ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Αθώος 77χρονος φαρμακοποιός που κατηγορήθηκε για απάτη 488.916 ευρώ σε βάρος του Δημοσίου

Δαμιανός Αθανασίου 4 λεπτά ανάγνωση
φαρμακειο-φαρμακα
✦ Σύνοψη ⌄
  • Αθώος κηρύ­χθηκε 77χρονος φαρ­μα­κο­ποιός για απάτη σε βάρος του Δημο­σίου, παρά την είσπραξη ποσού άνω των 120.000 ευρώ με πλαστές ασφα­λι­στι­κές ενη­με­ρό­τη­τες.
  • Το δικα­στή­ριο απο­δέ­χθηκε τον ισχυ­ρι­σμό της υπε­ρά­σπι­σης ότι ο φορέας που κατέ­βαλε τα χρήματα δεν υπέστη περιου­σιακή βλάβη.
  • Η υπε­ρά­σπιση υπο­στή­ριξε ότι τα χρήματα που εισπρά­χθη­καν αφο­ρού­σαν νόμιμες αμοιβές για υπη­ρε­σίες που παρα­σχέ­θη­καν στους ασφα­λι­σμέ­νους.
  • Η υπόθεση ανέ­δειξε τη σημασία της έννοιας της βλάβης στην στοι­χειο­θέ­τηση της απάτης, καθώς η ζημία του Δημο­σίου ισο­σταθ­μί­ζε­ται από την εργασία που παρα­σχέ­θηκε.

• Πρό­κει­ται για υπόθεση με πλαστές ασφα­λι­στι­κές ενη­με­ρό­τη­τες • Το δικα­στή­ριο δέχθηκε τον πρώτο ισχυ­ρι­σμό της υπε­ρά­σπι­σης, ότι ο φορέας που κατέ­βαλε τα χρήματα δεν υπέστη περιου­σιακή βλάβη

Αθώος κηρύ­χθηκε από το Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των, 77χρονος φαρ­μα­κο­ποιός, ο οποίος είχε παρα­πεμ­φθεί για απάτη κατ’ εξα­κο­λού­θηση σε βάρος του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, με συνο­λικό όφελος και αντί­στοιχη ζημία άνω των 120.000 ευρώ.

Η υπόθεση αφο­ρούσε ποσό 488.916,07 ευρώ, το οποίο είχε εισπρά­ξει σε διά­στημα σχεδόν 5 ετών για συντα­γές ασφα­λι­σμέ­νων, έχοντας κατα­θέ­σει ασφα­λι­στι­κές ενη­με­ρό­τη­τες που απο­δεί­χθη­καν πλαστές.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι απο­δεί­χθηκε ο πρώτος από τους ισχυ­ρι­σμούς που είχε προ­βά­λει η υπε­ρά­σπιση, ότι δηλαδή ο φορέας που κατέ­βαλε τα χρήματα δεν υπέστη βλάβη στην περιου­σία του.

Την υπε­ρά­σπιση είχε ανα­λά­βει ο δικη­γό­ρος κ. Φώτης Κωστό­που­λος.

Ο ισχυ­ρι­σμός που έγινε δεκτός

Η υπε­ρα­σπι­στική γραμμή στη­ρί­χθηκε πρω­τί­στως στην έννοια της βλάβης. Για να υπάρξει απάτη χρειά­ζε­ται, εκτός από την ψευδή παρά­σταση, και ζημία ξένης περιου­σίας. Αν ο φερό­με­νος ως παθών δεν ζημιώ­θηκε, το αδίκημα δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται.

Ο κ. Κωστό­που­λος υπο­στή­ριξε ότι τα 488.916,07 ευρώ δεν ήταν χρήματα που ο εντο­λέας του δεν δικαιού­νταν. Επρό­κειτο, όπως ανέφερε, για νόμιμες αμοιβές από την εκτέ­λεση συντα­γών και τη διάθεση φαρ­μά­κων σε ασφα­λι­σμέ­νους, τις οποίες θα εισέ­πραττε ούτως ή άλλως μόλις τακτο­ποιού­νταν ή ρυθ­μί­ζο­νταν οι ασφα­λι­στι­κές οφειλές που του στε­ρού­σαν την ενη­με­ρό­τητα. Κατά την υπε­ρά­σπιση, αυτό συνέβη στη συνέ­χεια και από το 2018 ο φαρ­μα­κο­ποιός λαμ­βά­νει κανο­νικά ασφα­λι­στική ενη­με­ρό­τητα.

