ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Μαν. Κεφαλογιάννης: «Η Τουρκία έχει απομακρυνθεί από την Ευρώπη και την ευρωπαϊκή της προοπτική»

news room 7 λεπτά ανάγνωση
μανωλης κεφαλογιαννης
Η Τουρκία έχει απομακρυνθεί από την Ευρώπη και την ευρωπαϊκή της προοπτική

ΜΑΝ. ΚΕΦΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ

Για το σκάν­δαλο που συγκλο­νί­ζει το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο (γνωστό και ως Qatargate) και την ανάγκη να δημιουρ­γη­θεί ένα πλέγμα απαι­τή­σεων που θα μπο­ρούσε να εξα­λεί­ψει τις πιθα­νό­τη­τες να συμβεί κάτι παρό­μοιο, μιλάει σήμερα στην «δημο­κρα­τική» ο ευρω­βου­λευ­τής της Νέας Δημο­κρα­τίας, κ. Μανώλης Κεφα­λο­γιάν­νης.

Ανα­φε­ρό­με­νος στην κατά­σταση με τις συνε­χείς προ­κλή­σεις της Τουρ­κίας, τονίζει πως ‘Η Τουρκία με ευθύνη της πολι­τι­κής ηγεσίας της ιδίως από το 2016, μετά το απο­τυ­χη­μένο πρα­ξι­κό­πημα, έχει απο­μα­κρυν­θεί από την Ευρώπη και την ευρω­παϊκή της προ­ο­πτική και έχει μετα­βλη­θεί σε ένα ιδιό­τυπο ισλα­μικό καθε­στώς…’ ενώ ανα­φε­ρό­με­νος στις επι­κεί­με­νες εθνικές εκλογές, δηλώνει κατη­γο­ρη­μα­τικά πως

‘Ο στόχος της Νέας Δημο­κρα­τίας είναι η επί­τευξη αυτο­δυ­να­μίας στις δεύ­τε­ρες κάλπες και είναι απόλυτα, εφικτός…’.

Κύριε Κεφα­λο­γιάννη, οι απο­κα­λύ­ψεις του ‘Qatargate’ έχουν προ­κα­λέ­σει πολι­τικό… σεισμό –με πολλές συνέ­πειες και σε άλλα επίπεδα. Είναι μια υπόθεση που ‘τάραξε’ τους ευρω­παϊ­κούς θεσμούς και τα μέλη του Ευρω­κοι­νο­βου­λίου; Πόσο θα επη­ρε­ά­σει το σκάν­δαλο του ‘Qatargate’ τις σχέσεις της ΕΕ με το Κατάρ; Πώς εκτι­μάτε τις εξε­λί­ξεις;

Το Ευρω­παϊκό Κοι­νο­βού­λιο απο­τε­λεί την έκφραση της βού­λη­σης των Ευρω­παίων πολιτών. Καθώς είναι το εκλεγ­μένο τμήμα των Ευρω­παϊ­κών Θεσμών. Και οι απο­κα­λύ­ψεις για το «Qatargate» πλήτ­τουν ασφαλώς την αξιο­πι­στία και το κύρος του. Τα τελευ­ταία γεγο­νότα οδηγούν στην αδήριτη ανάγκη να οικο­δο­μη­θεί εκ νέου η εμπι­στο­σύνη με τους Ευρω­παί­ους πολίτες που εκπρο­σω­πούμε. Δικαίως οι πολίτες απαι­τούν λογο­δο­σία και ακε­ραιό­τητα. Πρέπει να ενι­σχύ­σουμε τα μέτρα για την άμεση αντα­πό­κριση σε αυτήν την ανάγκη. Να επι­βε­βαιώ­σουμε τη θέση του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου ως τον πυλώνα της ανοι­κτής, πολυ­ε­θνι­κής κοι­νο­βου­λευ­τι­κής δημο­κρα­τίας. Η πρό­ε­δρος του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου Ρομπέρτα Μέτσολα παρου­σί­ασε τις προ­τά­σεις της για την ενί­σχυση των εργα­λείων του Κοι­νο­βου­λίου σχετικά με τη δια­φά­νεια, την ηθική και τη βελ­τί­ωση των σχέσεων μας με τρίτες χώρες. Προ­τά­σεις που μπορούν να εφαρ­μο­στούν βρα­χυ­πρό­θε­σμα και να απο­τε­λέ­σουν την αφε­τη­ρία μίας ευρύ­τε­ρης μεταρ­ρύθ­μι­σης του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου. Οποια­δή­ποτε κατά­χρηση ή κακή χρήση των εργα­λείων που είχαμε δημιουρ­γή­σει για το σκοπό αυτό θα πρέπει να αντι­με­τω­πι­στεί σθεναρά και συστη­μα­τικά. Και από τα «διδάγ­ματα» που αντλή­σαμε στο τελευ­ταίο διά­στημα με τις προ­τά­σεις Μετσόλα θα δημιουρ­γη­θεί ένα πλέγμα απαι­τή­σεων που αν και ποτέ δεν είναι 100% αλάν­θα­στο θα μπο­ρούσε να εξα­λεί­ψει τις πιθα­νό­τη­τες να συμβεί κάτι παρό­μοιο σαν το «Qatargate».

