Εμπορικός Σύλλογος: Εκτός ΔΕΘ οι πραγματικές ανάγκες των μικρών επιχειρήσεων

Από τον Εμπο­ρικό Σύλλογο Ρόδου ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Τα μέτρα που ανα­κοί­νωσε ο πρω­θυ­πουρ­γός στην ΔΕΘ επι­σκιά­στη­καν από μία ιστο­ρικά σημα­ντική εξαγ­γε­λία που όμως δεν έγινε ποτέ.

Αυτή της εφαρ­μο­γής των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ.

Για ακόμη μια φορά ΔΕΝ ακού­σαμε τον Πρω­θυ­πουργό στη Διεθνή Έκθεση Θεσ­σα­λο­νί­κης να ανα­κοι­νώ­νει την επέ­κταση της εφαρ­μο­γής του μέτρου των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ και για την Ρόδο, απο­κλεί­ο­ντας την από ένα μέτρο που ισχύει στα υπό­λοιπα 14 νησιά και τις 93 μικρό­τε­ρες νησίδες του Δωδε­κα­νη­σια­κού συμπλέγ­μα­τος.

Η ασπίδα για τις τοπικές επι­χει­ρή­σεις, η ανάσα για τα νοι­κο­κυ­ριά από αυτό το ανα­πτυ­ξιακό αυτό μέτρο στον τόπο με το μεγα­λύ­τερο πλη­θυ­σμό, τις μεγα­λύ­τε­ρες απο­δώ­σεις φόρων και τελών την ΡΟΔΟ δεν θα εφαρ­μο­στεί για ακόμη μία χρονιά!

Η μείωση των ασφα­λι­στι­κών εισφο­ρών κατά 0,5% καθώς και το 5% μείωση στην προ­κα­τα­βολή φόρου απο­τε­λούν σταγόνα στον ωκεανό και σύντομα τα οφέλη τους θα εξα­νε­μι­στούν, μπορεί και πριν ακόμη και από την εφαρ­μογή τους, από τις επι­βα­ρύν­σεις και τα δυσβά­στα­χτα λει­τουρ­γικά έξοδα.

Από την βάσανο που υπό­κει­νται οι επι­χει­ρή­σεις και οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες, είτε με την μορφή της ψηφια­κής γρα­φειο­κρα­τίας, είτε με την μορφή των της υπο­χρε­ω­τι­κής χρήσης παρόχων τιμο­λό­γη­σης, πλη­ρω­μών κλπ, είτε από την πλη­θω­ρι­στική αύξηση των εξόδων, που τις συρ­ρι­κνώ­νει πωλή­σεις και κέρδη των επι­χει­ρή­σεων.

Αντί­θετα δημιουρ­γούμε ασαφείς κατη­γο­ρίες συνεπών και μη συνεπών επι­τη­δευ­μα­τιών που όλοι μεν θα επι­βα­ρύ­νο­νται μεν με τον τεκ­μαρ­τό­μενο φόρο αλλά κάποιοι λιγό­τερο…

Δεν ακού­σαμε τίποτα για την διαρκή ρύθμιση 120 δόσεων, για όλα τα χρέη που με μηδε­νικό  δημο­σιο­νο­μικό κόστος θα έφερνε έσοδα στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό αλλά και ανάσες στις επι­χει­ρή­σεις.

Δεν ακού­σαμε παρέμ­βαση για τις τρα­πε­ζι­κές πρα­κτι­κές που επι­βα­ρύ­νουν την καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία τους, επα­να­φέ­ρουν τις χρε­ώ­σεις από το παρά­θυρο και τις απο­κλεί­ουν από την πρό­σβαση σε χρη­μα­το­δό­τηση.

Ακόμη και η εξαγ­γε­λία για χρη­μα­το­δό­τηση των μικρών επι­χει­ρή­σεων που είναι απο­κλει­σμέ­νες από το χρη­μα­το­πι­στω­τικό σύστημα, μέσω της ανα­πτυ­ξια­κής τρά­πε­ζας, απο­τε­λεί αντί­φαση, καθώς το πρό­γραμμα τρέχει μέσω των ίδιων τρα­πε­ζών που τις έχουν απο­κλεί­σει.

Δεν ακού­σαμε την δημιουρ­γία ακα­τά­σχε­του επι­χει­ρη­μα­τι­κού τρο­φο­δότη λογα­ρια­σμού που θα επέ­τρεπε στις επι­χει­ρή­σεις να καλύ­πτουν του­λά­χι­στον τις βασικές τους ανάγκες.

Δεν ακού­σαμε την θεσμική ανα­γνώ­ριση της επο­χι­κό­τη­τας στην λει­τουρ­γία των επι­χει­ρή­σεων, που απα­σχο­λεί όλες τις επι­χει­ρή­σεις που ασχο­λού­νται άμεσα ή έμμεσα με τον του­ρι­σμό.

Τα αιτή­ματα των επι­χει­ρή­σεων ΔΕΝ έχουν δημο­σιο­νο­μικό κόστος. Αντί­θετα επι­διώ­κουν το αυτο­νό­ητο. Την συνέ­χιση της λει­τουρ­γίας,  την επι­βί­ωση την εξυ­γί­ανση και την εξέλιξη των μικρών επι­χει­ρή­σεων.

Την αντι­με­τώ­πιση τους,  ως θερ­μο­κοι­τί­δες και φορείς ανά­πτυ­ξης, επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και δημιουρ­γίας θέσεων εργα­σίας κι όχι σαν βαρίδι της οικο­νο­μίας.

Τα ίδια τα στοι­χεία από το Εργάνη τις κατα­δει­κνύ­ουν ως την ραχο­κο­κα­λιά της οικο­νο­μίας και δεν ζητούν προ­νό­μια αλλά μέτρα ουσίας και στή­ρι­ξης.

Η ανά­πτυξη χρειά­ζε­ται τομές και τολ­μη­ρές μεταρ­ρυθ­μί­σεις όχι ξανα­ζε­στα­μέ­νες συντα­γές.

Εκ του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου