρόνο της πράξης τη δυνατότητα να αντιληφθεί τι έκανε, και το αν επρόκειτο για πράξη με δόλο ή, όπως υποστηρίζει η υπεράσπιση, για τραγικό ατύχημα. Η απάντηση θα κριθεί από τον συνδυασμό της πραγματογνωμοσύνης, εφόσον διαταχθεί, των εργαστηριακών εξετάσεων, της νεκροψίας, του βιντεοληπτικού υλικού και των μαρτυρικών καταθέσεων.