Ο «Κυκλώνας της Ρόδου» στην υπηρεσία των πολιτών!

Συ­νέ­ντευ­ξη

στη Μαίρη Φώτη

Ο Γιάν­νης Μα­νω­λάς, λά­τρης των και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων και θαυ­μα­στής του με­γα­λεί­ου της φύσης, κα­τά­φε­ρε – αν και ερα­σι­τέ­χνης- μέσω του «Κυ­κλώ­να της Ρόδου» να γίνει ση­μείο ανα­φο­ράς στο νησί μας, στα Δω­δε­κά­νη­σα αλλά και σε ολό­κλη­ρη την Ελ­λά­δα, για τις με­τε­ω­ρο­λο­γι­κές του προ­γνώ­σεις.

Ο ίδιος, όπως εκα­το­ντά­δες Ρο­δί­τες, ανα­γκά­στη­κε να εγκα­τα­λεί­ψει τη Ρόδο λόγω της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης και να ανα­ζη­τή­σει κα­λύ­τε­ρη τύχη για τον ίδιον και την οι­κο­γέ­νειά του στο εξω­τε­ρι­κό, όμως την Ρόδο την κου­βα­λά­ει πάντα στην καρ­διά του.

Τα πε­ρισ­σό­τε­ρα από 4.500  μέλη της ομά­δας του «Κυ­κλώ­να της Ρόδου», ενη­με­ρώ­νο­νται δια­δι­κτυα­κά κα­θη­με­ρι­νά για τον καιρό ενώ σε ακραία και­ρι­κά φαι­νό­με­να η συμ­βο­λή του Γιάν­νη Μα­νω­λά και των μελών της ομά­δας του είναι κα­θο­ρι­στι­κή, για την προ­στα­σία και την ασφά­λεια των πο­λι­τών γι αυτό και οι το­πι­κές αρχές είναι πάντα σε επι­κοι­νω­νία μαζί τους.

Η δη­μιουρ­γία του «Κυ­κλώ­να της Ρόδου» αλλά και της διε­θνούς σε­λί­δας «Cyclone of Rhodes» που έχει πε­ρισ­σό­τε­ρα από 50.000 μέλη (!), απο­τε­λούν ζω­ντα­νή δια­φή­μι­ση για τη Ρόδο και τις ομορ­φιές της και πα­ράλ­λη­λα είναι χρή­σι­μο ερ­γα­λείο απέ­να­ντι σε έντο­να και­ρι­κά φαι­νό­με­να.

Στην συ­νέ­ντευ­ξή του προς την «δη­μο­κρα­τι­κή», ο Γιάν­νης Μα­νω­λάς μας μιλά για την ιδέα του «Κυ­κλώ­να της Ρόδου» και τα επό­με­να σχέ­διά του, μας μυεί στον κόσμο των κυ­νη­γών και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων, εξη­γεί τους λό­γους που τον ανά­γκα­σαν να εγκα­τα­λεί­ψει την χώρα και μας πε­ρι­γρά­φει πώς την ώρα που δου­λεύ­ει σε εστια­τό­ριο στην Γερ­μα­νία έχει πάντα δίπλα του το laptop για να πα­ρα­κο­λου­θεί τον καιρό και να ενη­με­ρώ­νει εθε­λο­ντι­κά τους Δω­δε­κα­νή­σιους για τον καιρό σε κάθε νησί, δεί­χνο­ντας έμπρα­κτα την αγάπη του για τον τόπο και τους αν­θρώ­πους του.

