Εμπορικός Σύλλογος: Εκτός ΔΕΘ οι πραγματικές ανάγκες των μικρών επιχειρήσεων

Από τον Εμπο­ρι­κό Σύλ­λο­γο Ρόδου ανα­κοι­νώ­θη­καν τα εξής:

Τα μέτρα που ανα­κοί­νω­σε ο πρω­θυ­πουρ­γός στην ΔΕΘ επι­σκιά­στη­καν από μία ιστο­ρι­κά ση­μα­ντι­κή εξαγ­γε­λία που όμως δεν έγινε ποτέ.

Αυτή της εφαρ­μο­γής των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ.

Για ακόμη μια φορά ΔΕΝ ακού­σα­με τον Πρω­θυ­πουρ­γό στη Διε­θνή Έκ­θε­ση Θεσ­σα­λο­νί­κης να ανα­κοι­νώ­νει την επέ­κτα­ση της εφαρ­μο­γής του μέ­τρου των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ και για την Ρόδο, απο­κλεί­ο­ντας την από ένα μέτρο που ισχύ­ει στα υπό­λοι­πα 14 νησιά και τις 93 μι­κρό­τε­ρες νη­σί­δες του Δω­δε­κα­νη­σια­κού συ­μπλέγ­μα­τος.

Η ασπί­δα για τις το­πι­κές επι­χει­ρή­σεις, η ανάσα για τα νοι­κο­κυ­ριά από αυτό το ανα­πτυ­ξια­κό αυτό μέτρο στον τόπο με το με­γα­λύ­τε­ρο πλη­θυ­σμό, τις με­γα­λύ­τε­ρες απο­δώ­σεις φόρων και τελών την ΡΟΔΟ δεν θα εφαρ­μο­στεί για ακόμη μία χρο­νιά!

Η μεί­ω­ση των ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών κατά 0,5% καθώς και το 5% μεί­ω­ση στην προ­κα­τα­βο­λή φόρου απο­τε­λούν στα­γό­να στον ωκε­α­νό και σύ­ντο­μα τα οφέλη τους θα εξα­νε­μι­στούν, μπο­ρεί και πριν ακόμη και από την εφαρ­μο­γή τους, από τις επι­βα­ρύν­σεις και τα δυ­σβά­στα­χτα λει­τουρ­γι­κά έξοδα.

Από την βά­σα­νο που υπό­κει­νται οι επι­χει­ρή­σεις και οι ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τί­ες, είτε με την μορφή της ψη­φια­κής γρα­φειο­κρα­τί­ας, είτε με την μορφή των της υπο­χρε­ω­τι­κής χρή­σης πα­ρό­χων τι­μο­λό­γη­σης, πλη­ρω­μών κλπ, είτε από την πλη­θω­ρι­στι­κή αύ­ξη­ση των εξό­δων, που τις συρ­ρι­κνώ­νει πω­λή­σεις και κέρδη των επι­χει­ρή­σε­ων.

Αντί­θε­τα δη­μιουρ­γού­με ασα­φείς κα­τη­γο­ρί­ες συ­νε­πών και μη συ­νε­πών επι­τη­δευ­μα­τιών που όλοι μεν θα επι­βα­ρύ­νο­νται μεν με τον τεκ­μαρ­τό­με­νο φόρο αλλά κά­ποιοι λι­γό­τε­ρο…

Δεν ακού­σα­με τί­πο­τα για την διαρ­κή ρύθ­μι­ση 120 δό­σε­ων, για όλα τα χρέη που με μη­δε­νι­κό  δη­μο­σιο­νο­μι­κό κό­στος θα έφερ­νε έσοδα στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό αλλά και ανά­σες στις επι­χει­ρή­σεις.

Δεν ακού­σα­με πα­ρέμ­βα­ση για τις τρα­πε­ζι­κές πρα­κτι­κές που επι­βα­ρύ­νουν την κα­θη­με­ρι­νή λει­τουρ­γία τους, επα­να­φέ­ρουν τις χρε­ώ­σεις από το πα­ρά­θυ­ρο και τις απο­κλεί­ουν από την πρό­σβα­ση σε χρη­μα­το­δό­τη­ση.

Ακόμη και η εξαγ­γε­λία για χρη­μα­το­δό­τη­ση των μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων που είναι απο­κλει­σμέ­νες από το χρη­μα­το­πι­στω­τι­κό σύ­στη­μα, μέσω της ανα­πτυ­ξια­κής τρά­πε­ζας, απο­τε­λεί αντί­φα­ση, καθώς το πρό­γραμ­μα τρέ­χει μέσω των ίδιων τρα­πε­ζών που τις έχουν απο­κλεί­σει.

Δεν ακού­σα­με την δη­μιουρ­γία ακα­τά­σχε­του επι­χει­ρη­μα­τι­κού τρο­φο­δό­τη λο­γα­ρια­σμού που θα επέ­τρε­πε στις επι­χει­ρή­σεις να κα­λύ­πτουν του­λά­χι­στον τις βα­σι­κές τους ανά­γκες.

Δεν ακού­σα­με την θε­σμι­κή ανα­γνώ­ρι­ση της επο­χι­κό­τη­τας στην λει­τουρ­γία των επι­χει­ρή­σε­ων, που απα­σχο­λεί όλες τις επι­χει­ρή­σεις που ασχο­λού­νται άμεσα ή έμ­με­σα με τον του­ρι­σμό.

Τα αι­τή­μα­τα των επι­χει­ρή­σε­ων ΔΕΝ έχουν δη­μο­σιο­νο­μι­κό κό­στος. Αντί­θε­τα επι­διώ­κουν το αυ­το­νό­η­το. Την συ­νέ­χι­ση της λει­τουρ­γί­ας,  την επι­βί­ω­ση την εξυ­γί­αν­ση και την εξέ­λι­ξη των μι­κρών επι­χει­ρή­σε­ων.

Την αντι­με­τώ­πι­ση τους,  ως θερ­μο­κοι­τί­δες και φο­ρείς ανά­πτυ­ξης, επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και δη­μιουρ­γί­ας θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας κι όχι σαν βα­ρί­δι της οι­κο­νο­μί­ας.

Τα ίδια τα στοι­χεία από το Ερ­γά­νη τις κα­τα­δει­κνύ­ουν ως την ρα­χο­κο­κα­λιά της οι­κο­νο­μί­ας και δεν ζη­τούν προ­νό­μια αλλά μέτρα ου­σί­ας και στή­ρι­ξης.

Η ανά­πτυ­ξη χρειά­ζε­ται τομές και τολ­μη­ρές με­ταρ­ρυθ­μί­σεις όχι ξα­να­ζε­στα­μέ­νες συ­ντα­γές.

Εκ του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου