Μανώλης Παπαδόπουλος: «Τα Δωδεκάνησα δεν χρειάζονται πολιτικούς που τα επισκέπτονται μόνο προεκλογικά»

Η εκλο­γι­κή μάχη του ΠΑΣΟΚ, η νη­σιω­τι­κό­τη­τα, ο μειω­μέ­νος ΦΠΑ, η στε­γα­στι­κή κρίση και η λει­ψυ­δρία στο επί­κε­ντρο της συ­νέ­ντευ­ξης. Ο πήχης για τις εθνι­κές κάλ­πες μπαί­νει ψηλά, με στόχο την εκλο­γι­κή πρω­τιά, ενώ ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση δί­νε­ται στην ανά­γκη μιας στα­θε­ρής σχέ­σης εμπι­στο­σύ­νης με τους Δω­δε­κα­νή­σιους και, κυ­ρί­ως, με την νέα γενιά.

Με φόντο τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζουν κα­θη­με­ρι­νά οι κά­τοι­κοι των νη­σιών, ο κ. Μα­νώ­λης Πα­πα­δό­που­λος –(ανα­πλη­ρω­τής γραμ­μα­τέ­ας Νο­μαρ­χια­κής Επι­τρο­πής Εκλο­γι­κού Αγώνα ΠΑΣΟΚ Νο­τί­ων Δω­δε­κα­νή­σων) μιλά για τις πο­λι­τι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες της πα­ρά­τα­ξης, ασκεί κρι­τι­κή στην κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή για τη νη­σιω­τι­κό­τη­τα και τον ΦΠΑ και πε­ρι­γρά­φει τις προ­τά­σεις του ΠΑΣΟΚ για τη στέ­γα­ση, την υγεία, το νερό και την ενί­σχυ­ση των νη­σιω­τι­κών πε­ριο­χών.

Επι­πλέ­ον, ανα­φέ­ρε­ται στις δη­μο­σκο­πή­σεις, στον στόχο που έχει θέσει ο κ. Νίκος Αν­δρου­λά­κης και στην προ­σπά­θεια του κόμ­μα­τος να απευ­θυν­θεί ξανά σε πο­λί­τες που έχουν απο­μα­κρυν­θεί από την πα­ρά­τα­ξη.

• Κύριε Πα­πα­δό­που­λε, θα ήθελα να σας ρω­τή­σω για την πο­ρεία του κόμ­μα­τος προς τις εθνι­κές κάλ­πες. Είστε αι­σιό­δο­ξος για τα πο­σο­στά του ΠΑΣΟΚ στα Δω­δε­κά­νη­σα και πόσο ψηλά έχετε βάλει τον πήχη και ποιες είναι οι προσ­δο­κί­ες σας;

Είμαι αι­σιό­δο­ξος. Η αι­σιο­δο­ξία μου στη­ρί­ζε­ται στον κόσμο που συ­να­ντά­με στην πόλη και στα χωριά της Ρόδου και στα νησιά μας, κατά τη διάρ­κεια των επι­σκέ­ψε­ών μας σ’ αυτά. Η πα­ρά­τα­ξή μας έχει βα­θιές ρίζες στον τόπο. Γνω­ρί­ζου­με όμως ότι η ιστο­ρι­κή αυτή σχέση δεν εξα­σφα­λί­ζει από μόνη της την εμπι­στο­σύ­νη των πο­λι­τών. Αυτή κερ­δί­ζε­ται κα­θη­με­ρι­νά, με τη σο­βα­ρή και εμπε­ρι­στα­τω­μέ­νη πα­ρου­σία μας στη Βουλή, με το πρό­γραμ­μά μας και με τις συ­νε­χείς πα­ρεμ­βά­σεις μας στα θέ­μα­τα της κα­θη­με­ρι­νό­τη­τας.

