Για την εθνική πληγή της νύχτας των Ιμίων και τις πρόσφατες αναφορές περί κατάρριψης του ελικοπτέρου στο οποίο σκοτώθηκαν ο Υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο Υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο Αρχικελευστής Έκτορας Γιαλοψός, μίλησε το Newsbreak με τον Σάββα Καλεντερίδη. Όπως ο ίδιος εκτιμάει, οι Τούρκοι είναι επιχειρησιακά έτοιμοι να προχωρήσουν σε ενέργειες ανάλογες των Ιμίων ή της Κάσου, όταν κρίνουν ότι οι διεθνείς πολιτικές συνθήκες τους ευνοούν, προκειμένου να επιτευχθεί ο πολιτικός στόχος που θα θέσουν.
Απορρίπτει τα σενάρια κατάρριψης του ελικοπτέρου του Πολεμικού Ναυτικού, τη νύχτα της 31ης Ιανουαρίου του 1996, επισημαίνοντας όμως τον ηρωικό χαρακτήρα της θυσίας των τριών Ελλήνων Αξιωματικών. Παράλληλα, αναλύει το ευρύτερο γεωπολιτικό πλαίσιο, τη στάση της Τουρκίας στις κρίσεις του παρελθόντος και του παρόντος, καθώς και τη διαχρονική –όπως τη χαρακτηρίζει– αποτυχία της ελληνικής πολιτικής κατευνασμού.
Για την πτώση του ελικοπτέρου
Σε ό,τι αφορά στην πτώση του ελικοπτέρου του Πολεμικού Ναυτικού, τη νύχτα των Ιμίων, εκτιμάει ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να αποκρυβούν στοιχεία. «Αντί να ξεκινάμε από όσα είπε ο κ. Βλαχάκος, καλό θα ήταν να ερωτηθεί αρμοδίως –δεν ξέρω ποιος θεσμός θα μπορούσε να το κάνει– η κ. Κωνσταντοπούλου, η οποία στηρίζει έναν ξεκάθαρο ισχυρισμό: ποιοι κατέρριψαν το ελικόπτερο, πώς και με ποια στοιχεία το λέει αυτό», αναφέρει.
Σύμφωνα με τον ίδιο, η κρίση είχε τελειώσει στις 12 τα μεσάνυχτα, σε πολιτικό επίπεδο. Είχαν συμφωνηθεί η απόσυρση των στρατευμάτων και η απομάκρυνση των σημαιών. Για να εφαρμοστεί αυτό το σχέδιο, οι Τούρκοι έπρεπε να αποβιβάσουν στρατό στα Ίμια. Τον αποβίβασαν –το μάθαμε από τις τουρκικές τηλεοράσεις– και ενώ η κρίση είχε λήξει, απλώς αναμέναμε να γίνουν τα αντίστοιχα βήματα από τις δύο πλευρές.
Όπως εκτιμάει, αφού η ένταση είχε αποκλιμακωθεί και είχε συμφωνηθεί η ταυτόχρονη αποχώρηση, δεν υπήρχε κάποιος λόγος οι Τούρκοι να καταρρίψουν το ελικόπτερο, από τη στιγμή μάλιστα που δεν έφερε οπλισμό και δεν αποτελούσε απειλή για τους Τούρκους βατραχανθρώπους.
Έλεγχος των οπλικών συστημάτων από τρίτες χώρες
Τον ρωτήσαμε σχετικά με τις πρόσφατες αναφορές του, με αφορμή τα γεγονότα στη Συρία, ότι και στα Ίμια οι Αμερικάνοι ήταν έτοιμοι να παρέμβουν σε οπλικά συστήματα των φρεγατών μας, αν αποφασίζαμε να τα χρησιμοποιήσουμε κατά του τουρκικού στόλου.
Στη Συρία υπήρξαν σαφείς πληροφορίες ότι οι ΗΠΑ, μέσω δορυφόρων, «κλείδωσαν» οπλικά συστήματα που είχαν παραχωρηθεί στους Κούρδους. Πρόκειται για τα αντιαρματικά Javelin, τα οποία –σύμφωνα με τις πληροφορίες– ξεκλειδώθηκαν εκ νέου μόλις πρόσφατα, γεγονός που αποτελεί είδηση για την εξέλιξη των γεγονότων στην περιοχή.
Αυτό αποδεικνύει ότι ένα κράτος μπορεί να επέμβει στη λειτουργία ενός οπλικού συστήματος, εφόσον αυτό βασίζεται στη δική του τεχνολογία.
Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει στο Newsbreak o κ. Καλεντεριδής, υπήρξε αντίστοιχη απειλή και στην περίπτωση των Ιμίων. Υπάρχουν μαρτυρίες, όπως εκείνη του Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, που μετέφερε στον Θεόδωρο Πάγκαλο ότι αν η Ελλάδα είχε επιλέξει σκληρή στάση, τα αντιπλοϊκά βλήματα των ελληνικών φρεγατών δεν θα έφταναν στους στόχους τους.
Αυτό αποτελεί μάθημα για την Ελλάδα, μας αναφέρει: πρέπει να ξεκινήσει την κατασκευή αυτόνομων οπλικών συστημάτων, ώστε να μην μπορεί να παρεμβαίνει σε αυτά καμία ξένη δύναμη.
Η Τουρκία θα το επαναλάβει
Όπως επισημαίνει, σε κάθε κρίση –το 1976, το 1987, το 1996– η Τουρκία έθετε έναν πολιτικό στόχο και συνήθως τον πετύχαινε, με τη στήριξη του διεθνούς παράγοντα. Αν υπάρξει ξανά εφικτός πολιτικός στόχος και διεθνής ανοχή, η Τουρκία θα το επαναλάβει. Μια μικρότερης έντασης κρίση τη ζήσαμε ήδη στην Κάσο, με το καλώδιο. Οι Τούρκοι έστειλαν πέντε πολεμικά πλοία και μέχρι στιγμής φαίνεται ότι πέτυχαν τον στόχο τους, αφού δεν έχουν ξαναγίνει ελληνικές κινήσεις πέραν των 6 ναυτικών μιλίων.
Σύμφωνα με τον στρατηγικό αναλυτή, η Ελλάδα ακολουθεί με θρησκευτική ευλάβεια την πολιτική του κατευνασμού. Αυτή η πολιτική παρουσιάζεται ως εναλλακτική του πολέμου, με το επιχείρημα του διαλόγου, αλλά στην πράξη οδηγεί σε μια αλυσίδα υποχωρήσεων στο Αιγαίο. Από ένα πρόβλημα που εμφανιζόταν ως διαφορά το 1976, φτάσαμε σήμερα σε δεκατρείς τουρκικές διεκδικήσεις. Αυτό αποτελεί μαθηματική απόδειξη της αποτυχίας της πολιτικής του κατευνασμού.
Αν η Ελλάδα ασκήσει κυριαρχικά δικαιώματα –όπως με τα θαλάσσια πάρκα– και αυτά έρθουν σε αντίθεση με τους πολιτικούς στόχους της Τουρκίας, η Άγκυρα θα αντιδράσει, πιθανότατα με τρόπο αντίστοιχο της Κάσου, εκτιμάει.
Πηγή: newsbreak.gr
