Ελεύθερος ο ένας κατηγορούμενος και σε κατ’ οίκον περιορισμό ο δεύτερος για τη φερόμενη κακοποίηση 14χρονου με νοητική υστέρηση

• Διαφωνία ανέκυψε ανάμεσα στον Α’ Τακτικό Ανακριτή και την Εισαγγελέα Υπηρεσίας ως προς τη μεταχείριση του δεύτερου κατηγορουμένου, με την υπόθεση να φτάνει στο ανακριτικό στάδιο 4 χρόνια μετά τα πρώτα σημάδια που εντόπισαν εκπαιδευτικοί ειδικού σχολείου

Δύο ημεδαποί κλήθηκαν να δώσουν εξηγήσεις ενώπιον Ανακριτή για μια υπόθεση που σέρνεται από το 2022 και αφορά τη φερόμενη κακοποίηση ενός αγοριού 14 ετών με νοητική υστέρηση. Στις 5 Ιουνίου 2026 οι δύο άνδρες προσήλθαν και απολογήθηκαν, η δε διαδικασία κατέληξε σε δύο εντελώς διαφορετικές εκβάσεις, αφήνοντας την τύχη του ενός εκ των δύο να κριθεί από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο.
Δύο απολογίες, δύο διαφορετικές εκβάσεις
Ο πρώτος κατηγορούμενος, ημεδαπός 60 ετών, συγγενής εξ αγχιστείας της οικογένειας, αφέθηκε ελεύθερος άνευ όρων μετά την απολογία του. Η συνήγορος που τον εκπροσώπησε κ. Μαρία Πετρά ζήτησε την απόρριψη των ισχυρισμών σε βάρος του, υποστηρίζοντας ότι ουδέποτε προέβη σε πράξη που να θίγει τη σωματική, ψυχική ή γενετήσια ακεραιότητα του παιδιού.
Διαφορετική πορεία ακολούθησε η περίπτωση του δεύτερου κατηγορουμένου, ημεδαπού 69 ετών, ο οποίος είναι ο σύντροφος της μητέρας του ανηλίκου. Για εκείνον προέκυψε διάσταση απόψεων ανάμεσα στους δύο δικαστικούς λειτουργούς που χειρίστηκαν την υπόθεση, με αποτέλεσμα η οριστική κρίση να μετατεθεί σε επόμενο στάδιο. Ως συνήγορος του παρέστη ο κ. Σπύρος Σαλαμαστράκης.
Η διαφωνία Ανακριτή και Εισαγγελέως
Ο Α’ Τακτικός Ανακριτής έκρινε ότι ο 69χρονος θα μπορούσε να αφεθεί ελεύθερος με την επιβολή περιοριστικών όρων. Αντίθετη γνώμη διατύπωσε η Εισαγγελέας Υπηρεσίας, η οποία θεώρησε ότι συντρέχουν λόγοι ώστε να κριθεί προσωρινά κρατούμενος. Καθώς οι δύο λειτουργοί δεν συνέκλιναν, η διαφωνία θα επιλυθεί από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Ρόδου, που θα αποφανθεί για το αν ο κατηγορούμενος θα παραμείνει ελεύθερος υπό όρους ή θα οδηγηθεί στη φυλακή. Μέχρι να εκδοθεί η σχετική απόφαση, διατάχθηκε να παραμείνει σε κατ’ οίκον περιορισμό.
Πώς ξεκίνησε η υπόθεση
Η αφετηρία της υπόθεσης τοποθετείται τον Μάιο του 2022, μέσα στο περιβάλλον ειδικού σχολείου όπου φοιτούσε το αγόρι. Βοηθητικό προσωπικό, κατά τη συνοδεία του ανήλικου στην τουαλέτα, εντόπισε τραύμα στον έσω πήχη του δεξιού του χεριού, το οποίο παρέπεμπε σε έγκαυμα από τσιγάρο. Ρωτώντας τον για την προέλευσή του, το παιδί φέρεται να απάντησε διστακτικά, αποδίδοντας το τραύμα στον σύντροφο της μητέρας του και συνδέοντάς το με ένα επεισόδιο μέσα σε αυτοκίνητο.
Η εκπαιδευτικός της τάξης, που ενημερώθηκε άμεσα, επιβεβαίωσε το εύρημα. Όπως ανέφερε, το αγόρι πήγαινε στο σχολείο αλλαγμένο, σχεδόν δεν μιλούσε και ρωτούσε επανειλημμένα πότε θα γυρίσει σπίτι, μια συμπεριφορά που δεν είχε παρατηρηθεί στο παρελθόν.
Τα ευρήματα δεν σταμάτησαν εκεί. Στις 26 Μαΐου 2022, κατά τη μεσημβρινή επίσκεψη στην τουαλέτα, ο ανήλικος παραπονέθηκε για πόνο στην κοιλιά, ενώ διαπιστώθηκαν και βλέννες στο εσώρουχό του. Την επομένη, στις 27 Μαΐου 2022, η εκπαιδευτικός εντόπισε γρατσουνιές στον λαιμό του, οι οποίες δεν υπήρχαν την προηγούμενη ημέρα. Όταν το παιδί ρωτήθηκε για το πώς προκλήθηκαν, δεν απάντησε.
Η κατάθεση του παιδιού μέσω ψυχολόγου
Λόγω της νοητικής υστέρησης, ο ανήλικος εξετάστηκε με τη συνδρομή πραγματογνώμονα ψυχολόγου, όπως προβλέπεται από τις ειδικές διατάξεις για τους ανηλίκους. Παρά τις δυσκολίες επικοινωνίας, το παιδί φέρεται να έδωσε στοιχεία βαρύτατης σημασίας. Ανέφερε ότι άνδρας του προκάλεσε το έγκαυμα στο χέρι, ότι τον πείραξε επανειλημμένα στα γεννητικά του όργανα και ότι ένιωθε φόβο μέσα στο σπίτι όπου διέμενε. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Δημοκρατικής», ο ανήλικος συνέδεσε τα περιστατικά με πρόσωπο του οικογενειακού του περιβάλλοντος.
Στις απολογίες τους, πάντως, οι κατηγορούμενοι στάθηκαν στις ιδιαιτερότητες της κατάστασης του παιδιού, υποστηρίζοντας ότι οι δηλώσεις του πρέπει να αξιολογηθούν με προσοχή, καθώς η επικοινωνία και η επεξεργασία πληροφοριών από μέρους του παρουσιάζουν, όπως ισχυρίζονται, σημαντικές δυσκολίες.

