Απαλλακτικό βούλευμα για 30χρονο ημεδαπό που είχε κατηγορηθεί για βιασμό τουρίστριας!

• Το Δικα­στικό Συμ­βού­λιο έκρινε ότι δεν προ­έ­κυ­ψαν οι ελά­χι­στες απαι­τού­με­νες ενδεί­ξεις ενοχής και απο­φά­σισε να μην παρα­πεμ­φθεί ο κατη­γο­ρού­με­νος σε δίκη, αίρο­ντας παράλ­ληλα και τους περιο­ρι­στι­κούς όρους που του είχαν επι­βλη­θεί

Με απαλ­λα­κτικό βού­λευμα ολο­κλη­ρώ­θηκε μια υπόθεση που είχε ξεκι­νή­σει το καλο­καίρι του 2024, όταν 32χρονη τότε αλλο­δαπή, ρωσικής κατα­γω­γής και μόνιμη κάτοι­κος Ελβε­τίας, κατήγ­γειλε ημεδαπό για βιασμό. Το αρμόδιο δικα­στικό συμ­βού­λιο, αφού αξιο­λό­γησε το σύνολο του απο­δει­κτι­κού υλικού, έκρινε ότι δεν στοι­χειο­θε­τού­νται επαρ­κείς ενδεί­ξεις ώστε ο κατη­γο­ρού­με­νος να οδη­γη­θεί στο ακρο­α­τή­ριο και απο­φά­σισε να μην ασκηθεί κατη­γο­ρία σε βάρος του.

Η υπόθεση πυρο­δο­τή­θηκε από καταγ­γε­λία που υπέβαλε η αλλο­δαπή κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της 9ης Αυγού­στου 2024. Οπως έγραψε η «δημο­κρα­τική», η γυναίκα υπο­στή­ριξε ότι ο τότε 29χρονος ημε­δα­πός προέβη, χωρίς τη συναί­νεσή της, σε γενε­τή­σια πράξη μαζί της σε παραλία της περιο­χής. Η αρχική κατά­θεση συμπλη­ρώ­θηκε αυθη­με­ρόν με μετα­γε­νέ­στερη ένορκη κατά­θεση, η οποία ελήφθη παρου­σία ψυχο­λό­γου.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος συνε­λή­φθη στο πλαίσιο της αυτό­φω­ρης δια­δι­κα­σίας. Μετά την άσκηση ποι­νι­κής δίωξης για βιασμό άνευ συναι­νέ­σεως και την απο­λο­γία του ενώπιον της αρμό­διας ανα­κρί­τριας, αφέθηκε ελεύ­θε­ρος με περιο­ρι­στι­κούς όρους, ήτοι την απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα και την υπο­χρέ­ωση εμφά­νι­σης άπαξ μηνιαίως στο αστυ­νο­μικό τμήμα του τόπου κατοι­κίας του.

Η γνω­ρι­μία και η αλλη­λο­γρα­φία πριν από το επίμαχο βράδυ

Από τα στοι­χεία προ­έ­κυψε ότι η αλλο­δαπή είχε επι­σκε­φθεί τον προ­ο­ρι­σμό για πρώτη φορά το καλο­καίρι του 2023, οπότε και γνώρισε τον ημεδαπό, ο οποίος εργα­ζό­ταν σε ξενο­δο­χείο της περιο­χής. Όπως η ίδια ανέφερε, οι δυο τους αντάλ­λα­ξαν τα προφίλ τους σε γνωστή δια­δι­κτυακή εφαρ­μογή και δια­τή­ρη­σαν επι­κοι­νω­νία, με τον κατη­γο­ρού­μενο, κατά την κατά­θεσή της, να της εκδη­λώ­νει ενδια­φέ­ρον κατά τη διάρ­κεια του επό­με­νου έτους.