Στο ίδιο πλαίσιο προ­βλή­θηκε ότι ο οργα­νι­σμός που πλήρωσε τις συντα­γές δεν ζήτησε ποτέ πίσω τα ποσά της επί­μα­χης περιό­δου, δεν αμφι­σβή­τησε τη νομι­μό­τητα των υπη­ρε­σιών και εξα­κο­λου­θεί να του κατα­βάλ­λει τις αμοιβές του, χωρίς να έχει προ­τεί­νει ούτε συμ­ψη­φι­σμό.

Επι­κου­ρικά, η υπε­ρά­σπιση επι­κα­λέ­στηκε απόφαση της Ολο­μέ­λειας του Αρείου Πάγου του 2019 για τις προ­σλή­ψεις με πλαστά πτυχία.

Εκεί κρίθηκε ότι η ζημία του Δημο­σίου από την κατα­βολή απο­δο­χών ισο­σταθ­μί­ζε­ται από την εργασία που παρα­σχέ­θηκε, με συνέ­πεια να μην υφί­στα­ται βλάβη. Κατ’ ανα­λο­γία, υπο­στη­ρί­χθηκε, το ίδιο ισχύει όταν τα χρήματα που εισπρά­χθη­καν αντι­στοι­χούν σε ισάξιες και νόμιμες υπη­ρε­σίες προς τους ασφα­λι­σμέ­νους.

Τι προ­έ­βλεπε η κατη­γο­ρία

Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, ο φαρ­μα­κο­ποιός, από τις 17 Ιουνίου 2013 έως τις 11 Μαΐου 2018, φέρεται να παρέ­στησε ψευδώς στους αρμό­διους υπαλ­λή­λους του δημό­σιου οργα­νι­σμού που απο­ζη­μιώ­νει τα φαρ­μα­κεία ότι ήταν ασφα­λι­στικά ενή­με­ρος, ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα είχε αρρύθ­μι­στες οφειλές προς ασφα­λι­στι­κούς φορείς.

Προς επίρ­ρωση των ισχυ­ρι­σμών του, κατά το παρα­πεμ­πτικό βού­λευμα, προ­σκό­μισε μέσω του οικείου φαρ­μα­κευ­τι­κού συλ­λό­γου 8 πλαστές ασφα­λι­στι­κές ενη­με­ρό­τη­τες, με ημε­ρο­μη­νίες από τον Ιούνιο του 2013 έως τον Μάιο του 2018.

Με αυτόν τον τρόπο εισέ­πραττε κάθε μήνα την απο­ζη­μί­ωση των συντα­γών που είχε εκτε­λέ­σει. Οι κατα­βο­λές ξεκι­νούν τον Ιούλιο του 2013 και φτάνουν έως τον Απρίλιο του 2018, με ποσά που κυμαί­νο­νται από 3.380,94 έως 14.186,79 ευρώ τον μήνα. Το άθροι­σμα, 488.916,07 ευρώ, χαρα­κτη­ρί­στηκε στο βού­λευμα παρά­νομο περιου­σιακό όφελος και ισόποση ζημία του Δημο­σίου.

Οι οφειλές πίσω από την υπόθεση

Οι οφειλές που δεν του επέ­τρε­παν να λάβει ενη­με­ρό­τητα είχαν διπλή προ­έ­λευση.

Η πρώτη ήταν ατομική, από τη λει­τουρ­γία του φαρ­μα­κείου του, και ανερ­χό­ταν στις 10 Απρι­λίου 2014 σε 1.288,59 ευρώ. Το ποσό ρυθ­μί­στηκε την ίδια ημέρα και, όπως ανα­φέ­ρε­ται σε υπη­ρε­σιακό σημεί­ωμα του 2018, έχει εξο­φλη­θεί.

