Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων προειδοποιεί για τους κινδύνους της εγκατάστασης αιολικών πάρκων σε νησίδες των Δωδεκανήσων

Ο Σύλ­λο­γος Ελλήνων Αρχαιο­λό­γων με ανα­κοί­νωση προει­δο­ποιεί για τους κιν­δύ­νους της εγκα­τά­στα­σης αιο­λι­κών πάρκων σε 11 νησίδες των Δωδε­κα­νή­σων.

Οι αρχαιο­λό­γοι τονί­ζουν ότι είναι ορατός ο κίν­δυ­νος κατα­στρο­φής αρχαιο­τή­των και εκφρά­ζουν την έντονη ανη­συ­χία τους για τη συνέ­χιση της δια­δι­κα­σίας αδειο­δό­τη­σης από το υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού για την εγκα­τά­σταση αιο­λι­κών πάρκων από την εται­ρεία «Κυκλα­δικά Μελ­τέ­μια» σε μικρές νησίδες της Δωδε­κα­νή­σου.

«Μολο­νότι η παρα­γωγή ενέρ­γειας με φιλικές προς το περι­βάλ­λον μεθό­δους είναι απο­λύ­τως απα­ραί­τητη στην περίοδο που ζούμε, η εγκα­τά­σταση βιο­μη­χα­νι­κού τύπου αιο­λι­κών πάρκων αφήνει δυστυ­χώς ισχυρό περι­βαλ­λο­ντικό απο­τύ­πωμα, λόγω των μεγάλων επεμ­βά­σεων που απαιτεί το έντονο ανά­γλυφο στις περιο­χές όπου αυτά χωρο­θε­τού­νται αλλά και του μεγάλου όγκου των ανε­μο­γεν­νη­τριών», επι­ση­μαί­νουν στην ανα­κοί­νωσή τους.

«Το φαρα­ω­νικό έργο της βιο­μη­χα­νι­κής εγκα­τά­στα­σης αιο­λι­κών πάρκων σε 14 νησίδες της Δωδε­κα­νή­σου, τμήμα του οποίου απο­τε­λεί το αιτού­μενο από την εται­ρεία “Κυκλα­δικά Μελ­τέ­μια”, περι­λαμ­βά­νει την εγκα­τά­σταση 106 ανε­μο­γεν­νη­τριών σε 14 προ­στα­τευό­με­νες νησίδες της Δωδε­κα­νή­σου, για την οποία θα απαι­τη­θούν 71 χλμ. δρόμων, 14 λιμε­νικά έργα, 14 ελι­κο­δρό­μια, δεκάδες βοη­θη­τι­κές εγκα­τα­στά­σεις και εκτε­νείς εκβρα­χι­σμοί.

Όχι μόνο δεν συνει­σφέ­ρει στην προ­στα­σία του περι­βάλ­λο­ντος, αλλά προ­κα­λεί τελικά το ίδιο περι­βαλ­λο­ντική κατα­στροφή, όπως ανα­φέ­ρε­ται στην τεκ­μη­ριω­μένη απορ­ρι­πτική έκθεση της Ορνι­θο­λο­γι­κής Εται­ρείας και την αρνη­τική γνω­μο­δό­τηση που ήδη έχει δοθεί από την αρμόδια Διεύ­θυνση του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας», συνε­χί­ζει η ανα­κοί­νωση του Συλ­λό­γου Ελλήνων Αρχαιο­λό­γων.

«Ορατός ο κίν­δυ­νος κατα­στρο­φής αρχαιο­τή­των»

Παράλ­ληλα προει­δο­ποιούν ότι η εγκα­τά­σταση θα έχει άμεσες επι­πτώ­σεις στο φυσικό περι­βάλ­λον των νησίδων, στη βιο­ποι­κι­λό­τητα και «στα ανέγ­γι­χτα ως τώρα αρχαιο­λο­γικά κατά­λοιπα τα οποία εντό­πι­σαν η ΕφΑ Δωδε­κα­νή­σου, η Εφορεία Παλαιο­αν­θρω­πο­λο­γίας – Σπη­λαιο­λο­γίας και η Εφορεία Εναλίων Αρχαιο­τή­των: ορατά μνημεία, αρχι­τε­κτο­νικά κατά­λοιπα και πληθώρα επι­φα­νεια­κών κινητών ευρη­μά­των από την 4η χιλιε­τία π.Χ. έως τους βυζα­ντι­νούς χρόνους, ενάλια μνημεία αλλά και αρχι­τε­κτο­νικά σύνολα της νεό­τε­ρης πολι­τι­στι­κής μας κλη­ρο­νο­μιάς».

