Η πρώτη τηλεματική δίκη του Διοικητικού Εφετείου Πειραιώς στη Ρόδο «σκοντάφτει» στην γραφειοκρατία

• Ενώ η 29η Μαΐου 2026 ορίστηκε ως η ημερομηνία ορόσημο για την εκδίκαση της πρώτης υπόθεσης μέσω τηλεματικής στο νησί, ο Δικηγορικός Σύλλογος Ρόδου εξετάζει σοβαρά την αποχή του, αμφισβητώντας ευθέως την πρακτική λογική του νέου συστήματος

Λίγους μήνες μετά την τελευταία δια ζώσης συνεδρίαση του μεταβατικού Διοικητικού Εφετείου Πειραιώς στη Ρόδο, που σηματοδότησε το τέλος μιας πολυετούς φάσης φυσικής παρουσίας δικαστών στο νησί, η θεσμική ρήξη με το παρελθόν αποκτά πλέον ημερομηνία.
Η 29η Μαΐου 2026 έχει οριστεί ως η ημέρα διεξαγωγής της πρώτης τηλεματικής δίκης του Διοικητικού Εφετείου Πειραιώς για υποθέσεις που αφορούν στη Ρόδο, μέσω του εθνικού δικτύου «Σύζευξις». Πρόκειται για μια ημερομηνία που, τουλάχιστον στα χαρτιά, θα έπρεπε να αποτελεί βήμα εκσυγχρονισμού. Στην πράξη, ωστόσο, η προοπτική αυτή συναντά ήδη σοβαρές αντιστάσεις.
Ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου κ. Βασίλης Καταβενάκης και το διοικητικό του συμβούλιο εξετάζουν σοβαρά το ενδεχόμενο αποχής από τη συνεδρίαση. Το αίτημά τους δεν αφορά την αρχή της τηλεματικής δικαιοσύνης καθαυτήν, αλλά τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκε στην πράξη. Σύμφωνα με πληροφορίες, το σκεπτικό που αναπτύσσεται στους κόλπους του Συλλόγου είναι ότι η νέα τεχνολογία δεν ήρθε συνοδευόμενη από τις αναγκαίες λογικές και πρακτικές λύσεις που θα έπρεπε να τη συνοδεύουν.
Το κεντρικό πρόβλημα που επικαλούνται οι δικηγόροι της Ρόδου είναι συγκεκριμένο και αδιαμφισβήτητα πρακτικό. Ενώ η δίκη θα διεξάγεται τηλεματικά, με σύνδεση σε πραγματικό χρόνο μεταξύ Ρόδου και Πειραιώς, τα δικόγραφα δεν μπορούν πλέον να κατατίθενται στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου, όπως συνέβαινε έως σήμερα.
Η νέα ρύθμιση επιβάλλει την υποβολή τους αποκλειστικά στην έδρα του Διοικητικού Εφετείου Πειραιώς, επί της οδού Κολοκοτρώνη στον Πειραιά.
Το αποτέλεσμα είναι ένα σενάριο που δύσκολα συμβιβάζεται με τη λογική του εκσυγχρονισμού. Ένας δικηγόρος της Ρόδου που χειρίζεται υπόθεση εφετειακής δικαιοδοσίας έχει, σύμφωνα με πληροφορίες, μπροστά του μόνο 2 επιλογές.
Είτε να ταξιδέψει ο ίδιος στον Πειραιά αποκλειστικά και μόνο για να καταθέσει έγγραφα σε μια δίκη που στη συνέχεια θα γίνει τηλεματικά, είτε να αναθέσει την κατάθεση σε συνάδελφο που εδρεύει στον Πειραιά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε κόστος και πρακτικές δυσκολίες.
Η νησιωτικότητα που δεν συνυπολογίστηκε
Η ειρωνεία της κατάστασης δεν διαφεύγει σε όσους παρακολουθούν την εξέλιξη. Η τηλεματική δικαιοσύνη προβλήθηκε, μεταξύ άλλων, ως απάντηση στα χρόνια προβλήματα που δημιουργούσε η νησιωτικότητα στην απονομή δικαίου. Τα γεωγραφικά εμπόδια, το κόστος μετακίνησης, οι μήνες αναμονής λόγω αδυναμίας φυσικής παρουσίας των δικαστών ήταν οι επιχειρήσεις στις οποίες στηρίχθηκε η μεταρρύθμιση. Τώρα όμως η ίδια νησιωτικότητα εμφανίζεται στην άλλη πλευρά της εξίσωσης, καθώς οι δικηγόροι καλούνται να διανύουν εκατοντάδες χιλιόμετρα για να καταθέσουν έγγραφα σε δικαστήριο που, για κάθε άλλη πρακτική λειτουργία, θεωρείται πλέον «κοντινό» μέσω οθόνης.
Οι δικηγόροι της Ρόδου επισημαίνουν ότι το πρόβλημα δεν είναι τεχνολογικό. Το σύστημα «Σύζευξις» και οι τεχνικές υποδομές αξιολογούνται θετικά. Αυτό που αμφισβητείται είναι η ελλιπής προσαρμογή του θεσμικού πλαισίου στις ιδιαιτερότητες των νησιωτικών περιοχών.

Ένα στοίχημα που παραμένει ανοιχτό
Η 29η Μαΐου 2026 πλησιάζει και η ένταση ανάμεσα στη φιλοδοξία της ψηφιακής μεταρρύθμισης και τις πρακτικές αντιφάσεις της εφαρμογής της αναδεικνύεται με τρόπο που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η στάση του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου, εφόσον καταλήξει σε επίσημη απόφαση αποχής, θα αποτελέσει ισχυρό πολιτικό και θεσμικό μήνυμα προς το υπουργείο Δικαιοσύνης και τη διοίκηση των δικαστηρίων. Το μήνυμα είναι απλό. Ο ψηφιακός μετασχηματισμός της δικαιοσύνης δεν μπορεί να επιτύχει αν αφήνει πίσω του ανεπίλυτες τις ίδιες γεωγραφικές ανισότητες που υποσχέθηκε να γεφυρώσει.