Ζαχαρίας Ζούπης: Οποιος πάρει κεφάλι στην Κεντροαριστερά θα είναι ο αντίπαλος του Μητσοτάκη

Η Κυβέρ­νηση κ. Ζούπη δια­τη­ρεί σαφές προ­βά­δι­σμα στις μετρή­σεις. Πρό­κει­ται για θετική ψήφο προς την Κυβέρ­νηση ή για αδυ­να­μία της αντι­πο­λί­τευ­σης να πείσει;

Μιλάμε για ένα προ­βά­δι­σμα κα. Παμπρή που είτε δημο­σκο­πικά, είτε και σε κάλπες το βλέ­πουμε επί δέκα χρόνια. Δεν είναι επο­μέ­νως κάτι συγκυ­ριακό ή που αφορά σε κάποια περιο­ρι­σμένη χρονική περίοδο. Επίσης, πρέπει να σημειω­θεί, ότι η Νέα Δημο­κρα­τία ενώ διανύει τον έβδομο χρόνο ως Κυβέρ­νηση βρί­σκε­ται μπροστά 14%-15% στις τελευ­ταίες έρευνες. Οπωσ­δή­ποτε επη­ρε­ά­ζει η παροι­μιώ­δης πια αδυ­να­μία, μονα­δική στην περίοδο της Μετα­πο­λί­τευ­σης που έχει δείξει η Αντι­πο­λί­τευση, αλλά νομίζω ότι την βασική εξήγηση πρέπει να την ανα­ζη­τή­σουμε στο μεγάλο προ­βά­δι­σμα του Κ. Μητσο­τάκη στην καταλ­λη­λό­τητα για πρω­θυ­πουρ­γός, στο ίδιο το έργο της Κυβέρ­νη­σης παρά την δυσφο­ρία που υπάρχει βασικά στα θέματα ακρί­βειας, πλη­θω­ρι­σμού, επί­πε­δου ζωής. Η Ν.Δ έχει κατα­φέ­ρει να έχει πείσει ότι είναι η δύναμη της στα­θε­ρό­τη­τας, που έχει δια­χει­ρι­στεί με επι­τυ­χία σημα­ντι­κές κρίσεις, κόντρα σε μια Αντι­πο­λί­τευση που δεν προ­βά­λει εναλ­λα­κτική λύση και δείχνει απλά να ασκεί ισο­πε­δω­τική κριτική και να επι­λέ­γει ατζέντα που δεν βρί­σκε­ται στις βασικές προ­τε­ραιό­τη­τες της κοι­νω­νίας.

Το ΠΑΣΟΚ φαί­νε­ται να δυσκο­λεύ­ε­ται να απο­κτή­σει ισχυρή δυνα­μική. Πού εντο­πί­ζετε τα βασικά αίτια;

Το ΠΑΣΟΚ εμφα­νί­στηκε αμέσως μετά την επα­νε­κλογή του Νίκου Ανδρου­λάκη τον Νοέμ­βριο του 2024 να συγκε­ντρώ­νει ποσοστά της τάξης του 18%-19%, κατά την διάρ­κεια του 2025 να οδη­γη­θεί σε μια δια­κύ­μανση από 12.5%-13.5% και πριν ένα μήνα να ανε­βαί­νει στο 14.5%, για να χάσει 2%-3% με την ίδρυση των δύο νέων κομ­μά­των του Αλέξη Τσίπρα στις τελευ­ταίες δημο­σκο­πή­σεις. Φαί­νε­ται επο­μέ­νως ότι υπάρχει κάποιο πρό­βλημα. Νομίζω ότι αυτό οφεί­λε­ται στην ξαφνική απο­μά­κρυνσή του από τον χώρο του Κέντρου στρέ­φο­ντας αρι­στερά , κάτι που το οδήγησε να μην έχει τελικά κέρδη ούτε από το Κέντρο ούτε από τον χώρο της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς.

Ήταν ένα μεγάλο δώρο προς τον Κ. Μητσο­τάκη, την στιγμή που θα έπρεπε να τρα­βή­ξει δυνά­μεις του Κέντρου και ταυ­τό­χρονα να αξιο­ποι­ή­σει την στα­διακή κατάρ­ρευση του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να απορ­ρο­φή­σει δυνά­μεις με τις δικές του θέσεις και όχι διο­λι­σθαί­νο­ντας προς τις θέσεις ενός χώρου που μαστι­ζό­ταν από κρίση. Ταυ­τό­χρονα εξέ­πε­μπε ένα θολό μήνυμα με ροπή στην καταγ­γε­λία, αντί ν’ αξιο­ποι­ή­σει την προ­γραμ­μα­τική προ­ε­τοι­μα­σία που είχε να κάνει και πάνω σ΄ αυτό να οικο­δο­μή­σει μια θετική εναλ­λα­κτική πρόταση.

Οι πολίτες θέλουν να ξέρουν τι θα κάνεις, πως θα το κάνεις και με ποιους θα το κάνεις. Το ΠΑΣΟΚ φαι­νό­ταν και φαί­νε­ται να μην απαντά σ΄ αυτή την τριάδα ερω­τη­μά­των. Έτσι δεν ανέβηκε και τώρα υφί­στα­ται μια μείωση, ενώ έχουν εμφα­νι­στεί και νέοι αντα­γω­νι­στές. Πρέπει να κινηθεί γρήγορα, να φτιάξει οχυ­ρω­μα­τικά έργα για να εμπο­δί­σει διείσ­δυση από Τσίπρα αλλά και Καρυ­στια­νού, προ­χω­ρώ­ντας σε γεν­ναίες αλλαγές της τακτι­κής του – κατά την ταπεινή μου άποψη- στις κατευ­θύν­σεις που ανέφερα.

Πότε θα έχουμε μια ρεα­λι­στική εικόνα της προ­ο­πτι­κής της ΕΛΑΣ του Αλέξη Τσίπρα;

Πάντα λέμε ότι όταν εμφα­νί­ζο­νται νέα κόμματα όπως τώρα το ΕΛ.Α.Σ. ή και η ΕΛΠΙΔΑ για ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ χρεια­ζό­μα­στε ένα διά­στημα για να κατα­στα­λά­ξει ο κουρ­νια­χτός. Εν ολίγοις, χρειά­ζε­ται να δούμε τις πρω­το­βου­λίες τους, τις θέσεις τους όχι μέσα από γενι­κό­λο­γες δια­κη­ρύ­ξεις αλλά από προ­τά­σεις, να δούμε τους συνερ­γά­τες και βέβαια την κριτική από τα συν­δυα­σμένα πυρά όλων των άλλων κομ­μά­των που θα νιώθουν απειλή. Αν θέλετε, να φύγει και το πρώτο κλίμα, ο πρώτος πιθανά ενθου­σια­σμός πολιτών.

Άρα θα χρεια­στούμε του­λά­χι­στον δύο- τρεις έρευνες ακόμα για να μιλή­σουμε για μια πιο εδραιω­μένη εικόνα και για τάσεις. Δηλαδή μιλάμε για τον Σεπτέμ­βριο. Πάντως να συνεν­νοη­θούμε για το τι βλέ­πουμε αυτήν την ώρα έστω ως αφε­τη­ρία: Βλέ­πουμε δεύτερο τον Αλέξη Τσίπρα, μάχη ΠΑΣΟΚ – ΕΛΠΙΔΑΣ για την θέση 3-4, δρα­μα­τική συμπί­εση του ΣΥΡΙΖΑ, μείωση της απή­χη­σης όλων των κομ­μά­των, ανα­διά­ταξη του πολι­τι­κού σκη­νι­κού βασικά στον χώρο της αντι­πο­λί­τευ­σης, συνέ­χιση της κυριαρ­χίας της Νέας Δημο­κρα­τίας με μεγάλη διαφορά από τον δεύτερο, κίνδυνο εξα­φά­νι­σης μικρών κομ­μά­των. Θα δούμε τι θα γίνει…

