Μιχάλης Κατρίνης: «Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κάνει τη μεγάλη ανατροπή για να δώσει ανάσα κι αξιοπρέπεια στην κοινωνία»

Κύριε Κατρίνη, παρά τις συνε­χείς προ­σπά­θειες του Μαξίμου και τις δηλώ­σεις Μητσο­τάκη για εκλογές το 2027, όλα δεί­χνουν ότι έχουμε μπει σε προ­ε­κλο­γική τροχιά. Θα ήθελα το σχόλιό σας.

Η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη έχει χάσει την πρω­το­βου­λία των κινή­σεων. Δεν μπορεί να δώσει πει­στι­κές απα­ντή­σεις για την ολοένα μεγα­λύ­τερη ακρί­βεια, το κόστος ζωής, τη στε­γα­στική κρίση, την παρα­γω­γική υστέ­ρηση, το κράτος δικαίου, την ασφά­λεια των πολιτών. Το μόνο που επι­χει­ρεί είναι να δια­χει­ρι­στεί τον πολι­τικό χρόνο με το μικρό­τερο δυνατό κόστος και να φτάσει μέχρι εκεί που νομίζει ότι τη συμ­φέ­ρει. Ο κ. Μητσο­τά­κης δεν σχε­διά­ζει για τη χώρα. Σχε­διά­ζει για τον εαυτό του. Κάθε του κίνηση, κάθε επι­κοι­νω­νιακή εξαγ­γε­λία, κάθε τεχνητή πόλωση υπη­ρε­τεί έναν στόχο: να κερ­δί­σει χρόνο παρα­μο­νής στην εξουσία. Όμως, ο χρόνος της κοι­νω­νίας έχει τελειώ­σει. Η ακρί­βεια δεν περι­μέ­νει το 2027. Τα ενοίκια δεν περι­μέ­νουν το 2027. Τα νοι­κο­κυ­ριά που στε­νά­ζουν, οι μικρο­με­σαίοι που πιέ­ζο­νται, οι αγρότες που εγκα­τα­λεί­πο­νται, οι νέοι που φεύγουν στο εξω­τε­ρικό ή εγκλω­βί­ζο­νται σε κακές εργα­σια­κές συν­θή­κες, δεν μπορούν να περι­μέ­νουν τις εκλο­γι­κές σκο­πι­μό­τη­τες του Μαξίμου. Γι’ αυτό και το ΠΑΣΟΚ λέει καθαρά ότι η χώρα χρειά­ζε­ται πολι­τική αλλαγή, εδώ και τώρα. Όχι αλλαγή προ­σώ­πων στην ίδια πολι­τική. Όχι ανα­κύ­κλωση του ίδιου συστή­μα­τος με άλλο περι­τύ­λιγμα. Αλλαγή πορείας, αλλαγή προ­τε­ραιο­τή­των, αλλαγή ύφους και προ­τύ­που δια­κυ­βέρ­νη­σης.

Οι δημο­σκο­πή­σεις φέρνουν ξαφνικά, το ΠΑΣΟΚ πολύ πιο πίσω, ενώ βρι­σκό­ταν στην θέση της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Την ίδια ώρα, έρχεται στην δεύτερη θέση το νέο κόμμα Τσίπρα, ενώ δεν έχουν ανα­κοι­νω­θεί ούτε ονόματα, ούτε ολο­κλη­ρω­μένο πρό­γραμμα –όπως και από το κόμμα της κας Καρυ­στια­νού. Πώς το «δια­βά­ζετε» αυτό;