Έχετε ζητήσει επα­νει­λημ­μέ­νως, την λήψη μέτρων κατά της Τουρ­κίας για την ευθεία και ωμή απειλή πολέμου κατά της Ελλάδας που γίνεται συστη­μα­τικά. Τι προ­σπα­θεί να κάνει ο Τούρκος Πρό­ε­δρος με αυτή την στάση που δια­τη­ρεί απέ­να­ντι στην χώρα μας εδώ και χρόνια; Μήπως προ­σπα­θεί να ‘τρο­μά­ξει’ και την Ευρώπη με τις απειλές του;

Η Τουρκία με ευθύνη της πολι­τι­κής ηγεσίας της ιδίως από το 2016 μετά το απο­τυ­χη­μένο πρα­ξι­κό­πημα έχει απο­μα­κρυν­θεί από την Ευρώπη και την ευρω­παϊκή της προ­ο­πτική και έχει μετα­βλη­θεί σε ένα ιδιό­τυπο ισλα­μικό καθε­στώς. Ένα καθε­στώς που δεν σέβεται τη Δημο­κρα­τία, το Κράτος Δικαίου, την ανε­ξαρ­τη­σία της Δικαιο­σύ­νης, τα ατομικά δικαιώ­ματα. Μία χώρα που δεν σέβεται το Διεθνές Δίκαιο, τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασ­σας και τις σχέσεις καλής γει­το­νίας. Μία χώρα που διαρκώς κλι­μα­κώ­νει την ένταση στο Αιγαίο και στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Μία χώρα που είναι παρά­γο­ντας απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης και ανα­σφά­λειας στην περιοχή μας. Η πολι­τική ηγεσία της Τουρ­κίας την έχει κατα­στή­σει ένα κράτος – ταραξία. Μία τουρ­κική πολι­τική ηγεσία που φαντα­σιώ­νε­ται με άκρατο μεγα­λοϊ­δε­α­τι­σμό νεο­ο­θω­μα­νικά μεγα­λεία. Με μία ανα­θε­ω­ρη­τική πολι­τική η Τουρκία απο­τε­λεί παρά­γο­ντα απο­στα­θε­ρο­ποί­η­σης στο Αιγαίο και στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο. Μία θρυαλ­λίδα για την ειρήνη και την ασφά­λεια της περιο­χής.

Θα πρέπει όλοι να γνω­ρί­ζουν ότι η Τουρκία από το 1995 με απόφαση της Τουρ­κι­κής Εθνο­συ­νέ­λευ­σης απειλεί την Ελλάδα και θεωρεί ως αιτία πολέμου (casus belli) κάτι που αντι­βαί­νει σαφώς το Άρθρο 3 του Κατα­στα­τι­κού του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών. Αν η χώρα μας αυξήσει τα χωρικά της ύδατα από 6 σε 12 ναυτικά μίλια. Ένα ανα­φαί­ρετο δικαί­ωμα της Ελλάδας που μπορεί να το ασκήσει μονο­με­ρώς σύμφωνα με τη Σύμβαση του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασ­σας.

Μία Σύμβαση, γνωστή και ως Σύμβαση του Μοντέ­γκο Μπέι η οποία συμ­φω­νή­θηκε μετά από πολύ­χρο­νες δια­πραγ­μα­τεύ­σεις στο μακρινό 1982. Και έκτοτε κυρώ­θηκε από 150 και πάνω κράτη. Κάτι που την κατα­στεί πλέον εθιμικό δίκαιο. Δηλαδή και χώρες που δεν την έχουν υπο­γρά­ψει και κυρώσει, όπως οι ΗΠΑ και το Ισραήλ συμ­μορ­φώ­νο­νται με τις δια­τά­ξεις της για την οριο­θέ­τηση των θαλασ­σίων ζωνών τους. Πρό­σφατο παρά­δειγμα, η οριο­θέ­τηση μεταξύ Ισραήλ και Λιβάνου και πιο μακρινό η οριο­θέ­τηση μεταξύ Ηνω­μέ­νων Πολι­τειών και Κούβας.

