Στη φυλακή ο 55χρονος για το φονικό με το μαχαίρι για ένα τσιγάρο

• Με ομόφωνη απόφαση του Α’ τακτι­κού Ανα­κριτή Ρόδου και της Εισαγ­γε­λέως Υπη­ρε­σίας κρίθηκε προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος ο ημε­δα­πός που κατη­γο­ρεί­ται για την δολο­φο­νία του 63χρονου συνοί­κου του • Η υπε­ρά­σπιση επι­μέ­νει στη θέση περί ατυ­χή­μα­τος και ολο­κλη­ρω­τι­κής ανι­κα­νό­τη­τας προς κατα­λο­γι­σμό, ενώ ο κατη­γο­ρού­με­νος ανέ­τρεψε σε κρίσιμα σημεία την αρχική του εκδοχή

Πίσω από τα κάγκελα οδη­γεί­ται ο 55χρονος ημε­δα­πός που κατη­γο­ρεί­ται ότι αφαί­ρεσε τη ζωή του 63χρονου φίλου και συνοί­κου του με μαχαίρι, σε υπόθεση που από την πρώτη στιγμή ξεχώ­ρισε τόσο για τις τρα­γι­κές της συν­θή­κες όσο και για το βεβα­ρη­μένο ψυχια­τρικό ιστο­ρικό του φερό­με­νου ως δράστη. Μετά την απο­λο­γία του, ο Α’ τακτι­κός Ανα­κρι­τής Ρόδου και η Εισαγ­γε­λέας Υπη­ρε­σίας έκριναν ομο­φώ­νως ότι πρέπει να παρα­μεί­νει προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νος, απορ­ρί­πτο­ντας το αίτημα να αφεθεί ελεύ­θε­ρος με περιο­ρι­στι­κούς όρους. Σε βάρος του βαρύ­νουν διώξεις για ανθρω­πο­κτο­νία με δόλο, παρά­νομη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία.

Η ανα­τροπή στην απο­λο­γία και η επί­κληση του δικαιώ­μα­τος σιωπής

Το πιο κρίσιμο στοι­χείο της απο­λο­γη­τι­κής τοπο­θέ­τη­σης ήταν η απο­στα­σιο­ποί­ηση του κατη­γο­ρου­μέ­νου από όσα είχε κατα­θέ­σει στην προ­α­νά­κριση. Ο 55χρονος δήλωσε ότι δεν επι­βε­βαιώ­νει την αρχική του απο­λο­γία, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι εκείνη δόθηκε χωρίς να έχει λάβει τη φαρ­μα­κευ­τική του αγωγή και υπό καθε­στώς σύγ­χυ­σης και έντονης απώ­λειας μνήμης. Επι­κα­λού­με­νος την ψυχική του πάθηση, έκανε χρήση του δικαιώ­μα­τος της σιωπής για τις ίδιες τις συν­θή­κες του θανάτου, με το σκε­πτικό ότι δεν είναι σε θέση να ανα­συν­θέ­σει τι ακριβώς συνέβη.

Η εκδοχή που προ­βάλ­λει πλέον είναι ουσιω­δώς δια­φο­ρε­τική. Όπως δια­τεί­νε­ται, θυμάται μόνο ότι λίγο πριν χαθεί ο 63χρονος επι­χεί­ρησε να στρέψει το μαχαίρι στην κοι­λιακή του χώρα για να αυτο­κτο­νή­σει, και ότι το μοιραίο απο­τέ­λε­σμα ίσως επήλθε τη στιγμή που το θύμα προ­σπά­θησε να τον απο­τρέ­ψει, όπως φέρεται να είχε πράξει και στο παρελ­θόν. Με τη θέση αυτή η υπε­ρά­σπιση επι­διώ­κει να καταρ­ρί­ψει τον πυρήνα της κατη­γο­ρίας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι απο­κλεί­ε­ται κάθε πρόθεση αφαί­ρε­σης ζωής, καθώς οι δύο άνδρες συν­δέ­ο­νταν με στενή φιλία και ουδέ­ποτε είχαν δια­φο­ρές.