Η γυναίκα επέ­στρεψε στο νησί τον Αύγου­στο του 2024. Από τα μηνύ­ματα που είχαν ανταλ­λά­ξει προ­κύ­πτει ότι του είχε γνω­στο­ποι­ή­σει την πρόθεσή της να δια­μεί­νει στο ξενο­δο­χείο όπου εκείνος εργα­ζό­ταν, ζητώ­ντας του να της κρα­τή­σει δύο ξεχω­ρι­στά δωμάτια. Τελικά κατέ­λυσε σε άλλο κατά­λυμα. Το βράδυ της 8ης Αυγού­στου, μέσω της ίδιας εφαρ­μο­γής, του ζήτησε να της κάνει κράτηση σε εστια­τό­ριο, και κατόπιν συνεν­νο­ή­θη­καν να συνα­ντη­θούν.

Η επι­κοι­νω­νία τους εκείνο το βράδυ, όπως κατα­γρά­φηκε, είχε έντονα ερωτικό χαρα­κτήρα. Σύμφωνα με όσα προ­κύ­πτουν από την ανταλ­λαγή μηνυ­μά­των, η γυναίκα φέρεται να εκδή­λωσε ανοιχτά διάθεση προς τον κατη­γο­ρού­μενο, ενώ ακο­λού­θησε συζή­τηση για το πού θα μπο­ρού­σαν να συνα­ντη­θούν κατ’ ιδίαν. Έπειτα από διά­φο­ρες εναλ­λα­κτι­κές, συμ­φώ­νη­σαν τελικά να μετα­βούν με αυτο­κί­νητο σε σημείο κοντά στον χώρο εργα­σίας του.

Οι δύο εκδοχές για το τι ακο­λού­θησε

Κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της 9ης Αυγού­στου ο κατη­γο­ρού­με­νος παρέ­λαβε τη γυναίκα και κατά τη δια­δρομή στα­μά­τη­σαν σε παραλία. Από εκείνο το σημείο και έπειτα, οι δύο εκδοχές απο­κλί­νουν.

Η εγκα­λούσα υπο­στή­ριξε ότι, αφού οι δυο τους συνέ­χι­σαν να ανταλ­λάσ­σουν φιλιά, αφαί­ρεσε τα ρούχα της και κολύ­μπησε, και ότι, καθώς ετοι­μα­ζό­ταν να ντυθεί, ο κατη­γο­ρού­με­νος την πλη­σί­ασε και προέβη σε διείσ­δυση χωρίς τη συναί­νεσή της. Δια­τεί­νε­ται ότι του ζήτησε να στα­μα­τή­σει, ότι εκείνος επι­χεί­ρησε εκ νέου την ίδια πράξη και ότι τελικά τον απώθησε. Ισχυ­ρί­στηκε επίσης ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος της πρό­σφερε δωρεάν γεύματα και της ζήτησε επα­νει­λημ­μένα να μην προ­χω­ρή­σει σε καταγ­γε­λία.

Από την πλευρά του, ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνή­θηκε τόσο προ­α­να­κρι­τικά όσο και κατά την ανα­κρι­τική απο­λο­γία του ότι υπήρξε ολο­κλη­ρω­μένη συνου­σία. Υπο­στή­ριξε ότι είχε προη­γη­θεί αμοι­βαία ερωτική διάθεση, ότι η γυναίκα προέβη με δική της πρω­το­βου­λία σε γενε­τή­σιες πράξεις και ότι, όταν εκείνη εκδή­λωσε επι­φύ­λαξη, ο ίδιος στα­μά­τησε, χωρίς να την πιέσει. Ανέφερε ακόμη ότι, κατά την απο­χώ­ρησή τους, η γυναίκα τον ηχο­γρά­φησε και ότι του είχε δηλώσει πως είναι δικη­γό­ρος και ότι αντί­στοιχη πράξη τιμω­ρεί­ται με ποινή φυλά­κι­σης τριών ετών στη χώρα δια­μο­νής της.

Τι έδειξαν οι πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νες

Καθο­ρι­στικό ρόλο στην κρίση του συμ­βου­λίου δια­δρα­μά­τι­σαν τα ευρή­ματα της ιατρο­δι­κα­στι­κής εξέ­τα­σης. Σύμφωνα με την έκθεση, κατά την κλινική εξέταση της γυναί­κας δεν δια­πι­στώ­θη­καν απο­δει­κτικά ή υπο­δη­λω­τικά σημεία πρό­σφα­της συνου­σίας, χωρίς ωστόσο να απο­κλεί­ε­ται απο­λύ­τως ένα τέτοιο ενδε­χό­μενο. Το στοι­χείο αυτό, όπως αξιο­λο­γή­θηκε, συνάδει με την εκδοχή του κατη­γο­ρου­μέ­νου περί μη ολο­κλη­ρω­μέ­νης διείσ­δυ­σης και αντί­κει­ται στους ισχυ­ρι­σμούς της εγκα­λού­σας περί δύο διεισ­δύ­σεων.

