Οι προτάσεις του ΣΕΤΕ και των τουριστικών φορέων για το χωροταξικό

Ο Σύν­δε­σμος κρίνει θετικά το γεγονός ότι με τις νέες ρυθ­μί­σεις επι­χει­ρεί­ται βελ­τί­ωση πολλών από τις παθο­γέ­νειες που «μπλο­κά­ρουν» σημα­ντικά του­ρι­στικά projects, ωστόσο από την άλλη πλευρά, κατα­θέ­τει τις δικές του προ­τά­σεις για την περαι­τέρω βελ­τί­ωση του πλαι­σίου για τη χωρο­τα­ξία

Ο Σύν­δε­σμος κρίνει θετικά το γεγονός ότι με τις νέες ρυθ­μί­σεις επι­χει­ρεί­ται βελ­τί­ωση πολλών από τις παθο­γέ­νειες που «μπλο­κά­ρουν» σημα­ντικά του­ρι­στικά projects, ωστόσο από την άλλη πλευρά, κατα­θέ­τει τις δικές του προ­τά­σεις για την περαι­τέρω βελ­τί­ωση του πλαι­σίου για τη χωρο­τα­ξία.

Σύμφωνα με τους του­ρι­στι­κούς φορείς, πολλά θα κριθούν από την ταχύ­τητα με την οποία θα κινη­θούν οι υπο­κεί­με­νες μελέτες χωρικού σχε­δια­σμού (Τοπικά και Ειδικά Πολε­ο­δο­μικά Σχέδια, χαρα­κτη­ρι­σμοί δρόμων κλπ), διότι αν καθυ­στε­ρή­σουν (που συνήθως αυτό γίνεται) «τότε το δια­κύ­βευμα για την ανά­πτυξη είναι μεγάλο, καθόσον ανα­στέλ­λο­νται επί της ουσίας πολλές επεν­δύ­σεις ειδικά στην εκτός σχεδίου δόμηση, λόγω και της νομο­λο­γίας του ΣτΕ». Εξ’ ού και θα πρέπει να υπάρξει η «γέφυρα» ώστε να μην υπάρξει επεν­δυ­τικό κενό μέχρι την θεσμο­θέ­τηση του σχε­δια­σμού σε τοπικό επίπεδο.

Σύμφωνα με τον ΣΕΤΕ, με το σχέδιο νόμου επι­χει­ρού­νται μία σειρά από ουσιώ­δεις επεμ­βά­σεις σε πολλά πεδία της χωρο­τα­ξι­κής και πολε­ο­δο­μι­κής νομο­θε­σίας (χωρο­τα­ξία, θαλάσ­σια χωροταξία-δημοτικές οδοί-εκτός σχεδίου δόμηση, Επι­χει­ρη­μα­τικά Πάρκα, ΠΟΤΑ, Σύνθετα Του­ρι­στικά Κατα­λύ­ματα, εισα­γωγή νέων μορφών του­ρι­στι­κών κατα­λυ­μά­των, κάθετη συνι­διο­κτη­σία σε εκτός σχεδίου περιο­χές, χρήσεις γης, οικο­δο­μική αδειο­δό­τηση, μετα­φορά συντε­λε­στή δόμησης, ηλε­κτρο­νική ταυ­τό­τητα ακι­νή­των, ΝΟΚ κ.λπ.). «Παράλ­ληλα, το ΣΝ στο­χεύει στην απλού­στευση και επι­τά­χυνση της δια­δι­κα­σίας κατάρ­τι­σης, ανα­θε­ώ­ρη­σης και τρο­πο­ποί­η­σης των Χωρο­τα­ξι­κών και ολε­ο­δο­μι­κών Σχεδίων κάθε επί­πε­δου. Πράγ­ματι, το υφι­στά­μενο θεσμικό πλαίσιο χωρικού σχε­δια­σμού στην Ελλάδα έχει δεχτεί δίκαια κριτική ως κατα­κερ­μα­τι­σμένο, ανα­πο­τε­λε­σμα­τικό, ασαφές και ανα­χρο­νι­στικό και αυτό απο­δει­κνύ­ε­ται από το μέχρι σήμερα άναρχο και χωρίς σχε­δια­σμό ευρύ­τερο περι­βάλ­λον. Το παρόν ΣΝ θέτει τον πολύ φιλό­δοξο – αλλά απόλυτα σκόπιμο – στόχο να ανα­τρέ­ψει την συγκε­κρι­μένη κατά­σταση και να δημιουρ­γή­σει συν­θή­κες που θα προ­ά­γουν τη βιώσιμη χωρική ανά­πτυξη», ανα­φέ­ρει ο Σύν­δε­σμος. Ο πρό­ε­δρος του ΣΕΤΕ μάλιστα κ. Γιάννης Ρέτσος, προ­τάσ­σει ιδιαί­τερα την ανάγκη οι νέες ρυθ­μί­σεις να απο­τε­λέ­σουν εργα­λείο ανά­πτυ­ξης, όσο και προ­στα­σίας του φυσικού και πολι­τι­σμι­κού περι­βάλ­λο­ντος.

