Στο εδώλιο του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου ο αντιδήμαρχος Τεχνικών Έργων του Δήμου Ρόδου για τον θάνατο 34χρονου μοτοσικλετιστή

• Ανθρωποκτονία από αμέλεια δια παραλείψεως αποδίδεται στον αρμόδιο αντιδήμαρχο, υπό την ιδιότητά του, για δυστύχημα που κόστισε τη ζωή σε αλλοδαπό οδηγό δικύκλου τον Νοέμβριο του 2024. Η υπόθεση επικεντρώνεται στην κατάσταση παράκτιου πεζοδρομίου της πόλης, με τον κατηγορούμενο να απορρίπτει κάθε ευθύνη επικαλούμενος τον χρόνο κατασκευής του έργου

Ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου παραπέμφθηκε ο αντιδήμαρχος της Διεύθυνσης Τεχνικών Έργων και Υποδομών, Πολεοδομικού Σχεδιασμού και Πολεοδομικών Εφαρμογών του Δήμου Ρόδου, κ. Σταύρος Τσούβαλης, κατηγορούμενος για ανθρωποκτονία από αμέλεια δια παραλείψεως. Η ευθύνη του αποδίδεται όχι ως φυσικού αυτουργού στο τιμόνι, αλλά εξαιτίας της θέσης που κατέχει και των αρμοδιοτήτων που απορρέουν από αυτήν, σε σχέση με ένα δυστύχημα που στοίχισε τη ζωή σε έναν άνθρωπο πάνω σε ένα παραλιακό δρόμο της Ρόδου.
Πρόκειται για μια υπόθεση που μετατοπίζει το βάρος της ποινικής ευθύνης από το συμβάν καθαυτό προς το ζήτημα της συντήρησης και της ασφάλειας των δημοτικών υποδομών, ανοίγοντας ένα ευρύτερο πεδίο αντιπαράθεσης γύρω από τα όρια της ευθύνης ενός αιρετού για κατασκευές που προϋπήρχαν της θητείας του.