Στην ψυχο­λο­γική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη σημειω­νό­ταν ότι η γυναίκα προέβη σε συνεπή και λεπτο­μερή περι­γραφή του περι­στα­τι­κού και ότι δεν εντο­πί­στη­καν ενδεί­ξεις υπερ­βο­λής ή επι­νό­η­σης. Παρά ταύτα, στο σκε­πτικό επι­ση­μάν­θηκε ότι η εγκα­λούσα τελούσε σε συναι­σθη­μα­τική φόρτιση, στοι­χείο που επι­βε­βαί­ωσε και η πραγ­μα­το­γνώ­μων.

Η αντί­φαση στις κατα­θέ­σεις

Στο σκε­πτικό εντο­πί­στηκε επίσης αντί­φαση ανάμεσα στις δια­δο­χι­κές περι­γρα­φές της εγκα­λού­σας. Ενώ προ­α­να­κρι­τικά είχε ανα­φέ­ρει ότι αφαί­ρεσε όλα της τα ρούχα και έμεινε γυμνή πριν εισέλ­θει στη θάλασσα, στο υπό­μνημα που κατέ­θεσε ενώπιον του ανα­κριτή φέρεται να ανέφερε ότι έβγαλε μόνο το φόρεμά της και κολύ­μπησε φορώ­ντας το μαγιό της. Η από­κλιση αυτή συνε­κτι­μή­θηκε αρνη­τικά ως προς την αξιο­πι­στία της αρχικής εικόνας περί απου­σίας ερω­τι­κής διά­θε­σης.

Η κρίση του Συμ­βου­λίου

Συνε­κτι­μώ­ντας το σύνολο των απο­δεί­ξεων, το δικα­στικό συμ­βού­λιο κατέ­ληξε ότι κατα­λεί­πο­νται σοβαρές αμφι­βο­λίες ως προς το αν ο κατη­γο­ρού­με­νος τέλεσε την απο­δι­δό­μενη πράξη με δόλο. Όπως ανα­φέ­ρε­ται, οι δύο πλευρές είχαν ανα­πτύ­ξει έντονη ερωτική διάθεση, είχαν συνεν­νοη­θεί να συνα­ντη­θούν κατ’ ιδίαν και η γενε­τή­σια συνα­να­στροφή ξεκί­νησε με συναί­νεση, με τον κατη­γο­ρού­μενο να εκλαμ­βά­νει ευλόγως ότι η γυναίκα επι­θυ­μούσε τη συνέ­χισή της. Όταν εκείνη μετέ­βαλε στάση και τον απώθησε, ο κατη­γο­ρού­με­νος, κατά την κρίση του συμ­βου­λίου, στα­μά­τησε απο­δε­χό­με­νος τη μετα­στροφή της.

Με βάση το σκε­πτικό αυτό, απο­φα­σί­στηκε να μην ασκηθεί κατη­γο­ρία σε βάρος του κατη­γο­ρου­μέ­νου και να καταρ­γη­θεί η διάταξη με την οποία του είχαν επι­βλη­θεί οι περιο­ρι­στι­κοί όροι. Παράλ­ληλα, κρίθηκε ότι δεν συντρέ­χουν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για να επι­βλη­θούν δικα­στικά έξοδα σε βάρος της παρι­στά­με­νης προς υπο­στή­ριξη της κατη­γο­ρίας.

Την υπε­ρά­σπιση του κατη­γο­ρου­μέ­νου ανέλαβε ο κ. Άκης Δημη­τριά­δης, ο οποίος υπο­στή­ριξε καθ’ όλη τη διάρ­κεια της δια­δι­κα­σίας ότι δεν προ­έ­κυ­πταν τα στοι­χεία που να δικαιο­λο­γούν την παρα­πο­μπή του εντολέα του σε δίκη.