Χρύσανθος Λαουδίκος: «Δεν έκρυψα ποτέ τις πολιτικές μου επιλογές – συνεχίζω να συμμετέχω ενεργά»

Ο γνω­στός επι­χει­ρη­μα­τί­ας της Ρόδου μιλά στη «δ» για τη δια­χρο­νι­κή σχέση του με το ΠΑΣΟΚ, την αυ­το­διοί­κη­ση, τις πο­λι­τι­κές διερ­γα­σί­ες στον προ­ο­δευ­τι­κό χώρο, τη συ­ζή­τη­ση γύρω από τον Αλέξη Τσί­πρα, τις δη­μο­σκο­πή­σεις και τις διερ­γα­σί­ες για τη συ­γκρό­τη­ση ψη­φο­δελ­τί­ων.

Η πο­λι­τι­κή πα­ρου­σία του Χρύ­σαν­θου Λα­ου­δί­κου στη Ρόδο συν­δέ­ε­ται εδώ και χρό­νια με τον χώρο του ΠΑΣΟΚ και με το εν­δια­φέ­ρον του για τις πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις και την το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση. Ο ίδιος, χωρίς να έχει επι­λέ­ξει την επί­ση­μη διεκ­δί­κη­ση ενός δη­μό­σιου αξιώ­μα­τος, υπο­στη­ρί­ζει ότι η συμ­με­το­χή στα κοινά δεν εξα­ντλεί­ται στην κα­το­χή μιας θε­σμι­κής θέσης.

Με αφορ­μή την ανα­φο­ρά του ονό­μα­τός του σε λίστα στε­λε­χών που συν­δέ­ο­νται με τον Αλέξη Τσί­πρα στη Ρόδο, μιλά για τις πο­λι­τι­κές του επι­λο­γές, τον ρόλο των δη­μο­σκο­πή­σε­ων, τις πι­θα­νές συ­νερ­γα­σί­ες και τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που θα πρέ­πει να έχουν τα ψη­φο­δέλ­τια του επό­με­νου δια­στή­μα­τος.

Ο Χρύ­σαν­θος Λα­ου­δί­κος γεν­νή­θη­κε στα Αφά­ντου της Ρόδου και σπού­δα­σε Διοί­κη­ση Επι­χει­ρή­σε­ων και Χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κά. Δρα­στη­ριο­ποιεί­ται επι­χει­ρη­μα­τι­κά στους το­μείς των κα­τα­σκευών, της απο­κο­μι­δής και δια­χεί­ρι­σης απορ­ριμ­μά­των, ενώ πρό­σφα­τα επέ­κτει­νε τη δρα­στη­ριό­τη­τά του στους κλά­δους των με­τα­φο­ρών και των logistics. Από τα φοι­τη­τι­κά του χρό­νια ανέ­πτυ­ξε έντο­νη πο­λι­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα, εντασ­σό­με­νος στο ΠΑΣΟΚ. Είναι πα­ντρε­μέ­νος και πα­τέ­ρας δύο κο­ρι­τσιών.

• Κύριε Λα­ου­δί­κο, το όνομά σας συν­δέ­ε­ται εδώ και χρό­νια με τον χώρο του ΠΑΣΟΚ. Ποια είναι η σχέση σας με την πο­λι­τι­κή και τι σας οδή­γη­σε να πα­ρα­μεί­νε­τε κοντά σε αυτόν τον χώρο;

Η πο­λι­τι­κή ήταν πά­ντο­τε ένα κομ­μά­τι της ζωής μου, χωρίς αυτό να ση­μαί­νει ότι επι­δί­ω­ξα να απο­κτή­σω κά­ποιο δη­μό­σιο αξί­ω­μα. Οι πο­λι­τι­κές μου επι­λο­γές ήταν γνω­στές και ποτέ δεν αι­σθάν­θη­κα την ανά­γκη να τις κρύψω. Το ΠΑΣΟΚ απο­τέ­λε­σε για μένα έναν πο­λι­τι­κό χώρο με συ­γκε­κρι­μέ­νες ιστο­ρι­κές ανα­φο­ρές, αξίες και κοι­νω­νι­κές ευαι­σθη­σί­ες, στοι­χεία που δια­μόρ­φω­σαν τη σχέση μου μαζί του.

