Νικόλαος Γερονικόλας: «Η Ρόδος χρειάζεται σχέδιο, ασφάλεια και μια δημοτική αρχή που να φέρνει αποτελέσματα»

Στην τελευ­ταία συνε­δρί­αση του Δημο­τι­κού Συμ­βου­λίου Ρόδου συζη­τή­θηκε το «καυτό» ζήτημα της τρο­πο­ποί­η­σης της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης για τη λει­τουρ­γία και συντή­ρηση των εγκα­τα­στά­σεων του Φράγ­μα­τος Γαδουρά. Την επομένη, το Περι­φε­ρειακό Συμ­βού­λιο Νοτίου Αιγαίου απέρ­ριψε την απόφαση–πρόταση της ΔΕΥΑΡ για την προ­γραμ­μα­τική σύμβαση. Θα ήθελα το σχόλιό σας. Τι πρέπει να γίνει και ποια η δική σας πρόταση;

Κυρία Ντόκου, όσο κι αν ήθελε κανείς να συμ­φω­νή­σει με την τρο­πο­ποί­ηση της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, οι χει­ρι­σμοί της Δημο­τι­κής Αρχής οδή­γη­σαν την πρόταση σε αδιέ­ξοδο. Χρεια­ζό­ταν μια εφαρ­μό­σιμη πρόταση, όχι απλώς μια πλειο­ψη­φία στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο.

Παρου­σί­α­σαν την πρόταση ως όφελος για τον κατα­να­λωτή. Ζήτησα λοιπόν να εξη­γή­σουν τι σημαί­νει αυτό στον λογα­ρια­σμό του Ροδίτη. Εφόσον υπο­λο­γί­ζουν εξοι­κο­νό­μηση, ποιο μέρος της μπορεί να περάσει ως μείωση στον δημότη; Συγκε­κρι­μένη δέσμευση γι’ αυτό δεν έλαβα.

Υπάρχει και το σοβαρό ζήτημα του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου. Η Πράξη 272/2022 επέ­τρεψε την υπο­γραφή της αρχικής σύμ­βα­σης υπό τον όρο να αφαι­ρε­θούν οι προ­βλέ­ψεις για διακοπή νερού λόγω οφειλών προς την Περι­φέ­ρεια και για δυνα­τό­τητα καταγ­γε­λίας της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης από τους συμ­βαλ­λο­μέ­νους.

Κι όμως, παρου­σί­α­σαν ως επόμενο βήμα την καταγ­γε­λία, αν η Περι­φέ­ρεια δεν δεχόταν την πρότασή τους. Με ποια νομική βάση; Στη συνε­δρί­αση δεν μας δόθηκε καμία έγγραφη νομική γνω­μο­δό­τηση. Δεν παρου­σιά­στηκε ούτε εισή­γηση της Επι­τρο­πής Παρα­κο­λού­θη­σης, ούτε ξεκα­θα­ρί­στηκε ποια προ­ε­τοι­μα­σία είχε προη­γη­θεί.

Ζήτησαν δηλαδή πολι­τική κάλυψη για χει­ρι­σμούς των οποίων τις συνέ­πειες δεν εξή­γη­σαν. Όταν δια­χει­ρί­ζε­σαι το νερό ενός νησιού, οφεί­λεις να ξέρεις πού οδηγεί κάθε σου απόφαση.

Το ίδιο ισχύει για τη νέα ανάθεση σε εργο­λάβο που σχε­διά­ζουν και την οποία ανέ­φε­ραν οι ίδιοι μέσα στο Συμ­βού­λιο. Η ισχύ­ουσα σύμβαση προ­βλέ­πει συγκε­κρι­μέ­νους ρόλους και υπο­χρε­ώ­σεις. Ανα­κοι­νώ­νο­ντας δια­φο­ρε­τικό σχε­δια­σμό, δεν απο­κτούν αυτο­μά­τως το δικαί­ωμα να τον εφαρ­μό­σουν. Πρέπει πρώτα να εξη­γή­σουν τη νόμιμη δια­δρομή και πώς θα αντι­με­τω­πι­στούν οι υφι­στά­με­νες δεσμεύ­σεις.