Παράλ­ληλα, το ΣΝ δια­πνέ­ε­ται από μία συγκε­κρι­μένη λογική: α) να προ­ω­θή­σει τον οργα­νω­μένο σχε­δια­σμό του χώρου έναντι της εκτός σχεδίου μεμο­νω­μέ­νης δόμησης κατοι­κίας και παρα­γω­γι­κών εγκα­τα­στά­σεων (βιο­μη­χα­νία, του­ρι­σμός κ.λπ.) και β) να καθιε­ρώ­σει τα τοπικά και ειδικά πολε­ο­δο­μικά σχέδια ή άλλα σχέδια χρήσεων γης ως κατε­ξο­χήν εργα­λεία για τη ρύθμιση της χρήσης του χώρου.

Τα σημεία προς βελ­τί­ωση

Στα σημεία προς βελ­τί­ωση, ιδιαί­τερη αναφορά γίνεται, μεταξύ άλλων στα Ειδικά Χωρο­τα­ξικά Πλαίσια:

Σε αρκετά σημεία εντός του ΣΝ γίνεται αναφορά ότι δεν «εμπο­δί­ζε­ται η πρόοδος της δια­δι­κα­σίας» από τυχόν άπρακτη περίοδο δια­τύ­πω­σης γνώμης από το εκά­στοτε αρμόδιο όργανο. Απαι­τεί­ται να διευ­κρι­νι­σθεί κατά πόσο με τον όρο «πρόοδο της δια­δι­κα­σίας» εννο­εί­ται και η ολο­κλή­ρωση αυτής ή εναλ­λα­κτικά σε ποιες εννο­εί­ται και σε ποιες όχι. Είναι απο­λύ­τως άσκοπο και άστοχο, η δημόσια διοί­κηση να μην τηρεί τις ανα­φε­ρό­με­νες από το Νόμο προ­θε­σμίες ή/ και η μη παροχή γνω­μο­δό­τη­σης από το εκά­στοτε συναρ­μό­διο όργανο να θίγει ή να ανα­τρέ­πει την προ­γραμ­μα­τι­σμένη ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας τόσο σε επίπεδο χρο­νο­δια­γράμ­μα­τος όσο και σε επίπεδο περιε­χο­μέ­νου (πχ. όρων και προ­ϋ­πο­θέ­σεων). Στο πλαίσιο αυτό προ­τεί­νε­ται να διευ­κρι­νι­σθεί όχι μόνο ότι δεν εμπο­δί­ζε­ται η πρόοδος αλλά και ότι αυτή ολο­κλη­ρώ­νε­ται.

Προ­κει­μέ­νου τα Προ­γράμ­ματα Ενερ­γειών και Προ­τε­ραιο­τή­των που συνο­δεύ­ουν τα Ειδικά Χωρο­τα­ξικά Πλαίσια (καθώς και τα Πρό­γραμμα Έργων, Ενερ­γειών και Προ­τε­ραιο­τή­των που συνο­δεύ­ουν τα Περι­φε­ρειακά Χωρο­τα­ξικά Πλαίσια) να απο­κτή­σουν επί της ουσίας αντί­κτυπο στη δια­χεί­ριση του χώρου, θα πρέπει να συν­δέ­ο­νται σαφώς με χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία και τον ανα­πτυ­ξιακό προ­γραμ­μα­τι­σμό, ιδανικά στο ίδιο νομικό κείμενο έγκρι­σης του ΕΧΠ. Άλλως υπάρχει ο κίν­δυ­νος (όπως έχει συμβεί στο παρελ­θόν) να απο­τε­λέ­σουν κατευ­θύν­σεις χωρίς καμία πρα­κτική εφαρ­μογή.