Αυτό, βε­βαί­ως, δεν ση­μαί­νει ότι η πο­λι­τι­κή προ­σέγ­γι­ση ενός αν­θρώ­που πρέ­πει να πα­ρα­μέ­νει αμε­τά­βλη­τη στον χρόνο. Οι κοι­νω­νί­ες εξε­λίσ­σο­νται, οι ανά­γκες αλ­λά­ζουν και οι πο­λι­τι­κοί χώροι κρί­νο­νται κα­θη­με­ρι­νά από τις θέ­σεις και τις πρά­ξεις τους. Θεωρώ απα­ραί­τη­το να πα­ρα­κο­λου­θού­με τις εξε­λί­ξεις με ανοι­χτό μυαλό και να αξιο­λο­γού­με κάθε νέα πρό­τα­ση με βάση το πε­ριε­χό­με­νό της.

Για μένα, η πο­λι­τι­κή συμ­με­το­χή δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στην κομ­μα­τι­κή ιδιό­τη­τα ή στην κα­τά­λη­ψη μιας θέσης. Είναι το εν­δια­φέ­ρον για όσα συμ­βαί­νουν γύρω μας και η διά­θε­ση να συμ­βά­λου­με, με τις δυ­να­τό­τη­τες που δια­θέ­του­με, στη δια­μόρ­φω­ση της επό­με­νης ημέ­ρας.

• Πα­ρό­τι δεν επι­λέ­ξα­τε να ασχο­λη­θεί­τε επί­ση­μα με την αυ­το­διοί­κη­ση, στη Ρόδο συ­ζη­τεί­ται εδώ και χρό­νια η πα­ρου­σία σας στις πο­λι­τι­κές διερ­γα­σί­ες και η στή­ρι­ξή σας σε υπο­ψη­φί­ους. Ποιος είναι ο δικός σας ρόλος και πώς βλέ­πε­τε τις ανά­γκες του νη­σιού;

Δεν χρειά­ζε­ται να κα­τέ­χει κα­νείς έναν θε­σμι­κό τίτλο για να εν­δια­φέ­ρε­ται για τον τόπο του. Η Ρόδος έχει με­γά­λες δυ­να­τό­τη­τες, αλλά αντι­με­τω­πί­ζει και σύν­θε­τα προ­βλή­μα­τα που απαι­τούν σχέ­διο, συ­νερ­γα­σία και αν­θρώ­πους με διά­θε­ση προ­σφο­ράς. Πα­ρα­κο­λου­θώ δια­χρο­νι­κά τις εξε­λί­ξεις στην αυ­το­διοί­κη­ση και θεωρώ ση­μα­ντι­κό να συμ­με­τέ­χουν οι πο­λί­τες στον δη­μό­σιο διά­λο­γο, να κα­τα­θέ­τουν από­ψεις και να στη­ρί­ζουν πρω­το­βου­λί­ες που θε­ω­ρούν ότι μπο­ρούν να προ­σφέ­ρουν.

Όταν επι­λέ­γει κά­ποιος να στη­ρί­ξει έναν υπο­ψή­φιο, πρό­κει­ται για μια πο­λι­τι­κή επι­λο­γή που κρί­νε­ται από τις θέ­σεις, τις προ­τά­σεις και τη συ­νέ­πεια του συ­γκε­κρι­μέ­νου προ­σώ­που. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, ο σε­βα­σμός στους θε­σμούς και στην ετυ­μη­γο­ρία των πο­λι­τών είναι αυ­το­νό­η­τος.

Η Ρόδος χρειά­ζε­ται πα­ρεμ­βά­σεις με ου­σια­στι­κό απο­τέ­λε­σμα. Οι υπο­δο­μές, η δια­χεί­ρι­ση της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης, η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των κα­τοί­κων, η προ­στα­σία του πε­ρι­βάλ­λο­ντος και η ποιό­τη­τα ζωής δεν μπο­ρούν να αντι­με­τω­πί­ζο­νται απο­σπα­σμα­τι­κά. Χρειά­ζε­ται συ­νέ­χεια στον σχε­δια­σμό, συ­νερ­γα­σία με­τα­ξύ των φο­ρέ­ων και λο­γο­δο­σία για όσα υλο­ποιού­νται. Η αυ­το­διοί­κη­ση δεν πρέ­πει να εξα­ντλεί­ται στην επι­κοι­νω­νία, αλλά να απο­δει­κνύ­ει στην πράξη ότι μπο­ρεί να δίνει λύ­σεις.

