Το ζητούμενο από την ευρωπαϊκή χρηματοδότηση του Συμφώνου για την Μεσόγειο

Η πε­ριο­χή της Με­σο­γεί­ου Θα­λάσ­σης αντι­με­τω­πί­ζει σή­με­ρα ση­μα­ντι­κές προ­κλή­σεις, όπως η κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή, η εξά­ντλη­ση φυ­σι­κών πόρων και οι κοι­νω­νι­κο­οι­κο­νο­μι­κές ανι­σό­τη­τες, γε­γο­νός που κα­θι­στά ανα­γκαία μια συ­νο­λι­κή και βιώ­σι­μη στρα­τη­γι­κή ανά­πτυ­ξης.

Κα­θί­στα­ται προ­φα­νές ότι η κι­νη­το­ποί­η­ση βιώ­σι­μων επεν­δύ­σε­ων και η ενερ­γο­ποί­η­ση μιας κυ­κλι­κής οι­κο­νο­μί­ας στο πλαί­σιο μιας δί­και­ης με­τά­βα­σης,απο­τε­λούν βα­σι­κούς πυ­λώ­νες για την επί­τευ­ξη μιας ου­σια­στι­κής με­τά­βα­σης προς ένα νέο ανα­πτυ­ξια­κό μο­ντέ­λο και για τη δια­μόρ­φω­ση μιας αν­θε­κτι­κής Με­σο­γεί­ου. Με δε­δο­μέ­νο ότι, οι βιώ­σι­μες επεν­δύ­σεις απο­τε­λούν το θε­μέ­λιο για τη διο­χέ­τευ­ση κε­φα­λαί­ων σε ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας, πρά­σι­νες υπο­δο­μές και και­νο­τό­μες τε­χνο­λο­γί­ες, θα επι­τύ­χουν τη μεί­ω­ση του πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κού απο­τυ­πώ­μα­τος και την ενί­σχυ­ση της οι­κο­νο­μι­κής απο­δο­τι­κό­τη­τας συ­νυ­πο­λο­γι­ζό­με­νου ότι, οι επεν­δύ­σεις αυτές θα συμ­βάλ­λουν στη δη­μιουρ­γία νέων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας και στην ενί­σχυ­ση της πε­ρι­φε­ρεια­κής ανά­πτυ­ξης.

Ταυ­τό­χρο­να η «γα­λά­ζια οι­κο­νο­μία» είναι ένα κρί­σι­μο συ­μπλη­ρω­μα­τι­κό στοι­χείο σε αυτό το πλαί­σιο, ιδιαί­τε­ρα για τη Με­σό­γειο, καθώς συν­δέ­ει άμεσα τη βιώ­σι­μη ανά­πτυ­ξη με τη θά­λασ­σα, τους θα­λάσ­σιους πό­ρους και τις πα­ρά­κτιες δρα­στη­ριό­τη­τες. Η γα­λά­ζια οι­κο­νο­μία, απο­τε­λεί ίσως και το σπου­δαιό­τε­ρο κε­φά­λαιο σε μια «ολι­στι­κή στρα­τη­γι­κή» με ορί­ζο­ντες,πε­ρι­λαμ­βά­νει δρα­στη­ριό­τη­τες όπως η βιώ­σι­μη αλιεία, οι θα­λάσ­σιες με­τα­φο­ρές χα­μη­λών εκ­πο­μπών, η πα­ρά­κτια του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη με σε­βα­σμό στο πε­ρι­βάλ­λον και οι ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας από τη θά­λασ­σα. Και οφεί­λου­με να ανα­γνω­ρί­σου­με ότι, η γα­λά­ζια οι­κο­νο­μία απο­τε­λεί κρί­σι­μο ερ­γα­λείο για τη Με­σό­γειο, καθώς συν­δυά­ζει οι­κο­νο­μι­κή ανά­πτυ­ξη με προ­στα­σία των θα­λάσ­σιων οι­κο­συ­στη­μά­των.

Επι­προ­σθέ­τως η «κυ­κλι­κή οι­κο­νο­μία» συμ­βάλ­λει κα­θο­ρι­στι­κά στη μεί­ω­ση της σπα­τά­λης πόρων μέσω της επα­να­χρη­σι­μο­ποί­η­σης, της επι­σκευ­ής και της ανα­κύ­κλω­σης προ­ϊ­ό­ντων και υλι­κών. Το μο­ντέ­λο αυτό είναι ιδιαί­τε­ρα ση­μα­ντι­κό για τη Με­σό­γειο, όπου η πε­ριο­ρι­σμέ­νη δια­θε­σι­μό­τη­τα πόρων και η αυ­ξη­μέ­νη πα­ρα­γω­γή απο­βλή­των απαι­τούν πιο απο­δο­τι­κή δια­χεί­ρι­ση, δε­δο­μέ­νου ότι η πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή πίεση είναι έντο­νη. Σε αυτό τον καμβά, η έν­νοια της δί­και­ης με­τά­βα­σης δια­σφα­λί­ζει ότι η με­τά­βα­ση προς μια πρά­σι­νη αλλά και γα­λά­ζια οι­κο­νο­μία δεν θα επι­βα­ρύ­νει κοι­νω­νι­κές ομά­δες ή πε­ριο­χές που εξαρ­τώ­νται από πα­ρα­δο­σια­κές μορ­φές πα­ρα­γω­γής. Μέσω πο­λι­τι­κών επα­νεκ­παί­δευ­σης, κοι­νω­νι­κής στή­ρι­ξης και δη­μιουρ­γί­ας νέων ευ­και­ριών απα­σχό­λη­σης, πρέ­πει να επι­διω­χθεί η κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή και η ισόρ­ρο­πη ανά­πτυ­ξη.