Τα αιτή­ματα που υπέβαλε η υπε­ρά­σπιση

Δια του συνη­γό­ρου του, δικη­γό­ρου Ρόδου κ. Εμμα­νουήλ Βλάχου, ο κατη­γο­ρού­με­νος είχε κατα­θέ­σει σειρά αιτη­μά­των, ζητώ­ντας παράλ­ληλα να μετα­τε­θεί η απο­λο­γία του έως την ολο­κλή­ρωσή τους. Με το πρώτο ζητή­θη­καν αντί­γραφα του συνόλου του υλικού της υπό­θε­σης. Με το δεύτερο, ψυχια­τρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη από δημόσιο νοση­λευ­τικό ίδρυμα, ώστε να τεκ­μη­ριω­θεί ότι κατά τον χρόνο της πράξης ήταν ολο­κλη­ρω­τικά ανί­κα­νος προς κατα­λο­γι­σμό.

Το τρίτο αίτημα αφο­ρούσε στην εξέταση, ως μάρτυρα, της ψυχιά­τρου του Γενικού Νοσο­κο­μείου Ρόδου που είχε εξε­τά­σει τον 55χρονο την ίδια ημέρα του αδι­κή­μα­τος και είχε προ­χω­ρή­σει σε ολι­γό­ωρη εισα­γωγή του στην Ψυχια­τρική Κλινική. Ζητή­θηκε να προ­σκο­μι­στούν ο ιατρι­κός του φάκελος, τα στοι­χεία εισα­γω­γής και εξα­γω­γής του, καθώς και η αγωγή που του χορη­γή­θηκε, ενώ η ιατρός κλήθηκε να απο­φαν­θεί αν η πάθησή του τον καθιστά επι­κίν­δυνο για τη δημόσια ασφά­λεια και υγεία. Με το τέταρτο αίτημα, κατ’ άρθρο 180 και επόμενα του Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας, ζητή­θηκε ανα­πα­ρά­σταση των συν­θη­κών του περι­στα­τι­κού, με την υπε­ρά­σπιση να υπο­στη­ρί­ζει ότι αυτή θα ανα­δεί­ξει την παντελή απουσία ακόμη και ενδε­χό­με­νου δόλου.

Στο απο­λο­γη­τικό υπό­μνημα προ­στέ­θηκε και αίτημα για κατ’ αντι­πα­ρά­σταση εξέταση με τον ένοικο που εμφα­νί­ζε­ται ως αυτό­πτης μάρ­τυ­ρας. Ο κατη­γο­ρού­με­νος αμφι­σβη­τεί την παρου­σία του στον αύλειο χώρο, επι­κα­λού­με­νος ότι η ανιψιά του τον τοπο­θε­τεί όχι στην αυλή αλλά μέσα στο δια­μέ­ρι­σμά του τη στιγμή που εκείνη αντι­λή­φθηκε το θύμα πεσμένο στα αίματα. Η υπε­ρά­σπιση υπο­στη­ρί­ζει ότι ο μάρ­τυ­ρας αντι­με­τω­πί­ζει σοβαρό πρό­βλημα βάδισης και πρό­βλημα εξάρ­τη­σης από το αλκοόλ. Επι­ση­μαί­νε­ται επι­πλέον ότι κατά την εξέταση του 55χρονου εντο­πί­στηκε τομή στο δεξί του δάχτυλο και εκδορά μήκους 2,5 εκα­το­στών στο δεξί του χέρι, ενώ ανα­μέ­νε­ται και η αξιο­ποί­ηση υλικού από κάμερα με οπτικό πεδίο προς την αυλή.