Η κατηγορία και η ιδιότητα του παραπεμπόμενου
Ο κατηγορούμενος ανέλαβε τα συγκεκριμένα καθήκοντα στις 16 Ιουλίου 2024, δυνάμει αποφάσεων του Δημάρχου Ρόδου. Λίγους μήνες αργότερα, η αρμοδιότητά του επί των τεχνικών έργων και των υποδομών βρέθηκε στο επίκεντρο της δικαστικής έρευνας για το θανατηφόρο τροχαίο. Η αποδιδόμενη μορφή ευθύνης, η ανθρωποκτονία από αμέλεια δια παραλείψεως, προϋποθέτει την ύπαρξη ιδιαίτερης νομικής υποχρέωσης δράσης, την οποία ο κατηγορούμενος φέρεται να παρέλειψε, με αποτέλεσμα να επέλθει το μοιραίο.
Η προανάκριση για τα ακριβή αίτια και τις συνθήκες του δυστυχήματος διενεργήθηκε από τις αρμόδιες υπηρεσίες της τροχαίας, ενώ καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της κατηγορίας φέρεται να διαδραμάτισε γνωμοδοτική μελέτη πραγματογνώμονα. Όπως προκύπτει, η εστίαση του ελέγχου στράφηκε στην κατάσταση και στα τεχνικά χαρακτηριστικά του πεζοδρομίου στο σημείο του δυστυχήματος.
Το δυστύχημα στις πρώτες πρωινές ώρες
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Δημοκρατικής», το συμβάν σημειώθηκε τα ξημερώματα της 6ης Νοεμβρίου 2024, λίγο μετά τις 4.15, επί της Ακτής Μιαούλη στη Ρόδο. Δίκυκλη μοτοσικλέτα, την οποία οδηγούσε 34χρονος Αλβανός υπήκοος, εξετράπη της πορείας της και ανετράπη, κάτω από συνθήκες που χαρακτηρίστηκαν αδιευκρίνιστες. Ο οδηγός τραυματίστηκε θανάσιμα.
Τα ακριβή αίτια της εκτροπής παρέμειναν, σύμφωνα με τα στοιχεία, αντικείμενο διερεύνησης. Δεν αποσαφηνίστηκε στο πλαίσιο της έρευνας ο λόγος για τον οποίο ο οδηγός απώλεσε τον έλεγχο του δικύκλου, στοιχείο που, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, αποτέλεσε κομβικό σημείο αντιπαράθεσης ανάμεσα στην κατηγορία και την υπεράσπιση.
Η γνωμοδοτική και το ύψος του κρασπέδου
Το βάρος της κατηγορίας φέρεται να στηρίζεται σε γνωμοδοτική μελέτη που συντάχθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2024, καθώς και σε συμπληρωματική έκθεση που ακολούθησε. Το πόρισμα του πραγματογνώμονα εστιάζει στο ύψος του κρασπέδου του πεζοδρομίου, παραπέμποντας σε υπουργική απόφαση η οποία καθόρισε τις σχετικές προδιαγραφές από το έτος 1997.
Στον πυρήνα της υπόθεσης βρίσκεται, επομένως, το ερώτημα κατά πόσον η διαμόρφωση του παράκτιου πεζοδρομίου ανταποκρινόταν στις τεχνικές απαιτήσεις και κατά πόσον τυχόν απόκλιση συνδέεται αιτιωδώς με την εκτροπή και την ανατροπή του δικύκλου.
Η γραμμή υπεράσπισης του κατηγορουμένου
Απολογούμενος, ο αντιδήμαρχος είχε αποκρούσει με συγκεκριμένα επιχειρήματα κάθε απόπειρα απόδοσης ευθύνης. Όπως υποστήριξε, τα παράκτια πεζοδρόμια στην περιοχή της Ακτής Κανάρη κατασκευάστηκαν κατά τα έτη 1993 και 1994, δηλαδή πριν από το 1997, οπότε και αναμορφώθηκαν οι σχετικές οδηγίες και προδιαγραφές, μεταξύ των οποίων και η αναφορά για το ύψος των κρασπέδων.
Με δεδομένο αυτό το χρονικό, διατείνεται ότι κατά τον χρόνο κατασκευής δεν ίσχυαν οι μεταγενέστερες τεχνικές προδιαγραφές που θεσπίστηκαν αργότερα. Επικαλούμενος δε την απουσία νομικής υποχρέωσης εκ των υστέρων συμμόρφωσης παλαιότερων τεχνικών έργων με νεότερους κανόνες, ισχυρίζεται ότι δεν μπορεί να του αποδοθεί ποινική ή αστική ευθύνη για τη μη μεταγενέστερη τροποποίηση ή ανακατασκευή των συγκεκριμένων πεζοδρομίων.
Η υπεράσπιση στρέφεται και κατά της ίδιας της γνωμοδότησης, την οποία θεωρεί ότι εμφανίζει ουσιώδεις ελλείψεις. Όπως αναφέρει ο κατηγορούμενος, η μελέτη παραπέμπει σε προδιαγραφές που τέθηκαν μόλις από το 1997, χωρίς όμως να προσδιορίζει το έτος κατασκευής του πεζοδρομίου, στοιχείο που χαρακτηρίζει απαραίτητο για τη θεμελίωση οποιασδήποτε ευθύνης. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι το πόρισμα δεν εξηγεί τους λόγους για τους οποίους ο οδηγός απώλεσε τον έλεγχο της μοτοσικλέτας, ούτε συνεκτιμά τα αποτελέσματα της νεκροψίας και νεκροτομής, η οποία, κατά τους ισχυρισμούς του, δεν είχε ολοκληρωθεί. Για τον λόγο αυτό, διατείνεται ότι δεν μπορεί να συναχθεί ασφαλές συμπέρασμα και ζήτησε να μην απαγγελθεί σε βάρος του καμία κατηγορία.