Το «Mediterranean Pact» είναι μια σχε­τι­κά νέα πρω­το­βου­λία συ­νερ­γα­σί­ας που αφορά τη Με­σό­γειο και στο­χεύ­ει στη δη­μιουρ­γία ενός πιο συ­ντο­νι­σμέ­νου πλαι­σί­ου οι­κο­νο­μι­κής, εμπο­ρι­κής και θε­σμι­κής συ­νερ­γα­σί­ας με­τα­ξύ χωρών και φο­ρέ­ων της πε­ριο­χής. Απο­τε­λεί μια πλατ­φόρ­μα πο­λυ­με­ρούς συ­νερ­γα­σί­ας, που επι­διώ­κει την ενί­σχυ­ση της οι­κο­νο­μι­κής ολο­κλή­ρω­σης της Με­σο­γεί­ου, τη προ­ώ­θη­ση του εμπο­ρί­ου και των επεν­δύ­σε­ων και τη δια­σύν­δε­ση επι­χει­ρη­μα­τι­κών κοι­νο­τή­των με φο­ρείς όπως η Ένωση Με­σο­γεια­κών Επι­με­λη­τη­ρί­ων ASCAME. Το Σύμ­φω­νο για τη Με­σό­γειο κι­νεί­ται σε 5 πυ­λώ­νες δρά­σης, την Οι­κο­νο­μι­κή Δια­κυ­βέρ­νη­ση και Συ­νερ­γα­σία, τη Κυ­κλι­κή Οι­κο­νο­μία και Βιώ­σι­μη Ανά­πτυ­ξη, την Αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα και Και­νο­το­μία, τις Συ­στά­δες για Θε­σμι­κή Συ­νερ­γα­σία και το Αν­θρώ­πι­νο Δυ­να­μι­κό.

Το «Med Pact» έχει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία για την Ελ­λά­δα και τον Πει­ραιά. Ενι­σχύ­ει τον ρόλο του ως «logistics και maritime hub», δη­μιουρ­γεί συ­νέρ­γειες με clusters όπως το «Maritime Hellas» και το «Hellenic Supply Chain». Επι­κε­ντρώ­νε­ται στη ναυ­τι­λία, εφο­δια­στι­κή αλυ­σί­δα, ενέρ­γεια και αγρο­δια­τρο­φή. Επί­σης ανοί­γει δρόμο για εξα­γω­γές προς Β. Αφρι­κή και Μ. Ανα­το­λή, τη συμ­με­το­χή σε ευ­ρω­παϊ­κά και με­σο­γεια­κά projects, ενώ δίνει ευ­και­ρί­ες σε ελ­λη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις για συμ­με­το­χή σε δια­κρα­τι­κά έργα, σε νέα δί­κτυα συ­νερ­γα­σί­ας και σε ευ­ρω­παϊ­κά χρη­μα­το­δο­τι­κά ερ­γα­λεία.  Κα­θί­στα­ται τέλος προ­φα­νές ότι, η ενί­σχυ­ση της αν­θε­κτι­κό­τη­τας της Με­σο­γεί­ου περνά μέσα από την  υιο­θέ­τη­ση βιώ­σι­μων πρα­κτι­κών και την ενί­σχυ­σης της συ­νερ­γα­σί­ας με­τα­ξύ των χωρών της πε­ριο­χής συμ­βάλ­λο­ντας κα­θο­ρι­στι­κά στην προ­στα­σία των οι­κο­συ­στη­μά­των και στη δια­σφά­λι­ση της μα­κρο­πρό­θε­σμης ευ­η­με­ρί­ας.

Ο πρό­ε­δρος του ΕΒΕΠ Βα­σί­λης Κορ­κί­δης στο 9ο Mediterranean Forum “Circle the Med”, δή­λω­σε: «Το Εμπο­ρι­κό και Βιο­μη­χα­νι­κό Επι­με­λη­τή­ριο Πει­ραιώς στο κε­φά­λαιο γα­λά­ζια οι­κο­νο­μία λει­τουρ­γεί σαν επι­τα­χυ­ντής δι­κτύ­ω­σης και επι­χει­ρη­μα­τι­κής υπο­στή­ρι­ξης στον εφο­δια­στι­κό, ναυ­τι­λια­κό και θα­λάσ­σιο τομέα του Πει­ραιά στο πλαί­σιο υλο­ποί­η­σης της πο­λι­τι­κής για την ανά­δει­ξη του Πει­ραιά ως hub γα­λά­ζιας οι­κο­νο­μί­ας, αλλά και ως γέ­φυ­ρας συ­νερ­γα­σί­ας, μέσω της ASCAME, με τα επι­λι­μέ­νια Επι­με­λη­τή­ρια της Με­σο­γεί­ου. Το Σύμ­φω­νο για τη Με­σό­γειο μπο­ρεί να εξε­λι­χθεί σε οι­κο­νο­μι­κή πλατ­φόρ­μα που ενώ­νει Ευ­ρώ­πη, Β. Αφρι­κή και Μέση Ανα­το­λή, ενώ για την Ελ­λά­δα είναι μία στρα­τη­γι­κή ευ­και­ρία εξω­στρέ­φειας και ενί­σχυ­σης του ρόλου της στη ναυ­τι­λία και το εμπό­ριο. Η κι­νη­το­ποί­η­ση βιώ­σι­μων επεν­δύ­σε­ων και η ενερ­γο­ποί­η­ση μιας κυ­κλι­κής οι­κο­νο­μί­ας είναι ανα­γκαία για μια βιώ­σι­μη και αν­θε­κτι­κή Με­σό­γειο.»