Τέλος, θα πρέπει να τονι­σθεί τόσο σε σχέση με το Ειδικό Χωρο­τα­ξικό Πλαίσιο για τον Του­ρι­σμό όσο και ως προς το άρθρο 32 (Όροι δόμησης και προ­δια­γρα­φές ΣΤΚ) του ΣΝ ότι τo εκτε­τα­μένο δίκτυο των περιο­χών Natura 2000 – σε συν­δυα­σμό με την ανάρ­τηση των δασικών χαρτών ανά την χώρα – συμ­βάλ­λουν στο να περιο­ρί­ζε­ται σημα­ντικά το δια­θέ­σιμο απόθεμα ανα­πτυ­ξια­κής γης οδη­γώ­ντας σχεδόν μονο­σή­μα­ντα στην ανά­πτυξη επεν­δύ­σεων μόνον εις βάρος της γεωρ­γι­κής γης. Για τον λόγο αυτό, είναι σκόπιμο να υπάρχει η δυνα­τό­τητα κατάλ­λη­λης του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης στις χορ­το­λι­βα­δι­κές εκτά­σεις, στις περιο­χές Natura 2000 και στις περιο­χές με πολι­τι­σμικό ενδια­φέ­ρον, με απλές και σαφείς αδειο­δο­τι­κές δια­δι­κα­σίες, υπό όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις που θα δια­σφα­λί­ζουν την περι­βαλ­λο­ντική βιω­σι­μό­τητα και την χρη­μα­το­δό­τηση της δια­τή­ρη­σης του χαρα­κτήρα προ­στα­σίας τους. «Ειδικά για τις περιο­χές Natura επι­ση­μαί­νουμε ότι εξ αντι­κει­μέ­νου με βάση το ανα­τε­θέν αντι­κεί­μενο δεν λαμ­βά­νο­νται υπ’ όψη από τους μελε­τη­τές οι οικο­νο­μι­κές, κοι­νω­νι­κές, ανα­πτυ­ξια­κές και χωρο­τα­ξι­κές μέρι­μνες για τις υπό μελέτη περιο­χές. Επειδή όμως επί­κει­ται η άμεση ανάθεση των ΤΠΣ τα οποία θα συνε­κτι­μή­σουν συνο­λικά όλες τις ανωτέρω πτυχές θεω­ρούμε απα­ραί­τητο τον συντο­νι­σμό εκπό­νη­σης των μελετών στις περιο­χές Natura ώστε να συμ­βα­δί­σουν με τις προ­βλέ­ψεις των ΤΠΣ».

Αντί­στοιχη αναφορά για το θέμα της διευ­κρί­νι­σης της ‘’προόδου της δια­δι­κα­σίας» καθώς και τη σύνδεση με χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία γίνεται και στα Περι­φε­ρειακά Χωρο­τα­ξικά Πλαίσια (ΠΧΠ) από τον ΣΕΤΕ.  Επιπέον, απαι­τεί­ται να διευ­κρι­νι­σθεί επα­κρι­βώς η δια­δι­κα­σία προ­σαρ­μο­γής των ΠΧΠ σε νομο­θε­τι­κές τρο­πο­ποι­ή­σεις μετα­γε­νέ­στε­ρης της έγκρι­σής τους ή σε νέα δεδο­μένα και κατευ­θύν­σεις χωρικού σχε­δια­σμού που προ­κύ­πτουν από την έγκριση, ανα­θε­ώ­ρηση ή τρο­πο­ποί­ηση των Ειδικών Χωρο­τα­ξι­κών Πλαι­σίων, οι οποίες σε κάθε περί­πτωση θα πρέπει να έχουν χρονικά άμεση ισχύ μέσω κατάλ­λη­λης νομο­τε­χνι­κής ρύθ­μι­σης εντός του παρό­ντος ΣΝ. Παράλ­ληλα, το γεγονός ότι δεν γίνεται αναφορά εντός των ΠΧΠ στο οδικό δίκτυο, τα μετα­φο­ρικά, τεχνικά και περι­βαλ­λο­ντικά δίκτυα και υπο­δο­μές (ιδιαί­τερα σε υπερ­το­πι­κού, περι­φε­ρεια­κού, και εθνικού χαρα­κτήρα σχέδια, προ­γράμ­ματα και έργα) και ότι αυτά απο­τε­λούν πλέον των Τοπικών Πολε­ο­δο­μι­κών Σχεδίων, προ­βλη­μα­τί­ζει ως προς την δυνα­τό­τητα επί­λυ­σης συγκρού­σεων και τυχόν ασυμ­βα­τό­τη­τας μεταξύ τους. Προ­τεί­νε­ται οι παρα­πάνω υπο­δο­μές και δίκτυα να απο­τε­λούν αντι­κεί­μενο των ΠΧΠ.