Ο ίδιος είχε εκφρά­σει την επι­θυ­μία να κρα­τη­θεί στην Ψυχια­τρική Κλινική των Φυλακών Κορυ­δαλ­λού, ώστε να τύχει ιατρι­κής παρα­κο­λού­θη­σης μέχρι την εκδί­καση της υπό­θε­σης. Η ικα­νο­ποί­ηση του αιτή­μα­τος αυτού θα εξαρ­τη­θεί από την πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη.

Η μοιραία βραδιά και τα ευρή­ματα της αυτο­ψίας

Οπως απε­κά­λυψε η «δημο­κρα­τική», το φονικό σημειώ­θηκε γύρω στις 19:30 της Δευ­τέ­ρας 8 Ιουνίου 2026, στον κοι­νό­χρη­στο χώρο πολυ­κα­τοι­κίας. Περί­οι­κος ειδο­ποί­ησε το ΕΚΑΒ, του οποίου το πλήρωμα έφτασε στις 19:50 και αντί­κρισε τον 63χρονο ξαπλω­μένο ανά­σκελα στον αύλειο χώρο, κυανό, χωρίς σφυγμό και αισθή­σεις, με τραύμα στον λαιμό. Οι δια­σώ­στες ενη­μέ­ρω­σαν την Αστυ­νο­μία χωρίς να επέμ­βουν στη σκηνή. Στο σημείο έσπευ­σαν αστυ­νο­μι­κοί, ενώ ακο­λού­θησε κλι­μά­κιο για τη διε­ρεύ­νηση του εγκλή­μα­τος και τη συλλογή εγκλη­μα­το­λο­γι­κών στοι­χείων. Ο φερό­με­νος ως δράστης βρέθηκε επί τόπου με αίματα στα χέρια, χωρίς να έχει επι­χει­ρή­σει να απο­μα­κρυν­θεί, και σε πρώτες προ­φο­ρι­κές ερω­τή­σεις φέρεται να ανέφερε ότι το έκανε πάνω στον καβγά.

Η αυτοψία, με τη συν­δρομή ιατρο­δι­κα­στή, κατέ­γραψε μεγάλη ποσό­τητα αίματος περι­με­τρικά της σορού και μικρό­τε­ρες κηλίδες που κατέ­λη­γαν στο τοιχίο της σκάλας. Η σορός έφερε του­λά­χι­στον ένα τραύμα στην αρι­στερή πλευρά του τρα­χή­λου από νύσσον και τέμνον όργανο, ενώ τα ρούχα του θύματος δεν παρου­σί­α­ζαν τομές και έφεραν αίμα μόνο εμπρός. Ίχνη αίματος οδη­γού­σαν από την αυλή προς τον διά­δρομο, όπου πάνω σε πλυ­ντή­ριο εντο­πί­στηκε και κατα­σχέ­θηκε το φερό­μενο ως φονικό όργανο, μαχαίρι οικια­κής χρήσης με μαύρη λαβή, συνο­λι­κού μήκους 21 εκα­το­στών και λάμας 11,5 εκα­το­στών, με καστα­νέ­ρυ­θρα ίχνη. Στο δωμάτιο του κατη­γο­ρου­μέ­νου, που παρου­σί­αζε εικόνα ακα­τα­στα­σίας, βρέ­θη­καν συσκευα­σίες φαρ­μά­κων, τα περισ­σό­τερα σφρα­γι­σμένα. Σημειώ­νε­ται ότι και οι δύο άνδρες ήταν κάτοχοι δελτίου ταυ­τό­τη­τας συλ­λό­γου ατόμων με ανα­πη­ρίες.