Οι αρνήσεις των κατηγορουμένων
Ο 69χρονος αρνείται κατηγορηματικά κάθε εμπλοκή. Διατείνεται ότι το έγκαυμα στο χέρι του παιδιού προέκυψε από ατύχημα, καθώς ο ανήλικος, που χαρακτηρίζεται από έντονη κινητικότητα και απρόβλεπτες κινήσεις, ήρθε ξαφνικά σε επαφή με αναμμένο τσιγάρο που εκείνος κρατούσε, χωρίς να προλάβει να αντιδράσει λόγω της ηλικίας του. Υποστηρίζει ότι ουδέποτε βρέθηκε μόνος με τον ανήλικο και ότι, εξαιτίας και του μικρού εμβαδού της κατοικίας, η μητέρα του παιδιού ήταν διαρκώς παρούσα. Επικαλείται, επιπλέον, ότι δεν εντοπίστηκε γενετικό του υλικό, παραπέμποντας σε σχετική έκθεση εργαστηριακής πραγματογνωμοσύνης.
Στην ίδια γραμμή κινήθηκε και ο 60χρονος, ο οποίος αρνήθηκε στο σύνολό τους τις πράξεις που του αποδίδονται, χαρακτηρίζοντάς τες αβάσιμες. Υποστήριξε ότι η σχέση του με το αγόρι ήταν αμιγώς οικογενειακή και ότι οι συναντήσεις τους ήταν περιστασιακές. Ως προς το έγκαυμα, ανέφερε ότι προκλήθηκε τυχαία, όταν ο ανήλικος, καθισμένος στην αγκαλιά της μητέρας του, έκανε απότομες κινήσεις χαράς και ήρθε ακούσια σε επαφή με το αναμμένο τσιγάρο που κρατούσε ο σύντροφος της μητέρας, ο οποίος καθόταν δίπλα τους. Υπογράμμισε ακόμη ότι το παιδί χρειαζόταν συνεχή επίβλεψη, ότι αντιδρούσε έντονα ακόμη και σε συνήθεις πράξεις περιποίησης και ότι οι μικροεκδορές ή τα σημάδια αποδίδονταν σε ακούσιες προσκρούσεις κατά τη διάρκεια των δραστηριοτήτων του.
Η στάση της μητέρας
Από το οικογενειακό περιβάλλον, η μητέρα του ανηλίκου φέρεται να αρνήθηκε κάθε περιστατικό κακοποίησης. Περιέγραψε το επεισόδιο με το τσιγάρο ως ατύχημα, ανέφερε ότι ο σύντροφός της δεν έμενε ποτέ μόνος με τα παιδιά και υποστήριξε ότι, αν το παιδί είχε υποστεί κάτι, θα της το είχε πει, φέρνοντας ως παράδειγμα παλαιότερο περιστατικό υγείας για το οποίο, όπως είπε, το παιδί είχε εκφραστεί. Παράλληλα δήλωσε ότι επιθυμεί την ποινική δίωξη όποιου τυχόν έβλαψε το παιδί, εκφράζοντας ωστόσο την πεποίθηση ότι δεν συνέβη κάτι τέτοιο.
Το προφίλ του θύματος και το νομικό βάρος
Το αγόρι, 14 ετών κατά τον χρόνο των περιστατικών, φοιτούσε σε ειδικό σχολείο λόγω της νοητικής του υστέρησης και αντιμετωπίζει αναπτυξιακές διαταραχές. Δεν ήταν σε θέση να αυτοεξυπηρετηθεί σε βασικές καθημερινές λειτουργίες, ενώ στο σχολικό περιβάλλον εμφάνιζε ανήσυχη συμπεριφορά και επαναλαμβανόμενες απότομες κινήσεις. Η αδυναμία του να αντισταθεί ή να επικοινωνήσει με συνοχή βρίσκεται στον πυρήνα της βαρύτερης κατηγορίας.
Σε βάρος των δύο ανδρών ασκήθηκε ποινική δίωξη για κατάχρηση ανίκανου προς αντίσταση σε γενετήσια πράξη κατ’ εξακολούθηση και για σωματική βλάβη αδύναμου ατόμου κατ’ εξακολούθηση. Ο κατ’ εξακολούθηση χαρακτήρας και των δύο πράξεων, σε συνδυασμό με την ευαλωτότητα του φερόμενου ως θύματος, συνθέτει ένα ιδιαίτερα βαρύ κατηγορητήριο, για το οποίο και οι δύο κατηγορούμενοι ζήτησαν την παύση της δίωξης σε βάρος τους.