Το DNA έδωσε την οριστική απάντηση για την πατρότητα ενός πεντάχρονου αγοριού

Μια υπόθεση που ξεκί­νησε ως ερωτική σχέση δύο ανθρώ­πων και κατέ­ληξε στις δικα­στι­κές αίθου­σες πήρε τέλος με απόφαση που δημο­σιεύ­θηκε στις 24 Ιουλίου 2026. Το δικα­στή­ριο, μετά από 2 συζη­τή­σεις και τη διε­νέρ­γεια γενε­τι­κής εξέ­τα­σης, ανα­γνώ­ρισε ότι ο 47χρονος ενάγων είναι ο πατέρας του αγοριού που γεν­νή­θηκε στις 4 Μαΐου 2021 σε χώρα του εξω­τε­ρι­κού, όπου διέμενε και εργα­ζό­ταν η μητέρα του. Η απόφαση ήρθε 2 και πλέον χρόνια μετά την κατά­θεση της αγωγής, τον Μάιο του 2024, και έβαλε τέλος σε μια αντι­δι­κία που είχε βαρύ συναι­σθη­μα­τικό και προ­σω­πικό υπό­βα­θρο.

Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», οι δύο πλευρές γνω­ρί­στη­καν το 2018 και σύντομα η γνω­ρι­μία τους εξε­λί­χθηκε σε σταθερό συναι­σθη­μα­τικό δεσμό. Η γυναίκα εργα­ζό­ταν στο εξω­τε­ρικό, όμως τους καλο­και­ρι­νούς μήνες διέμενε μαζί με τον σύντροφό της στο σπίτι του στην Ελλάδα, ενώ εκείνος ταξί­δευε συχνά στο εξω­τε­ρικό για να βρί­σκε­ται κοντά της. Όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία που εξέτασε το δικα­στή­ριο, ο άνδρας τη στήριζε σταθερά και οικο­νο­μικά, όποτε εκείνη το ζητούσε.

Η σχέση, ωστόσο, δεν ήταν χωρίς εντά­σεις. Σε κάποια φάση η γυναίκα κατήγ­γειλε τον σύντροφό της για ενδο­οι­κο­γε­νειακή βία, υπόθεση για την οποία εκείνος φέρεται να έχει κατα­δι­κα­στεί. Παρά τις δυσκο­λίες, το ζευγάρι συνέ­χισε τη συμ­βί­ωσή του και τον Σεπτέμ­βριο του 2020, ενώ βρί­σκο­νταν μαζί στην Ελλάδα, η γυναίκα δια­πί­στωσε ότι ήταν έγκυος. Το ανα­κοί­νωσε αμέσως στον σύντροφό της και οι δύο μετέ­βη­σαν στο εξω­τε­ρικό, όπου και γεν­νή­θηκε το παιδί τον Μάιο του 2021.

Κατά το δικα­στή­ριο, το ζευγάρι λει­τούρ­γησε τα επόμενα χρόνια ως οικο­γέ­νεια. Η μητέρα συμπε­ρι­φε­ρό­ταν στον σύντροφό της ως πατέρα του παιδιού και οι δύο μαζί ενέ­γρα­ψαν το αγόρι σε παι­δι­κούς σταθ­μούς.

Η κατά­σταση άλλαξε ριζικά περί τον Μάιο του 2024, όταν η γυναίκα απο­χώ­ρησε από το κοινό τους σπίτι και διέκοψε κάθε επαφή με τον άνδρα, ο οποίος, σύμφωνα με τα όσα έγιναν δεκτά, επι­δί­ωξε να παρα­μεί­νει παρών στη ζωή του παιδιού.

Ο 47χρονος προ­σέ­φυγε στη δικαιο­σύνη ζητώ­ντας τη δικα­στική ανα­γνώ­ριση της πατρό­τη­τας. Η μητέρα, στην πρώτη συζή­τηση της υπό­θε­σης, αρνή­θηκε την αγωγή και πρόβαλε την ένσταση των «σοβαρών αμφι­βο­λιών» που προ­βλέ­πει ο Αστικός Κώδικας, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι δεν είναι βέβαιη πως ο ενάγων είναι ο πατέρας. Όπως όμως επι­ση­μαί­νε­ται στην απόφαση, δεν κατο­νό­μασε κανένα άλλο πρόσωπο με το οποίο να είχε παράλ­ληλη σχέση κατά το κρίσιμο διά­στημα της σύλ­λη­ψης, ούτε επι­κα­λέ­στηκε οποιο­δή­ποτε συγκε­κρι­μένο περι­στα­τικό που να στη­ρί­ζει τον ισχυ­ρι­σμό της.

Το δικα­στή­ριο, με μη ορι­στική απόφαση που εκδό­θηκε το 2025, διέταξε την επα­νά­ληψη της συζή­τη­σης προ­κει­μέ­νου να διε­νερ­γη­θεί ιατρική πραγ­μα­το­γνω­μο­σύνη από μοριακό βιολόγο. Η εξέταση DNA, με τη μέθοδο του υβρι­δι­σμού, έδειξε ότι ο ενάγων παρου­σιά­ζει γενε­τικά χαρα­κτη­ρι­στικά απο­λύ­τως συμβατά με την πατρό­τητα, ενώ η σύγκριση του βιο­λο­γι­κού υλικού του με εκείνο του παιδιού προ­σέ­δωσε πιθα­νό­τητα πατρό­τη­τας μεγα­λύ­τερη από 99,999999999%.

Στη δεύτερη συζή­τηση, τον Ιούνιο του 2026, η μητέρα δεν εμφα­νί­στηκε στο ακρο­α­τή­ριο, αν και είχε κληθεί νομό­τυπα.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι το πόρισμα της πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης, σε συν­δυα­σμό με τη σταθερή συμ­βί­ωση των δια­δί­κων, τις τακτι­κές σαρ­κι­κές επαφές τους χωρίς προ­φυ­λά­ξεις κατά τον χρόνο της σύλ­λη­ψης και τη συνο­λική συμπε­ρι­φορά της μητέρας, η οποία επί χρόνια αντι­με­τώ­πιζε τον ενά­γο­ντα ως πατέρα του παιδιού, δεν αφήνει περι­θώ­ριο αμφι­βο­λίας.

Η ένσταση των σοβαρών αμφι­βο­λιών απορ­ρί­φθηκε ως αβάσιμη στην ουσία της, καθώς δεν στη­ρι­ζό­ταν σε κανένα συγκε­κρι­μένο γεγονός ικανό να ανα­τρέ­ψει τη βιο­λο­γική αλήθεια που απο­κα­τέ­στησε η γενε­τική εξέταση. Το δικα­στή­ριο έκανε δεκτή την αγωγή, ανα­γνώ­ρισε το ανήλικο αγόρι ως γνήσιο τέκνο του ενά­γο­ντος και κατα­δί­κασε τη μητέρα στην πληρωμή των δικα­στι­κών εξόδων, τα οποία ορί­στη­καν στο ποσό των 800 ευρώ.