Αγωγή κατά 36χρονης που καταδικάστηκε για την κλοπή των κοσμημάτων στενής της φίλης

• Εχει ήδη κατα­δι­κα­στεί πρω­τό­δικα για την κλοπή 18 κοσμη­μά­των συνο­λι­κής αξίας 11.000 ευρώ

Μία υπόθεση που ξεκί­νησε ως μυστή­ριο χωρίς ίχνη διάρ­ρη­ξης και κατέ­ληξε στην απο­κά­λυψη ενός προ­σώ­που από το στενό φιλικό περι­βάλ­λον του θύματος, οδη­γεί­ται πλέον στα πολι­τικά δικα­στή­ρια. Η παθούσα, με πλη­ρε­ξού­σιο δικη­γόρο τον κ. Ευθύμιο Δημη­τριάδη, ζητά να υπο­χρε­ω­θεί η ενα­γό­μενη να της κατα­βά­λει συνο­λικά 41.000 ευρώ, εκ των οποίων 11.000 ευρώ για την αξία των κλα­πέ­ντων κοσμη­μά­των και 30.000 ευρώ ως χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση για την ηθική βλάβη που υπο­στη­ρί­ζει ότι υπέστη.

Η ενά­γουσα φύλασσε τα κοσμή­ματά της σε ένα κουτί παπου­τσιών μέσα στη ντου­λάπα της κρε­βα­το­κά­μα­ράς της, τοπο­θε­τη­μένα σε 4 μικρό­τερα κουτιά. Στις 27 Ιουλίου 2021, το μεση­μέρι, άνοιξε το κουτί για να φορέσει ένα λευ­κό­χρυσο βρα­χιόλι και τότε δια­πί­στωσε ότι όλα τα κοσμή­ματα είχαν εξα­φα­νι­στεί, ενώ τα κουτιά παρέ­με­ναν ανέπαφα στη θέση τους. Το γεγονός ότι δεν υπήρχαν ίχνη παρα­βί­α­σης ή ανα­στά­τω­σης στο σπίτι δεν της επέ­τρεπε να προσ­διο­ρί­σει πότε είχε γίνει η κλοπή. Ανα­στα­τω­μένη, μετέβη αυθη­με­ρόν στις αστυ­νο­μι­κές αρχές και υπέβαλε έγκληση κατά αγνώ­στων.

Η απουσία σημα­διών διάρ­ρη­ξης έστρεψε από την πρώτη στιγμή τις υποψίες σε πρόσωπα που είχαν πρό­σβαση στην οικία. Όπως ανα­φέ­ρε­ται στο δικό­γραφο, περίπου έναν χρόνο νωρί­τερα η ενα­γό­μενη, πρόσωπο του πολύ φιλικού περι­βάλ­λο­ντος της παθού­σας που επι­σκε­πτό­ταν συχνά το σπίτι της, της είχε ζητήσει να δει τα χρυ­σα­φικά της με το πρό­σχημα ότι είχε μία βάπτιση και ανα­ζη­τούσε σταυ­ρούς. Η ενά­γουσα την οδήγησε στο σημείο φύλαξης και εκείνη φέρεται να έβγαλε φωτο­γρα­φίες, δήθεν για να δια­λέ­ξει. Επι­πλέον, 2 μήνες πριν από τη δια­πί­στωση της κλοπής, η παθούσα είχε χάσει τα κλειδιά του σπιτιού και του αυτο­κι­νή­του της, χωρίς τότε να υπο­ψια­στεί ότι της είχαν αφαι­ρε­θεί.

Στις 22 Σεπτεμ­βρίου 2021 η παθούσα ενη­με­ρώ­θηκε τηλε­φω­νικά από την αστυ­νο­μία ότι είχε εντο­πι­στεί ο δράστης της κλοπής. Οι αστυ­νο­μι­κοί, αξιο­ποιώ­ντας τα στοι­χεία που τους είχε δώσει για τις συν­θή­κες του συμ­βά­ντος, εντό­πι­σαν τον πατέρα της ενα­γο­μέ­νης σε χώρο ιδιο­κτη­σίας του, όπου βρέ­θη­καν τα κουτιά από τα χρυ­σα­φικά, ενώ αρκετά κουτιά βρί­σκο­νταν ακόμη μέσα στο αυτο­κί­νητο της κόρης του. Ο ίδιος φέρεται να ομο­λό­γησε ότι δρά­στρια της κλοπής ήταν η κόρη του, ενώ, όταν του ζητή­θηκε να προ­σέλ­θει εκείνη στο Τμήμα, επι­χεί­ρησε μάλιστα να κατα­στρέ­ψει τα πει­στή­ρια, έγινε όμως αντι­λη­πτός από τους αστυ­νο­μι­κούς.

