Γαϊδουράκια της Λίνδου: Νέα δεδομένα για τα συμπαθή τετράποδα και τους ονηλάτες

• Πε­ριο­ρι­σμέ­νο το ωρά­ριο, αυ­στη­ρό­τε­ρα τα μέτρα προ­στα­σί­ας και προ­σπά­θεια για έναν ενιαίο χώρο φι­λο­ξε­νί­ας των ζώων • Λι­γό­τε­ροι ονη­λά­τες, πε­σμέ­νη η ζή­τη­ση, δη­λώ­νει ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Ονη­λα­τών Λίν­δου, Φί­λιπ­πος Κο­λιά­ης

Στη Λίνδο, έναν από τους δη­μο­φι­λέ­στε­ρους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς της Ρόδου, τα γαϊ­δου­ρά­κια απο­τε­λούν εδώ και δε­κα­ε­τί­ες ανα­πό­σπα­στο κομ­μά­τι της ει­κό­νας του τόπου. Τα λε­γό­με­να «ταξί της Λίν­δου», που με­τα­φέ­ρουν επι­σκέ­πτες στα ανη­φο­ρι­κά μο­νο­πά­τια προς την Ακρό­πο­λη, συν­δέ­θη­καν με την του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη του χω­ριού κι έγι­ναν για πολ­λούς επι­σκέ­πτες μια χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή εμπει­ρία της Ρόδου.

Τα τε­λευ­ταία χρό­νια, ωστό­σο, η δρα­στη­ριό­τη­τα αυτή βρέ­θη­κε στο επί­κε­ντρο έντο­νης κρι­τι­κής. Ει­κό­νες ζώων κα­τα­πο­νη­μέ­νων, εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νων, αδύ­να­μων και βα­σα­νι­σμέ­νων που κυ­κλο­φό­ρη­σαν ευ­ρέ­ως στο δια­δί­κτυο και σε διε­θνή μέσα ενη­μέ­ρω­σης, προ­κά­λε­σαν αντι­δρά­σεις και έφε­ραν στο προ­σκή­νιο το ζή­τη­μα της ευ­ζω­ί­ας των ζώων ερ­γα­σί­ας. Ανά­λο­γες ει­κό­νες επα­νέρ­χο­νται στην δη­μο­σιό­τη­τα από την Σα­ντο­ρί­νη όπου τα συ­μπα­θή τε­τρά­πο­δα, υφί­στα­νται αδια­νό­η­τη κα­κο­ποί­η­ση.

Στην Λίνδο όμως, εν έτει 2026, σύμ­φω­να με τον πρό­ε­δρο του Συλ­λό­γου Ονη­λα­τών Λίν­δου, κ. Φί­λιπ­πο Κο­λιάη, η κα­τά­στα­ση έχει αλ­λά­ξει ση­μα­ντι­κά. Οι ίδιοι οι ονη­λά­τες υπο­στη­ρί­ζουν ότι τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχουν εφαρ­μο­στεί αυ­στη­ρό­τε­ροι κα­νό­νες, έχουν πε­ριο­ρι­στεί τα ωρά­ρια ερ­γα­σί­ας και έχει δοθεί με­γα­λύ­τε­ρη έμ­φα­ση στις συν­θή­κες κάτω από τις οποί­ες ερ­γά­ζο­νται και ξε­κου­ρά­ζο­νται τα ζώα.

Πε­ρί­που 20 ζώα ερ­γά­ζο­νται κα­θη­με­ρι­νά

Ο κ. Κο­λιά­ης εξη­γεί ότι ο αριθ­μός των ζώων που υπάρ­χουν συ­νο­λι­κά στη δρα­στη­ριό­τη­τα είναι με­γα­λύ­τε­ρος από εκεί­νον που ερ­γά­ζε­ται κα­θη­με­ρι­νά: «Στην Λίνδο, ‘ερ­γά­ζο­νται’ 28 γαϊ­δου­ρά­κια αλλά τώρα πλέον δου­λεύ­ουν μόνον 10 και εναλ­λάξ κα­θη­με­ρι­νά», ανα­φέ­ρει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, εξη­γώ­ντας ότι οι ονη­λά­τες εναλ­λάσ­σουν τα ζώα, ώστε να μην ερ­γά­ζο­νται συ­νε­χώς τα ίδια.

Σύμ­φω­να με τον ίδιο, ο αριθ­μός των ονη­λα­τών ανέρ­χε­ται πε­ρί­που στους δέκα πε­ρι­γρά­φο­ντας μια δρα­στη­ριό­τη­τα που πλέον λει­τουρ­γεί με δια­φο­ρε­τι­κούς κα­νό­νες σε σχέση με το πα­ρελ­θόν.

