Ένα κιόσκι, δύο άτομα, μία κάρτα και πολλή τάξη

Έπειτα από χρόνια που η Μαρίνα Μαν­δρα­κίου, η περί­φημη βιτρίνα της Ρόδου, λει­τουρ­γούσε με τη λογική «ό,τι πιάσει ο καθένας», το Δημο­τικό Λιμε­νικό Ταμείο Νότιας Δωδε­κα­νή­σου ανα­κά­λυψε το χάρακα και το χρο­νό­με­τρο. Τα 24 εκδο­τή­ρια θα γίνουν πλέον πανο­μοιό­τυπα κιόσκια βάσει ειδικής τεχνι­κής έκθεσης, θα μπουν εκεί ακριβώς που θα δείξει η υπη­ρε­σία, θα δου­λεύ­ουν με 2 άτομα το πολύ που υπο­χρε­ω­τικά θα φορούν δια­κρι­τική κάρτα, και όλα αυτά αφού πέσουν 3.000 ευρώ στο ταμείο. Η άγρα πελατών που είχε κάνει το παρα­λιακό μέτωπο παζάρι αποκτά επι­τέ­λους στολή και ωράριο.

Το αρι­στούρ­γημα όμως είναι ο ανε­φο­δια­σμός. Τα βυτιο­φόρα θα μπορούν να βάλουν καύσιμα στα σκάφη μόνο από τις 06:00 έως τις 08:30, και μετά τα σκάφη ας ονει­ρεύ­ο­νται πετρέ­λαιο μέχρι το επόμενο πρωί, εκτός αν περά­σουν από τα δύο σημεία «Τ». Στο μεταξύ η σοβαρή δουλειά, τα 90.000 ευρώ για το κρη­πί­δωμα, οι πλάκες Λάρδου και τα μάρμαρα γύρω από το ελάφι, είναι ακριβώς το κομμάτι που κανείς δεν θα φωτο­γρα­φί­σει αλλά όλοι θα πατή­σουν χωρίς να στρα­μπου­λή­ξουν τον αστρά­γαλό τους.

Η Μαρίνα μπαίνει σε πρό­γραμμα όπως μπαί­νουμε όλοι σε δίαιτα τον Ιανουά­ριο, με αυστη­ρούς κανόνες και την κρυφή ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα κρα­τή­σει μέχρι τον Αύγου­στο.