Η δίκη για έγχυση χημειοθεραπευτικού που φέρεται να προκάλεσε νεκρωτικό έλκος μετατέθηκε για τις 13 Φεβρουαρίου 2026

Η εκδί­καση υπό­θε­σης σωμα­τι­κής βλάβης από αμέλεια, με επί­κε­ντρο την έγχυση φαρ­μά­κου σε ογκο­λο­γική ασθενή και τις συνέ­πειες που καταγ­γέλ­λο­νται στο αρι­στερό άνω άκρο, δεν ολο­κλη­ρώ­θηκε την Παρα­σκευή και ανα­βλή­θηκε για την 13 Φεβρουα­ρίου 2026 λόγω παρέ­λευ­σης του ωραρίου.

Στο ακρο­α­τή­ριο παρί­στα­νται ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης της κατη­γο­ρού­με­νης οι δικη­γό­ροι κ.κ. Στέλιος Αλε­ξαν­δρής και Πολυ­ξένη Χατζη­γιάννη. Η υπόθεση έχει συγκε­ντρώ­σει ενδια­φέ­ρον καθώς αγγίζει τη λεπτή γραμμή μεταξύ ιατρι­κής πράξης και ποι­νι­κής ευθύνης, με δια­σταυ­ρού­με­νες μαρ­τυ­ρίες και ιατρικά τεκ­μή­ρια που ανα­μέ­νε­ται να ανα­λυ­θούν διε­ξο­δικά στη νέα δικά­σιμο.

Τι καταγ­γέλ­λε­ται από την πλευρά της ασθε­νούς

Σύμφωνα με τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, η ασθενής καταγ­γέλ­λει ότι μετά από έγχυση χημειο­θε­ρα­πευ­τι­κού φαρ­μά­κου στο αρι­στερό άνω άκρο προ­κλή­θηκε νεκρω­τικό έλκος, γεγονός που, όπως υπο­στη­ρί­ζει, τεκ­μη­ριώ­νε­ται από ιατρική βεβαί­ωση του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου και συνο­δευ­τικό φωτο­γρα­φικό υλικό.

Η κατά­θεσή της περι­γρά­φει μια πρώτη συνε­δρία θερα­πείας σε ιδιω­τική κλινική, όπου απο­δί­δει την επελ­θούσα βλάβη σε αμέλεια της νοση­λεύ­τριας.

Η θέση της υπε­ρά­σπι­σης για το επίμαχο περι­στα­τικό

Η κατη­γο­ρού­μενη νοση­λεύ­τρια αρνεί­ται την κατη­γο­ρία και υπο­στη­ρί­ζει ότι ακο­λού­θησε πιστά τους κανόνες της ιατρι­κής και της νοση­λευ­τι­κής πρα­κτι­κής. Επι­ση­μαί­νει ότι η αρχική διάταση της φλέβας δια­πι­στώ­θηκε κατά τη φάση της προ­ε­τοι­μα­σίας με προ­θε­ρα­πευ­τικά φάρμακα και όχι κατά τη χορή­γηση του χημειο­θε­ρα­πευ­τι­κού σχή­μα­τος, παρα­θέ­το­ντας συγκε­κρι­μένη αλλη­λου­χία φαρ­μα­κευ­τι­κών χορη­γή­σεων που περι­λαμ­βά­νει Palonosetron, Dexamethasone και Famotidine ως προ­ε­τοι­μα­σία, και στη συνέ­χεια Epirubicin και Cyclophosphamide ως κύρια αγωγή. Η υπε­ρά­σπιση θεωρεί καθο­ρι­στικό το ό,τι το συμβάν δεν συν­δέ­θηκε με διακοπή ροής ή διά­τρηση φλέβας κατά τον 1ο κύκλο, ο οποίος ολο­κλη­ρώ­θηκε.

Κρίσιμα ιατρικά δεδο­μένα για το φλεβικό δίκτυο και την αγωγή

Σε υπο­μνή­ματα που περι­λαμ­βά­νο­νται στον φάκελο γίνεται εκτενής αναφορά στην κατά­σταση του φλε­βι­κού δικτύου της ασθε­νούς ως παρά­γο­ντα που επη­ρέ­ασε τόσο την έναρξη όσο και την εξέλιξη της θερα­πείας. Τεκ­μαί­ρε­ται ότι το φλεβικό δίκτυο ήταν επι­βα­ρυ­μένο, με συνέ­πειες στην επού­λωση μετά από προη­γού­με­νες χει­ρουρ­γι­κές παρεμ­βά­σεις και καθυ­στέ­ρηση στην έναρξη της χημειο­θε­ρα­πείας. Η υπε­ρά­σπιση υπο­στη­ρί­ζει ότι η ασθενής αρνή­θηκε την τοπο­θέ­τηση κεντρι­κής φλε­βι­κής γραμμής, κάτι που κατά την άποψή της αύξησε τον κίνδυνο τοπικών αντι­δρά­σεων στο άνω άκρο και οδήγησε τελικά στη μη ολο­κλή­ρωση του αρχικού σχεδίου των 8 κύκλων, οι οποίοι περιο­ρί­στη­καν σε 6.