Βά­ζου­με τον πήχη ψηλά. Επι­θυ­μού­με να συμ­βά­λου­με στην εκλο­γι­κή νίκη του ΠΑΣΟΚ. Είναι φι­λό­δο­ξος στό­χος, που απαι­τεί πολλή δου­λειά και καμία επα­νά­παυ­ση. Δεν θα προ­ε­ξο­φλή­σω πο­σο­στά. Οι πο­λί­τες θα απο­φα­σί­σουν. Η δική μας ευ­θύ­νη είναι να τους δώ­σου­με ου­σια­στι­κούς λό­γους να μας εμπι­στευ­θούν. Αυτό ση­μαί­νει να αφου­γκρα­ζό­μα­στε τα προ­βλή­μα­τα που βιώ­νου­με όλοι και να τους ενη­με­ρώ­νου­με για το πρό­γραμ­μά μας, που δίνει απα­ντή­σεις στα με­γά­λα ζη­τή­μα­τα του τόπου.

Στα νησιά μας υπάρ­χει μια αντί­φα­ση. Ο τόπος πα­ρά­γει πλού­το και στη­ρί­ζει σε με­γά­λο βαθμό την εθνι­κή οι­κο­νο­μία, αλλά αυτό δεν με­τα­φρά­ζε­ται πά­ντο­τε σε κα­λύ­τε­ρη κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα για τους κα­τοί­κους. Ο ερ­γα­ζό­με­νος δυ­σκο­λεύ­ε­ται να βρει προ­σι­τή κα­τοι­κία, ο μι­κρός επαγ­γελ­μα­τί­ας πιέ­ζε­ται από το κό­στος λει­τουρ­γί­ας, ο νέος ανα­ρω­τιέ­ται αν μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει οι­κο­γέ­νεια εδώ. Μπο­ρεί ο τόπος μας να είναι από τους δη­μο­φι­λέ­στε­ρους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, ωστό­σο είναι μία από τις τε­λευ­ταί­ες επι­λο­γές για να ζήσει κά­ποιος που διο­ρί­ζε­ται ως για­τρός ή εκ­παι­δευ­τι­κός. Και αυτό λέει πολλά.

Η με­γα­λύ­τε­ρη προσ­δο­κία μου είναι να χτί­σου­με μια στα­θε­ρή σχέση εμπι­στο­σύ­νης με τους Δω­δε­κα­νή­σιους, ιδιαί­τε­ρα με την νέα γενιά. Να απευ­θυν­θού­με σε αν­θρώ­πους που απο­μα­κρύν­θη­καν από την πα­ρά­τα­ξη, αλλά και σε όσους δεν την έχουν ψη­φί­σει ποτέ. Να πεί­σου­με όσους απέ­χουν ότι αξί­ζει να εμπι­στευ­θούν εμάς και το πρό­γραμ­μά μας. Τα Δω­δε­κά­νη­σα δεν χρειά­ζο­νται πο­λι­τι­κούς που τα επι­σκέ­πτο­νται μόνο την προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο. Χρειά­ζο­νται συ­νο­μι­λη­τές όλο τον χρόνο.

• Το ΠΑΣΟΚ πώς «δια­βά­ζει» τις δη­μο­σκο­πή­σεις; Θα κα­τα­φέ­ρει το κόμμα να κερ­δί­σει, όπως ζη­τά­ει ο πρό­ε­δρος Νίκος Αν­δρου­λά­κης, και να πάρει αυ­το­δυ­να­μία, κατά την εκτί­μη­σή σας -που είναι και ο στό­χος του ΠΑΣΟΚ;

Τις δη­μο­σκο­πή­σεις τις δια­βά­ζου­με με προ­σο­χή. Είναι ένα χρή­σι­μο ερ­γα­λείο για να κα­τα­νο­ού­με τις προ­θέ­σεις της κοι­νω­νί­ας, και η τάση μετά τη ΔΕΘ είναι εν­θαρ­ρυ­ντι­κή για το ΠΑΣΟΚ. Την τε­λι­κή από­φα­ση, όμως, την παίρ­νουν οι πο­λί­τες στην κάλπη. Το κυ­ρί­αρ­χο μή­νυ­μα των δη­μο­σκο­πή­σε­ων είναι η με­γά­λη δυ­σα­ρέ­σκεια απέ­να­ντι στην κυ­βέρ­νη­ση: η απο­γο­ή­τευ­ση του κό­σμου για την ακρί­βεια, για την όλο και με­γα­λύ­τε­ρη υπο­βάθ­μι­ση της δη­μό­σιας υγεί­ας και για την αδια­φο­ρία στην επί­λυ­ση του στε­γα­στι­κού.