Ιδιαί­τε­ρη έμ­φα­ση δί­δε­ται και στο ωρά­ριο: «Τα γαϊ­δου­ρά­κια, ερ­γά­ζο­νται από τις 9 το πρωί μέχρι τις 12 το με­ση­μέ­ρι επει­δή αυ­ξά­νε­ται η θερ­μο­κρα­σία και η ζέστη δη­μιουρ­γεί προ­βλή­μα­τα στις συν­θή­κες ερ­γα­σί­ας τους. Αν δεν ξε­περ­νά­ει τους 35 βαθ­μούς, μπο­ρεί να πάμε μέχρι τη μία, αλλά ποτέ πα­ρα­πέ­ρα» όπως ανα­φέ­ρει. Πρό­κει­ται, όπως εξη­γεί, για δε­δο­μέ­να που εφαρ­μό­ζο­νται τα τε­λευ­ταία χρό­νια κι έχουν αλ­λά­ξει ση­μα­ντι­κά την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα των ζώων.

Το όριο των 65 κιλών και η ζυ­γα­ριά

Ένα από τα ζη­τή­μα­τα που απα­σχό­λη­σαν έντο­να τη δη­μό­σια συ­ζή­τη­ση τα προη­γού­με­να χρό­νια ήταν το βάρος των επι­βα­τών. Ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Ονη­λα­τών υπο­στη­ρί­ζει ότι πλέον υπάρ­χει συ­γκε­κρι­μέ­νο όριο. «Το όριο που έχου­με βάλει, είναι τα 65 κιλά», ανα­φέ­ρει, διευ­κρι­νί­ζο­ντας ότι το όριο αυτό απο­τε­λεί γε­νι­κό κα­νό­να και πως λαμ­βά­νε­ται υπόψη και η κα­τά­στα­ση κάθε ζώου ενώ υπάρ­χει και ζυ­γα­ριά για τους ανα­βά­τες.

Η αλ­λα­γή αυτή, σύμ­φω­να με τον ίδιο, απο­τε­λεί μέρος μιας γε­νι­κό­τε­ρης προ­σπά­θειας να πε­ριο­ρι­στούν τα προ­βλή­μα­τα που είχαν δη­μιουρ­γη­θεί στο πα­ρελ­θόν.

«Εί­χα­με πολλά προ­βλή­μα­τα πριν λόγω των έντο­νων αντι­δρά­σε­ων από φι­λο­ζω­ι­κές ορ­γα­νώ­σεις που πήραν πολύ με­γά­λη δη­μο­σιό­τη­τα διε­θνώς, με θέμα την κα­κο­με­τα­χεί­ρι­ση των ζώων στη Λίνδο. Οι ξένοι επι­σκέ­πτες μας, είναι πλέον πολύ ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νοι» -λέει χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

Κά­με­ρες και έλεγ­χος

Πα­ράλ­λη­λα, ο Σύλ­λο­γος έχει προ­χω­ρή­σει σε μέτρα που, όπως υπο­στη­ρί­ζει ο κ. Κο­λιά­ης, συμ­βάλ­λουν στον έλεγ­χο της δρα­στη­ριό­τη­τας. «Έχου­με και κά­με­ρα στον χώρο, μπο­ρού­με να βλέ­που­με αν γί­νε­ται κάτι και να το ελέγ­χου­με», ανα­φέ­ρει.

Το ζή­τη­μα της επο­πτεί­ας, πά­ντως, δεν αφορά μόνο στη λει­τουρ­γία της δρα­στη­ριό­τη­τας αλλά και στους χώ­ρους στους οποί­ους φι­λο­ξε­νού­νται τα ζώα μετά την ερ­γα­σία τους. Ο πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου εξη­γεί ότι κάθε ονη­λά­της δια­θέ­τει τον δικό του χώρο, ενώ ο Σύλ­λο­γος επι­διώ­κει να υπάρ­ξει μια πιο ορ­γα­νω­μέ­νη και ενιαία λύση. «Μετά τη δου­λειά, μπο­ρούν να έχουν ένα μό­νι­μο μέρος, ένα πάρκο (σαν φάρμα) για να ξε­κου­ρά­ζο­νται. Εμάς σε πρώτη φάση θέ­λου­με να είναι κάπου όλα συ­γκε­ντρω­μέ­να, για να υπάρ­χει μια ευ­θύ­νη και ένας έλεγ­χος», το­νί­ζει. Στο πλαί­σιο αυτό, ο Σύλ­λο­γος βρί­σκε­ται σε συ­νερ­γα­σία με τον αρ­μό­διο αντι­δή­μαρ­χο κ. Νίκο Παυ­λα­κί­δη, με στόχο να εξε­τα­στεί η δυ­να­τό­τη­τα δη­μιουρ­γί­ας ενός ενιαί­ου χώρου στέ­γα­σης.