Ιδιαί­τερα εκτε­νείς είναι οι προ­τά­σεις του ΣΕΤΕ όσον αφορά τις ρυθ­μί­σεις για την εκτός σχεδίου δόμηση: «Με το άρθρο 27 επι­χει­ρεί­ται να περι­γρα­φεί νομο­θε­τικά η θεμε­λιώ­δης για την πολε­ο­δο­μική νομο­θε­σία διά­κριση του χώρου σε εντός και εκτός ρυμο­το­μι­κού σχεδίου και ορίων οικι­σμών περιο­χές, ενσω­μα­τώ­νο­ντας σε κανο­νι­στική ρύθμιση τη σχετική ερμη­νεία του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας. «Ειδι­κό­τερα στην παρ. 1 δια­τυ­πώ­νε­ται η ερμη­νεία του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας ότι τα εκτός σχεδίου ακίνητα δεν προ­ο­ρί­ζο­νται καταρ­χάς για δόμηση. Πρό­κει­ται για δια­τύ­πωση, που μπορεί να δημιουρ­γή­σει περισ­σό­τερα προ­βλή­ματα, από αυτά που προ­σπα­θεί να επι­λύ­σει. Καταρ­χάς είναι αμφί­βολο κατά πόσο η δια­τύ­πωση αυτή (και μάλιστα με τη μορφή νομικού δόγ­μα­τος και γενικής αρχής) μπορεί να συνει­σφέ­ρει στο σκοπό του νομο­θε­τή­μα­τος, που είναι ο περιο­ρι­σμός της εκτός σχεδίου δόμησης. Ο σκοπός αυτός επι­τυγ­χά­νε­ται ούτως ή άλλως με την πληθώρα των όρων και περιο­ρι­σμών δόμησης, που ακο­λου­θούν στα επόμενα άρθρα και όχι με ολι­στι­κές νομικές δια­τυ­πώ­σεις, που μπορεί να δημιουρ­γή­σουν πολλά ερμη­νευ­τικά ζητή­ματα. Διότι, με τη θεσμο­θέ­τηση από την πολι­τεία της θέσης ότι τα εκτός σχεδίου ακίνητα δεν προ­ο­ρί­ζο­νται για δόμηση, εμφι­λο­χω­ρεί ο κίν­δυ­νος ο εθνικός δικα­στής να προ­χω­ρή­σει σε γενικό και όχι μόνο οριακό έλεγχο της επι­λο­γής των σχεδίων χρήσεων γης, να επι­τρέ­πει κατ΄ εξαί­ρεση μόνο και υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις τη δόμηση στις εκτός σχεδίου περιο­χές. Συνεπώς το εδάφιο για τον προ­ο­ρι­σμό των εκτός σχεδίου ακι­νή­των είναι προ­τι­μό­τερο να απα­λει­φθεί», ανα­φέ­ρει ο ΣΕΤΕ.