Έκτοτε οι τουρ­κι­κές προ­κλη­τι­κές και επι­θε­τι­κές ενέρ­γειες κατά της χώρας μας διαρκώς κλι­μα­κώ­νο­νται επι­κίν­δυνα. Συνε­χείς παρα­βιά­σεις του ελλη­νι­κού ενα­έ­ριου χώρου και των χωρικών μας υδάτων. Υπερ­πτή­σεις πάνω από κατοι­κη­μένα ελλη­νικά νησιά. Επι­θε­τική ρητο­ρική κατά της Ελλάδας που κορυ­φώ­θηκε με τις δηλώ­σεις «θα έρθουμε ξαφνικά ένα βράδυ». Η υπο­γραφή του παρά­νο­μου και άκυρου τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νίου για την οριο­θέ­τηση ΑΟΖ μεταξύ Λιβύης και Τουρ­κίας που απε­μπο­λεί τα κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα των ελλη­νι­κών νησιών όπως η Κρήτη, η Ρόδος, το Καστελ­λό­ριζο, γενικώς τα Δωδε­κά­νησα. Κυριαρ­χικά δικαιώ­ματα που σαφώς απορ­ρέ­ουν από τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασ­σας και συγκε­κρι­μένα από το Άρθρο 121 που ρητά ανα­φέ­ρει ότι τα νησιά που έχουν οικο­νο­μική ζωή έχουν το ίδιο δικαί­ωμα σε ΑΟΖ όπως και οι ηπει­ρω­τι­κές περιο­χές.

Όλα τα παρα­πάνω έχουν κατα­δι­κα­στεί απε­ρί­φρα­στα από την Ευρω­παϊκή Ένωση σε απα­ντή­σεις του ύπατου εκπρο­σώ­που Γιοσέπ Μπορέλ σε ερω­τή­σεις που του έχω θέσει τόσο εγώ όσο και άλλοι Έλληνες ευρω­βου­λευ­τές. Η ευρω­παϊκή θέση είναι ξεκά­θαρη. Η ευρω­παϊκή αλλη­λεγ­γύη προς την Ελλάδα και την Κύπρο είναι απόλυτη.

Στην Ολο­μέ­λεια του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου το Νοέμ­βριο στο Στρα­σβούργο στο Ψήφισμα για την Κατά­σταση στη Λιβύη υιο­θε­τή­θη­καν δύο τρο­πο­λο­γίες που είχα κατα­θέ­σει για το παρά­νομο και άκυρο τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο. Δύο τρο­πο­λο­γίες που ταυ­τί­ζο­νται απο­λύ­τως με τις ελλη­νι­κές εθνικές θέσεις.

Με τις τρο­πο­λο­γίες αυτές είναι πλέον επίσημη θέση του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου και ευρω­παϊκό κεκτη­μένο ότι το τουρ­κο­λι­βυκό μνη­μό­νιο οριο­θέ­τη­σης Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης μεταξύ της Τουρ­κίας και της Λιβύης δεν συμ­μορ­φώ­νε­ται με τη Σύμβαση του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασ­σας και ως εκ τούτου δεν μπορεί να έχει νομικές συνέ­πειες για τρίτα κράτη.

Ενώ με τη δεύτερη τρο­πο­λο­γία η Ολο­μέ­λεια του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λίου καλεί τις λιβυκές αρχές να προ­χω­ρή­σουν στην ακύρωση του τουρ­κο­λι­βυ­κού μνη­μο­νίου του 2019 για την οριο­θέ­τηση θαλασ­σίων δικαιο­δο­σιών στη Μεσό­γειο και να μην εφαρ­μό­σουν την επα­κό­λουθη συμ­φω­νία της 3ης Οκτω­βρίου για την εξόρυξη υδρο­γο­ναν­θρά­κων καθώς προ­βλέ­πει παρά­νο­μες δρα­στη­ριό­τη­τες γεώ­τρη­σης στις Απο­κλει­στι­κές Οικο­νο­μι­κές Ζώνες χωρών όπως η Ελλάδα και η Κύπρος.

Η χώρα μας στα τελευ­ταία τρία χρόνια έχει προ­χω­ρή­σει σε οριο­θε­τή­σεις Απο­κλει­στι­κής Οικο­νο­μι­κής Ζώνης με την Ιταλία και μερικώς με την Αίγυπτο. Οριο­θε­τή­σεις μεταξύ κυρί­αρ­χων κρατών που εδρά­ζο­νται απο­λύ­τως στο Διεθνές Δίκαιο και στη Σύμβαση του Οργα­νι­σμού Ηνω­μέ­νων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασ­σας. Ενώ η συμ­φω­νία για την οριο­θέ­τηση θαλασ­σίων ζωνών με την Αλβανία και η παρα­πο­μπή της όποιας δια­φω­νίας με συνυ­πο­σχε­τικό στο Διεθνές Δικα­στή­ριο της Χάγης είναι προς τη σωστή κατεύ­θυνση.

