Η Ρόδος αποφάσισε να μη περιμένει

Το Μνημόνιο της 1 Σεπτεμβρίου ανάμεσα στον Δήμο Ρόδου και το Νοσοκομείο είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις όπου η τοπική κοινωνία δεν περιορίζεται σε διαμαρτυρίες αλλά βάζει το χέρι στην τσέπη. 128.400 ευρώ τον χρόνο για 8 ειδικευμένους και 9 ειδικευόμενους, 385.200 ευρώ σε βάθος τριετίας, η Ένωση Ξενοδόχων στο τραπέζι και ο Αλέξανδρος Κολιάδης να δηλώνει ότι το ποσό δεν είναι ταβάνι. Ο Νίκος Καραμαρίτης έχει κάνει τη σωστή διάγνωση, ένα νοσοκομείο που καλύπτει 125.000 κατοίκους, πάνω από 3 εκατομμύρια επισκέπτες και 300 περιστατικά την ημέρα στα επείγοντα το καλοκαίρι δεν μπορεί να ανταγωνιστεί την Αθήνα με τα ίδια όπλα που έχει ένα αγροτικό ιατρείο. Χρειάζεται δικό του, ανταγωνιστικό πακέτο, και η συνάντηση με τον Άδωνι Γεωργιάδη είναι το βήμα που θα δώσει σε αυτό το πακέτο θεσμικά πόδια, ώστε τα χρήματα του Δήμου να φτάνουν στους γιατρούς χωρίς νομικά κενά.

Το δύσκολο κομμάτι έρχεται τώρα. Οι 3 παθολόγοι, οι 2 χειρουργοί, ο ακτινολόγος, ο εντατικολόγος και ο επεμβατικός καρδιολόγος δεν θα έρθουν επειδή υπογράφηκε ένα χαρτί, θα έρθουν αν τα 1.000 έως 1.700 ευρώ τον μήνα καλύπτουν πράγματι τη διαφορά που κάνει το ενοίκιο στο νησί και ο φόρτος του Αυγούστου. Η ευελιξία μεταφοράς κινήτρου από ειδικότητα σε ειδικότητα και η πανελλαδική ενημέρωση των Ιατρικών Συλλόγων δείχνουν ότι η διοίκηση έχει καταλάβει πως το πρόγραμμα θα κριθεί στην πράξη και όχι στις ανακοινώσεις.

Η Ρόδος έκανε το δικό της βήμα, τώρα μένει να δούμε αν οι γιατροί θα κάνουν το δικό τους.