Απορρίφθηκε η αίτηση αναίρεσης του πρώην διευθυντή της ΑΤΕ Καρπάθου που καταδικάστηκε για πλαστογραφία

Με την υπ΄α­ρίθμ. 83/22-1-2026 απόφαση του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου απορ­ρί­φθηκε η αίτηση αναί­ρε­σης που υπέβαλε ο πρώην διευ­θυ­ντής του υπο­κα­τα­στή­μα­τος της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας στην Κάρπαθο κατά της κατα­δι­κα­στι­κής από­φα­σης του Β’ Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Αθηνών, με την οποία του είχε επι­βλη­θεί ποινή κάθειρ­ξης πέντε ετών για κακουρ­γη­μα­τική πλα­στο­γρα­φία.

Τον Μάιο του 2024, το Β’ Πεντα­με­λές Εφετείο Αθηνών κατα­δί­κασε τον τότε κατη­γο­ρού­μενο για πλα­στο­γρα­φία με χρήση, κρί­νο­ντάς τον ένοχο με το ελα­φρυ­ντικό του μετέ­πειτα σύν­νο­μου βίου. Η ποινή που επι­βλή­θηκε ήταν κάθειρξη πέντε ετών. Αξίζει να σημειω­θεί ότι πρω­το­δί­κως είχε κατα­δι­κα­στεί σε κάθειρξη οκτώ ετών, ποινή η οποία είχε ανα­σταλ­τικό χαρα­κτήρα υπό τον όρο κατα­βο­λής χρη­μα­τι­κής εγγύ­η­σης.

Η υπόθεση αφο­ρούσε καταρ­τι­σμό πλαστών δανεια­κών συμ­βά­σεων στο υπο­κα­τά­στημα της ΑΤΕ στην Κάρπαθο την περίοδο 2004 – 2007, με το συνο­λικό ποσό της ζημίας να υπο­λο­γί­ζε­ται στις 289.000 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο είχε απορ­ρί­ψει την κατη­γο­ρία της απάτης, λόγω δια­δι­κα­στι­κών ελλεί­ψεων που συν­δέ­ο­νταν με την υπό εκκα­θά­ριση τράπεζα, η οποία δεν υπέβαλε αίτημα συνέ­χι­σης της δίωξης.

Η υπόθεση ξεκί­νησε από καταγ­γε­λίες του αδελφού ενός παρα­πλη­γι­κού κατοί­κου Καρ­πά­θου, ο οποίος είχε κατα­στεί πελάτης της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας. Ο πρώην διευ­θυ­ντής κατη­γο­ρή­θηκε ότι, εκμε­ταλ­λευό­με­νος την ανα­πη­ρία και την ευάλωτη θέση του, κατήρ­τισε δανεια­κές συμ­βά­σεις με πλαστές υπο­γρα­φές, σε συνερ­γα­σία με άγνω­στους συνερ­γούς.

Σύμφωνα με το πόρισμα της τρά­πε­ζας, ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε αλλοιώ­σει τα στοι­χεία επι­κοι­νω­νίας του πελάτη ώστε να μην μπορεί να εντο­πι­στεί από το πιστω­τικό ίδρυμα, ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα δημιουρ­γή­θηκε ένας «πελάτης-φάντασμα» που φαι­νό­ταν να λαμ­βά­νει δάνεια χωρίς να έχει γνώση ή συμ­με­τοχή.

Στη δίκη απο­κα­λύ­φθηκε από πόρισμα της ΑΤΕ ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος στις καρ­τέ­λες πελάτη στην ΑΤΕ του παρα­πλη­γι­κού είχε κατα­χω­ρή­σει λαν­θα­σμένα τηλέ­φωνα επι­κοι­νω­νίας για να μην είναι δυνατή η επι­κοι­νω­νία μαζί του. Ο Εισαγ­γε­λέας της έδρας τόνισε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε δημιουρ­γή­σει έναν πελάτη-φάντασμα και εξέδιδε δάνεια στο όνομά του.

Ο αδελφός του εγκα­λού­ντος γεν­νή­θηκε το έτος 1964 και από την παιδική του ηλικία προ­σε­βλήθη από βαριάς μορφής πολυο­μυ­ε­λί­τιδα και μυϊκή ατροφία, η δε μετα­κί­νησή του γινόταν με ανα­πη­ρικό αμα­ξί­διο.

Σχεδόν πάντα συνο­δευό­ταν και υπο­βοη­θού­νταν από δύο άνδρες ή έναν άνδρα και μία γυναίκα, και οι οποίοι είτε εκτε­λού­σαν χρέη νοσο­κό­μου, είτε κινού­σαν το αμα­ξί­διο, είτε τον βοη­θού­σαν να μιλήσει στο τηλέ­φωνο, είτε να δια­βά­σει κάποιο έγγραφο, είτε να πάρει το μολύβι ή το στυλό για να υπο­γρά­ψει. Ανα­φο­ρικά με τη δια­νοη­τική του κατά­σταση, αυτή φαι­νό­ταν διαυγής και οξεία.

Στην Κάρπαθο, είχε εμφα­νι­στεί ως νομικός σύμ­βου­λος και σύμ­βου­λος επι­χει­ρή­σεων και είχε απο­κτή­σει διά­φο­ρους πελάτες, οι οποίοι είχαν επι­χει­ρή­σεις στο νησί.

Στην ΑΤΕ, υπο­κα­τά­στημα Καρ­πά­θου, αρχικά εμφα­νί­σθηκε ως σύμ­βου­λος επι­χει­ρη­μα­τιών και με σκοπό να δια­πραγ­μα­τευ­θεί τον δια­κα­νο­νι­σμό των χρεών τους.

Φαι­νό­ταν δε να γνω­ρί­ζει τα τρα­πε­ζικά πράγ­ματα. Στη βεβαί­ωση σπουδών από το οικο­νο­μικό κολ­λέ­γιο «BCA», την οποία προ­σκό­μισε ο μηνυτής, τη μεγα­λύ­τερη βαθ­μο­λο­γία την είχε στο μάθημα «τεχνική συναλ­λα­γών».

Επι­σκε­πτό­ταν την Κάρπαθο χειμώνα και καλο­καίρι για να «βλέπει», όπως έλεγε, τους επι­χει­ρη­μα­τίες πελάτες του και μιλούσε ο ίδιος για τις επαγ­γελ­μα­τι­κές επι­τυ­χίες του και την επαγ­γελ­μα­τική δει­νό­τητά του στο να δια­χει­ρί­ζε­ται θέματα «real estate», όπως ο ίδιος τα απο­κα­λούσε, θέματα χρη­μα­τι­στη­ρίου και γενικά οικο­νο­μικά θέματα.

Μάλιστα από την εποχή του χρη­μα­τι­στη­ρίου και για μεγάλο διά­στημα, είχε γίνει γνωστό ότι είχε τηλε­ο­πτική εκπομπή στο κανάλι EXTRA, η οποία αφο­ρούσε σε θέματα του χρη­μα­τι­στη­ρίου.

Επίσης, πέραν των άλλων δρα­στη­ριο­τή­των του, ο ίδιος έλεγε, υπε­ρη­φα­νευό­με­νος, ότι δια­πραγ­μα­τευό­ταν την αγορά ποδο­σφαι­ρι­κών ομάδων, όπως π.χ. των ομάδων «ΙΑΛΥΣΟΣ ΡΟΔΟΥ», «ΠΑΝΗΛΕΙΑΚΟΣ» «ΠΑΣ ΓΙΑΝΝΙΝΑ», «ΑΣΤΕΡΑΣ ΑΜΑΛΙΑΔΑΣ», «ΙΩΝΙΚΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ» κ.λπ.

Περαι­τέρω το έτος 1996 άνοιξε στην ΑΤΕ προ­σω­πικό λογα­ρια­σμό (τρε­χού­μενο και ταμιευ­τη­ρίου) και βεβαίως υπέ­γραψε αυτο­προ­σώ­πως και ιδιο­χεί­ρως και ενώπιον του κατη­γο­ρου­μέ­νου και διευ­θυ­ντή της ΑΤΕ, αλλά και ενώπιον του προ­σω­πι­κού της Τρά­πε­ζας όλα τα ανα­γκαία έγγραφα.

Ταυ­τό­χρονα παρέ­λαβε και προ­σω­πικό μπλοκ επι­τα­γών.

Έτσι, λόγω των συχνών οικο­νο­μι­κών συναλ­λα­γών που είχε με το υπο­κα­τά­στημα της ΑΤΕ στην Κάρπαθο, γνω­ρί­στηκε με τον διευ­θυ­ντή της.

Ο τελευ­ταίος, εκμε­ταλ­λευό­με­νος τη θέση του ως διευ­θυ­ντή της ΑΤΕ, υπο­κα­τά­στημα Καρ­πά­θου, τη γνω­ρι­μία μαζί του και το ευάλωτο της θέσης του, λόγω της σωμα­τι­κής του ανα­πη­ρίας κατά το χρονικό διά­στημα από τον Μάρτιο του έτους 2004 έως τον Δεκέμ­βριο του 2007, ενερ­γώ­ντας από κοινού και κατόπιν συνα­πό­φα­σης με άγνω­στους στην ανά­κριση συνερ­γούς, κατάρ­τισε δανεια­κές συμ­βά­σεις.

Οι συμ­βά­σεις όμως φέρο­νται να ήταν πλαστές, αφού ουδέ­ποτε υπε­γρά­φη­σαν από τους φερό­με­νους ως δανειο­λή­πτες και οι υπο­γρα­φές τους τέθηκαν κατά απο­μί­μηση της γνήσιας. Η δε ζημία που προ­κλή­θηκε ανέρ­χε­ται στο ποσό των 289.000 ευρώ.