ΑΠΟΨΕΙΣ

Προστασία, προσαρμογή και διαφάνεια

news room
4 λεπτά ανάγνωση

Ο νέος εργα­σια­κός νόμος έρχεται -αν και με καθυστέρηση- σε σημα­ντική καμπή. Μετά την παν­δη­μική κρίση, που μας πήγε πίσω χρονικά και ουσια­στικά, χρειά­ζε­ται να φύγουμε γρήγορα μπροστά. Μπο­ρούμε να το πετύ­χουμε. Το γενναίο πακέτο που θα λάβουμε από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης θα διο­χε­τευ­θεί κυρίως σε επεν­δύ­σεις σε νέους τομείς της οικο­νο­μίας. Που σημαί­νει νέους τρόπους δου­λειάς. Αυτο­νό­ητο, ειδικά όταν οι νέες θέσεις εργα­σίας συν­δέ­ο­νται με τεχνο­λο­γία, περι­βάλ­λον υπη­ρε­σίες νέου τύπου. Στόχος είναι η αύξηση της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας της οικο­νο­μίας, καλύ­τε­ρες αμοιβές, ανα­βάθ­μιση του εργα­σια­κού περι­βάλ­λο­ντος και καλύ­τερη ποιό­τητα ζωής. Με δύο λόγια, η αγορά εργα­σίας θα χρεια­στεί να αντα­πο­κρι­θεί στα νέα δεδο­μένα, με την υιο­θέ­τηση καλών ευρω­παϊ­κών πρα­κτι­κών. Επο­μέ­νως, η προ­σαρ­μογή της νομο­θε­σίας στις οικο­νο­μι­κές, τεχνο­λο­γι­κές και κοι­νω­νι­κές εξε­λί­ξεις του σήμερα κι όχι του 1982 είναι καθήκον για την κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη.

Οι ρυθ­μί­σεις του νόμου Χατζη­δάκη είναι σημα­ντι­κές. Ολες. Η αντι­πο­λί­τευση έχει ταμπου­ρω­θεί πίσω από ένα χοντρό ψέμα: «κατάρ­γηση οκτα­ώ­ρου». Στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, συμ­βαί­νει ακριβώς το αντί­θετο. Στο άρθρο 55 κατο­χυ­ρώ­νο­νται με τρόπο ρητό και πανη­γυ­ρικό και το 8ωρο και η πεν­θή­μερη εργασία. Δια­βά­στε: «Καθιε­ρώ­νε­ται σε όλους ανε­ξαι­ρέ­τως τους κλάδους εργα­σίας και σε όλους τους τομείς οικο­νο­μι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας η οκτάωρη ημε­ρή­σια, η σαρα­ντά­ωρη εβδο­μα­διαία και η πεν­θή­μερη εργασία». Τελεία και παύλα. Ο ΣΥΡΙΖΑ και δυστυ­χώς, στην ουρά του, αρι­στε­ρι­στές, ακόμη και «Γεν­νη­μα­τι­κοί» ρίχνουν όλο το επι­κοι­νω­νιακό τους βάρος σε ψεύτικα διλήμ­ματα. Το «κόλπο» είναι παρα­τα­ξιακό, κομ­μα­τικό και προ­φα­νώς πολι­τικό: να δια­μοι­ρα­στούν το λεγό­μενο «αρι­στερό ακρο­α­τή­ριο».

Είναι αλήθεια ότι το σχέδιο Χατζη­δάκη δεν κλείνει τα μάτια στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. Ούτε όμως κλείνει το μάτι στα υπαρκτά προ­βλή­ματα της αγοράς εργα­σίας, όπως είναι η “μαύρη” εργασία και οι απλή­ρω­τες υπε­ρω­ρίες, όπως έκανε στην κυβερ­νη­τική θητεία του ο κ. Τσίπρας. Έρχεται να ρυθ­μί­σει και με αυτόν τον τρόπο να ανα­τρέ­ψει ένα καθε­στώς που παγιώ­θηκε με τα χρόνια της μεγάλης κρίσης. Θέτει όρια, βρίσκει δικλεί­δες ασφα­λείας, διευ­κο­λύ­νει και τις δύο πλευρές, εργο­δο­σία και εργα­ζό­μενο, ώστε, τελικά να βάλει μια τάξη στις επι­κρα­τού­σες συν­θή­κες αυθαι­ρε­σίας.