Το κατη­γο­ρη­τή­ριο και το νομικό πλαίσιο που θα κριθεί

Η υπόθεση έχει απο­δο­θεί ως σωμα­τική βλάβη από αμέλεια εξ υπο­χρέου, με αναφορά στις δια­τά­ξεις των άρθρων 28 και 314 παρ. 1α ΠΚ. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο περι­γρά­φει πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά που εστιά­ζουν στην εκτέ­λεση της ογκο­λο­γι­κής αγωγής στην κλινική και απο­δί­δει την ευθύνη στην κατη­γο­ρού­μενη με βάση την ιδιό­τητά της και την υπο­χρέ­ωση ιδιαί­τε­ρης επι­μέ­λειας. Το δικα­στή­ριο θα κληθεί να εκτι­μή­σει την αιτιώδη συνά­φεια ανάμεσα στην πράξη ή την παρά­λειψη και στο απο­τέ­λε­σμα, καθώς και το κατά πόσο ήταν προ­βλέ­ψιμο και απο­φευ­κτό υπό τις συγκε­κρι­μέ­νες συν­θή­κες.

Η αντι­πα­ρά­θεση για τη φύση της έγχυσης

Ένα από τα σημεία τριβής είναι αν η αρχική αντί­δραση στο άνω άκρο συν­δέ­θηκε με χημειο­θε­ρα­πευ­τικό παρά­γο­ντα ή με φάρμακο προ­ε­τοι­μα­σίας. Έγγραφα της δικο­γρα­φίας που επι­κα­λεί­ται η υπε­ρά­σπιση ανα­φέ­ρουν ότι η αναφορά σε χημειο­θε­ρα­πευ­τικό μπορεί να μην αντα­πο­κρί­νε­ται στα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά του πρώτου σταδίου και ότι η περι­γραφή της βλάβης σε υπη­ρε­σιακά σημειώ­ματα μιλά για έγχυση φαρ­μά­κου χωρίς ρητή μνεία χημειο­θε­ρα­πευ­τι­κής ουσίας. Το δικα­στή­ριο θα σταθ­μί­σει τις δύο εκδοχές με βάση ιατρι­κές γνω­μα­τεύ­σεις και το πρω­το­γε­νές νοση­λευ­τικό υλικό.

Οι ισχυ­ρι­σμοί για την εμπει­ρία και την παρου­σία στον θάλαμο

Στο ίδιο υλικό επι­ση­μαί­νε­ται η πολυ­ε­τής εμπει­ρία της κατη­γο­ρού­με­νης και ο ρόλος της στο πλευρό των ασθενών κατά τη διάρ­κεια των συνε­δριών, καθώς και η συμ­μόρ­φωση στις οδηγίες των θερα­πό­ντων ιατρών. Η υπε­ρά­σπιση τονίζει ότι η εμπλοκή της περιο­ρί­στηκε στα δικαιο­λο­γη­μένα καθή­κο­ντα νοση­λευ­τι­κής φρο­ντί­δας, υπό ιατρική καθο­δή­γηση.

Τι θα εξε­τα­στεί στην νέα δικά­σιμο

Στις 13 Φεβρουα­ρίου 2026 ανα­μέ­νε­ται να τεθούν στο επί­κε­ντρο το αν συνέ­τρε­ξαν προ­ϋ­πο­θέ­σεις αμέ­λειας, το αν υπήρξε ιδιαί­τερη υπο­χρέ­ωση προς ενέρ­γεια για απο­τροπή του απο­τε­λέ­σμα­τος και πώς τεκ­μη­ριώ­νε­ται ο αιτιώ­δης σύν­δε­σμος από τις ιατρι­κές εκθέ­σεις και τις μαρ­τυ­ρίες. Θα αξιο­λο­γη­θούν οι ιατρι­κές πράξεις προ­ε­τοι­μα­σίας, η επιλογή περι­φε­ρι­κής πρό­σβα­σης αντί κεντρι­κής γραμμής και το ιστο­ρικό των συνε­δριών που ολο­κλη­ρώ­θη­καν, στοι­χεία που απα­ντούν τόσο στην ουσία όσο και στη βαρύ­τητα της απο­δι­δό­με­νης ευθύνης.

Πέρα από το απο­τέ­λε­σμα για τα εμπλε­κό­μενα μέρη, το δικα­στή­ριο θα κληθεί να καθο­ρί­σει όρια στις ευθύνες των επαγ­γελ­μα­τιών υγείας σε περι­βάλ­λο­ντα υψηλού κιν­δύ­νου, όπου η θερα­πεία ενέχει εγγε­νείς παρε­νέρ­γειες και η κατά­σταση του ασθε­νούς μπορεί να επι­βα­ρύ­νει την εξέλιξη. Η ισορ­ρο­πία ανάμεσα στην ανα­με­νό­μενη ιατρική επι­μέ­λεια και στις μη ελεγ­κτές βιο­λο­γι­κές παρα­μέ­τρους θα απο­τε­λέ­σει το κλειδί της κρίσης, με αναφορά στο πραγ­μα­τικό περι­στα­τικό, στα ιατρικά πρω­τό­κολλα και στο απο­δει­κτικό υλικό που έχει ήδη εντα­χθεί στη δικο­γρα­φία.