35χρονος εξεδόθη από την Κύπρο για 543 εικονικά τιμολόγια και φοροδιαφυγή εκατομμυρίων

• Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται ως δια­χει­ρι­στής κατα­σκευα­στι­κής εται­ρείας που, κατά την κατη­γο­ρία, λει­τουρ­γούσε ως συναλ­λα­κτικά ανύ­παρ­κτη επι­χεί­ρηση, ο ίδιος όμως αρνεί­ται κάθε εμπλοκή και υπο­στη­ρί­ζει ότι υπήρξε εικο­νι­κός δια­χει­ρι­στής, τοπο­θε­τη­μέ­νος από τρίτους εν αγνοία του

Στα δικα­στή­ρια της Ρόδου οδη­γή­θηκε χθες ένας 35χρονος υπήκοος Κύπρου, ο οποίος εξεδόθη από τη χώρα κατα­γω­γής του στην Ελλάδα προ­κει­μέ­νου να αντι­με­τω­πί­σει βαρύ­τα­τες κατη­γο­ρίες για φορο­δια­φυγή και έκδοση εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων. Ο κατη­γο­ρού­με­νος παρέστη με τους συνη­γό­ρους του, κ.κ. Στέλιο Αλε­ξαν­δρή και Αχιλλέα Δασκα­λάκη, και, όπως είχε πράξει ήδη από το πρώτο στάδιο της υπό­θε­σης, αρνή­θηκε στο σύνολό τους τα αδι­κή­ματα που του απο­δί­δο­νται, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ουδέ­ποτε άσκησε ουσια­στικά καθή­κο­ντα δια­χεί­ρι­σης στην εται­ρεία για λογα­ρια­σμό της οποίας φέρεται να τελέ­στη­καν οι πράξεις.

Πρό­κει­ται για μια υπόθεση που εδρά­ζε­ται σε ευρύ φορο­λο­γικό έλεγχο και αφορά στις δια­χει­ρι­στι­κές περιό­δους των ετών 2017 και 2018, με τα ποσά που εμπλέ­κο­νται να ξεπερ­νούν συνο­λικά τα 2,6 εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Το κατη­γο­ρη­τή­ριο δια­κρί­νει τρεις δια­φο­ρε­τι­κές μορφές αξιό­ποι­νων πράξεων, καθεμία εκ των οποίων, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», τιμω­ρεί­ται σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος με ποινή κάθειρ­ξης που μπορεί να φτάσει έως και τα 20 έτη.

Τι απο­δί­δε­ται στον κατη­γο­ρού­μενο

Η πρώτη ομάδα κατη­γο­ριών αφορά φορο­δια­φυγή μέσω υπο­βο­λής ανα­κρι­βών δηλώ­σεων φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος. Όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία της υπό­θε­σης, για το φορο­λο­γικό έτος 2017 ο 35χρονος φέρεται να απέ­κρυψε, υπό την ιδιό­τητα του δια­χει­ρι­στή της κατα­σκευα­στι­κής εται­ρείας περιο­ρι­σμέ­νης ευθύνης, φορο­λο­γη­τέα εισο­δή­ματα ύψους 1.121.050,92 ευρώ, με τον ανα­λο­γού­ντα κύριο φόρο που δεν απο­δό­θηκε να ανέρ­χε­ται στις 345.992,34 ευρώ. Για το επόμενο έτος, το 2018, η αντί­στοιχη από­κρυψη υπο­λο­γί­ζε­ται σε 935.197,24 ευρώ, με τον φόρο που φέρεται να απε­φεύ­χθη να φτάνει τις 290.261,53 ευρώ. Και στις δύο περι­πτώ­σεις το ποσό υπερ­βαί­νει το όριο των 150.000 ευρώ ανά δια­χει­ρι­στική περίοδο, στοι­χείο που προσ­δί­δει στις πράξεις κακουρ­γη­μα­τικό χαρα­κτήρα.

Η δεύτερη κατη­γο­ρία σχε­τί­ζε­ται με τη μη απόδοση Φόρου Προ­στι­θέ­με­νης Αξίας. Κατά τα ανα­φε­ρό­μενα, για το έτος 2017 δεν απο­δό­θηκε στο Ελλη­νικό Δημόσιο ΦΠΑ συνο­λι­κού ποσού 280.692,66 ευρώ, ενώ για το 2018 το αντί­στοιχο ποσό ανέρ­χε­ται σε 224.228,48 ευρώ, υπερ­βαί­νο­ντας και πάλι το όριο των 100.000 ευρώ ετησίως που θεμε­λιώ­νει την κακουρ­γη­μα­τική μορφή του αδι­κή­μα­τος.

