Εκτός υποστήριξης της κατηγορίας ο Δικηγορικός Σύλλογος Ρόδου στη δίκη των Τεμπών

Το Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των Λάρισας απέβαλε τον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Ρόδου μαζί με το σύνολο των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων και το σωμα­τείο των μηχα­νο­δη­γών, ενώ έκανε δεκτή τη δήλωση του ελλη­νι­κού Δημο­σίου. Μετά την απόφαση, οι παρι­στά­με­νοι υπέρ της κατη­γο­ρίας ξεπερ­νούν τους 150 και είναι στην πλειο­νό­τητά τους συγ­γε­νείς θυμάτων και επι­ζώ­ντες της σύγκρου­σης.

Ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Ρόδου, που είχε δηλώσει επίσημα παρά­σταση προς υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας και είχε λάβει το ογκώδες κλη­τή­ριο θέσπι­σμα των 1.267 σελίδων, βρέθηκε τελικά εκτός της δίκης για το σιδη­ρο­δρο­μικό δυστύ­χημα στα Τέμπη. Το Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των Λάρισας απέρ­ριψε τη δήλωσή του, όπως και τις δηλώ­σεις όλων των υπό­λοι­πων Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων της χώρας, ανα­τρέ­πο­ντας ένα μέρος του σκη­νι­κού που είχε δια­μορ­φω­θεί από την περίοδο της ανά­κρι­σης. Η παρου­σία του δικη­γο­ρι­κού σώματος, που είχε παρου­σια­στεί ως θεσμική και συνεχής στο πλευρό των θυμάτων, δεν πέρασε το στάδιο των νομι­μο­ποι­ή­σεων, με τον Σύλλογο Ρόδου να μένει εκτός μιας δια­δι­κα­σίας στην οποία είχε επι­διώ­ξει να σταθεί ενεργά.

Τι απο­φά­σισε το δικα­στή­ριο

Το Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των Λάρισας δεν έκανε δεκτές τις δηλώ­σεις των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας, ούτε τη δήλωση του σωμα­τείου Πανελ­λή­νια Ένωση Προ­σω­πι­κού Έλξης. Στην ίδια απόφαση, το δικα­στή­ριο έκανε δεκτή τη δήλωση του ελλη­νι­κού Δημο­σίου και τις δηλώ­σεις που αφορούν το αδίκημα της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος, ζήτημα που σχε­τί­ζε­ται με τρεις από τους συνο­λικά 36 κατη­γο­ρού­με­νους και συν­δέ­ε­ται με τη μετά­ταξη του σταθ­μάρχη.

Η κρίση για τους Δικη­γο­ρι­κούς Συλ­λό­γους ελήφθη κατά πλειο­ψη­φία, με την πρόεδρο του δικα­στη­ρίου να μειο­ψη­φεί. Πρό­κει­ται για σημείο που, ενδέ­χε­ται να απα­σχο­λή­σει εκ νέου τη δια­δι­κα­σία στη συνέ­χειά της, καθώς η διχο­γνω­μία στην έδρα συχνά λει­τουρ­γεί ως αφε­τη­ρία για μετα­γε­νέ­στε­ρες ενστά­σεις.

Με τη νέα εικόνα, στη δίκη παρί­στα­νται πλέον περισ­σό­τερα από 150 πρόσωπα για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας. Η μεγάλη πλειο­νό­τητα είναι συγ­γε­νείς θυμάτων και τραυ­μα­τίες ή επι­ζώ­ντες της σύγκρου­σης.

Η εισαγ­γε­λική πρόταση και οι θέσεις της υπε­ρά­σπι­σης

Η εισαγ­γε­λέας είχε ειση­γη­θεί μια δια­φο­ρε­τική δια­βάθ­μιση. Πρό­τεινε να γίνουν δεκτές οι δηλώ­σεις των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων μόνο για το αδίκημα της δια­τά­ρα­ξης της ασφά­λειας των συγκοι­νω­νιών και να απορ­ρι­φθούν τόσο η δήλωση του σωμα­τείου των μηχα­νο­δη­γών όσο και εκείνη του ελλη­νι­κού Δημο­σίου. Παράλ­ληλα, ειση­γή­θηκε να απορ­ρι­φθούν όσες δηλώ­σεις είχαν υπο­βλη­θεί για το αδίκημα της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος. Το δικα­στή­ριο κινή­θηκε σε άλλη κατεύ­θυνση, απορ­ρί­πτο­ντας πλήρως τους Συλ­λό­γους και κάνο­ντας δεκτό το Δημόσιο.

Νωρί­τερα, οι συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων είχαν ολο­κλη­ρώ­σει τις τοπο­θε­τή­σεις τους επί της εισαγ­γε­λι­κής πρό­τα­σης. Υπο­στή­ρι­ξαν, μεταξύ άλλων, ότι η παρά­σταση των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων δημιουρ­γεί, όπως ανέ­φε­ραν, σαφέ­στατο λόγο αναι­ρέ­σεως, θέτο­ντας ζητή­ματα ασφά­λειας Δικαίου και παρα­βί­α­σης της αρχής της ανα­λο­γι­κό­τη­τας. Οι θέσεις αυτές απο­τυ­πώ­θη­καν στα πρα­κτικά και προη­γή­θη­καν της κρίσης του δικα­στη­ρίου.

Η απο­δε­κτή παρά­σταση του Δημο­σίου

Η δήλωση του ελλη­νι­κού Δημο­σίου, η οποία έγινε δεκτή, δεν έχει γενικό χαρα­κτήρα. Στρέ­φε­ται απο­κλει­στικά κατά τριών κατη­γο­ρού­με­νων σταθ­μαρ­χών και του τότε προϊ­στα­μέ­νου του Τμή­μα­τος Επι­θε­ώ­ρη­σης Λάρισας της Υπη­ρε­σίας Υπο­στή­ρι­ξης Κυκλο­φο­ρίας Κεντρι­κής και Νοτίου Ελλάδος. Με τον τρόπο αυτό, η παρου­σία του Δημο­σίου περιο­ρί­ζε­ται σε συγκε­κρι­μένα πρόσωπα και όχι στο σύνολο των κατη­γο­ρου­μέ­νων.