Με τα άρθρα 28, 29 και 30 καθο­ρί­ζο­νται εκ νέου όροι δόμησης στις εκτός σχεδίου περιο­χές ως εξής: Το ΣχΝ φαί­νε­ται ότι δεν έχει υποστεί την απαι­τού­μενη νομο­τε­χνική επε­ξερ­γα­σία (ενδε­χο­μέ­νως λόγω του επεί­γο­ντος της κατά­θε­σής του), γεγονός που δυσχε­ραί­νει όχι μόνο την ανά­γνωση και κατα­νό­ηση του, αλλά ενέχει τον βάσιμο κίνδυνο να δημιουρ­γή­σει πολλά ερμη­νευ­τικά ζητή­ματα κατά τη μελ­λο­ντική εφαρ­μογή του, εφόσον θεσμο­θε­τη­θεί με τη μορφή που έχει σήμερα. Με τον τρόπο που είναι δομη­μένο το νσχ, είναι δύσκολο να εντο­πι­σθούν οι επερ­χό­με­νες μετα­βο­λές σε σχέση με τις ισχύ­ου­σες σήμερα ρυθ­μί­σεις, με απο­τέ­λε­σμα η ανά­γνωση και η ερμη­νεία του ΣχΝ να είναι δυσχε­ρής. Το μεγα­λύ­τερο πρό­βλημα εντο­πί­ζε­ται στα άρθρα 28-30 και στο άρθρο 34, που αφορούν στην εκτός σχεδίου δόμηση. Η εκτός σχεδίου δόμηση σήμερα διέ­πε­ται από τα π.δ/τα 24/31-5-1985 (ΦΕΚ Δ’ 270) και 6/17.10.1978 (ΦΕΚ Δ’ 538). Ωστόσο οι προ­τει­νό­με­νες ρυθ­μί­σεις για την εκτός σχεδίου δόμηση δεν εισά­γο­νται ως τρο­πο­ποί­ηση ή αντι­κα­τά­σταση των υφι­στά­με­νων δια­τά­ξεων, και δεν τελούν σε νομο­τε­χνική εξάρ­τηση με αυτές, αλλά απο­τε­λούν νέες αυτο­τε­λείς ρυθ­μί­σεις. Κατ’ουσίαν ρυθ­μί­ζο­νται με δια­φο­ρε­τικό τρόπο ορι­σμέ­νες από τις προ­βλέ­ψεις των δια­ταγ­μά­των που ισχύουν σήμερα, χωρίς όμως παράλ­ληλα να καταρ­γού­νται και οι υφι­στά­με­νες δια­τά­ξεις. «Αυτό έχει ως απο­τέ­λε­σμα να μην είναι ξεκά­θαρο στον εφαρ­μο­στή του δικαίου αλλά και στους φορείς που καλού­μα­στε να δια­τυ­πώ­σουμε τις θέσεις μας, ποιες δια­τά­ξεις θα μείνουν σε ισχύ και θα εφαρ­μό­ζο­νται και ποιες θα έχουν καταρ­γη­θεί σιωπηρά».

Στο άρθρο 28 σε συν­δυα­σμό με το άρθρο 24 περί χαρα­κτη­ρι­σμού δημο­τι­κών οδών, προ­βλέ­πο­νται, μεταξύ άλλων, κατ΄ε­ξαί­ρεση τα ανα­βαθ­μι­σμένα και ιδιαι­τέ­ρως ανα­βαθ­μι­σμένα ξενο­δο­χεία (του άρθρου 107) να έχουν πρόσωπο ( είναι καλύ­τερα να τεθεί η λέξη πρό­σβαση) σε δημο­τι­κές οδούς κατη­γο­ρίας Β (ξενο­δο­χεία ανα­βαθ­μι­σμένα και ιδιαι­τέ­ρως ανα­βαθ­μι­σμένα, εμπο­ρι­κές απο­θή­κες, κλι­νι­κές, νοσο­κο­μεία κ.λπ.). Στις κατη­γο­ρίες αυτές θα πρέπει οπωσ­δή­ποτε να προ­στε­θούν και τα Σύνθετα Του­ρι­στικά Κατα­λύ­ματα και φυσικά οι οργα­νω­μέ­νοι υπο­δο­χείς δρα­στη­ριο­τή­των. Οι προ­βλέ­ψεις του νσχ θα θερα­πεύ­σουν προ­σε­χώς το πρό­βλημα που δημιουρ­γή­θηκε από το ΣτΕ για την μη δυνα­τό­τητα ανά­πτυ­ξης τουριστικών-βιομηχανικών-βιοτεχνικών εγκα­τα­στά­σεων σε γήπεδα που δεν έχουν πρόσωπο σε αγρο­τική οδό παρά μόνο σε ανα­γνω­ρι­σμένη εθνική-επαρχιακή-δημοτική οδό.