Έτσι, «ευά­λω­τες» επαγ­γελ­μα­τι­κές ομάδες όπως εργα­ζό­με­νοι σε delivery και κούριερ θωρα­κί­ζο­νται. Αίρο­νται αδικίες, καθώς οι απο­ζη­μιώ­σεις των εργα­το­τε­χνι­τών παύουν να είναι κατώ­τε­ρες και εξι­σώ­νο­νται με τις απο­ζη­μιώ­σεις των υπαλ­λή­λων. Θεσπί­ζε­ται για πρώτη φορά άδεια πατρό­τη­τας και μια σειρά άλλων ρυθ­μί­σεων που προ­σβλέ­πουν στην εξι­σορ­ρό­πηση της επαγ­γελ­μα­τι­κής με την προ­σω­πική ζωή. Μπαίνει τέλος στην αδήλωτη εργασία με την κατο­χύ­ρωση των υπε­ρω­ριών, οι οποίες εναρ­μο­νι­ζό­με­νες με τον ευρω­παϊκό μέσο όρο αυξά­νο­νται σε 150 ώρες. Συνα­κό­λουθα αυξά­νε­ται και το περι­θώ­ριο του εργα­ζό­με­νου να βγάλει επι­πλέον χρήματα, νόμιμα.  Ενώ, οι υπε­ρω­ρίες που δεν τηρούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις του νόμου θα αμεί­βο­νται με προ­σαύ­ξηση 120% αντί για 80%. Όλα τα παρα­πάνω υπό το άγρυπνο μάτι του ΣΕΠΕ, το οποίο φεύγει από το Υπουρ­γείο Εργα­σίας, ανα­βαθ­μί­ζε­ται και λει­τουρ­γεί πια ως Ανε­ξάρ­τητη Αρχή, με ισχυ­ρό­τερο ρόλο και περισ­σό­τε­ρες δυνα­τό­τη­τες.

Περισ­σό­τε­ρες, όμως, είναι και οι δυνα­τό­τη­τες που θα έχει εφεξής ο εργα­ζό­με­νος. Αφενός ως προς τα μέσα που θα έχει για να αμυνθεί έναντι ενός «κακού» εργο­δότη, καθώς ο κατά­λο­γος των άκυρων απο­λύ­σεων διευ­ρύ­νε­ται, ενώ το βάρος από­δει­ξης μετα­κυ­λί­ε­ται στον εργο­δότη.  Αφε­τέ­ρου ως προς τον τρόπο και χρόνο εργα­σίας του, κάτι που επι­τυγ­χά­νε­ται μέσω της διευ­θέ­τη­σης. Κάθε εργα­ζό­με­νος θα έχει την δυνα­τό­τητα να επι­λέ­γει περισ­σό­τε­ρες ώρες εργα­σίας κάποιες ημέρες με αντάλ­λαγμα περισ­σό­τε­ρες ώρες σχόλης άλλες. Χωρίς να χάνει από το μισθό του και χωρίς να υπάρχει κίν­δυ­νος από­λυ­σής του σε περί­πτωση δια­φω­νίας με τον εργο­δότη ως προς τη διευ­θέ­τηση.

Πρό­κει­ται για ένα σύστημα που εφαρ­μό­ζε­ται ήδη με επι­τυ­χία σε αρκε­τούς κλάδους, όπως είναι ο χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κός, ο ξενο­δο­χεια­κός, αλλά και ο αγρο­τι­κός κλάδος, όπου κάποιοι μήνες του χρόνου είναι πιο απαι­τη­τι­κοί από άλλους. Ενώ, όσοι έχουν επαγ­γελ­μα­τική εμπει­ρία σε εται­ρείες νέες τεχνο­λο­γίας γνω­ρί­ζουν ήδη τα οφέλη της διευ­θέ­τη­σης του χρόνου εργα­σίας και ανα­γνω­ρί­ζουν τη συμβολή του το προ­σε­χές διά­στημα.

Ως προς το περί­φημο ζήτημα με τη «διευ­θέ­τηση», τα πράγ­ματα είναι απλά: ό,τι ίσχυε μέχρι σήμερα, με δια­τά­ξεις παλαιές και νεό­τε­ρες που έφερε ο ΣΥΡΙΖΑ, διευ­ρύ­νε­ται και στις επι­χει­ρή­σεις και τους εργα­ζο­μέ­νους που έμεναν έξω από το νόμο, με απο­τέ­λε­σμα να γίνο­νται «προ­σω­πι­κές» συνεν­νο­ή­σεις. Οι εργα­ζό­με­νοι απο­κτούν δικαιώ­ματα και οι επι­χει­ρή­σεις δυνα­τό­τη­τες καλύ­τε­ρης οργά­νω­σης. Όλα τα άλλα είναι φωνές και τρο­μο­κρα­τία.

Οι σημε­ρι­νές προ­κλή­σεις και η εξέλιξη της κοι­νω­νίας απαι­τούν ευε­λι­ξία και μια αγορά εργα­σίας που θα λει­τουρ­γεί βάσει ξεκά­θα­ρων κανόνων και καλών  ρυθ­μί­σεων. Αυτό επι­διώ­κει το νέο εργα­σιακό αυτό δεν κατα­λα­βαί­νουν στην αντι­πο­λί­τευση. Κρίμα!

Ο Μπάμπης Παπα­δη­μη­τρίου είναι δημο­σιο­γρά­φος και βου­λευ­τής Ν.Δ.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.