Η πρώτη τηλεματική δίκη του Διοικητικού Εφετείου Πειραιώς στη Ρόδο «σκοντάφτει» στην γραφειοκρατία

• Ενώ η 29η Μαΐου 2026 ορί­στη­κε ως η ημε­ρο­μη­νία ορό­ση­μο για την εκ­δί­κα­ση της πρώ­της υπό­θε­σης μέσω τη­λε­μα­τι­κής στο νησί, ο Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου εξε­τά­ζει σο­βα­ρά την αποχή του, αμ­φι­σβη­τώ­ντας ευ­θέ­ως την πρα­κτι­κή λο­γι­κή του νέου συ­στή­μα­τος

Λί­γους μήνες μετά την τε­λευ­ταία δια ζώσης συ­νε­δρί­α­ση του με­τα­βα­τι­κού Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς στη Ρόδο, που ση­μα­το­δό­τη­σε το τέλος μιας πο­λυ­ε­τούς φάσης φυ­σι­κής πα­ρου­σί­ας δι­κα­στών στο νησί, η θε­σμι­κή ρήξη με το πα­ρελ­θόν απο­κτά πλέον ημε­ρο­μη­νία.

Η 29η Μαΐου 2026 έχει ορι­στεί ως η ημέρα διε­ξα­γω­γής της πρώ­της τη­λε­μα­τι­κής δίκης του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς για υπο­θέ­σεις που αφο­ρούν στη Ρόδο, μέσω του εθνι­κού δι­κτύ­ου «Σύ­ζευ­ξις». Πρό­κει­ται για μια ημε­ρο­μη­νία που, του­λά­χι­στον στα χαρ­τιά, θα έπρε­πε να απο­τε­λεί βήμα εκ­συγ­χρο­νι­σμού. Στην πράξη, ωστό­σο, η προ­ο­πτι­κή αυτή συ­να­ντά ήδη σο­βα­ρές αντι­στά­σεις.

Ο πρό­ε­δρος του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου κ. Βα­σί­λης Κα­τα­βε­νά­κης και το διοι­κη­τι­κό του συμ­βού­λιο εξε­τά­ζουν σο­βα­ρά το εν­δε­χό­με­νο απο­χής από τη συ­νε­δρί­α­ση. Το αί­τη­μά τους δεν αφορά την αρχή της τη­λε­μα­τι­κής δι­καιο­σύ­νης κα­θαυ­τήν, αλλά τον τρόπο με τον οποίο εφαρ­μό­στη­κε στην πράξη. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, το σκε­πτι­κό που ανα­πτύσ­σε­ται στους κόλ­πους του Συλ­λό­γου είναι ότι η νέα τε­χνο­λο­γία δεν ήρθε συ­νο­δευό­με­νη από τις ανα­γκαί­ες λο­γι­κές και πρα­κτι­κές λύ­σεις που θα έπρε­πε να τη συ­νο­δεύ­ουν.

Το κε­ντρι­κό πρό­βλη­μα που επι­κα­λού­νται οι δι­κη­γό­ροι της Ρόδου είναι συ­γκε­κρι­μέ­νο και αδιαμ­φι­σβή­τη­τα πρα­κτι­κό. Ενώ η δίκη θα διε­ξά­γε­ται τη­λε­μα­τι­κά, με σύν­δε­ση σε πραγ­μα­τι­κό χρόνο με­τα­ξύ Ρόδου και Πει­ραιώς, τα δι­κό­γρα­φα δεν μπο­ρούν πλέον να κα­τα­τί­θε­νται στο Διοι­κη­τι­κό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, όπως συ­νέ­βαι­νε έως σή­με­ρα.

Η νέα ρύθ­μι­ση επι­βάλ­λει την υπο­βο­λή τους απο­κλει­στι­κά στην έδρα του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Πει­ραιώς, επί της οδού Κο­λο­κο­τρώ­νη στον Πει­ραιά.

Το απο­τέ­λε­σμα είναι ένα σε­νά­ριο που δύ­σκο­λα συμ­βι­βά­ζε­ται με τη λο­γι­κή του εκ­συγ­χρο­νι­σμού. Ένας δι­κη­γό­ρος της Ρόδου που χει­ρί­ζε­ται υπό­θε­ση εφε­τεια­κής δι­καιο­δο­σί­ας έχει, σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, μπρο­στά του μόνο 2 επι­λο­γές.