«Προ­βλέ­πε­ται η ανάθεση μελετών και τελική έκδοση Προ­ε­δρι­κού δια­τάγ­μα­τος. Οι ανα­γκαίες όμως δια­δι­κα­σίες που απαι­τού­νται (σύνταξη προ­δια­γρα­φών, προ­κή­ρυξη μελετών, επιλογή-ανάθεση, εκπό­νηση, γνώμη ΣΥΠΟΘΑ, εγκρι­τική Υπουρ­γική απόφαση και ΠΔ) λογικά θα υπερβεί τα δύο χρόνια. Πρέπει να γίνει κατάλ­ληλη πρό­βλεψη ώστε να μην στα­μα­τή­σει η ανά­πτυξη. Τα ξενο­δο­χεία κατά ποσοστό άνω του 80% δεν ανα­πτύσ­σο­νται σε εθνικές, επαρ­χια­κές είτε δημο­τι­κές οδούς, αλλά σε ήσυχες περιο­χές που εξυ­πη­ρε­τού­νται από αγρο­τι­κούς δρόμους. Το δια­κύ­βευμα είναι μεγάλο ειδικά σε περίοδο υπο­το­νι­κών επεν­δύ­σεων και ύφεσης. Τα οποια­δή­ποτε ευερ­γε­τή­ματα στο περι­βάλ­λον από την “ανα­στολή” κατ΄ου­σίαν της εκτός σχεδίου δόμησης για τα ξενο­δο­χεία, θα είναι ήσσονος σημα­σίας σε σχέση με τις επι­πτώ­σεις στην εθνική οικο­νο­μία και την απα­σχό­ληση. Προ­τεί­νουμε για τις υφι­στά­με­νες του­ρι­στι­κές και βιο­μη­χα­νι­κές επεν­δύ­σεις να μπορούν να επε­κτα­θούν και αδειο­δο­τη­θούν με βάση τις υφι­στά­με­νες προ­σβά­σεις για δε τις νέες επεν­δύ­σεις να εγκρί­νο­νται οι προ­σβά­σεις κατά το στάδιο της ΑΕΠΟ (απόφαση έγκρι­σης περι­βαλ­λο­ντι­κών όρων και έγκριση της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης ή του Υπουρ­γού Περι­βάλ­λο­ντος μετά γνώμη του ΣΥΠΟΘΑ). Προ­τεί­νο­νται οι εξής νομο­τε­χνι­κές βελ­τιώ­σεις: «Με κατα­λη­κτική ημε­ρο­μη­νία δύο ετών από την ισχύ του παρό­ντος επι­τρέ­πε­ται σε υφι­στά­με­νες βιο­μη­χα­νι­κές, βιο­τε­χνι­κές, του­ρι­στι­κές εγκα­τα­στά­σεις οι οποίες έχουν ανε­γερ­θεί με οικο­δο­μι­κές άδειες που δεν έχουν ανα­κλη­θεί, να εκσυγ­χρο­νί­ζο­νται και να επε­κτεί­νο­νται με βάση τις προ­σβά­σεις δρόμων που προ­βλέ­πο­νται στις ΑΕΠΟ με τις οποίες αδειο­δο­τή­θη­καν. Κατά το ίδιο απο­κλει­στικό χρονικό διά­στημα, δρόμοι οι οποίοι έχουν την δυνα­τό­τητα να απο­κτή­σουν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του παρό­ντος ώστε να χαρα­κτη­ρι­στούν τύπου Α ή Β, δύνα­νται να περι­λαμ­βά­νο­νται σε δια­δι­κα­σίες έγκρι­σης ΑΕΠΟ και λοιπών ανα­γκαίων εγκρί­σεων της Διοί­κη­σης και οικο­δο­μι­κών αδειών με σκοπό την ανέ­γερση βιο­μη­χα­νι­κών, βιο­τε­χνι­κών, του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων υπό την προ­ϋ­πό­θεση ότι θα έχει προη­γη­θεί γνώμη του ΣΥΠΟΘΑ και αιτιο­λο­γη­μένη απόφαση της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης ότι υφί­στα­νται οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για τον εν λόγω χαρα­κτη­ρι­σμό. Σε περί­πτωση κατά την οποία έχει συντε­λε­στεί ο χαρα­κτη­ρι­σμός των δρόμων για την συγκε­κρι­μένη περιοχή με πρω­το­βου­λία της Διοί­κη­σης σε προ­γε­νέ­στερο της διετίας χρόνο καταρ­γού­νται αυτο­δί­καια οι προη­γού­με­νες δια­δι­κα­σίες»