Οφεί­λου­με να εί­μα­στε ει­λι­κρι­νείς: η δυ­σα­ρέ­σκεια απέ­να­ντι στην κυ­βέρ­νη­ση δεν με­τα­τρέ­πε­ται αυ­τό­μα­τα σε εμπι­στο­σύ­νη προς το ΠΑΣΟΚ. Πρέ­πει να πεί­σου­με ότι μπο­ρού­με να κυ­βερ­νή­σου­με κα­λύ­τε­ρα, με εφαρ­μό­σι­μο πρό­γραμ­μα και αξιό­λο­γα στε­λέ­χη που μπο­ρούν να το υπη­ρε­τή­σουν. Το ΠΑΣΟΚ, σε­βό­με­νο τον πο­λί­τη, προ­σπα­θεί να δώσει τις κα­λύ­τε­ρες δυ­να­τές λύ­σεις, λαμ­βά­νο­ντας σο­βα­ρά υπόψη τις οι­κο­νο­μι­κές δυ­να­τό­τη­τες του κρά­τους. Για την ακρί­βεια, για πα­ρά­δειγ­μα, χρειά­ζε­ται ελεγ­κτι­κός μη­χα­νι­σμός και όχι να επα­φί­ε­νται όλα στην καλή θέ­λη­ση των με­γα­λο­ε­πι­χει­ρη­μα­τιών.

Ο Νίκος Αν­δρου­λά­κης έχει θέσει ξε­κά­θα­ρα τον στόχο της εκλο­γι­κής νίκης, «έστω και με μία ψήφο». Αυτόν τον στόχο υπη­ρε­τού­με. Δεν μας αρκεί η δεύ­τε­ρη θέση ούτε μια κα­λύ­τε­ρη επί­δο­ση που θα αφή­σει τη ση­με­ρι­νή κα­τά­στα­ση αμε­τά­βλη­τη.

Η εκλο­γι­κή πρω­τιά και η κοι­νο­βου­λευ­τι­κή αυ­το­δυ­να­μία είναι δια­φο­ρε­τι­κά ζη­τή­μα­τα. Θα ήταν ανεύ­θυ­νο να εμ­φα­νί­σου­με την αυ­το­δυ­να­μία ως εξα­σφα­λι­σμέ­νη ή να υπο­κα­τα­στή­σου­με την κρίση των ψη­φο­φό­ρων με με­τε­κλο­γι­κά σε­νά­ρια. Πι­στεύω, όμως, ότι το ΠΑΣΟΚ μπο­ρεί να κερ­δί­σει, εφό­σον κάνει γνω­στές τις θέ­σεις και τις προ­τά­σεις του στην κοι­νω­νία.

Ο πο­λί­της θέλει να ξέρει τι θα αλ­λά­ξει στον μισθό του, στην υγεία, στο σπίτι του. Πάρτε τα funds: τα έφερε η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα το 2015 και η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη τους πα­ρέ­δω­σε μα­ζι­κά τα κόκ­κι­να δά­νεια με τον «Ηρα­κλή», επι­λέ­γο­ντας συ­νει­δη­τά να μην προ­στα­τεύ­ει τους πο­λί­τες απέ­να­ντι στις αυ­θαι­ρε­σί­ες τους. Ο ένας άνοι­ξε την πόρτα, ο άλλος έδωσε τα κλει­διά. Το ΠΑΣΟΚ, που με δικό του νόμο θε­σμο­θέ­τη­σε την προ­στα­σία της πρώ­της κα­τοι­κί­ας, προ­τεί­νει σή­με­ρα αυ­στη­ρούς κα­νό­νες λο­γο­δο­σί­ας για τους servicers. Ως δι­κη­γό­ρος, θεωρώ θε­με­λιώ­δες ένα κρά­τος που λει­τουρ­γεί με δια­φά­νεια και κα­νό­νες που ισχύ­ουν για όλους.