Η τρίτη και βαρύ­τερη πτυχή της δικο­γρα­φίας εστιά­ζει στην έκδοση εικο­νι­κών φορο­λο­γι­κών στοι­χείων. Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, η εται­ρεία εξέδωσε συνο­λικά 543 εικο­νικά φορο­λο­γικά στοι­χεία, τα οποία αφο­ρού­σαν συναλ­λα­γές ανύ­παρ­κτες στο σύνολό τους. Ειδι­κό­τερα, κατά τη δια­χει­ρι­στική περίοδο του 2017 φέρεται να εκδό­θη­καν 416 τέτοια στοι­χεία προς 33 δια­φο­ρε­τι­κές επι­χει­ρή­σεις, ενώ το 2018 ο αριθμός τους ανήλθε σε 127, προς 20 ακόμη επι­χει­ρή­σεις. Η συνο­λική καθαρή αξία των εικο­νι­κών στοι­χείων υπο­λο­γί­ζε­ται σε 2.152.478,40 ευρώ, πλέον ΦΠΑ ύψους 513.108,31 ευρώ.

Η εικόνα της επί­μα­χης εται­ρείας

Κομβικό σημείο της κατη­γο­ρίας απο­τε­λεί ο χαρα­κτη­ρι­σμός της επι­χεί­ρη­σης ως συναλ­λα­κτικά ανύ­παρ­κτης. Από τον φορο­λο­γικό έλεγχο, όπως προ­κύ­πτει, δια­πι­στώ­θηκε ότι κατά την κρίσιμη περίοδο η εται­ρεία δεν διέθετε επαγ­γελ­μα­τική εγκα­τά­σταση, δεν είχε απο­γρα­φεί ως εργο­δό­της και δεν διέθετε μετα­φο­ρικά μέσα. Παράλ­ληλα, δήλωνε μόνο έσοδα, χωρίς να εμφα­νί­ζει αγορές και δαπάνες κατά τα ελεγ­χό­μενα έτη, κάτι που, κατά την κατη­γο­ρία, ενι­σχύει την εκτί­μηση ότι λει­τουρ­γούσε ως όχημα έκδοσης πλαστών παρα­στα­τι­κών και όχι ως πραγ­μα­τική παρα­γω­γική μονάδα. Ο αριθμός και τα ακριβή χαρα­κτη­ρι­στικά των ανύ­παρ­κτων συναλ­λα­γών δεν είχαν προσ­διο­ρι­στεί κατά το στάδιο της ανά­κρι­σης.

Η γραμμή υπε­ρά­σπι­σης

Από την πλευρά του, ο 35χρονος αρνεί­ται κατη­γο­ρη­μα­τικά κάθε εμπλοκή και χτίζει την υπε­ρά­σπισή του γύρω από τον ισχυ­ρι­σμό ότι υπήρξε δια­χει­ρι­στής μόνο κατ’ όνομα. Όπως δια­τεί­νε­ται, κατά τα μέσα του 2016 ζούσε και εργα­ζό­ταν στην Κύπρο ως οδηγός φορ­τη­γού, χωρίς καμία προ­γε­νέ­στερη επαγ­γελ­μα­τική ή επι­χει­ρη­μα­τική σχέση με την Ελλάδα. Υπο­στη­ρί­ζει ότι, ύστερα από σύσταση γνωστού του πατέρα του, ήρθε σε επαφή με έναν επι­χει­ρη­μα­τία ο οποίος του παρου­σιά­στηκε ως πρόσωπο που στη­ρί­ζει νέους χωρίς κεφά­λαια και δια­συν­δέ­σεις.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ο ίδιος επι­θυ­μούσε να ασχο­λη­θεί με την εμπορία προ­ϊ­ό­ντων καθα­ρι­σμού, τομέα οικείο σε αυτόν λόγω παλαιό­τε­ρης δρα­στη­ριό­τη­τας της μητέρας του, και ότι ο εν λόγω επι­χει­ρη­μα­τίας τού πρό­τεινε να ανα­λά­βει πρώτα τη δια­χεί­ριση μιας κατα­σκευα­στι­κής εται­ρείας ώστε να απο­κτή­σει, όπως φέρεται να του ειπώ­θηκε, ένα στέρεο επαγ­γελ­μα­τικό προφίλ. Όπως ανα­φέ­ρει, οι γνώσεις του περιο­ρί­ζο­νταν στο επίπεδο του Γυμνα­σίου και ουδεμία σχέση είχε με τον κατα­σκευα­στικό κλάδο, απο­δέ­χθηκε όμως την πρόταση με τη δια­βε­βαί­ωση ότι τα πάντα, από τις επαφές έως το πελα­το­λό­γιο, θα τα ανα­λάμ­βανε ο ίδιος ο επι­χει­ρη­μα­τίας.