• Τι είναι «Ο κυ­κλώ­νας της Ρόδου» και πώς ξε­κί­νη­σε;

Η ιδέα για την δη­μιουρ­γία του «Κυ­κλώ­να της Ρόδου», μου ήρθε το 2012, αν και με τη με­τε­ω­ρο­λο­γία και τα και­ρι­κά φαι­νό­με­να στη Ρόδο ασχο­λού­μαι από το 1998. Εχω πλή­ρες αρ­χείο που πε­ρι­λαμ­βά­νει βρο­χο­πτώ­σεις, θερ­μο­κρα­σί­ες, τα πάντα… Ασχο­λού­μαι ερα­σι­τε­χνι­κά με την με­τε­ω­ρο­λο­γία, έχω όμως με­λε­τή­σει πολύ. Εχω δι­δα­χθεί από επαγ­γελ­μα­τί­ες με­τε­ω­ρο­λό­γους τόσο από την Ελ­λά­δα όσο και από το εξω­τε­ρι­κό. Μου αρέ­σει πάρα πολύ η με­τε­ω­ρο­λο­γία, αγαπώ πολύ αυτό που κάνω. Ξε­κί­νη­σε αρ­χι­κά ως χόμπι, κυ­νη­γώ­ντας τα και­ρι­κά φαι­νό­με­να… Στη Ρόδο δεν ασχο­λού­νται πολ­λοί με αυτόν τον τομέα. Το 2009 συ­να­ντη­θή­κα­με με τον Σταύ­ρο Κε­σε­δά­κη, τον κολ­λη­τό μου, και μοι­ρα­στή­κα­με την αγάπη μας για τα και­ρι­κά φαι­νό­με­να. Με τον Σταύ­ρο έχου­με κυ­νη­γή­σει μαζί και στο εξω­τε­ρι­κό. Ο Σταύ­ρος έφτα­σε μέχρι την Αμε­ρι­κή, εγώ δεν κα­τά­φε­ρα να πάω μαζί του, έχω πάει όμως στη Ρωσία. Η αγάπη αυτή, η τρέλα μπορώ να πω, μας ενώ­νει με τον Σταύ­ρο. Εί­μα­στε κυ­νη­γοί και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων και έχου­με συ­νερ­γα­στεί με με­γά­λους επι­στή­μο­νες όλα αυτά τα χρό­νια. Μέσα από όλη αυτή τη δρα­στη­ριό­τη­τα, δια­φη­μί­ζου­με την Ρόδο στο εξω­τε­ρι­κό κι αυτό είναι κάτι που μας κάνει χα­ρού­με­νους.

• Η αγάπη σου για τα και­ρι­κά φαι­νό­με­να «γέν­νη­σε» τον «Κυ­κλώ­να» λοι­πόν…

Η ιδέα μού ήρθε τον Ιού­λιο του 2012, όταν συ­ζη­τού­σα με επι­στή­μο­νες από την Κρήτη για τους κυ­κλώ­νες και τους αντι­κυ­κλώ­νες. Υπάρ­χει λοι­πόν, ένα φαι­νό­με­νο στην Ρόδο το οποίο λέ­γε­ται «Κυ­κλώ­νας της Ρόδου», εμ­φα­νί­ζε­ται ανα­το­λι­κά του νη­σιού και συ­γκε­ντρώ­νει πολύ με­γά­λη ενέρ­γεια. Πρό­κει­ται για ένα φαι­νό­με­νο το οποίο έχει γίνει αντι­κεί­με­νο έρευ­νας Κρη­τι­κών επι­στη­μό­νων. Τότε, λοι­πόν, μου ήρθε η ιδέα να φτιά­ξω μια ομάδα προ­κει­μέ­νου να ενη­με­ρώ­νω τους συ­μπο­λί­τες μου στη Ρόδο. Πα­ρό­λο που από το 2011 δεν ζω πλέον στο νησί, αγαπώ πάρα πολύ τον τόπο και τους κα­τοί­κους του. Ανα­γκά­στη­κα να φύγω –δυ­στυ­χώς- λόγω της οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης. Είχα ένα σπι­τά­κι, το πα­τρι­κό μου, το οποίο μας άφησε ο συγ­χω­ρε­μέ­νος ο μπα­μπάς μου, όμως ο άν­θρω­πος έφυγε από αυτή την πα­λιο­αρ­ρώ­στια, τον καρ­κί­νο, σε ηλι­κία 52 ετών. Εφυγε μι­κρός, άφησε κά­ποια χρέη, δεν πρό­λα­βε να τα τα­κτο­ποι­ή­σει ο άν­θρω­πος, πού να φα­ντα­στεί ότι θα έφευ­γε τόσο μι­κρός από την ζωή… Εξαι­τί­ας των χρεών αυτών λοι­πόν, χά­σα­με το σπίτι. Ανα­γκά­στη­κα τότε, να έρθω στο εξω­τε­ρι­κό για να δου­λέ­ψω. Εχω ένα αγο­ρά­κι 2,5 ετών με την δεύ­τε­ρη σύ­ζυ­γό μου, τον Γιωρ­γά­κη, κι έχω δύο κόρες από τον πρώτο μου γάμο που ζουν στην Κά­λυ­μνο με την μη­τέ­ρα τους.