Η πρό­τα­ση αφορά στην δη­μιουρ­γία ενός χώρου, όπου τα ζώα θα μπο­ρούν να συ­γκε­ντρώ­νο­νται μετά το τέλος της ερ­γα­σί­ας τους και να δια­θέ­τουν τις απα­ραί­τη­τες υπο­δο­μές, όπως σκί­α­ση και νερό. Όπως επι­ση­μαί­νει, ωστό­σο, σή­με­ρα οι συ­γκε­κρι­μέ­νες εγκα­τα­στά­σεις δεν απο­τε­λούν ευ­θύ­νη που μπο­ρεί να ανα­λά­βει απο­κλει­στι­κά ο Σύλ­λο­γος, καθώς υπάρ­χουν και οι απαι­τή­σεις των αρ­μό­διων υπη­ρε­σιών.

Μι­κρό­τε­ρη η ζή­τη­ση

Η αλ­λα­γή των συν­θη­κών δεν αφορά μόνο στην προ­στα­σία των ζώων. Έχει επη­ρε­ά­σει και την ίδια τη δρα­στη­ριό­τη­τα, καθώς, σύμ­φω­να με τον κ. Κο­λιάη, η ζή­τη­ση έχει μειω­θεί σε σχέση με το πα­ρελ­θόν. Οι επι­σκέ­πτες έχουν πλέον πε­ρισ­σό­τε­ρες επι­λο­γές. Μπο­ρούν είτε να κα­τευ­θυν­θούν προς την Ακρό­πο­λη είτε να επι­λέ­ξουν μια σύ­ντο­μη βόλτα μέσα στη Λίνδο.

«Υπάρ­χουν πλέον πολ­λές επι­λο­γές. Ένα γαϊ­δου­ρά­κι μπο­ρεί να ανέ­βει στην Ακρό­πο­λη, μπο­ρεί να κάνει τον γύρο στην Λίνδο, μια δε­κά­λε­πτη, δε­κα­πε­ντά­λε­πτη βόλτα μέσα στο χωριό, που πλέον πε­ρισ­σό­τε­ρο αυτό γί­νε­ται», εξη­γεί. Το κό­στος απο­τε­λεί επί­σης πα­ρά­γο­ντα που επη­ρε­ά­ζει την επι­λο­γή των του­ρι­στών. Ο κ. Κο­λιά­ης ανα­φέ­ρει ότι μια οι­κο­γέ­νεια που θέλει να επι­σκε­φθεί την Ακρό­πο­λη κα­λεί­ται να υπο­λο­γί­σει ένα ση­μα­ντι­κό συ­νο­λι­κό ποσό για την εί­σο­δο και τις υπό­λοι­πες δα­πά­νες.

Από την πα­ρά­δο­ση στην ανά­γκη για νέους κα­νό­νες

Η ει­κό­να των γαϊ­δου­ριών της Λίν­δου έχει βα­θιές ρίζες στην ιστο­ρία του τόπου. Για πολλά χρό­νια, τα ζώα απο­τε­λού­σαν πρα­κτι­κό μέσο με­τα­φο­ράς σε έναν οι­κι­σμό με στε­νούς δρό­μους και από­το­μες ανη­φό­ρες. Με την ανά­πτυ­ξη του του­ρι­σμού, η πα­ρα­δο­σια­κή αυτή χρήση με­τα­τρά­πη­κε σε του­ρι­στι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα και τα «ταξί της Λίν­δου» έγι­ναν γνω­στά πολύ πέρα από τα όρια της Ρόδου.

Οι ει­κό­νες που δη­μο­σιο­ποι­ή­θη­καν τα προη­γού­με­να χρό­νια, όμως, έφε­ραν στο προ­σκή­νιο ένα κρί­σι­μο ερώ­τη­μα: πώς μπο­ρεί μια πα­ρά­δο­ση να συ­νε­χι­στεί χωρίς να επι­βα­ρύ­νε­ται η ευ­ζω­ία των ζώων;

Η πλευ­ρά των ονη­λα­τών υπο­στη­ρί­ζει ότι σή­με­ρα τα δε­δο­μέ­να είναι δια­φο­ρε­τι­κά. Μι­κρό­τε­ρη διάρ­κεια ερ­γα­σί­ας, εναλ­λα­γή των ζώων, πε­ριο­ρι­σμός του βά­ρους και με­γα­λύ­τε­ρη επο­πτεία απο­τε­λούν, σύμ­φω­να με τον Σύλ­λο­γο, βα­σι­κές αλ­λα­γές.

Το ζη­τού­με­νο πλέον, όπως προ­κύ­πτει από τη συ­ζή­τη­ση, είναι η ισορ­ρο­πία ανά­με­σα στην πα­ρά­δο­ση, την οι­κο­νο­μι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα και, κυ­ρί­ως, την προ­στα­σία των ίδιων των ζώων. Για τη Λίνδο, τα γαϊ­δου­ρά­κια απο­τε­λούν κομ­μά­τι της του­ρι­στι­κής της ταυ­τό­τη­τας. Το στοί­χη­μα είναι η ει­κό­να αυτή να μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί με όρους που θα αντα­πο­κρί­νο­νται στις σύγ­χρο­νες απαι­τή­σεις για την ευ­ζω­ία και την υπεύ­θυ­νη με­τα­χεί­ρι­ση των ζώων.