Ευκαιρία

Ισως φέτος το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης, απο­τυ­πώ­νει στο πρόσωπο των βρα­βευ­θέ­ντων  καλύ­τερα από κάθε άλλη χρονιά την επι­θυ­μία του ανθρώ­που που το θέσπισε. Να δίνεται «στο πρόσωπο που είχε τη μεγα­λύ­τερη συνει­σφορά στην αδελ­φο­ποί­ηση των εθνών, στην κατάρ­γηση ή τη μείωση των στρα­τιω­τι­κών δυνά­μεων και στη διε­ξα­γωγή και προ­ώ­θηση ειρη­νευ­τι­κών δια­δι­κα­σιών». «Και οι δύο έθεσαν σε κίνδυνο την προ­σω­πική τους ασφά­λεια αγω­νι­ζό­με­νοι με θάρρος κατά των εγκλη­μά­των πολέμου και δια­σφα­λί­ζο­ντας δικαιο­σύνη για τα θύματα» ανα­κοί­νωσε η νορ­βη­γική Επι­τροπή του Βρα­βείου Νόμπελ Ειρήνης. Μια ευκαι­ρία να μάθουμε λίγα πράγ­ματα για τα δύο πρόσωπα που βρα­βεύ­τη­καν. Yon γυναι­κο­λόγο Ντένις Μου­κου­έ­γκε από το Κονγκό και η για­ζί­ντι Νάντια Μουράντ για τις προ­σπά­θειές τους κατά της χρήσης της σεξουα­λι­κής βίας ως πολε­μι­κού όπλου.O Ντένις Μου­κου­έ­γκε, φρο­ντί­ζει θύματα βιασμών στην Λαϊκή  Δημο­κρα­τία του Κογκό, σε μια περιοχή πολ­λα­πλώς πλη­γείσα από εμφύ­λιες δια­μά­χες.  Το Σεπτέμ­βριο του 2012 σε ομιλία του στα Ηνωμένα Έθνη, ο Ντένις Μου­κου­έ­γκε κατήγ­γειλε την ατι­μω­ρη­σία που επι­κρα­τεί σχετικά με τους μαζι­κούς βια­σμούς στη χώρα του και άσκησε κριτική στη διεθνή κοι­νό­τητα και στην κυβέρ­νηση της Λαϊκής Δημο­κρα­τίας του Κονγκό για την αδρά­νειά τους σχετικά με τις σφαγές στη χώρα. Η 25χρονη Νάντια Μουράτ Μπάσι Τάχα που ανήκει στη θρη­σκευ­τική μειο­νό­τητα των Γεζίντι, ήταν θύμα σεξουα­λι­κής δου­λείας του Ισλα­μι­κού Κράτους (ISIS). Τον  Αύγου­στο του 2014 οι τζι­χα­ντι­στές δολο­φό­νη­σαν όλους τους άνδρες του χωριού της στο Ιράκ. Μετά τη σφαγή, το Ισλα­μικό Κράτος προ­χώ­ρησε στην υπο­δού­λωση γυναι­κών και παιδιών. Όλες οι γυναί­κες, μεταξύ αυτών η Μουράντ, η Λαμίγια Χατζί Μπασάρ, και οι αδελφές τους, απή­χθη­σαν, που­λή­θη­καν και χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν ως σκλάβες του σεξ. Στη σφαγή στο Κότσο η Μουράντ έχασε έξι από τους αδερ­φούς της και τη μητέρα της, η οποία δολο­φο­νή­θηκε μαζί με άλλες 80 μεγα­λύ­τε­ρης ηλικίας γυναί­κες που κρίθηκε ότι δεν είχαν σεξουα­λική αξία. Ευκαι­ρία να  δούμε, ότι σε κάποιες χώρες του κόσμου η θέση της γυναί­κας παρα­μέ­νει εξω­φρε­νικά εύθραυ­στη, οι βιασμοί είναι στην ημε­ρη­σία διάταξη και δεν ενο­χλούν τις εκεί αρχές. Να ανα­ρω­τη­θούμε, γιατί, ενώ οι βαρ­βα­ρό­τη­τες του ISIL έχουν γίνει γνωστές σε όλο τον κόσμο, κάποιες εγκλη­μα­τι­κές πρα­κτι­κές όπως αυτές των μαζικών βιασμών στο Κογκό παρα­μέ­νουν άγνω­στες στον περισ­σό­τερο κόσμο.