Είτε να τα­ξι­δέ­ψει ο ίδιος στον Πει­ραιά απο­κλει­στι­κά και μόνο για να κα­τα­θέ­σει έγ­γρα­φα σε μια δίκη που στη συ­νέ­χεια θα γίνει τη­λε­μα­τι­κά, είτε να ανα­θέ­σει την κα­τά­θε­ση σε συ­νά­δελ­φο που εδρεύ­ει στον Πει­ραιά, με ό,τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται σε κό­στος και πρα­κτι­κές δυ­σκο­λί­ες.

Η νη­σιω­τι­κό­τη­τα που δεν συ­νυ­πο­λο­γί­στη­κε

Η ει­ρω­νεία της κα­τά­στα­σης δεν δια­φεύ­γει σε όσους πα­ρα­κο­λου­θούν την εξέ­λι­ξη. Η τη­λε­μα­τι­κή δι­καιο­σύ­νη προ­βλή­θη­κε, με­τα­ξύ άλλων, ως απά­ντη­ση στα χρό­νια προ­βλή­μα­τα που δη­μιουρ­γού­σε η νη­σιω­τι­κό­τη­τα στην απο­νο­μή δι­καί­ου. Τα γε­ω­γρα­φι­κά εμπό­δια, το κό­στος με­τα­κί­νη­σης, οι μήνες ανα­μο­νής λόγω αδυ­να­μί­ας φυ­σι­κής πα­ρου­σί­ας των δι­κα­στών ήταν οι επι­χει­ρή­σεις στις οποί­ες στη­ρί­χθη­κε η με­ταρ­ρύθ­μι­ση. Τώρα όμως η ίδια νη­σιω­τι­κό­τη­τα εμ­φα­νί­ζε­ται στην άλλη πλευ­ρά της εξί­σω­σης, καθώς οι δι­κη­γό­ροι κα­λού­νται να δια­νύ­ουν εκα­το­ντά­δες χι­λιό­με­τρα για να κα­τα­θέ­σουν έγ­γρα­φα σε δι­κα­στή­ριο που, για κάθε άλλη πρα­κτι­κή λει­τουρ­γία, θε­ω­ρεί­ται πλέον «κο­ντι­νό» μέσω οθό­νης.

Οι δι­κη­γό­ροι της Ρόδου επι­ση­μαί­νουν ότι το πρό­βλη­μα δεν είναι τε­χνο­λο­γι­κό. Το σύ­στη­μα «Σύ­ζευ­ξις» και οι τε­χνι­κές υπο­δο­μές αξιο­λο­γού­νται θε­τι­κά. Αυτό που αμ­φι­σβη­τεί­ται είναι η ελ­λι­πής προ­σαρ­μο­γή του θε­σμι­κού πλαι­σί­ου στις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες των νη­σιω­τι­κών πε­ριο­χών.

Ένα στοί­χη­μα που πα­ρα­μέ­νει ανοι­χτό

Η 29η Μαΐου 2026 πλη­σιά­ζει και η έντα­ση ανά­με­σα στη φι­λο­δο­ξία της ψη­φια­κής με­ταρ­ρύθ­μι­σης και τις πρα­κτι­κές αντι­φά­σεις της εφαρ­μο­γής της ανα­δει­κνύ­ε­ται με τρόπο που δεν μπο­ρεί να αγνοη­θεί. Η στάση του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, εφό­σον κα­τα­λή­ξει σε επί­ση­μη από­φα­ση απο­χής, θα απο­τε­λέ­σει ισχυ­ρό πο­λι­τι­κό και θε­σμι­κό μή­νυ­μα προς το υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης και τη διοί­κη­ση των δι­κα­στη­ρί­ων. Το μή­νυ­μα είναι απλό. Ο ψη­φια­κός με­τα­σχη­μα­τι­σμός της δι­καιο­σύ­νης δεν μπο­ρεί να επι­τύ­χει αν αφή­νει πίσω του ανε­πί­λυ­τες τις ίδιες γε­ω­γρα­φι­κές ανι­σό­τη­τες που υπο­σχέ­θη­κε να γε­φυ­ρώ­σει.