Σύμφωνα με την απο­λο­γία του, στην έδρα της εται­ρείας μετέ­βαινε μία ή δύο φορές τον μήνα, λάμβανε αρχικά μηνιαίως ένα ποσό μεταξύ 300 και 500 ευρώ, το οποίο ουδέ­ποτε αυξή­θηκε, και ποτέ δεν προέβη σε πρό­σληψη προ­σω­πι­κού ή λογιστή. Η ουσια­στική δια­χεί­ριση, δια­τεί­νε­ται, ασκού­νταν εξ ολο­κλή­ρου από τρίτους, ενώ ο ρόλος του εξα­ντλού­νταν στην κατά καιρούς υπο­γραφή εγγρά­φων. Ανα­φο­ρικά με τα εικο­νικά τιμο­λό­για, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι δεν γνώριζε κάτι σχετικό και ότι σε κάποια φάση του δόθηκαν λευκά παρα­στα­τικά, στα οποία έθεσε μόνο την υπο­γραφή του, με τη δικαιο­λο­γία ότι τα υπό­λοιπα στοι­χεία θα συμπλη­ρώ­νο­νταν αργό­τερα.

Παράλ­ληλα με την εται­ρεία, ο 35χρονος φέρεται να σύστησε και ατομική επι­χεί­ρηση εμπο­ρίας προ­ϊ­ό­ντων καθα­ρι­σμού στη Ρόδο, όπου εγκα­τα­στά­θηκε για ένα διά­στημα μέσα στο 2017. Ακόμη και εκεί, ωστόσο, υπο­στη­ρί­ζει ότι παρέ­μεινε ουσια­στικά μισθω­τός, με μηνιαίες απο­δο­χές 1.200 ευρώ, χωρίς να ασκεί πραγ­μα­τικό έλεγχο στη λει­τουρ­γία της.

Η απο­χώ­ρηση και η σύλληψη

Κατά την αφήγησή του, στις αρχές του 2018 εξέ­φρασε τη δυσα­ρέ­σκειά του και δήλωσε την πρόθεσή του να επι­στρέ­ψει στην Κύπρο και να απο­χω­ρή­σει από τα δύο εγχει­ρή­ματα, λαμ­βά­νο­ντας τη δια­βε­βαί­ωση ότι η εται­ρεία θα έκλεινε. Περί τον Απρίλιο του 2018 εγκα­τα­στά­θηκε εκ νέου μόνιμα στη χώρα του. Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, αγνο­ούσε πλήρως τη φορο­λο­γική και ποινική εξέλιξη της υπό­θε­σης και έλαβε γνώση των διώξεων μόλις τη στιγμή της σύλ­λη­ψής του, αφού, όπως υπο­στη­ρί­ζει, οι κλήσεις είχαν απο­στα­λεί σε διεύ­θυνση της Ρόδου στην οποία ούτε κατοι­κούσε ούτε δρα­στη­ριο­ποιού­νταν πλέον.

Σημειώ­νε­ται ότι ο 35χρονος συναί­νεσε στην έκδοσή του προς την Ελλάδα, χωρίς να ασκήσει ένδικο μέσο κατά της σχε­τι­κής από­φα­σης, επι­κα­λού­με­νος ακριβώς την πεποί­θηση ότι δεν φέρει ευθύνη για τα απο­δι­δό­μενα αδι­κή­ματα.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης

Η δικο­γρα­φία θεμε­λιώ­θηκε σε μηνυ­τή­ριες ανα­φο­ρές που υπο­βλή­θη­καν στα τέλη του 2023, σε συνέ­χεια φορο­λο­γι­κού ελέγχου ο οποίος κατέ­ληξε στην έκδοση ορι­στι­κών πράξεων διορ­θω­τι­κού προσ­διο­ρι­σμού φόρου και επι­βο­λής προ­στί­μων. Οι αντί­στοι­χες φορο­λο­γι­κές εγγρα­φές ορι­στι­κο­ποι­ή­θη­καν εντός του ίδιου έτους, ανοί­γο­ντας τον δρόμο για την ποινική διε­ρεύ­νηση και, εν τέλει, για την έκδοση εντάλ­μα­τος σύλ­λη­ψης που οδήγησε στη διεθνή ανα­ζή­τηση και στη μετα­γωγή του κατη­γο­ρου­μέ­νου στην Ελλάδα.

Στο σημείο που βρί­σκε­ται σήμερα, η υπόθεση παρα­μέ­νει υπό δικα­στική κρίση, με τις κατη­γο­ρίες να απο­τε­λούν ισχυ­ρι­σμούς της κατη­γο­ρίας και τον 35χρονο να τις αμφι­σβη­τεί στο σύνολό τους, διεκ­δι­κώ­ντας την απαλ­λαγή του.