Η πρότασή μου είναι σαφής. Να επα­νέλ­θει η Δημο­τική Αρχή προς την Περι­φέ­ρεια μέσω της Επι­τρο­πής Παρα­κο­λού­θη­σης, με ελεγ­μένα στοι­χεία και νομική τεκ­μη­ρί­ωση. Να εξε­τα­στούν χωριστά οι παλιές απαι­τή­σεις και να συμ­φω­νη­θεί τι βελ­τιώ­νε­ται στη λει­τουρ­γία και τι στο κόστος. Μια τέτοια προ­σπά­θεια θα τη στήριζα. Ιδιαί­τερα εάν συνο­δευό­ταν από δέσμευση ότι θα μειωθεί το κόστος του νερού για τον δημότη.

Τελικά, είναι θέμα αξιο­πι­στίας. Τη δυσπι­στία των πολιτών την έχει κερ­δί­σει η ίδια η Δημο­τική Αρχή, με τη στάση, τους χει­ρι­σμούς και τις απο­τυ­χίες της σε σοβαρά θέματα. Απε­ντά­ξεις χρη­μα­το­δο­τού­με­νων προ­γραμ­μά­των, πρό­χει­ροι χει­ρι­σμοί σε συμ­βά­σεις που ακυ­ρώ­θη­καν από το Ελεγ­κτικό Συνέ­δριο, παρα­τη­ρή­σεις της Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης και άλλων ελεγ­κτι­κών υπη­ρε­σιών. Το απο­τέ­λε­σμα είναι να χάνο­νται χρήματα για τη Ρόδο και να καθυ­στε­ρούν τα έργα που έχει τόσο ανάγκη ο τόπος.

Οι Ροδίτες δικαιού­νται μια διοί­κηση που να προ­ε­τοι­μά­ζε­ται, να τεκ­μη­ριώ­νει, να δεσμεύ­ε­ται και να φέρνει απο­τε­λέ­σματα.

Στη συνε­δρί­αση φέρατε μια πρόταση για άμεση δρο­μο­λό­γηση δεύ­τε­ρης οδικής πρό­σβα­σης στα Στεγνά Αρχαγ­γέ­λου. Μιλήστε μας γι’ αυτό.

Χάθηκε ένας άνθρω­πος στα Στεγνά. Από εκεί πρέπει να ξεκινά η κου­βέ­ντα. Τι άλλο χρειά­ζε­ται για να γίνει η δεύτερη ασφαλής πρό­σβαση άμεση προ­τε­ραιό­τητα;

Στο Δημο­τικό Συμ­βού­λιο ακού­σαμε ότι πρέπει πρώτα να ολο­κλη­ρω­θεί το Τοπικό Πολε­ο­δο­μικό Σχέδιο. Οι κάτοι­κοι όμως ζουν εκεί σήμερα. Η περιοχή ανα­πτύσ­σε­ται και η ασφά­λειά τους χρειά­ζε­ται απά­ντηση τώρα.

Ανά­λο­γος κίν­δυ­νος υπάρχει και σε τμήμα του Τσαϊ­ριού. Έχουν ανα­πτυ­χθεί κατοι­κίες, εμπο­ρι­κές και βιο­τε­χνι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες, με την πρό­σβαση να κατα­λή­γει σε αδιέ­ξοδο. Αν ο δρόμος απο­κλει­στεί από πυρ­κα­γιά ή πλημ­μύρα, υπάρχει σοβαρός κίν­δυ­νος εγκλω­βι­σμού κατοί­κων, εργα­ζο­μέ­νων και επι­σκε­πτών.

Η πρότασή μου είναι να προ­χω­ρή­σει άμεσα η προ­ε­τοι­μα­σία της μόνιμης δεύ­τε­ρης πρό­σβα­σης στα Στεγνά και να δρο­μο­λο­γη­θεί αντί­στοιχη λύση στο Τσαΐρι. Με υπεύ­θυνο συντο­νι­σμού και συγκε­κρι­μένο χρο­νο­διά­γραμμα για μελέτες, εγκρί­σεις και χρη­μα­το­δό­τηση.

Παράλ­ληλα, να αξιο­λο­γη­θούν οι υφι­στά­με­νες δια­δρο­μές, περι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των αγρο­τι­κών δρόμων. Όπου μπορεί να εξα­σφα­λι­στεί νόμιμα μια ασφαλής ενδιά­μεση πρό­σβαση, να προ­χω­ρή­σουν οι απα­ραί­τη­τες ενέρ­γειες. Μέχρι τότε, χρειά­ζε­ται συγκε­κρι­μένο σχέδιο προ­στα­σίας των κατοί­κων και πρό­σβα­σης των υπη­ρε­σιών έκτα­κτης ανάγκης.