• Τώρα ζεις στην Γερ­μα­νία, όπου με­τα­κό­μι­σες από την Ρωσία.

Ναι, ζω στην Γερ­μα­νία. Ερ­γά­ζο­μαι σε ένα εστια­τό­ριο, τρέ­χου­με μέσα στην κου­ζί­να, γί­νε­ται χαμός αλλά πά­ντο­τε έχω δίπλα μου το laptop, πα­ρα­κο­λου­θώ τα ρα­ντάρ και τα με­τε­ω­ρο­λο­γι­κά μου όρ­γα­να και πάντα ενη­με­ρώ­νω τους συ­μπο­λί­τες μου για την εξέ­λι­ξη των και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων. Η με­τε­ω­ρο­λο­γία είναι το πάθος μου, το χόμπι μου, η αγάπη μου… Αν μπο­ρού­σα να αφο­σιω­θώ σε αυτό θα το έκανα. Στη Ρόδο, ήμουν μη­χα­νι­κός αυ­το­κι­νή­των αυτό είναι το επάγ­γελ­μά μου. Στο εξω­τε­ρι­κό, δυ­στυ­χώς, δεν κα­τά­φε­ρα να το ασκή­σω λόγω της γλώσ­σας. Επρε­πε όμως ερ­γα­στώ, κι έτσι τώρα έχω μπει στην κου­ζί­να.

• Όταν ξε­κί­νη­σε ο «Κυ­κλώ­νας» το 2012, είχες φα­ντα­στεί ότι θα έπαιρ­νε την μορφή που έχει σή­με­ρα;

Όχι, ούτε καν περ­νού­σε από το μυαλό μου τότε. Τότε σκε­φτό­μουν ότι στον «Κυ­κλώ­να της Ρόδου» θα ήμα­σταν μια παρέα που αγαπά τον καιρό και που θα μας έφερ­νε κοντά το δια­δί­κτυο, με την προ­ο­πτι­κή να ενη­με­ρώ­νου­με όσους μας πα­ρα­κο­λου­θού­σαν.

Σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν πε­ρί­με­να ότι ο «Κυ­κλώ­νας» θα έφτα­νε τα 4.500 μέλη και θα γι­νό­ταν θέμα σε ΜΜΕ, ότι θα μας έδει­χνε στον ΑΝΤ1, ότι το MEGA θα μας έκανε αφιέ­ρω­μα… Η ομάδα μας είναι γνω­στή στην Ελ­λά­δα και πλέον και στο εξω­τε­ρι­κό. Αρκεί να σας πως ότι η διε­θνής σε­λί­δα μας «Cyclone of Rhodes», όπου κι εκεί γί­νο­νται προ­γνώ­σεις σε πα­νευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο έχει 50.000 μέλη, εκ των οποί­ων 5.000 Ελ­λη­νες και 45.000 ξένοι από διά­φο­ρες χώρες του κό­σμου!