Η εκπρό­σω­πος του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους, που παρί­στα­ται για το ελλη­νικό Δημόσιο, τοπο­θε­τή­θηκε επί του ζητή­μα­τος πριν από τη λήξη της συνε­δρί­α­σης. Διευ­κρί­νισε ότι δεν υπο­κρύ­πτε­ται σκο­πι­μό­τητα στη δήλωση του Δημο­σίου και υπο­γράμ­μισε ότι δεν ελήφθη καμία εντολή από υπουργό, παρά μόνο από την πρόεδρο του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους, προ­κει­μέ­νου να δηλωθεί η παρά­σταση.

Η δίκη περνά στο στάδιο των αιτη­μά­των

Με την ολο­κλή­ρωση της δια­δι­κα­σίας των νομι­μο­ποι­ή­σεων, η δίκη εισήλθε στο στάδιο της υπο­βο­λής αιτη­μά­των από τους συνη­γό­ρους υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας. Τα πρώτα από αυτά υπο­βλή­θη­καν ήδη και άπτο­νται κρί­σι­μων πτυχών του ευρύ­τε­ρου φακέλου.

Το πρώτο αίτημα αφορά τη δια­βί­βαση των πρα­κτι­κών της δίκης στον ανα­κριτή του Αρείου Πάγου που διε­ρευνά την υπόθεση πρώην υπουρ­γού Μετα­φο­ρών για το πλημ­μέ­λημα της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος σε σχέση με τα Τέμπη. Το δεύτερο αφορά την προ­σκό­μιση του εγγρά­φου επι­κοι­νω­νίας μεταξύ άλλου πρώην υπουρ­γού Μετα­φο­ρών και του Νομικού Συμ­βου­λίου του Κράτους για την παρά­σταση του ελλη­νι­κού Δημο­σίου. Η εισαγ­γε­λέας πρό­τεινε να απορ­ρι­φθούν και τα δύο αιτή­ματα. Η απόφαση του δικα­στη­ρίου επ’ αυτών ανα­μέ­νε­ται την επομένη.

Η πρό­ε­δρος ανα­κοί­νωσε ότι, αμέσως μετά την κρίση για τις παρα­στά­σεις, το δικα­στή­ριο θα εξε­τά­σει αιτή­ματα που είχαν τεθεί κατά τις πρώτες συνε­δριά­σεις. Πρό­κει­ται για ζητή­ματα που αφορούν την οπτι­κο­α­κου­στική κάλυψη και τη μετά­δοση της δίκης, καθώς και την αυτο­πρό­σωπη εμφά­νιση των κατη­γο­ρου­μέ­νων.

Το παρα­σκή­νιο της παρου­σίας του Συλ­λό­γου Ρόδου

Η αποβολή του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου αποκτά ιδιαί­τερη βαρύ­τητα αν συνε­κτι­μη­θεί η δια­δρομή του δικη­γο­ρι­κού σώματος στην υπόθεση. Η Ολο­μέ­λεια των προ­έ­δρων των δικη­γο­ρι­κών συλ­λό­γων είχε δηλώσει από νωρίς παρά­σταση προς υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας, με το επι­χεί­ρημα ότι η πλήρης διε­ρεύ­νηση και η απόδοση δικαιο­σύ­νης συνι­στούν χρέος προς την κοι­νω­νία. Στο πλαίσιο αυτό είχε απο­φα­σι­στεί κεντρική εκπρο­σώ­πηση με τρεις δικη­γό­ρους, ώστε η παρέμ­βαση να είναι ενιαία και ουσια­στική.

Στην ίδια λογική εντασ­σό­ταν και η επίσημη παρου­σία του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, ο οποίος είχε δηλώσει παρά­σταση υπέρ της κατη­γο­ρίας και είχε λάβει το ογκώδες κλη­τή­ριο θέσπι­σμα. Η επίδοση εκείνου του φακέλου είχε επι­βε­βαιώ­σει τότε την είσοδο της υπό­θε­σης στη φάση της κύριας εκδί­κα­σης. Με τη σημε­ρινή απόφαση, τόσο ο Σύλ­λο­γος Ρόδου όσο και οι υπό­λοι­ποι Σύλ­λο­γοι βρί­σκο­νται εκτός της δια­δι­κα­σίας υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας, παρότι η συμ­με­τοχή τους είχε παρου­σια­στεί ως θεσμική και συνεχής από το στάδιο της ανά­κρι­σης έως την κύρια εκδί­καση.

Στο εδώλιο κάθο­νται 36 κατη­γο­ρού­με­νοι, με τις απο­δι­δό­με­νες πράξεις να καλύ­πτουν, ανά περί­πτωση, βαριές παρα­βιά­σεις της ασφά­λειας των συγκοι­νω­νιών, αδι­κή­ματα που σχε­τί­ζο­νται με ανθρω­πο­κτο­νίες και σωμα­τι­κές βλάβες από αμέλεια κατά συρροή, καθώς και παρά­βαση καθή­κο­ντος. Η δια­δι­κα­σία, που είχε προσ­διο­ρι­στεί να ανοίξει στις 23 Μαρτίου 2026, διανύει πλέον το στάδιο όπου κρί­νο­νται τα τυπικά και δια­δι­κα­στικά ζητή­ματα πριν προ­χω­ρή­σει στην ουσία.