Η Τουρκία και οι λιβυκές αρχές προ­βάλ­λουν σήμερα ανυ­πό­στα­τες αιτιά­σεις για την οριο­θέ­τηση μεταξύ Ελλάδας και Αιγύ­πτου. Δύο χώρες που παρα­νό­μως οριο­θέ­τη­σαν θαλάσ­σιες ζώνες μεταξύ τους με ένα μνη­μό­νιο συνερ­γα­σίας που έχει διεθνώς κατα­δι­κα­στεί προ­βάλ­λουν αιτιά­σεις για μία συμ­φω­νία οριο­θέ­τη­σης που πλήρως εδρά­ζε­ται στο Διεθνές Δίκαιο και στο Δίκαιο της Θάλασ­σας. Μακάρι να μπο­ρού­σαν και αυτές να πουν το ίδιο.

Στα του οίκου μας, οι επι­κεί­με­νες εκλογές θα είναι μια μεγάλη πρό­κληση για την Νέα Δημο­κρα­τία; Είστε αισιό­δο­ξος για την ομαλή έκβασή τους;

Στόχος της Νέας Δημο­κρα­τίας είναι η επί­τευξη αυτο­δυ­να­μίας στις δεύ­τε­ρες κάλπες. Ένας στόχος απόλυτα εφικτός που θα επι­τευ­χθεί. Δυστυ­χώς η αξιω­μα­τική αντι­πο­λί­τευση και ο αρχηγός της εμφο­ρού­με­νοι από το μαοϊκό «μεγάλη ανα­τα­ραχή, ωραία ατμό­σφαιρα» ψήφισαν την απλή ανα­λο­γική. Ένα εκλο­γικό σύστημα που δεν βγάζει στι­βα­ρές κυβερ­νή­σεις αλλά είτε παράγει ακυ­βερ­νη­σία, είτε παράγει στρεβλά κυβερ­νη­τικά σχήματα. Πολι­τι­κές τερα­το­γεν­νή­σεις, και ορθώς, τις έχει απο­κα­λέ­σει ο πρω­θυ­πουρ­γός στη ΔΕΘ. Μία ανεύ­θυνη πολι­τικά απόφαση που θα οδη­γή­σει τη χώρα μας σε δύο εκλο­γι­κές ανα­με­τρή­σεις και σε μία μακρά προ­ε­κλο­γική περίοδο σχεδόν δύο μηνών για να σχη­μα­τι­στεί κυβέρ­νηση. Δυστυ­χώς ο ΣΥΡΙΖΑ παρα­μέ­νει ανεύ­θυ­νος και ανα­ξιό­πι­στος. Ας μην ξεχνάμε ότι δεν έχει ψηφίσει όλα τα νομο­σχέ­δια της κυβέρ­νη­σης που ανα­κού­φι­σαν την ελλη­νική κοι­νω­νία και ιδίως τις κοι­νω­νικά ευά­λω­τες ομάδες. Ότι δεν έχει ψηφίσει σημα­ντι­κές δια­κρα­τι­κές αμυ­ντι­κές συμ­φω­νίες της χώρας μας. Τις προ­μή­θειες των αερο­σκα­φών Rafale.

Και σε αυτές τις εκλογές ο ελλη­νι­κός λαός θα απο­φα­σί­σει το μέλλον των παιδιών μας έχοντας στο νου το μετρή­σιμο θετικό απο­τέ­λε­σμα της δια­κυ­βέρ­νη­σης της Νέας Δημο­κρα­τίας απέ­να­ντι από την ανευ­θυ­νό­τητα της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Που επεν­δύει μόνο στην τοξι­κό­τητα. Θα απο­φα­σί­σει αν η χώρα θα βαδίσει με αισιο­δο­ξία στο μέλλον ή αν θα επι­στρέ­ψει στο χθες της ουτο­πίας και των ψευ­δαι­σθή­σεων, στην Ελλάδα του «με ένα άρθρο και ένα νόμο».

Το ό,τι θα υπάρ­ξουν, όμως, δύο εκλογές δεν σημαί­νει ότι οι πρώτες, που δεν θα δώσουν κυβερ­νη­τική λύση στη χώρα, είναι χαλαρές εκλογές. Η ψήφος μας είναι κρίσιμη και στις δύο κάλπες. Και είμαι βέβαιος ότι ο ελλη­νι­κός λαός είναι πολύ ώριμος για να το αντι­λη­φθεί.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.