• Τι κάνει ένας κυ­νη­γός και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων;

Προ­ε­τοι­μά­ζε­ται πριν κάνει οτι­δή­πο­τε! Η προ­ε­τοι­μα­σία είναι το Α και το Ω. Σωστή γνώση και προ­ε­τοι­μα­σία, αυτά είναι απα­ραί­τη­τα. Πρέ­πει να ξέρει να δια­βά­ζει τα ντό­πλερ ρα­ντάρ, τους και­ρι­κούς χάρ­τες, τα πα­γκό­σμια μο­ντέ­λα πρό­γνω­σης κι αφού έχει ελέγ­ξει τα πάντα, έχει τον απα­ραί­τη­το εξο­πλι­σμό, κι έχει εντο­πί­σει τα ση­μεία δια­φυ­γής, παίρ­νει την φω­το­γρα­φι­κή μη­χα­νή, ή δύο φω­το­γρα­φι­κές μη­χα­νές όπως κάνω εγώ και ο Σταύ­ρος,  και την βι­ντε­ο­κά­με­ρα και ξε­κι­νά το τα­ξί­δι. Αυτό το τα­ξί­δι, αυτό το κυ­νή­γι, μας συ­νε­παίρ­νει κάθε φορά… Δεν μπορώ να σας το πε­ρι­γρά­ψω, είναι το κάτι άλλο!

• Πά­ντως κάθε φορά που στη Ρόδο πε­ρι­μέ­νου­με έντο­να και­ρι­κά φαι­νό­με­να, όλοι κρέ­μο­νται από τα χείλη σου! Ακόμα και οι αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες!

Προ­σπα­θώ να ενη­με­ρώ­νω σωστά τον κόσμο, χωρίς να τον τρο­μο­κρα­τώ. Τόσο εγώ, όσο και ο Σταύ­ρος αλλά και άλλα νέα παι­διά που είναι συμ­με­τέ­χουν ενερ­γά στον Κυ­κλώ­να, σκοπό έχου­με να ενη­με­ρώ­νου­με σωστά τους πο­λί­τες για να είναι ασφα­λείς. Η ομάδα μας είναι κα­το­χυ­ρω­μέ­νη, υπάρ­χει κα­τα­στα­τι­κό και το όνομά μας είναι επί­σης κα­το­χυ­ρω­μέ­νο.

• Ως κυ­νη­γός και­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων έχεις κιν­δυ­νεύ­σει ποτέ;

Δεν έχει κιν­δυ­νεύ­σει άμεσα η ζωή μου, αλλά το κάθε και­ρι­κό φαι­νό­με­νο είναι επι­κίν­δυ­νο. Στη Ρωσία, το πε­ρα­σμέ­νο κα­λο­καί­ρι, κιν­δύ­νευ­σα από την δη­μιουρ­γία ενός υπερ­κύτ­τα­ρου. Πρό­κει­ται για ένα πολύ με­γά­λο σύν­νε­φο, το οποίο έβγα­ζε αστρα­πές που έπε­φταν πολύ κοντά μου και δεν υπήρ­χε τρό­πος δια­φυ­γής, ούτε μπο­ρού­σα να κρυ­φτώ κάπου… Εκεί κιν­δύ­νευ­σα, φο­βή­θη­κα. Όταν βέ­βαια πέ­ρα­σε ο κίν­δυ­νος, ανα­κου­φί­στη­κα και στη συ­νέ­χεια όταν το συ­ζή­τη­σα με τα παι­διά του «Κυ­κλώ­να», το χρη­σι­μο­ποί­η­σα ως πα­ρά­δειγ­μα προς απο­φυ­γή… Συ­ζη­τά­με τις εμπει­ρί­ες μας και μέσα από αυτές δι­δα­σκό­μα­στε. Ξέ­ρε­τε, πέρα από τις προ­γνώ­σεις που αναρ­τώ για την ενη­μέ­ρω­ση των πο­λι­τών, με­τα­ξύ μας εμείς οι «κυ­νη­γοί» συ­ζη­τά­με πιο εξει­δι­κευ­μέ­να πράγ­μα­τα όπως είναι η δυ­να­μι­κό­τη­τα του κάθε κυτ­τά­ρου που έρ­χε­ται στα Δω­δε­κά­νη­σα. Τα πα­ρα­κο­λου­θού­με στενά και εξε­τά­ζου­με όλα τα δε­δο­μέ­να πριν βγού­με να κυ­νη­γή­σου­με.