Οι κάτοι­κοι δικαιού­νται να ξέρουν ποιος έχει ανα­λά­βει αυτή τη δουλειά και πότε προχωρά. Δεν μπο­ρούμε να περι­μέ­νουμε την επόμενη τρα­γω­δία για να συμ­φω­νή­σουμε ότι το έργο επείγει.

Κατά την εκτί­μησή σας, σε ποια θέματα του νησιού και της πόλης θα πρέπει να δώσει περισ­σό­τερη προσοχή η Δημο­τική Αρχή, τα οποία χρήζουν άμεσης παρέμ­βα­σης;

Δεν χρειά­ζε­ται να ψάξει κανείς πολύ για να βρει τι θέλει άμεση παρέμ­βαση. Το βλέπει ο δημότης κάθε μέρα. Η ύδρευση και η απο­χέ­τευση πρέπει να είναι αξιό­πι­στες, οι δρόμοι ασφα­λείς, ο φωτι­σμός και η καθα­ριό­τητα αυτο­νό­ητα.

Στην πόλη, το κυκλο­φο­ριακό και η στάθ­μευση παρα­μέ­νουν άλυτα, ενώ τα πεζο­δρό­μια δεν επι­τρέ­πουν σε γονείς με καρότσι, ηλι­κιω­μέ­νους και ανθρώ­πους με ανα­πη­ρία να κινη­θούν χωρίς να κατε­βαί­νουν στον δρόμο.

Στα χωριά, η αγρο­τική οδο­ποιία χρειά­ζε­ται τακτική συντή­ρηση και όχι έργα της τελευ­ταίας στιγμής. Δεν πρέπει να χάνο­νται χρη­μα­το­δο­τού­μενα προ­γράμ­ματα εξαι­τίας κακού προ­γραμ­μα­τι­σμού και λαν­θα­σμέ­νης προ­ε­τοι­μα­σίας των φακέλων. Οι ανάγκες των κατοί­κων δεν στα­μα­τούν τον χειμώνα, ούτε και η υπο­χρέ­ωση του Δήμου να είναι παρών.

Το βασικό πρό­βλημα είναι ότι δεν υπάρχει σχέδιο ανά περιοχή, με προ­τε­ραιό­τη­τες, υπεύ­θυνο και ημε­ρο­μη­νία ολο­κλή­ρω­σης. Και δεν υπάρχει πραγ­μα­τική συνερ­γα­σία με τους προ­έ­δρους των κοι­νο­τή­των, που ξέρουν από πρώτο χέρι τις ανάγκες του τόπου τους.

Στις συνε­δριά­σεις λογο­δο­σίας είδαμε προ­έ­δρους να νιώθουν απο­λο­γού­με­νοι επειδή ζητού­σαν τα αυτο­νό­ητα.

Εμείς θέλουμε έναν Δήμο όπου ο πολίτης ανα­φέ­ρει ένα πρό­βλημα και παίρνει απά­ντηση, χωρίς γνω­ρι­μίες και χωρίς να παρα­καλά.

Πριν από λίγο καιρό είχατε αναρ­τή­σει κάποιες εικόνες στο κέντρο της πόλης, τις οποίες βλέ­πουμε όλοι αλλά προ­κα­λούν σοκ. Τελικά, δόθηκε η δέουσα σημασία από τη Δημο­τική Αρχή στην καθα­ριό­τητα;

Όχι όσο θα έπρεπε, κυρία Ντόκου. Και κυρίως, λείπει η στα­θε­ρό­τητα στο απο­τέ­λε­σμα. Η κατά­σταση που δημο­σί­ευσα έξω από το Ήχος και Φως, στην είσοδο της πόλης, ήταν απο­γοη­τευ­τική.

Η ίδια φρο­ντίδα πρέπει να υπάρχει καθη­με­ρινά, τον χειμώνα και στις γει­το­νιές που δεν φωτο­γρα­φί­ζο­νται συχνά. Οι κάτοι­κοι δεν πρέπει να περι­μέ­νουν μια δημόσια δια­μαρ­τυ­ρία για να καθα­ρι­στεί ο δρόμος τους.