• Η ανα­φο­ρά του ονό­μα­τός σας σε λίστα στε­λε­χών που συν­δέ­ο­νται με τον Αλέξη Τσί­πρα στη Ρόδο προ­κά­λε­σε συ­ζη­τή­σεις. Πώς αντι­με­τω­πί­ζε­τε αυτή την εξέ­λι­ξη και τι ση­μα­το­δο­τεί για την πο­λι­τι­κή σας πο­ρεία;

Είναι λο­γι­κό μια τέ­τοια ανα­φο­ρά να προ­κα­λεί εν­δια­φέ­ρον, ιδιαί­τε­ρα σε μια το­πι­κή κοι­νω­νία όπως η Ρόδος, όπου οι άν­θρω­ποι γνω­ρί­ζο­νται με­τα­ξύ τους και οι πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις συ­ζη­τού­νται έντο­να. Δεν θεωρώ, όμως, ότι οι πο­λι­τι­κές επι­λο­γές ενός αν­θρώ­που πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως έκ­πλη­ξη, όταν ο ίδιος δεν τις έκρυ­ψε ποτέ.

Ο ευ­ρύ­τε­ρος προ­ο­δευ­τι­κός χώρος βρί­σκε­ται δια­χρο­νι­κά σε ανα­ζή­τη­ση προ­τά­σε­ων, πο­λι­τι­κών συ­σχε­τι­σμών και τρό­πων έκ­φρα­σης των κοι­νω­νι­κών ανα­γκών. Ο Αλέ­ξης Τσί­πρας και οι σχε­τι­κές πο­λι­τι­κές διερ­γα­σί­ες απο­τε­λούν αντι­κεί­με­νο δη­μό­σιας συ­ζή­τη­σης. Εκεί­νο που έχει ση­μα­σία είναι να γνω­ρί­ζου­με τι ακρι­βώς εκ­φρά­ζει κάθε νέα πρω­το­βου­λία, ποιες προ­τά­σεις κα­τα­θέ­τει και πώς απα­ντά στα πραγ­μα­τι­κά προ­βλή­μα­τα των πο­λι­τών.

Δεν πι­στεύω ότι η πο­λι­τι­κή πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται απο­κλει­στι­κά μέσα από ονό­μα­τα και εντυ­πώ­σεις. Οι πο­λί­τες δι­καιού­νται να γνω­ρί­ζουν τις θέ­σεις, τις προ­τε­ραιό­τη­τες και το πρό­γραμ­μα κάθε πο­λι­τι­κής προ­σπά­θειας. Από εκεί και πέρα, ο κα­θέ­νας αξιο­λο­γεί και απο­φα­σί­ζει με βάση τη δική του κρίση. Η ουσία βρί­σκε­ται στο πε­ριε­χό­με­νο της πο­λι­τι­κής και όχι μόνο στη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση που προ­κα­λεί ένα πρό­σω­πο.

• Οι δη­μο­σκο­πή­σεις κα­τα­γρά­φουν τις δια­θέ­σεις των πο­λι­τών και επη­ρε­ά­ζουν συχνά τη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση. Πώς αξιο­λο­γεί­τε τα ευ­ρή­μα­τά τους και τι δεί­χνουν, κατά τη γνώμη σας, για τον χώρο της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς;

Οι δη­μο­σκο­πή­σεις απο­τε­λούν ένα χρή­σι­μο ερ­γα­λείο κα­τα­γρα­φής των τά­σε­ων της κοι­νής γνώ­μης σε μια συ­γκε­κρι­μέ­νη χρο­νι­κή στιγ­μή. Δεν είναι, όμως, εκλο­γι­κό απο­τέ­λε­σμα ούτε μπο­ρούν από μόνες τους να απο­τυ­πώ­σουν το σύ­νο­λο των προ­βλη­μα­τι­σμών και των προσ­δο­κιών της κοι­νω­νί­ας. Χρειά­ζε­ται να εξε­τά­ζου­με τη με­θο­δο­λο­γία τους, τον χρόνο διε­ξα­γω­γής τους, το δείγ­μα και τα ερω­τή­μα­τα που τί­θε­νται.