• Ο Κυ­κλώ­νας κα­λύ­πτει ένα τε­ρά­στιο κενό που εί­χα­με στην πε­ριο­χή μας ως προς τις και­ρι­κές προ­γνώ­σεις οι οποί­ες πάντα ήταν γε­νι­κό­λο­γες.

Ναι, όντως αυτό μας το έχουν πει πολ­λοί.

• Προ­φα­νώς γι’ αυτό και οι το­πι­κές αρχές απευ­θύ­νο­νται σε σένα όταν επί­κει­ται κα­κο­και­ρία.

Ακρι­βώς, συ­νερ­γα­ζό­μα­στε με την Υπη­ρε­σία Πο­λι­τι­κής Προ­στα­σί­ας του Δήμου Ρόδου, χει­μώ­να και κα­λο­καί­ρι. Εί­μα­στε σε άμεση επαφή με τους εθε­λο­ντές. Ακόμα και το κα­λο­καί­ρι, όταν υπάρ­χει αυ­ξη­μέ­νη έντα­ση ανέ­μων ή συν­θή­κες καύ­σω­να, προ­κει­μέ­νου να υπάρ­χει ετοι­μό­τη­τα στο πλαί­σιο της πυ­ρο­προ­στα­σί­ας για να σώ­σου­με τα δάση μας. Τον χει­μώ­να, προ­σπα­θού­με να ενη­με­ρώ­σου­με για τα πλημ­μυ­ρι­κά φαι­νό­με­να. Τότε που πνί­γη­καν οι άν­θρω­ποι, τον Νο­έμ­βριο του 2013, εί­χα­με προει­δο­ποι­ή­σει με δελ­τίο πρό­γνω­σης, για να προ­στα­τέ­ψου­με τον κόσμο αλλά δυ­στυ­χώς, δεν ήμα­σταν τόσο γνω­στοί όσο εί­μα­στε σή­με­ρα. Θυ­μά­μαι τότε, χρεια­στή­κα­με πε­ρισ­σό­τε­ρες από έξι ώρες για να ετοι­μά­σου­με την πρό­γνω­ση, δου­λεύ­α­με μέχρι τα με­σά­νυ­χτα… Φο­βό­μα­σταν πάρα πολύ για το τι επρό­κει­το να συμ­βεί. Δυ­στυ­χώς τότε, δεν μας γνώ­ρι­ζε πολύς κό­σμος… Δυ­στυ­χώς… Από νωρίς το πρωί ενη­με­ρώ­να­με μέσω του δια­δι­κτύ­ου να μεί­νει ο κό­σμος στα σπί­τια του, να μην κυ­κλο­φο­ρεί έξω. Τι να σας πω, τα ρα­ντάρ είχαν πάρει φωτιά, βλέ­πα­με τον κίν­δυ­νο να πλη­σιά­ζει…

• Πώς θα ήθε­λες να εξε­λι­χθεί ο «Κυ­κλώ­νας»; Τι έχεις στο μυαλό σου;

Θέλω να κα­τα­σκευά­σω ένα site, που θα έχει ανα­λυ­τι­κό χάρτη για τα Δω­δε­κά­νη­σα και πα­ράλ­λη­λα θέλω να φτιά­ξω μια εφαρ­μο­γή για τα κι­νη­τά τη­λέ­φω­να, ώστε ανά πάσα ώρα και στιγ­μή να λαμ­βά­νουν οι πο­λί­τες ενη­μέ­ρω­ση για τα και­ρι­κά φαι­νό­με­να.