Έχουμε ήδη ξεκι­νή­σει με τους συνερ­γά­τες μου να μελε­τάμε τη σύμβαση καθα­ριό­τη­τας. Θα εξε­τά­σουμε τι προ­βλέ­πει, τι πλη­ρώ­νουμε και πώς ελέγ­χε­ται αν οι υπη­ρε­σίες παρέ­χο­νται όπως έχουν συμ­φω­νη­θεί. Οι δημότες δικαιού­νται υπη­ρε­σίες ανά­λο­γες με τα χρήματα που κατα­βάλ­λουν. Δεν πρέπει να πλη­ρώ­νουν για δουλειά που μένει στα χαρτιά.

Σέβομαι τους εργα­ζο­μέ­νους που κάνουν δύσκολη δουλειά. Χρειά­ζο­νται μέσα, οργά­νωση και σαφείς οδηγίες. Η ευθύνη της διοί­κη­σης δεν μπορεί να μετα­φέ­ρε­ται στη βάρδια.

Θέλω καθα­ρούς κάδους, σωστά δρο­μο­λό­για και καθη­με­ρινό έλεγχο στους δρόμους και στις γει­το­νιές. Κάποιος πρέπει να βλέπει αν η δουλειά έγινε και να παρεμ­βαί­νει όπου υπάρ­χουν παρα­λεί­ψεις.

Μία ερώτηση για τον του­ρι­σμό: η Ρόδος κατα­γρά­φει κάθε χρόνο ρεκόρ σε αφίξεις. Ποιο είναι όμως το δια­κύ­βευμα των επι­τυ­χιών για το νησί;

Να ζει καλύ­τερα ο άνθρω­πος που μένει εδώ. Αυτό είναι για μένα το ζητού­μενο πίσω από κάθε καλή του­ρι­στική χρονιά.

Δου­λεύ­ο­ντας στον του­ρι­σμό, ξέρω πόσος κόπος χρειά­ζε­ται για να επι­λέ­ξει κάποιος τη Ρόδο και να ξανάρ­θει. Ανα­γνω­ρίζω την προ­σπά­θεια των εργα­ζο­μέ­νων, των επι­χει­ρή­σεων και όσων προ­βάλ­λουν το νησί.

Στη δουλειά μου βλέπω ότι ο επι­σκέ­πτης κρίνει ολό­κληρη τη Ρόδο. Αν ταλαι­πω­ρη­θεί στον δρόμο, αντι­κρί­σει σκου­πί­δια ή μια παρα­με­λη­μένη γει­το­νιά, αυτή την εικόνα θα πάρει μαζί του. Η καθα­ριό­τητα αφορά και τη φήμη του νησιού και, πρώτα απ’ όλα, τη ζωή όσων μένουν εδώ.

Ο Δήμος πρέπει να οργα­νώ­νει τις υπη­ρε­σίες του πριν ξεκι­νή­σει η του­ρι­στική περί­ο­δος, ώστε να μπορεί να καλύ­πτει τις αυξη­μέ­νες ανάγκες κάθε περιο­χής.

Θέλω μεγα­λύ­τερη του­ρι­στική περίοδο, καλύ­τε­ρες συν­θή­κες εργα­σίας, στέγαση για τους εργα­ζο­μέ­νους και περισ­σό­τερη δουλειά για τις τοπικές επι­χει­ρή­σεις και τους παρα­γω­γούς. Να φτάνει το όφελος και στα χωριά μας, δίνο­ντας στον επι­σκέ­πτη περισ­σό­τε­ρους λόγους να τα γνω­ρί­σει. Τα τοπικά προ­ϊ­ό­ντα, τις γεύσεις, την ιστορία και τις παρα­δό­σεις τους.

Ο νέος άνθρω­πος της Ρόδου πρέπει να μπορεί να σχε­διά­ζει τη ζωή του εδώ, με αξιο­πρεπή ποιό­τητα ζωής. Να βρίσκει σπίτι, να κάνει οικο­γέ­νεια και να μεγα­λώ­νει τα παιδιά του σε καθαρές, ασφα­λείς γει­το­νιές. Θέλω έναν Δήμο που θα κάνει ευκο­λό­τερη την καθη­με­ρι­νό­τητα του Ροδίτη, όλο τον χρόνο. Εντός και εκτός του­ρι­στι­κής περιό­δου. Εκεί θέλω να κριθώ.