Κυβέρνηση: Εισηγήσεις-έκπληξη στον Κυριάκο Μητσοτάκη για “άνοιγμα” σε Καραμανλή και Σαμαρά – “Να τείνει χείρα φιλίας

Είναι κοινό μυστικό στους γνω­ρί­ζο­ντες τα μυστικά του Μεγάρου Μαξίμου, πως με φόντο τη δύσκολη συνθήκη στην οποία βρί­σκε­ται η κυβέρ­νηση μετά τον ΟΠΕΚΕΠΕ και όσα προη­γή­θη­καν τους μήνες που πέρασαν, ορι­σμέ­νοι από τους συνο­μι­λη­τές και τους συνερ­γά­τες του Κυριά­κου Μητσο­τάκη τον προ­τρέ­πουν να κάνει αυτό που επί της ουσίας αρνείτο επί χρόνια και δυσκο­λεύ­ο­νταν να εξη­γή­σουν ακόμη κι εκείνοι που παρα­κο­λο­θού­σαν από κοντά την πορεία του στην πολι­τική όλα αυτά τα χρόνια. Να τείνει έστω και τώρα, δηλαδή και με τρόπο φυσικά που δεν θα πρα­πέ­μπει σε απο­νε­νοη­μένο διάβημα, ειλι­κρινή και άμεση «χείρα φιλίας» τόσο στον Αντώνη Σαμαρά, όσο και στον Κώστα Καρα­μανλή.

Τι υπο­στη­ρί­ζουν όσοι επι­ζη­τούν το “άνοιγμα” Μητσο­τάκη σε Καρα­μανλή και Σαμαρά

«Ακόμη κι αν είναι αργά κι αν τελικώς επι­βε­βαιω­θεί η φημο­λο­γία περί σύστα­σης νέου πολι­τι­κού φορέα από τον Σαμαρά, του­λά­χι­στον ο Μητσο­τά­κης θα πρέπει να κατα­δεί­ξει πως έκανε ό,τι μπο­ρούσε προ­κει­μέ­νου να μείνει ενωμένη η παρά­ταξη», τονί­ζουν οι υπέρ­μα­χοι της λογικής αυτής στις κατ’ ιδίαν συζη­τή­σεις τους. Βλέπετε είναι παν­θο­μο­λο­γού­μενο, πως αν τελικώς ιδρυθεί το εν λόγω κόμμα και κατέλ­θει στις κάλπες, όποιο ποσοστό κι αν λάβει, θα προ­έρ­χε­ται ξεκά­θαρα από τη ΝΔ, μια και η λεγό­μενη αντι­συ­στη­μι­κού χαρα­κτήρα δεξιά έχει ήδη (και μάλιστα εδώ και χρόνια) επι­λέ­ξει μια δια­φο­ρε­τική κατεύ­θυνση. Όσο για τον Καρα­μανλή; Αφενός πρό­κει­ται για ένα πρόσωπο με σημα­ντική σημειο­λο­γία, το οποίο άλλωστε δεν χρη­σι­μο­ποί­ησε ποτέ στο παρελ­θόν τις σκληρές εκφρά­σεις που είχε επι­στρα­τεύ­σει ο Αντώνης Σαμαράς στη ρητο­ρική του, με την κριτική που ασκούσε να είναι πολύ πιο μετρη­μένη. Ως εκ τούτου, δεν υπάρχει κανένας λόγος να μην υπάρξει προ­σέγ­γιση στην πλευρά ενός δια­χρο­νικά δημο­φι­λούς πρώην πρω­θυ­πουρ­γού στους κόλπους της Κεντρο­δε­ξιάς (κι ενώ η συσπεί­ρωση είναι κεντρικό ζητού­μενο για το Μαξίμου αυτή την περίοδο).

Αφε­τέ­ρου, σε περί­πτωση ίδρυσης κόμ­μα­τος από τον Αντώνη Σαμαρά μια τέτοια συμ­μα­χία θα ήταν αν μη τι άλλο κομβική. Ακόμη κι αν η ψυχική από­σταση που χωρίζει τον πρώην πρω­θυ­πουργό από τη σημε­ρινή γαλάζια ηγεσία συνε­χι­ζό­ταν να υφί­στα­ται, του­λά­χι­στον θα επρό­κειτο για μία ένδειξη προ­σπά­θειας για τη δια­τή­ρηση της παρα­ξια­κής συνοχής και ενό­τη­τας, ενώ κατά κάποιο τρόπο θα «δεσμευό­ταν» και ο Καρα­μαν­λής προ­κει­μέ­νου να μπει ένα φρένο στην αμφι­σβή­τηση της κυβέρ­νη­σης από στελέχη του άμεσου πολι­τι­κού του περι­βάλ­λο­ντος. Εξάλλου είναι πια κοινή παρα­δοχή, πως η ατάκα περί ακι­νη­σίας στην εξω­τε­ρική πολι­τική στην διάρ­κεια της πεντα­ε­τίας 2004-2009 εξαι­τίας μιας αρνη­τι­κής για τους χει­ρι­σμούς της ελλη­νική διπλω­μα­τίας ανάρ­τη­σης του κ. Βαλη­νάκη και χάριν του μόνιμου κολ­λή­μα­τος ορι­σμέ­νων περί ανάγκης απο­μά­κρυν­σης από το παρελ­θόν με στόχο το πολι­τικό κέντρο απο­δεί­χθηκε απελ­πι­στικά λαν­θα­σμένη.

Η συγκε­κρι­μένη δεξα­μενή φυσικά και θα πρέπει να απο­τε­λεί βασική προ­τε­ραιό­τητα. Όμως πια, όπως συνο­μο­λο­γούν άπαντες οι ειδικοί και ασπά­ζο­νται αρκετοί πια εντός του κυβερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος, ψηφίζει σταθερά με βάση την εικόνα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και τις όποιες προσ­δο­κίες για τη βελ­τί­ωσή της με τα εσω­τε­ρικά της ΝΔ να απο­τε­λούν αμε­λη­τέα ποσό­τητα σε ό,τι αφορά την τελική επιλογή πάνω από την κάλπη. Ο «ορί­τζι­ναλ» νεο­δη­μο­κρά­της όμως είχε, έχει και θα έχει πάντα συναί­σθημα για το παρελ­θόν της παρά­τα­ξης, αφού αυτό ήταν που τον κρα­τούσε περή­φανο και στα δύσκολα χρόνια της μετα­πο­λι­τευ­τι­κής ιστο­ρίας.

Πηγή: parapolitika.gr