Αγωγή αποζημίωσης κατά του Νοσοκομείου Ρόδου για τον θάνατο 84χρονου Συμιακού μετά από λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή

• Η χήρα και οι 2 γιοι του Σπύρου Κυπραίου καταγγέλλουν αλυσίδα ιατρικών σφαλμάτων στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου, από την άγνοια του χειρουργικού ιστορικού μέχρι την καθυστερημένη αντιμετώπιση διάτρησης του λεπτού εντέρου που κατέληξε σε περιτονίτιδα και σηψαιμία. Η υπόθεση συζητείται στις 19 Μαρτίου 2027

Ενώπιον του δεύτερου Τριμελούς Τμήματος του Διοικητικού Πρωτοδικείου Ρόδου φέρνει η οικογένεια του Σπύρου Κυπραίου, 84χρονου κατοίκου Σύμης, την αγωγή αποζημίωσης που άσκησε κατά του Γενικού Νοσοκομείου Ρόδου «Ανδρέας Παπανδρέου», ζητώντας συνολικά 350.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης.
Ο ηλικιωμένος εισήχθη στο νοσοκομείο στις 16 Ιουνίου 2021 με οξεία χολοκυστίτιδα και κατέληξε στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας 25 ημέρες αργότερα, στις 11 Ιουλίου 2021. Η οικογένεια υποστηρίζει ότι ο θάνατός του δεν ήταν αποτέλεσμα της νόσου για την οποία εισήχθη, αλλά μιας σειράς πράξεων και παραλείψεων του ιατρικού προσωπικού κατά τη χειρουργική επέμβαση και τη μετεγχειρητική του παρακολούθηση.
Ενάγοντες είναι η σύζυγος του θανόντος επί 54 χρόνια και πλέον χήρα, καθώς και οι 2 γιοι του ζεύγους. Την οικογένεια εκπροσωπεί ο δικηγόρος Κοζάνης κ. Ιωάννης Αυγερινός.
Η εισαγωγή και το χειρουργείο των 35 λεπτών
Ο ασθενής έφτασε στα Επείγοντα του Νοσοκομείου Ρόδου στις 16 Ιουνίου 2021 με δυνατούς πόνους στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς μετά από φαγητό. Διαγνώστηκε οξεία χολοκυστίτιδα, δηλαδή φλεγμονή της χοληδόχου κύστης, και εισήχθη στη Β΄ Χειρουργική Κλινική. Κατά τη λήψη του ιστορικού δήλωσε, όπως αναφέρει η αγωγή, ότι είχε χειρουργηθεί στο παρελθόν για σκωληκοειδίτιδα και για έλκος στομάχου, και τα στοιχεία αυτά καταγράφηκαν από το προσωπικό.
Δύο ημέρες αργότερα, στις 18 Ιουνίου 2021, ο Διευθυντής της Β΄ Χειρουργικής Κλινικής τον χειρούργησε λαπαροσκοπικά για να αφαιρέσει τη χοληδόχο κύστη. Σύμφωνα με τα καταγεγραμμένα στοιχεία, η επέμβαση ξεκίνησε στις 14:35 και τελείωσε στις 15:10, δηλαδή διήρκεσε περίπου 35 λεπτά.
Το βασικό επιχείρημα της οικογένειας βρίσκεται στο ίδιο το πρακτικό του χειρουργείου. Εκεί ο χειρουργός σημειώνει ότι βρήκε «πολλές συμφύσεις λόγω πρότερης εγχείρησης» και προσθέτει σε παρένθεση, με ερωτηματικό, τη λέξη «γαστρεκτομή;». Οι συμφύσεις είναι ουλώδης ιστός που κολλάει τα όργανα μεταξύ τους μετά από παλιές επεμβάσεις και δυσκολεύει το χειρουργείο. Το πρακτικό περιγράφει την αποκόλληση των οργάνων ως «εργώδη και αιμορραγική».
Η οικογένεια υποστηρίζει ότι το ερωτηματικό αποδεικνύει πως ο χειρουργός δεν γνώριζε το ιστορικό του ασθενούς την ώρα της επέμβασης, παρότι αυτό είχε καταγραφεί 2 ημέρες νωρίτερα από το ίδιο νοσοκομείο και παρότι το χειρουργείο ήταν προγραμματισμένο και όχι επείγον. Κατά την αγωγή, όποιος γνώριζε τις παλιές επεμβάσεις θα περίμενε τις συμφύσεις και θα σχεδίαζε ανάλογα την επέμβαση. Η ιστολογική εξέταση ανέφερε επιπλέον ότι μαζί με τη χοληδόχο κύστη αφαιρέθηκε και «μικρό συμφυόμενο τμήμα ήπατος».