Τις δημο­σκο­πή­σεις τις δια­βά­ζουμε προ­σε­κτικά, αλλά δεν είναι και «ευαγ­γέ­λιο». Είναι φωτο­γρα­φίες μιας στιγμής και όχι το πραγ­μα­τικό απο­τέ­λε­σμα της κάλπης. Σε μια συγκυ­ρία όπου νεο­εμ­φα­νι­ζό­μενα ή επα­νεμ­φα­νι­ζό­μενα πολι­τικά πρόσωπα απο­λαμ­βά­νουν πρω­το­φα­νούς επι­κοι­νω­νια­κής προ­βο­λής, είναι λογικό να κατα­γρά­φε­ται μια συγκυ­ριακή μετα­κί­νηση ενδια­φέ­ρο­ντος και κατα­γραφή εντυ­πώ­σεων. Υπάρχει, όμως, μεγάλη από­σταση ανάμεσα στο πρό­σκαιρο ενδια­φέ­ρον και στην πολι­τική εμπι­στο­σύνη. Άλλο πράγμα να δηλώνει κάποιος ότι παρα­κο­λου­θεί ένα νέο εγχεί­ρημα και άλλο να του εμπι­στεύ­ε­ται τη δια­κυ­βέρ­νηση της χώρας με την επιλογή του στις εκλογές. Νέα σχήματα που δεν έχουν συγκε­κρι­μένο πρό­γραμμα, επαρκώς καταρ­τι­σμένα στελέχη, δια­κρι­τές θέσεις και θεσμική δομή δεν μπορούν να απο­τε­λούν εναλ­λα­κτική κυβερ­νη­τική λύση. Η Ελλάδα δεν χρειά­ζε­ται ένα ακόμη κύμα θυμού χωρίς σχέδιο. Δεν χρειά­ζε­ται επι­στρο­φές σε παλιούς διχα­σμούς, ούτε προ­σω­πο­παγή εγχει­ρή­ματα που χτί­ζο­νται πάνω στην απο­γο­ή­τευση. Το ΠΑΣΟΚ έχει ένα μεγάλο συγκρι­τικό πλε­ο­νέ­κτημα. Έχει ιστο­ρική δια­δρομή, θεσμική σοβα­ρό­τητα, οργα­νω­τική και στε­λε­χειακή επάρ­κεια σε όλη την Ελλάδα, κυβερ­νη­τική εμπει­ρία, προ­γραμ­μα­τικό λόγο και καθαρή πολι­τική τοπο­θέ­τηση. Δεν εμφα­νί­στηκε χθες. Δεν είναι προϊόν συγκυ­ρίας ή start up πολι­τικό εγχεί­ρημα. Είναι η μεγάλη δημο­κρα­τική παρά­ταξη που άλλαξε τη χώρα και σήμερα μπορεί να εγγυ­η­θεί ξανά την πολι­τική αλλαγή, με στα­θε­ρό­τητα και προ­ο­δευ­τικό πρόσημο. Γι’ αυτό και, όπως βλέπετε, στο­χο­ποιεί­ται διαρκώς από όλους, όσους δεν θέλουν να αλλάξει τίποτα στη χώρα. Προ­σπα­θούν συστη­μα­τικά να πουν στην κοι­νω­νία ότι «κάτι άλλο έρχεται», ότι «κάποιος άλλος θα το ξεπε­ρά­σει», ότι «το ΠΑΣΟΚ απει­λεί­ται». Πότε από δεξιά, πότε από την αντι­συ­στη­μική δια­μαρ­τυ­ρία, πότε από προ­σω­πο­παγή σχήματα, πότε από την επι­στροφή παλιών πρω­τα­γω­νι­στών. Ματαιο­πο­νούν. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να κάνει τη μεγάλη ανα­τροπή για να δώσει ανάσα κι αξιο­πρέ­πεια στην κοι­νω­νία.

Κατά την άποψή σας, το ΠΑΣΟΚ πρέπει να επι­μεί­νει στην αυτό­νομη πορεία του ή να εξε­τά­σει ενδε­χό­με­νες συνερ­γα­σίες (και με ποιους);