Στον χώρο της Κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς, το ζη­τού­με­νο είναι να υπάρ­ξει ου­σια­στι­κή συ­ζή­τη­ση για το πε­ριε­χό­με­νο των πο­λι­τι­κών προ­τά­σε­ων, τις κοι­νω­νι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες και τις δυ­να­τό­τη­τες συ­νεν­νό­η­σης. Η ακρί­βεια, η στέ­γα­ση, η υγεία, η ερ­γα­σία, η πε­ρι­φε­ρεια­κή ανά­πτυ­ξη και η ενί­σχυ­ση των δη­μό­σιων υπη­ρε­σιών είναι ζη­τή­μα­τα που απα­σχο­λούν τους πο­λί­τες και απαι­τούν συ­γκε­κρι­μέ­νες απα­ντή­σεις.

Οι δη­μο­σκο­πή­σεις μπο­ρούν να ανα­δεί­ξουν ερω­τή­μα­τα, αλλά δεν υπο­κα­θι­στούν την πο­λι­τι­κή δου­λειά. Οι πο­λι­τι­κοί χώροι οφεί­λουν να ακούν την κοι­νω­νία, να εξη­γούν τις θέ­σεις τους και να αξιο­λο­γού­νται από τις προ­τά­σεις και τη συ­νέ­πειά τους. Για τη Ρόδο, ιδιαί­τε­ρα, έχει ση­μα­σία να εξε­τά­ζου­με και τις το­πι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες, οι οποί­ες δεν απο­τυ­πώ­νο­νται πά­ντο­τε με επάρ­κεια στις πα­νελ­λα­δι­κές με­τρή­σεις.

• Στο πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό συ­ζη­τού­νται η συ­γκρό­τη­ση νέων σχη­μά­των, οι συ­νερ­γα­σί­ες και τα ψη­φο­δέλ­τια των επό­με­νων εκλο­γών. Ποια χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά θε­ω­ρεί­τε ότι πρέ­πει να έχουν οι άν­θρω­ποι που θα κλη­θούν να εκ­προ­σω­πή­σουν τον προ­ο­δευ­τι­κό χώρο, ιδιαί­τε­ρα στα Δω­δε­κά­νη­σα;

Η συ­γκρό­τη­ση ενός ψη­φο­δελ­τί­ου δεν πρέ­πει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται μόνο ως αριθ­μη­τι­κή δια­δι­κα­σία ή ως απο­τέ­λε­σμα εσω­τε­ρι­κών ισορ­ρο­πιών. Χρειά­ζε­ται αν­θρώ­πους με γνώση των προ­βλη­μά­των, κοι­νω­νι­κή πα­ρου­σία, διά­θε­ση ερ­γα­σί­ας και σαφή αντί­λη­ψη των ευ­θυ­νών που ανα­λαμ­βά­νουν. Η ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τα από μόνη της δεν αρκεί. Ούτε, βέ­βαια, αρκεί η κομ­μα­τι­κή ανα­φο­ρά, εάν δεν συ­νο­δεύ­ε­ται από πραγ­μα­τι­κή επαφή με την κοι­νω­νία.

Για τα Δω­δε­κά­νη­σα, είναι ση­μα­ντι­κό να ακού­γο­νται οι ανά­γκες των νη­σιών και να υπάρ­χει ου­σια­στι­κή εκ­προ­σώ­πη­ση των δια­φο­ρε­τι­κών πε­ριο­χών. Η νη­σιω­τι­κό­τη­τα δη­μιουρ­γεί ιδιαί­τε­ρες απαι­τή­σεις σε ζη­τή­μα­τα με­τα­φο­ρών, υγεί­ας, παι­δεί­ας, στε­λέ­χω­σης υπη­ρε­σιών, του­ρι­σμού και κό­στους ζωής. Αυτά χρειά­ζο­νται συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­τά­σεις και αν­θρώ­πους που γνω­ρί­ζουν την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των το­πι­κών κοι­νω­νιών.