Ο ΣΕΤΕ προ­τεί­νει επι­πλέον ότι ο συντε­λε­στής δόμησης για ανα­βαθ­μι­σμένα και ιδιαι­τέ­ρως ανα­βαθ­μι­σμένα του άρθρου 107 να προ­βλέ­πε­ται σε 0,22 και 0,24 αντί­στοιχα χωρίς αύξηση των επι­τρε­πό­με­νων κλινών. «Τονί­ζουμε εκ νέου την ανα­γκαιό­τητα ενί­σχυ­σης του συντε­λε­στή δόμησης των του­ρι­στι­κών εγκα­τα­στά­σεων ειδικά για τα ξενο­δο­χεία υψηλών κατη­γο­ριών με βάση και τα σχετικά τεχνικά δοκίμια που έχουμε κατα­θέ­σει τα οποία απο­δει­κνύ­ουν ότι είναι ανέ­φι­κτη η υλο­ποί­ηση της ούτως ή άλλως ισχνής δυνα­μι­κό­τη­τας κλινών ανά στρέμμα με ταυ­τό­χρονη κατα­σκευή άνετων κοι­νό­χρη­στων χώρων και ευρύ­χω­ρων δωμα­τίων. Ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός οφείλει συνεχώς να προ­σαρ­μό­ζε­ται στις διε­θνείς προ­κλή­σεις αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, να εκσυγ­χρο­νί­ζε­ται και να ανα­πτύσ­σε­ται με βασικό γνώμονα την προ­σέλ­κυση του­ρι­στών υψηλού εισο­δή­μα­τος και την διεύ­ρυνση της του­ρι­στι­κής περιό­δου. Επι­πλέον προ­τεί­νε­ται πρό­σθε­τος συντε­λε­στή 0,02 τόσο για εντός όσο και για εκτός σχεδίου επεν­δύ­σεις για την υλο­ποί­ηση εγκα­τα­στά­σεων ειδικής του­ρι­στι­κής υπο­δο­μής (Συνε­δριακά κέντρα, κέντρα ευεξίας-αναζωογόνησης-ιαματικές εγκα­τα­στά­σει­ςγή­πεδα golf- κλπ.) που απαι­τούν πολύ αυξη­μέ­νες επι­φά­νειες οι οποίες είναι αδύνατο να υλο­ποι­η­θούν χωρίς μείωση της δυνα­μι­κό­τη­τας σε κλίνες. Αυτά θα λει­τουρ­γή­σουν ως πολε­ο­δο­μικό κίνητρο και θα έχουν άμεσες θετικές επι­πτώ­σεις εκτός των άλλων και στην δια­φο­ρο­ποί­ηση των προ­σφε­ρό­με­νων υπη­ρε­σιών. Οι προ­βλέ­ψεις για μείωση του ΣΔ από 0,20 σε 0,18 και 0,19 για τα ξενο­δο­χεία 4* και 5* αντί­στοιχα μας βρί­σκουν αντί­θε­τους, ενώ συμ­φω­νούμε με την προ­τει­νό­μενη προ­ϋ­πό­θεση της ενερ­γεια­κής και περι­βαλ­λο­ντι­κής ανα­βάθ­μι­σης αλλά με συγκε­κρι­μέ­νους και μετρή­σι­μους όρους».

Πηγή: newmoney.gr