Το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει για να διευ­κο­λύ­νει κανέναν. Δεν υπάρχει για να προ­σφέ­ρει σωσίβιο στον κ. Μητσο­τάκη όταν θα βυθί­ζε­ται εκλο­γικά. Όπως επίσης δεν υπάρχει για να γίνει προ­σθήκη σε πρό­χειρα αντι­δε­ξιά μέτωπα χωρίς αρχές, πρό­γραμμα και αξιο­πι­στία. Το ΠΑΣΟΚ υπάρχει για να εκφρά­σει ξανά τη μεγάλη κοι­νω­νική πλειο­ψη­φία που θέλει δικαιο­σύνη, αξιο­πρέ­πεια, ασφά­λεια, ισχυρό κοι­νω­νικό κράτος και υπεύ­θυνη πατριω­τική στάση. Γι’ αυτό κι έχουμε μιλήσει πολύ καθαρά. Καμία συνερ­γα­σία με τη ΝΔ. Διεκ­δί­κηση της πρώτη θέσης ώστε να έχουμε την πρω­το­βου­λία των κινή­σεων για τη σύγκλιση των προ­ο­δευ­τι­κών δυνά­μεων που θα εκπρο­σω­πού­νται στην νέα σύνθεση της Βουλής. Πάνω σε προ­γραμ­μα­τική βάση, με θεσμι­κές εγγυ­ή­σεις και με σεβασμό στη λαϊκή εντολή. Το ΠΑΣΟΚ δεν θα μπει σε παζάρια κορυφής. Γι’ αυτό και απευ­θυ­νό­μα­στε στους πολίτες, ζητώ­ντας να μας δώσουν ρόλο πρω­τα­γω­νι­στή. Η εντολή που ζητάμε είναι εντολή αλλαγής και απαλ­λα­γής από το σημε­ρινό καθε­στώς. Και όσο ισχυ­ρό­τερο είναι το ΠΑΣΟΚ, τόσο πιο δημο­κρα­τική, πιο προ­ο­δευ­τική και πιο σταθερή θα είναι η επόμενη μέρα.

Σε κάθε περί­πτωση, το πολι­τικό σκηνικό αλλάζει. Θα δούμε κόμματα να μένουν εκτός Βουλής. Υπάρχει περι­θώ­ριο για αυτο­δυ­να­μία;

Το πολι­τικό σκηνικό αλλάζει, αλλά δεν αλλάζει πάντα προς το καλύ­τερο. Ο κατα­κερ­μα­τι­σμός δεν συνιστά από μόνος του πρόοδο. Μπορεί να είναι και σύμ­πτωμα μιας κρίσης εκπρο­σώ­πη­σης. Όταν πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται τα κόμματα, χωρίς να πολ­λα­πλα­σιά­ζο­νται οι σοβαρές εναλ­λα­κτι­κές, τότε η δημο­κρα­τία δεν δυνα­μώ­νει αυτο­μά­τως. Μπορεί να γίνεται πιο θολή, πιο ευάλωτη, πιο εύκολα χει­ρα­γω­γή­σιμη. Η αυτο­δυ­να­μία, όπως την ξέραμε, γίνεται πολύ δύσκολη σε ένα τόσο ρευστό περι­βάλ­λον. Αλλά ας είμαστε ειλι­κρι­νείς. Η χώρα έζησε την αυτο­δυ­να­μία της Νέας Δημο­κρα­τίας και είδε τα όριά της.

Είδε πώς μια ισχυρή κοι­νο­βου­λευ­τική πλειο­ψη­φία μπορεί να μετα­τρα­πεί σε αλα­ζο­νεία. Πώς η στα­θε­ρό­τητα μπορεί να γίνει άλλοθι αδια­φά­νειας. Πώς το «επι­τε­λικό κράτος» μπορεί να κατα­λή­ξει σε παρα­κρά­τος για τους «ημε­τέ­ρους». Το ζητού­μενο, λοιπόν, δεν είναι μια αριθ­μη­τική αυτο­δυ­να­μία που οδηγεί ξανά σε ανε­ξέ­λεγ­κτη εξουσία. Το ζητού­μενο είναι μια πολι­τική πλειο­ψη­φία αλλαγής που θα αλλάξει όλα όσα μας πλη­γώ­νουν και μας προ­σβάλ­λουν. Μια πλειο­ψη­φία με κύριο κορμό το ΠΑΣΟΚ και το πρό­γραμμά του, με προ­γραμ­μα­τικό σχέδιο, με κοι­νω­νική γείωση, με θεσμική σοβα­ρό­τητα. Και εδώ βρί­σκε­ται το κρίσιμο δίλημμα για τους πολίτες. Θέλουν να συνε­χι­στεί η σημε­ρινή κατά­σταση, με την Νέα Δημο­κρα­τία να κυβερνά υπέρ των λίγων; Θέλουν να δοκι­μά­σουν πάλι πρόσωπα και σχήματα που υπό­σχο­νται τα πάντα χωρίς να έχουν λογο­δο­τή­σει για τίποτα; Ή θέλουν να δώσουν δύναμη σε μια παρά­ταξη που δια­θέ­τει ιστο­ρικό βάθος, κοι­νω­νικό απο­τύ­πωμα και μπορεί να εγγυ­η­θεί την αλλαγή χωρίς περι­πέ­τειες; Και κάτι ακόμη. Πολλοί σήμερα επεν­δύ­ουν στη σύγχυση. Πιστεύ­ουν ότι όσο πιο θολό είναι το πολι­τικό τοπίο, τόσο πιο εύκολα θα δια­σω­θεί το σημε­ρινό σύστημα εξου­σίας. Εμείς λέμε το αντί­θετο. Όσο πιο σύνθετο γίνεται το πολι­τικό σκηνικό, τόσο μεγα­λύ­τερη ανάγκη υπάρχει για μια αξιό­πι­στη, σοβαρή, προ­ο­δευ­τική δύναμη. Αυτή η δύναμη μπορεί να είναι το ΠΑΣΟΚ και θα είναι το ΠΑΣΟΚ.