• Η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη επαί­ρε­ται ότι στη­ρί­ζει τη «νη­σιω­τι­κό­τη­τα». Στην πράξη όμως δεν βλέ­που­με κάτι τέ­τοιο, ενώ η επα­να­φο­ρά των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ για τη Ρόδο πα­ρα­μέ­νει στον «αέρα». Θα ήθελα το σχό­λιό σας.

Η νη­σιω­τι­κό­τη­τα δεν είναι σύν­θη­μα για τις πε­ριο­δεί­ες. Είναι συ­νταγ­μα­τι­κή υπο­χρέ­ω­ση: το άρθρο 101 παρ. 4 του Συ­ντάγ­μα­τος επι­βάλ­λει στον νο­μο­θέ­τη και στη Διοί­κη­ση, όταν δρουν κα­νο­νι­στι­κά, να λαμ­βά­νουν υπόψη τις ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες των νη­σιω­τι­κών πε­ριο­χών και να με­ρι­μνούν για την ανά­πτυ­ξή τους. Και δεν είναι μόνο το Σύ­νταγ­μα. Η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, με το άρθρο 174 της Συν­θή­κης για τη Λει­τουρ­γία της ΕΕ, ανα­γνω­ρί­ζει ότι οι νη­σιω­τι­κές πε­ριο­χές χρειά­ζο­νται ιδιαί­τε­ρη μέ­ρι­μνα. Και η ευ­ρω­παϊ­κή Οδη­γία για τον ΦΠΑ (άρθρο 104 παρ. 2 της Οδη­γί­ας 2006/112/ΕΚ, όπως τρο­πο­ποι­ή­θη­κε το 2022) επι­τρέ­πει ρητά στην Ελ­λά­δα να εφαρ­μό­ζει έως 30% χα­μη­λό­τε­ρους συ­ντε­λε­στές σε ολό­κλη­ρο τον νομό Δω­δε­κα­νή­σου, χωρίς κα­νέ­να πλη­θυ­σμια­κό όριο. Το όριο των 20.000 κα­τοί­κων δεν το έβαλε η Ευ­ρώ­πη. Το έβαλε η κυ­βέρ­νη­ση.

Ας θυ­μη­θού­με ποιος έκανε τι. Τον μειω­μέ­νο ΦΠΑ στη Ρόδο τον κα­τάρ­γη­σε η κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα το 2015. Από την αρχή του 2026 η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη τον επα­νέ­φε­ρε σε νησιά κάτω των 20.000 κα­τοί­κων και επέ­λε­ξε να αφή­σει τη Ρόδο απ’ έξω. Κι ενώ στα Δω­δε­κά­νη­σα η βεν­ζί­νη είναι από τις ακρι­βό­τε­ρες της χώρας και το κό­στος με­τα­φο­ράς βα­ραί­νει κάθε προ­ϊ­όν, ο Ρο­δί­της πλη­ρώ­νει τον ίδιο ΦΠΑ με τον Αθη­ναίο. Τι να πει ο κά­τοι­κος της Ρόδου, που τα πλη­ρώ­νει όλα ακρι­βό­τε­ρα;

Η επα­να­φο­ρά είναι θε­τι­κή για τα νησιά που ωφε­λή­θη­καν. Όμως ο πλη­θυ­σμός και ο του­ρι­σμός δεν κα­ταρ­γούν τη γε­ω­γρα­φι­κή από­στα­ση. Η Ρόδος δεν παύει να είναι νησί της πα­ρα­με­θο­ρί­ου επει­δή έχει πε­ρισ­σό­τε­ρους κα­τοί­κους. Το ΠΑΣΟΚ ζητά ενιαία εφαρ­μο­γή των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών, με γε­ω­γρα­φι­κό και όχι πλη­θυ­σμια­κό κρι­τή­ριο. Και χρειά­ζο­νται έλεγ­χοι, ώστε το όφε­λος να φτά­νει στον κα­τα­να­λω­τή.