Η βιο­μη­χα­νική κλίμακα των αιτού­με­νων αιο­λι­κών πάρκων, που αυξάνει δρα­μα­τικά και την κλίμακα των επεμ­βά­σεων, θα οδη­γή­σει στη δρα­μα­τική αλλοί­ωση και βλάβη του φυσικού και του ανθρω­πο­γε­νούς περι­βάλ­λο­ντος στις νησίδες Λέβιθα, Κίναρο και Μεγάλο Λιάδι του πολυ­νή­σου της Λέρου, Παχειά, Περ­γούσα και Καν­δε­λιούσσα της μικρής πολυ­νη­σίας της Νισύρου και Οφι­δούσσα, Κου­νού­πους, Σύρνα, Μεσο­νήσι και Πλακίδα του Δήμου Αστυ­πά­λαιας με ορατό τον κίνδυνο βλάβης ή και κατα­στρο­φής των αρχαιό­τη­των και των κατα­λοί­πων πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, τονί­ζουν ακόμη στην ανα­κοί­νωσή τους.

Ως χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα ανα­φέ­ρουν ότι η έγκριση της αιτού­με­νης εγκα­τά­στα­σης οκτώ ανε­μο­γεν­νη­τριών στη νησίδα Περ­γούσα, κηρυγ­μένη στο σύνολό της ως αρχαιο­λο­γι­κού χώρου, θα θέσει σε άμεσο κίνδυνο όχι μόνο τους γνω­στούς δύο ελλη­νι­στι­κούς πύργους με τους περι­βό­λους τους, που δια­τη­ρού­νται σε εξαι­ρε­τική κατά­σταση, μαζί με το αρχαίο λατο­μείο από το οποίο εξο­ρύ­χθη το υλικό κατα­σκευής τους, αλλά και άγνωστα έως σήμερα ίχνη κατοί­κη­σης της 4ης και των αρχών της 3ης χιλιε­τίας π.Χ., οικι­στικά κατά­λοιπα που ανά­γο­νται από τους κλα­σι­κούς χρόνους (5ος/4ος αι. π.Χ.) έως και τους υστε­ρο­ρω­μαϊ­κούς χρόνους καθώς και σημα­ντικά ελλη­νι­στικά /ρωμαϊκά ταφικά συγκρο­τή­ματα.

Επίσης, προει­δο­ποιούν οι αρχαιο­λό­γοι, με πλήρη κατα­στροφή απει­λού­νται οι προϊ­στο­ρι­κοί οικι­σμοί (με ορατά αρχι­τε­κτο­νικά κατά­λοιπα καθώς και πλήθος επι­φα­νεια­κών ευρη­μά­των) που εντο­πι­στη­καν πρό­σφατα στις νησίδες Καν­δε­λιούσσα, Λέβιθα, Μεσο­νήσι και Πλακίδα.

«Στα Λέβιθα, όπου η αίτηση προ­βλέ­πει την εγκα­τά­σταση 30 ανε­μο­γεν­νη­τριών, έχει ερευ­νη­θεί μέρος του ανα­το­λι­κό­τε­ρου και κεντρι­κού μόνον τμή­μα­τος της νησίδας, παρόλο που οι εγκα­τα­στά­σεις χωρο­θε­τού­νται σε όλη την έκταση του μικρού νησιού. Στο τμήμα που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε αυτοψία, έχουν έως σήμερα εντο­πι­σθεί, εκτός από τα ορατά αρχι­τε­κτο­νικά κατά­λοιπα της 4ης-3ης χιλιε­τίας π.Χ., η αρχαία ακρό­πολη της αρχαίας Λεβίν­θου, σε εντυ­πω­σιακή κατά­σταση δια­τή­ρη­σης με τον ψευ­δοϊ­σό­δομο ελλη­νι­στικό πύργο και άλλα προ­σκτί­σματα, εκτε­τα­μέ­νος αρχαίος οικι­σμός στο κέντρο του νησιού, με αλλε­πάλ­λη­λες φάσεις κατοί­κη­σης, από την 4η χιλιε­τία π.Χ. έως τους βυζα­ντι­νούς χρόνους, καθώς και τα εντο­πι­σθέ­ντα -άγνωστα έως τώρα- σπήλαια», τονί­ζουν.