Για να κλεί­σουμε, μετά και τις τελευ­ταίες απο­κα­λύ­ψεις για το σκάν­δαλο των υπο­κλο­πών τι θα πράξει το ΠΑΣΟΚ;

Το ΠΑΣΟΚ δεν θα αφήσει το σκάν­δαλο των υπο­κλο­πών να θαφτεί. Όσο κι αν προ­σπα­θεί η κυβέρ­νηση να παρα­πλα­νή­σει την κοι­νω­νία, όσο κι αν επεν­δύει στη λήθη, όσο κι αν κρύ­βε­ται πίσω από μισό­λογα και τεχνά­σματα, η αλήθεια θα ανα­ζη­τη­θεί μέχρι τέλους. Πρό­κει­ται για το μεγα­λύ­τερο πολι­τικό σκάν­δαλο της μετα­πο­λί­τευ­σης. Είναι η επιτομή της αλα­ζο­νείας του συστή­μα­τος εξου­σίας Μητσο­τάκη, το οποίο δεν διστά­ζει να αφήσει έκθετη τη χώρα σε παρά­νο­μες ενέρ­γειες πρώην στε­λε­χών ξένων μυστι­κών υπη­ρε­σιών. Το ΠΑΣΟΚ έχει χρέος να επι­μεί­νει και θα επι­μεί­νει. Όχι μόνο για τον πρόεδρό του, αλλά για κάθε πολίτη, για κάθε δημο­κράτη που θέλει να ζει σε μια χώρα όπου κανείς δεν είναι υπεράνω λογο­δο­σίας και δεν απο­δέ­χε­ται να λει­τουρ­γούν σκο­τει­νοί μηχα­νι­σμοί. Θα αξιο­ποι­ή­σουμε κάθε κοι­νο­βου­λευ­τικό και νομικό μέσο. Θα επι­μεί­νουμε στην πλήρη δια­λεύ­κανση και δεν θα επι­τρέ­ψουμε να μετα­τρα­πεί το «απόρ­ρητο» σε πλυ­ντή­ριο πολι­τι­κών ευθυνών.

Και ας το ακούσει καθαρά η κυβέρ­νηση. Το ΠΑΣΟΚ δεν εκφο­βί­ζε­ται. Το ΠΑΣΟΚ δεν σιωπά. Το ΠΑΣΟΚ δεν ξεχνά. Η δημο­κρα­τική παρά­ταξη έχει πλη­ρώ­σει ιστο­ρικά βαρύ τίμημα, υπε­ρα­σπι­ζό­μενη τις ελευ­θε­ρίες, τους θεσμούς και τη δημο­κρα­τία και δεν θα κάνει ούτε μισό βήμα πίσω. Ο κ. Μητσο­τά­κης στο τέλος θα απο­λο­γη­θεί για το ποιος γνώριζε, ποιος απο­φά­σισε, ποιος σχε­δί­ασε και ποιος κάλυψε. Και ένα ερώτημα που δυστυ­χώς, δεν τίθεται στις «συνε­ντεύ­ξεις» Μητσο­τάκη: «Ως πολι­τι­κός προϊ­στά­με­νος της ΕΥΠ, μπορεί να δια­βε­βαιώ­σει τους Έλληνες πολίτες ότι δεν γνώριζε για την υπο­γραφή συμ­φω­νίας ανάμεσα στην ΕΥΠ και την εται­ρεία του κ. Ντίλιαν;». Ας απα­ντή­σει, αν μπορεί, αν ρωτηθεί.