Χρειά­ζε­ται όμως και συ­νο­λι­κή νη­σιω­τι­κή πο­λι­τι­κή: αξιό­πι­στες συ­γκοι­νω­νί­ες όλο τον χρόνο, στε­λε­χω­μέ­νες δομές υγεί­ας και κί­νη­τρα για την πα­ρα­μο­νή για­τρών, εκ­παι­δευ­τι­κών και άλλων ερ­γα­ζο­μέ­νων. Οι νη­σιώ­τες δεν ζη­τούν προ­νό­μια. Ζη­τούν ισό­τι­μες ευ­και­ρί­ες. Και όταν ο κυ­βερ­νη­τι­κός εκ­πρό­σω­πος θέτει, έστω ως «προ­σω­πι­κή άποψη», τον πε­ριο­ρι­σμό του επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας στους δύο μήνες, ανα­ρω­τιέ­μαι αν σκέ­φτη­κε τι θα σή­μαι­νε αυτό για τους χι­λιά­δες επο­χι­κά ερ­γα­ζό­με­νους στον του­ρι­σμό των νη­σιών μας.

• Κατά την εκτί­μη­σή σας, ποια είναι η με­γα­λύ­τε­ρη πρό­κλη­ση που θε­ω­ρεί­τε ότι θα αντι­με­τω­πί­σει η πε­ριο­χή μας τα επό­με­να χρό­νια και πώς θα μπο­ρέ­σουν να δρο­μο­λο­γη­θούν λύ­σεις για τα νησιά; Ακόμη και σή­με­ρα βλέ­που­με τα τρα­γι­κά προ­βλή­μα­τα με τη λει­ψυ­δρία, εν έτει 2026.

Η με­γα­λύ­τε­ρη πρό­κλη­ση είναι η βιω­σι­μό­τη­τα των νη­σιών μας: να μπο­ρεί ο τόπος να ανα­πτύσ­σε­ται χωρίς να εξα­ντλεί τους πό­ρους του και χωρίς να διώ­χνει τους αν­θρώ­πους του. Η λει­ψυ­δρία είναι το πιο ορατό πα­ρά­δειγ­μα. Δεν είναι πια έκτα­κτο φαι­νό­με­νο κά­ποιων κα­λο­και­ριών, αλλά μό­νι­μη πρό­κλη­ση που απαι­τεί εθνι­κό σχε­δια­σμό και έργα που ολο­κλη­ρώ­νο­νται. Το ΠΑΣΟΚ έχει κα­τα­θέ­σει συ­γκε­κρι­μέ­νη πρό­τα­ση για τη δια­χεί­ρι­ση των υδά­των, με οι­κο­νο­μι­κή ενί­σχυ­ση των ΔΕΥΑ και δια­σφά­λι­ση του δη­μό­σιου χα­ρα­κτή­ρα του νερού. Χρειά­ζο­νται όμως και πε­ρισ­σό­τε­ροι πόροι στην Αυ­το­διοί­κη­ση, και όχι πυ­ρο­σβε­στι­κές λύ­σεις.

Η δεύ­τε­ρη με­γά­λη πρό­κλη­ση είναι η στέ­γα­ση. Ο δη­μό­σιος λει­τουρ­γός που έρ­χε­ται να υπη­ρε­τή­σει στη Ρόδο ή σε ένα μικρό νησί δυ­σκο­λεύ­ε­ται να βρει σπίτι, και ο νέος που γεν­νή­θη­κε εδώ δυ­σκο­λεύ­ε­ται να μεί­νει. Όταν ένα νησί δεν μπο­ρεί να στε­γά­σει αυ­τούς που το κρα­τούν ζω­ντα­νό, το πρό­βλη­μα δεν είναι πια μόνο κοι­νω­νι­κό. Είναι ανα­πτυ­ξια­κό. Το ΠΑΣΟΚ προ­τεί­νει πρό­γραμ­μα 40.000 κοι­νω­νι­κών κα­τοι­κιών. Για τα νησιά χρειά­ζο­νται επι­πλέ­ον στο­χευ­μέ­να κί­νη­τρα για τη στέ­γα­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων στο Δη­μό­σιο.

Χρειά­ζε­ται συ­νερ­γα­σία κρά­τους και αυ­το­διοί­κη­σης και σαφής κα­τα­νο­μή ευ­θυ­νών. Το μέτρο της επι­τυ­χί­ας είναι απλό: αν ένας νέος μπο­ρεί να μεί­νει στον τόπο του, να ερ­γα­στεί και να δη­μιουρ­γή­σει οι­κο­γέ­νεια.