Στην Κίναρο, συνε­χί­ζουν οι αρχαιο­λό­γοι, η αίτηση για 14 ανε­μο­γεν­νή­τριες θέτει σε κίνδυνο τον γνωστό αρχαίο πύργο της νησίδας, τα κατά­λοιπα βυζα­ντι­νής εκκλη­σίας με τα προ­σκτί­σματά της, τα ψηφι­δωτά και τους αρχαί­ους τοίχους, αλλά και τα νεότερα μνημεία, όπως ο παρα­δο­σια­κός οικι­σμός και ο ανε­μό­μυ­λος, ενώ στο Μεγάλο Λιάδι, το τελευ­ταίο νησάκι του πανάρ­χαιου δρόμου από τη Λέρο προς την Αμοργό και τις υπό­λοι­πες μεγάλες και μικρές Κυκλά­δες, κιν­δυ­νεύ­ουν να υπο­βαθ­μι­στούν ή και εξα­φα­νι­στούν, ανάμεσα σε άλλες εγκα­τα­στά­σεις, αλλά και ίχνη από εγκα­τα­στά­σεις των προϊ­στο­ρι­κών χρόνων αλλά και του 5ου/ 4ου αι. π.Χ.

«Να μην εισα­χθεί το θέμα στο ΚΑΣ»

Σύμφωνα με τον Σύλλογο Ελλήνων Αρχαιο­λό­γων, επειδή δεν έγινε δυνατό να εξα­ντλη­θεί η έρευνα πεδίου σε όλες τις περιο­χές επεμ­βά­σεων στις έντεκα νησίδες -και ιδίως στις μεγα­λύ­τε­ρες από αυτές, όπως η Σύρνα, τα Λέβιθα και η Κίναρος- «είναι δεδο­μένο ότι οι αρχαιό­τη­τες που απει­λού­νται με κατα­στροφή μαζί με το άμεσό τους φυσικό περι­βάλ­λον, το οποίο προ­στα­τεύ­ε­ται ως ανα­πό­σπα­στό τμήμα των μνη­μείων σύμφωνα με τις δια­τά­ξεις του ν. 3028/02, θα είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα πολύ πιο εκτε­τα­μέ­νες».

Οι αρχαιο­λό­γοι ζητούν να μην εισα­χθεί το θέμα στο ΚΑΣ πριν ολο­κλη­ρω­θούν οι αυτο­ψίες και επι­φα­νεια­κές έρευνες των αρμό­διων υπη­ρε­σιών και η πλήρης αρχαιο­λο­γική τεκ­μη­ρί­ωση. Επίσης, εκφρά­ζουν την αγωνία τους για «την εν γένει άναρχη και χωρίς κεντρικό σχε­δια­σμό τμη­μα­τική αδειο­δό­τηση αιο­λι­κών πάρκων μεγάλης κλί­μα­κας, χωρίς μελέτες ανα­γκαιό­τη­τας και βιω­σι­μό­τη­τας, που θέτουν σε άμεσο ή έμμεσο κίνδυνο τις αρχαιό­τη­τες και εν γένει της πολι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, το περι­βάλ­λον μνη­μείων αλλά και το φυσικό περι­βάλ­λον».

Τέλος, καλούν όλους τους αρμό­διους φορείς να προ­χω­ρή­σουν σε σαφή κεντρικό σχε­δια­σμό χωρο­θέ­τη­σης αιο­λι­κών πάρκων, φωτο­βολ­ταϊ­κών και συνο­λικά ΑΠΕ σε όλη την επι­κρά­τεια, με βάση τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες της χώρας σε ενέρ­γεια, με αυστηρά κρι­τή­ρια τήρησης της νομο­θε­σίας, αρχαιο­λο­γι­κής, περι­βαλ­λο­ντι­κής και κάθε προ­στα­τευό­με­νου δημό­σιου αγαθού.

Πηγή: lifo.gr