Η μαρ­τυ­ρία του αυτόπτη

Κατά τον τρίτο ένοικο, από τις 16:00 ο ίδιος και το θύμα κάθο­νταν σε τραπέζι στον κοι­νό­χρη­στο διά­δρομο, ενώ ο κατη­γο­ρού­με­νος βρι­σκό­ταν στο δωμάτιό του. Γύρω στις 19:30 ο 55χρονος βγήκε, τους χαι­ρέ­τησε και ο 63χρονος του ζήτησε τσιγάρο. Όπως περι­γρά­φει ο μάρ­τυ­ρας, ο κατη­γο­ρού­με­νος επέ­στρεψε στην οικία του και λίγο αργό­τερα επα­νήλθε κρα­τώ­ντας μαχαίρι, πήγε πίσω από το θύμα, το έπιασε από τον λαιμό με το αρι­στερό χέρι και με το δεξί του κατά­φερε χτύπημα. Ο 63χρονος βγήκε αιμορ­ρα­γώ­ντας στην αυλή και, όταν κοντο­στά­θηκε στο τοιχίο της σκάλας, ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να τον τράβηξε, να τον έριξε στο δάπεδο και να του κατά­φερε και άλλα χτυ­πή­ματα. Τη φασαρία αντι­λή­φθηκε ανιψιά του κατη­γο­ρου­μέ­νου, η οποία από μπαλ­κόνι γει­το­νι­κού κτηρίου είδε το θύμα μέσα στα αίματα και κάλεσε σε βοήθεια. Λίγο νωρί­τερα, σε τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία με αδελφό του, ο 55χρονος φέρεται να είπε ότι σκότωσε τον φίλο του, ενώ σε άλλον αδελφό που έσπευσε στο σημείο ανέφερε ότι το θύμα του ζήτησε επίμονα τσιγάρο και, επειδή εκνευ­ρί­στηκε, τον χτύπησε.

Το βεβα­ρη­μένο ψυχια­τρικό ιστο­ρικό

Στον πυρήνα της υπε­ρά­σπι­σης βρί­σκε­ται η κατά­σταση της υγείας του κατη­γο­ρου­μέ­νου, ο οποίος υπο­στη­ρί­ζει ότι πάσχει από χρόνια σχι­ζο­φρέ­νεια και διπο­λική δια­τα­ραχή και ότι είναι δια­βη­τι­κός, λαμ­βά­νο­ντας ινσου­λίνη. Σύμφωνα με τον ίδιο, ακο­λου­θούσε αγωγή με ηρε­μι­στικό, αντι­παρ­κιν­σο­νικό σκεύ­α­σμα και μηνιαία ένεση αντι­ψυ­χω­σι­κού, παρα­δε­χό­με­νος ωστόσο ότι ορι­σμέ­νες φορές παρα­με­λούσε τη λήψη τους. Έχει νοση­λευ­τεί επα­νει­λημ­μένα σε δημό­σιες ψυχια­τρι­κές δομές, με την τελευ­ταία εισα­γωγή να τοπο­θε­τεί­ται στις 29 Μαΐου 2026. Όπως υπο­στη­ρί­ζει, περίπου 10 ημέρες πριν από το συμβάν είχε οδη­γη­θεί από τα αδέλφια του στην Ψυχια­τρική Κλινική επειδή εμφά­νιζε τάσεις να αφαι­ρέ­σει ο ίδιος τη ζωή του, όμως αντί να κρα­τη­θεί για νοση­λεία πήρε εξι­τή­ριο το ίδιο μεση­μέρι, με νέα φαρ­μα­κευ­τική αγωγή. Το πρωί της ημέρας του εγκλή­μα­τος είχε επίσης εξε­τα­στεί στην ψυχια­τρική κλινική, στοι­χείο που η υπε­ρά­σπιση θεωρεί καθο­ρι­στικό.

Από το περι­βάλ­λον του προ­κύ­πτει ότι τα ψυχο­λο­γικά του προ­βλή­ματα εμφα­νί­στη­καν μετά τον χωρισμό του το 2009, σε συν­δυα­σμό με σοβαρές οικο­νο­μι­κές δυσχέ­ρειες. Περί­οι­κοι ανέ­φε­ραν ότι, όταν δεν λάμβανε την αγωγή του, γινόταν επι­θε­τι­κός και ερχόταν συχνά σε προ­στρι­βές με ενοί­κους και γεί­το­νες.