Η δεύτερη και μεγα­λύ­τερη συν­δε­ό­ταν με τη θητεία του στη διοί­κηση δημο­τι­κής ανώ­νυ­μης εται­ρείας. Ήταν μέλος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου από το 1994 και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος από τις 24 Μαρτίου 1999 έως τις 21 Μαρτίου 2003. Η εται­ρεία τέθηκε σε εκκα­θά­ριση το 2009. Για το διά­στημα που ήταν νόμιμος εκπρό­σω­πός της είχαν δημιουρ­γη­θεί οφειλές 80.896,79 ευρώ, για τις οποίες ευθυ­νό­ταν και ο ίδιος.

Το συνο­λικό χρέος της επι­χεί­ρη­σης προς τον ασφα­λι­στικό φορέα ανερ­χό­ταν σε 2.800.424,52 ευρώ και ρυθ­μί­στηκε από τον οικείο δήμο στις 30 Σεπτεμ­βρίου 2019. Η ρύθμιση, με μηνιαία δόση 23.336,87 ευρώ, τηρού­νταν μέχρι και τις 27 Ιανουα­ρίου 2026, όπως προ­κύ­πτει από έγγραφο της αρμό­διας υπη­ρε­σίας είσπρα­ξης.

Η υπε­ρά­σπιση υπο­στή­ριξε ότι έχουν κατα­βλη­θεί 68 από τις 120 δόσεις, συνο­λι­κού ύψους 1.791.614 ευρώ, και ότι έχει εξο­φλη­θεί πάνω από το 60% του χρέους.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος δια­τεί­νε­ται ότι οι οφειλές αυτές δεν ήταν προ­σω­πι­κές, ότι ορι­σμέ­νες δημιουρ­γή­θη­καν εκτός της περιό­δου ευθύνης του και ότι δεν είχε ο ίδιος τρόπο να τις πλη­ρώ­σει ή να τις ρυθ­μί­σει, δυνα­τό­τητα που είχε μόνο ο δήμος.

Τα υπό­λοιπα επι­χει­ρή­ματα

Πέρα από το ζήτημα της βλάβης, η υπε­ρά­σπιση είχε ανα­πτύ­ξει άλλους 3 ισχυ­ρι­σμούς. Με τον δεύτερο υπο­στή­ριξε ότι λείπει ο δόλος, αφού δεν υπήρχε πρόθεση πρό­κλη­σης ζημίας ούτε επι­δί­ωξη παρά­νο­μου οφέλους.

Με τον τρίτο ζήτησε να εξα­λει­φθεί το αξιό­ποινο ή να απαλ­λα­γεί ο εντο­λέας της από κάθε ποινή, με ανα­λο­γική εφαρ­μογή της διά­τα­ξης του Ποι­νι­κού Κώδικα για την ικα­νο­ποί­ηση του ζημιω­θέ­ντος. Επι­κα­λέ­στηκε ότι ο δήμος ανέλαβε εξ ολο­κλή­ρου τα χρέη της επι­χεί­ρη­σης και ότι η ανάληψη αυτή απάλ­λαξε τα συνυ­πό­χρεα πρόσωπα.

Ανέφερε ακόμη ότι ο δήμος είχε αμφι­σβη­τή­σει δικα­στικά το 2017 την υπο­χρέ­ωσή του, αλλά η ανακοπή του απορ­ρί­φθηκε το 2021 ως προς το ζήτημα αυτό, καθώς και ότι η ανάληψη των χρεών έγινε ύστερα από πιέσεις του ίδιου και άλλων προ­σώ­πων που έφεραν ευθύνη.

Ο τέταρ­τος ισχυ­ρι­σμός αφο­ρούσε τη σχέση της απάτης με την πλα­στο­γρα­φία. Κατά την υπε­ρά­σπιση, όταν τα περι­στα­τικά που συγκρο­τούν τα 2 αδι­κή­ματα ταυ­τί­ζο­νται, η απάτη απορ­ρο­φά­ται από την πλα­στο­γρα­φία, για την οποία ο φαρ­μα­κο­ποιός έχει ήδη δικα­στεί και τιμω­ρη­θεί. Το κατά πόσο το δικα­στή­ριο εξέτασε και αυτούς τους ισχυ­ρι­σμούς δεν έχει γίνει γνωστό.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.