Θεω­ρείτε κ. Ζούπη ότι υπάρχει κοι­νω­νική και πολι­τική ζήτηση στον χώρο της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς; Δηλαδή θα μπο­ρούσε μια συμ­φω­νία μεταξύ των πολι­τι­κών δυνά­μεων ΕΛΑΣ, ΠΑΣΟΚ κλπ. όπως προ­τεί­νει ο Χ. Δούκας να απο­τε­λεί μια εναλ­λα­κτική πρόταση;

Δεν μπορεί να υπάρχει τέτοια εξέλιξη. Πρώτον, γιατί δεν το συζητά το ΠΑΣΟΚ. Τυχόν τέτοια απόφαση θα οδη­γούσε σε δρα­μα­τι­κές απώ­λειες. Δεύτερο, γιατί δεν το συζη­τάει ούτε ο Αλέξης Τσίπρας ο οποίος νομίζω ότι προ­σα­να­το­λί­ζε­ται στο τρά­βηγμα δυνά­μεων από το ΠΑΣΟΚ. Άλλωστε δεν συζη­τάει καν με τον ΣΥΡΙΖΑ ως κόμμα, θα συζη­τή­σει με το ΠΑΣΟΚ;

Είναι φανερό ότι θα ζήσουμε μια σκληρή μάχη των δύο γιατί όποιος πάρει κεφάλι θα εμπε­δω­θεί ως ο αντί­πα­λος του Μητσο­τάκη και ως νικητής της μάχης για την ηγε­μο­νία στον χώρο της Κεντρο­α­ρι­στε­ράς.

Ποια είναι τα βασικά χαρα­κτη­ρι­στικά του ανα­πο­φά­σι­στου ψηφο­φό­ρου;

Πρώτη δύναμη στους ανα­πο­φά­σι­στους εμφα­νί­ζε­ται η Νέα Δημο­κρα­τία και ακο­λου­θούν πολίτες ψηφο­φό­ροι του πάλαι ποτέ μεγάλου ΣΥΡΙΖΑ. Κοι­νω­νικά βλέ­πουμε πιο πολλούς ανα­πο­φά­σι­στους στους κεντρώ­ους, στις γυναί­κες και στις ηλικίες 35-55 δηλαδή στον παρα­γω­γικό ιστό της χώρας και ιδιαί­τερα τους μισθω­τούς του ιδιω­τι­κού τομέα.

Αν έπρεπε να περι­γρά­ψετε με μια φράση το πολι­τικό σκηνικό του 2026, ποια θα ήταν αυτή που θα χαρα­κτή­ριζε όσα βιώ­νουμε;

Το πολι­τικό σκηνικό έχει μια αστά­θεια και προ­ο­πτι­κές ανα­μόρ­φω­σής του, με την κοι­νω­νία να ανα­ζη­τεί στα­θε­ρό­τητα αλλά και καλύ­τερη ζωή, βελ­τί­ωση του βιο­τι­κού επι­πέ­δου.

Υπάρχει πιθανό πολι­τικό γεγονός που σήμερα υπο­τι­μά­ται αλλά μπορεί να αλλάξει τους συσχε­τι­σμούς;

Από εδώ και πέρα κάθε γεγονός, κάθε επιλογή μετράει περισ­σό­τερο, αφού γύρισε η κλε­ψύ­δρα για τις εκλογές όποτε και αν αυτές γίνουν. Εκκρε­μούν επίσης και εξε­λί­ξεις όπως π.χ η πιθανή ίδρυση του κόμ­μα­τος Σαμαρά. Υπάρχει πάντα και ο ρόλος του απρό­ο­πτου γεγο­νό­τος στην πολι­τική. Αν και μου αρέσει η μελέτη σενα­ρίων νομίζω ότι πρώτη δύναμη θα είναι η Ν.Δ και ότι αυτό δεν ανα­τρέ­πε­ται. Θα δούμε τον δεύτερο και αν χρεια­στεί θα δοθεί μια σκληρή μάχη σε δεύ­τε­ρες εκλογές με επίδικο την ανάγκη να κυβερ­νη­θεί η χώρα.