Στην κατοχή της ενα­γο­μέ­νης βρέ­θη­καν αντι­κεί­μενα που η παθούσα ανα­γνώ­ρισε, μεταξύ των οποίων το κλειδί του αυτο­κι­νή­του της, ένα αση­μέ­νιο μπρελόκ και μία μικρή χρυσή καρδιά. Ανευ­ρέ­θη­καν επίσης τα κλειδιά του σπιτιού και του αυτο­κι­νή­του της, τα οποία, όπως προ­κύ­πτει, είχαν αφαι­ρε­θεί σε προ­γε­νέ­στερο χρόνο, με την ενα­γό­μενη να εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται την εμπι­στο­σύνη που της έδειχνε η παθούσα. Κατά την αγωγή, η κλοπή ήταν σχε­δια­σμένη και προ­με­λε­τη­μένη, με τρόπο ώστε να μη γίνει αντι­λη­πτή. Για την πράξη της αυτή η ενα­γό­μενη κρίθηκε ένοχη με απόφαση του Μονο­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κείου Ρόδου τον Οκτώ­βριο του 2025.

Τα κλα­πέ­ντα κοσμή­ματα ανέρ­χο­νται σε 18 τεμάχια, συνο­λι­κής αξίας 11.000 ευρώ, όπως απο­τι­μή­θη­καν ανα­λυ­τικά σε λίστα που συνο­δεύει την αγωγή, και μέχρι σήμερα δεν έχουν απο­δο­θεί στην ιδιο­κτή­τριά τους. Πέραν της περιου­σια­κής ζημίας, η ενά­γουσα υπο­στη­ρί­ζει ότι υπέστη σοβαρή ηθική βλάβη. Όπως εκθέτει, η δια­πί­στωση ότι κάποιος εισήλθε στο σπίτι της, κινή­θηκε ελεύ­θερα στους προ­σω­πι­κούς της χώρους και αφαί­ρεσε την περιου­σία της, κλόνισε ολο­κλη­ρω­τικά το αίσθημα ασφά­λειας που δικαιού­ται να απο­λαμ­βά­νει κάθε άνθρω­πος στην κατοι­κία του, προ­κα­λώ­ντας της έντονο φόβο, ανα­σφά­λεια και ψυχική ταραχή που εξα­κο­λου­θούν να τη συνο­δεύ­ουν.

Ιδιαί­τερη βαρύ­τητα δίνεται στη συναι­σθη­μα­τική αξία των κλα­πέ­ντων. Μεταξύ αυτών περι­λαμ­βά­νο­νταν οικο­γε­νειακά κει­μή­λια, κλη­ρο­νο­μη­μένα από αγα­πη­μένα πρόσωπα, καθώς και κοσμή­ματα συν­δε­δε­μένα με τον γάμο της και με σημα­ντι­κές στιγμές της προ­σω­πι­κής και οικο­γε­νεια­κής της ζωής, αντι­κεί­μενα που, όπως τονί­ζε­ται, δεν μπορούν να απο­τι­μη­θούν σε χρήμα ούτε να αντι­κα­τα­στα­θούν. Στο δικό­γραφο επι­ση­μαί­νε­ται ότι η ποινική κατα­δίκη της ενα­γο­μέ­νης επι­βε­βαιώ­νει τον παρά­νομο χαρα­κτήρα της συμπε­ρι­φο­ράς της, δεν έχει ωστόσο απο­κα­τα­στή­σει την ανα­σφά­λεια και τη συναι­σθη­μα­τική απώλεια της παθού­σας.

Με την αγωγή ζητεί­ται να υπο­χρε­ω­θεί η ενα­γό­μενη να κατα­βά­λει το συνο­λικό ποσό των 41.000 ευρώ νομι­μό­τοκα, να κηρυ­χθεί η απόφαση που θα εκδοθεί προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή και να κατα­δι­κα­στεί η ενα­γό­μενη στη δικα­στική δαπάνη. Η εκδί­καση της υπό­θε­σης ανα­μέ­νε­ται να προσ­διο­ρι­στεί από το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.