Σε ό,τι αφορά τις πι­θα­νές συ­νερ­γα­σί­ες και τις δια­δι­κα­σί­ες επι­λο­γής υπο­ψη­φί­ων, θεωρώ ση­μα­ντι­κό να υπάρ­χει δια­φά­νεια, διά­λο­γος και σαφής πο­λι­τι­κός προ­σα­να­το­λι­σμός. Οι απο­φά­σεις πρέ­πει να εξη­γού­νται και να στη­ρί­ζο­νται σε ου­σια­στι­κά κρι­τή­ρια. Το ζη­τού­με­νο είναι οι πο­λί­τες να μπο­ρούν να αξιο­λο­γούν όχι μόνο τα πρό­σω­πα, αλλά και το πρό­γραμ­μα που αυτά κα­λού­νται να υπη­ρε­τή­σουν.

• Να πε­ρι­μέ­νου­με πιο ενερ­γή δη­μό­σια πα­ρου­σία σας το επό­με­νο διά­στη­μα; Ποιο είναι το μή­νυ­μά σας προς τους Ρο­δί­τες που πα­ρα­κο­λου­θούν τις πο­λι­τι­κές εξε­λί­ξεις;

Πι­στεύω ότι κάθε πο­λί­της που εν­δια­φέ­ρε­ται για τον τόπο του έχει λόγο να συμ­με­τέ­χει στον δη­μό­σιο διά­λο­γο, με τις δυ­να­τό­τη­τες και τον τρόπο που ο ίδιος επι­λέ­γει. Δεν θεωρώ ότι η συμ­με­το­χή στα κοινά προ­ϋ­πο­θέ­τει απα­ραί­τη­τα την υπο­ψη­φιό­τη­τα ή την ανά­λη­ψη κά­ποιου αξιώ­μα­τος. Μπο­ρεί να εκ­φρά­ζε­ται μέσα από την ανταλ­λα­γή από­ψε­ων, την υπο­στή­ρι­ξη πρω­το­βου­λιών και τη συμ­βο­λή στη δια­μόρ­φω­ση προ­τά­σε­ων.

Η Ρόδος χρειά­ζε­ται σχέ­διο για την ανά­πτυ­ξη, τον του­ρι­σμό, τις υπο­δο­μές και την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα. Χρειά­ζε­ται επί­σης συ­νεν­νό­η­ση και συ­νερ­γα­σί­ες πέρα από προ­σω­πι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις. Δεν πι­στεύω στην πο­λι­τι­κή της σιω­πής, αλλά ούτε και στις με­γά­λες υπο­σχέ­σεις χωρίς αντί­κρι­σμα.

Οι πο­λί­τες έχουν κρίση και εμπει­ρία. Μπο­ρούν να αξιο­λο­γούν πρό­σω­πα, πο­λι­τι­κές και δε­σμεύ­σεις, αρκεί να έχουν στη διά­θε­σή τους ου­σια­στι­κή ενη­μέ­ρω­ση και σα­φείς προ­τά­σεις. Εκεί­νο που έχει ση­μα­σία είναι να υπάρ­χει συ­νέ­πεια ανά­με­σα σε όσα λέμε και σε όσα κά­νου­με. Η πο­λι­τι­κή δεν πρέ­πει να είναι μια συ­ζή­τη­ση που πε­ριο­ρί­ζε­ται στην προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο, αλλά μια διαρ­κής προ­σπά­θεια για την αντι­με­τώ­πι­ση των προ­βλη­μά­των.

Η συμ­με­το­χή στα κοινά δεν είναι προ­νό­μιο λίγων· είναι ευ­θύ­νη όλων μας. Και αυτό αφορά τόσο όσους επι­λέ­γουν να διεκ­δι­κή­σουν δη­μό­σια αξιώ­μα­τα όσο και όσους συμ­με­τέ­χουν ενερ­γά στην κοι­νω­νία, κα­τα­θέ­το­ντας ιδέες, ασκώ­ντας κρι­τι­κή και συμ­βάλ­λο­ντας στον δη­μό­σιο διά­λο­γο.