Απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης 61χρονου καθηγητή που καταδικάστηκε για κατάχρηση ανηλίκου κατ’ εξακολούθηση

• Αμε­τά­κλητη κατα­δίκη του σε ποινή φυλά­κι­σης 33 μηνών με ανα­στολή

Με την υπ΄α­ρίθμ. 1066/4-8-2025 απόφαση του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου απορ­ρί­φθηκε η αίτηση αναί­ρε­σης που υπέβαλε 61χρονος καθη­γη­τής θετικών επι­στη­μών, ο οποίος έχει κατα­δι­κα­στεί τελε­σί­δικα για κατά­χρηση ανη­λί­κου κατ’ εξα­κο­λού­θηση, πράξη που τελέ­στηκε κατά την περίοδο 2018–2020.

Η κατα­δίκη είχε εκδοθεί από το Τρι­με­λές Εφετείο Πλημ­με­λη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, το οποίο τον έκρινε ένοχο με βάση σειρά κατα­θέ­σεων, ιατρι­κών γνω­μα­τεύ­σεων και την απο­λο­γία του, και του επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 33 μηνών με τριετή ανα­στολή.

Η υπόθεση, όπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», απο­κα­λύ­φθηκε τον Μάιο του 2022, όταν μία ανήλικη μαθή­τρια, τότε μαθή­τρια Α’ Λυκείου, εκμυ­στη­ρεύ­τηκε σε καθη­γή­τριά της ότι είχε υποστεί επα­νει­λημ­μένα ασελ­γείς πράξεις από τον καθη­γητή που της παρέ­διδε ιδιαί­τερα μαθή­ματα μαθη­μα­τι­κών στο σπίτι της, από την ηλικία των έντεκα ετών.

Σύμφωνα με την καταγ­γε­λία, οι πράξεις συνέ­βαι­ναν εντός της οικίας της ανή­λι­κης, στην κουζίνα όπου γίνο­νταν τα μαθή­ματα.

Ο καθη­γη­τής είχε ζητήσει ρητώς από τους γονείς να μην βρί­σκο­νται στον χώρο με τη δικαιο­λο­γία ότι η παρου­σία τους απο­σπούσε την προσοχή της μαθή­τριας. Όπως ανα­φέρ­θηκε, ο 61χρονος προ­χω­ρούσε επα­νει­λημ­μένα σε σωμα­τική επαφή μαζί της, τοπο­θε­τώ­ντας τα χέρια του πάνω στο στήθος της και ανάμεσα στα πόδια της, επι­διώ­κο­ντας επαφή με τα γεν­νη­τικά της όργανα, ενώ την τρα­βούσε για να καθίσει πάνω του.

Η μαθή­τρια, φοβι­σμένη και γνω­ρί­ζο­ντας την εκτί­μηση των γονιών της προς τον δάσκαλό της, δεν μιλούσε επί χρόνια.

Τελικά απο­κά­λυψε όσα υπέστη πρώτα σε καθη­γή­τρια και κατόπιν στη μητέρα της.

Οι απο­κα­λύ­ψεις της ενερ­γο­ποί­η­σαν τη Δευ­τε­ρο­βάθ­μια Εκπαί­δευση και την Εισαγ­γε­λία Ρόδου, ενώ παράλ­ληλα ξεκί­νησε και διοι­κη­τική έρευνα.

Οι κατα­θέ­σεις, οι πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες και το σκε­πτικό  της κατα­δί­κης

Στη διάρ­κεια της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας, η ανήλικη περιέ­γραψε παρου­σία παι­δο­ψυ­χο­λό­γου με λεπτο­μέ­ρειες τα περι­στα­τικά. Η κατά­θεσή της κρίθηκε από το Εφετείο απο­λύ­τως συνεπής, χωρίς αντι­φά­σεις.

Επι­πλέον, καθη­γή­τριες του σχο­λείου της, ανάμεσά τους και σύμ­βου­λοι σχο­λι­κής ζωής, κατέ­θε­σαν ότι η συμπε­ρι­φορά της είχε αλλάξει σημα­ντικά και περιέ­γρα­ψαν τις συνο­μι­λίες τους με το παιδί, τις οποίες χαρα­κτή­ρι­σαν «ειλι­κρι­νείς και συγκλο­νι­στι­κές».

Κατα­λυ­τι­κής σημα­σίας θεω­ρή­θη­καν και οι γνω­μα­τεύ­σεις παι­δο­ψυ­χιά­τρου και δύο ψυχο­λό­γων, που κατέ­λη­γαν σε σαφή δια­πί­στωση ότι το παιδί είχε υποστεί γενε­τή­σια προ­σβολή και συναι­σθη­μα­τική επι­βά­ρυνση.

Αντί­θετα, το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε ως μη πει­στική την ψυχια­τρική έκθεση που προ­σκο­μί­στηκε από την υπε­ρά­σπιση, η οποία, όπως ανα­φέρ­θηκε στην απόφαση, δεν είχε εξε­τά­σει η ίδια το παιδί.

Η υπε­ρα­σπι­στική γραμμή

Ο 61χρονος εκπαι­δευ­τι­κός από την πρώτη στιγμή αρνή­θηκε τις κατη­γο­ρίες. Στην απο­λο­γία του υπο­στή­ριξε ότι είχε βοη­θή­σει εκπαι­δευ­τικά τη μεγα­λύ­τερη αδερφή της καταγ­γέλ­λου­σας, κατόπιν παρά­κλη­σης συνα­δέλ­φου του, και ότι η σχέση του με την οικο­γέ­νεια ήταν καθαρά εκπαι­δευ­τική. Επι­κα­λέ­στηκε επίσης τηλε­φω­νικά και δια­δι­κτυακά μηνύ­ματα που αντάλ­λαξε με την ανήλικη, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι αυτά δεν συνά­δουν με εικόνα θύματος.

Ως συνή­γο­ρος για την υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας παρέστη ο κ. Σπύρος Σαλα­μα­στρά­κης.