Πριν το χειρουργείο οι εξετάσεις αίματος ήταν φυσιολογικές. Αμέσως μετά, όμως, τα λευκά αιμοσφαίρια ανέβηκαν και συνέχισαν να ανεβαίνουν κάθε μέρα, ένδειξη λοίμωξης. Η CRP, ο δείκτης που δείχνει φλεγμονή στον οργανισμό, έφτασε τα 34,18, όταν το φυσιολογικό είναι κάτω από 1,5. Στις 21 Ιουνίου το έντερο σταμάτησε να κινείται, κατάσταση που ονομάζεται παραλυτικός ειλεός, και στις 22 Ιουνίου ο υπέρηχος έδειξε υγρό μέσα στην κοιλιά.
Η οικογένεια υποστηρίζει ότι όλα αυτά μαζί έδειχναν καθαρά ότι κάτι είχε πάει στραβά μέσα στην κοιλιά και επέβαλλαν άμεση αξονική τομογραφία και νέο χειρουργείο. Κατά την αγωγή, τίποτε από τα δύο δεν έγινε εγκαίρως.
Η δεύτερη επέμβαση έγινε στις 26 Ιουνίου 2021, 8 ημέρες μετά την πρώτη. Οι χειρουργοί βρήκαν, όπως καταγράφεται στο πρακτικό, μεγάλη ποσότητα υγρού στην κοιλιά και «ευμεγέθη οπή» στο λεπτό έντερο. Η οικογένεια διατείνεται ότι η τρύπα αυτή προκλήθηκε κατά το πρώτο χειρουργείο και έμεινε 8 ημέρες χωρίς αντιμετώπιση, με αποτέλεσμα το περιεχόμενο του εντέρου να μολύνει την κοιλιά, να προκληθεί περιτονίτιδα και στη συνέχεια σηπτική καταπληξία, δηλαδή γενικευμένη λοίμωξη που οδηγεί σε κατάρρευση του οργανισμού.
Από τις 27 Ιουνίου ο ασθενής νοσηλευόταν διασωληνωμένος στην Εντατική, όπου κατέληξε στις 11 Ιουλίου 2021. Η ιατροδικαστική έκθεση της Ιατροδικαστικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσου αναφέρει ως αιτία θανάτου τη σηψαιμία και την περιτονίτιδα.
Η οικογένεια στηρίζεται και στη γνωμάτευση ιατροδικαστή που παρέστη ως τεχνικός της σύμβουλος στη νεκροψία και μελέτησε στη συνέχεια τον ιατρικό φάκελο. Ο ιατροδικαστής εκτιμά ότι ένα τόσο δύσκολο χειρουργείο με πολλαπλές συμφύσεις «αυξάνει τον κίνδυνο διάτρησης ή τραυματισμού σπλάχνου» και διαρκεί κανονικά περίπου μία ώρα, όχι 35 λεπτά. Καταλήγει ότι κατά την επέμβαση της 18ης Ιουνίου «επήλθε ιατρογενή τρώση του εντέρου η οποία αντιμετωπίσθηκε με καθυστέρηση 8 ημερών» και ότι η νεκροτομή ανέδειξε και δεύτερη τρύπα στο έντερο, που προκλήθηκε είτε στο πρώτο είτε στο δεύτερο χειρουργείο.
Τι ζητά η οικογένεια και σε τι στηρίζεται
Η αγωγή ζητά να αναγνωριστεί αμέλεια του νοσοκομείου σε 3 σημεία: ότι ο χειρουργός δεν γνώριζε το ιστορικό του ασθενούς, ότι το έντερο τραυματίστηκε κατά την επέμβαση και ότι η επιπλοκή δεν διαγνώστηκε και δεν αντιμετωπίστηκε εγκαίρως. Νομικά στηρίζεται στις διατάξεις που καθιστούν το Δημόσιο και τα δημόσια νοσοκομεία υπεύθυνα για τα σφάλματα του προσωπικού τους, στον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας και στο άρθρο 932 του Αστικού Κώδικα, που επιτρέπει στην οικογένεια θανόντος να ζητήσει χρηματική ικανοποίηση για την ψυχική οδύνη.