Γιάννης Παππάς στο Διεθνές Συμπόσιο της Κάσου: Η Ελλάδα πρέπει να παραμένει δύναμη σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και να απορρίπτει τα τετελεσμένα

Στο Διεθνές Συμπό­σιο με θέμα «Διεθνές Δίκαιο και Διεθνής Πολι­τική στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο: Ζητή­ματα, τριβές, προ­ο­πτι­κές σε καιρό δυστο­πίας» που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στην Κάσο συμ­με­τείχε ο βου­λευ­τής της ΝΔ κ. Γιάννης Παππάς.

Όπως ανα­φέ­ρει ήταν μια ιδιαί­τερα σημα­ντική συνά­ντηση  με τη συμ­με­τοχή εκλε­κτών καθη­γη­τών, ακα­δη­μαϊ­κών, διπλω­μα­τών και αξιω­μα­τι­κών, που ανα­δειξε  τον κρίσιμο ρόλο του Διε­θνούς Δικαίου και της διε­θνούς πολι­τι­κής για την ασφά­λεια και τη στα­θε­ρό­τητα στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Πραγ­μα­το­ποί­ησε ομιλία

Στην Ηρωική Νήσο Κάσο, έναν τόπο με ξεχω­ρι­στό ιστο­ρικό και γεω­στρα­τη­γικό βάρος, συμ­με­τείχα στο Διεθνές Συμπό­σιο με θέμα «Διεθνές Δίκαιο και Διεθνής Πολι­τική στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο: Ζητή­ματα, τριβές, προ­ο­πτι­κές σε καιρό δυστο­πίας».

Μια ιδιαί­τερα σημα­ντική συνά­ντηση με τη συμ­με­τοχή εκλε­κτών καθη­γη­τών, ακα­δη­μαϊ­κών, διπλω­μα­τών και αξιω­μα­τι­κών, που ανα­δει­κνύει τον κρίσιμο ρόλο του Διε­θνούς Δικαίου και της διε­θνούς πολι­τι­κής για την ασφά­λεια και τη στα­θε­ρό­τητα στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Από την Κάσο, με ιδιαί­τερο συμ­βο­λι­σμό, η συζή­τηση για τα θαλάσ­σια δικαιώ­ματα, την ενέρ­γεια, τις διε­θνείς σχέσεις και τη γεω­πο­λι­τική αποκτά ξεχω­ρι­στή σημασία.

Παρα­θέτω παρα­κάτω ολό­κληρο τον χαι­ρε­τι­σμό μου:

«Κύριε Δήμαρχε,

κυρίες και κύριοι καθη­γη­τές, διπλω­μά­τες και αξιω­μα­τι­κοί,

αγα­πη­τές Κασιώ­τισ­σες και αγα­πη­τοί Κασιώ­τες,

Με ιδιαί­τερη χαρά βρί­σκο­μαι σήμερα στην Ηρωική Νήσο Κάσο για ένα Συμπό­σιο που έχει επι­λέ­ξει τον κατάλ­ληλο τόπο για να συζη­τή­σει το Διεθνές Δίκαιο και τη διεθνή πολι­τική στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Η επιλογή της Κάσου έχει ιδιαί­τερη σημασία.

Η Κάσος βρί­σκε­ται σε ένα κρίσιμο θαλάσ­σιο πέρασμα που συνδέει το Αιγαίο με την Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Η γεω­γρα­φία της την έχει κατα­στή­σει σημείο ανα­φο­ράς για τη ναυ­σι­πλοΐα, το εμπόριο και την επι­κοι­νω­νία μεταξύ δια­φο­ρε­τι­κών θαλάσ­σιων χώρων.

Σήμερα αυτή η γεω­γρα­φία αποκτά νέο περιε­χό­μενο.

Μιλάμε για θαλάσ­σιες ζώνες. Για υπο­βρύ­χια καλώδια. Για ενερ­γεια­κές δια­συν­δέ­σεις. Για ασφά­λεια. Για γεω­πο­λι­τική παρου­σία. Για το δικαί­ωμα των κρατών να ασκούν τις νόμιμες δρα­στη­ριό­τη­τές τους μέσα σε ένα πλαίσιο κανόνων.

Το είδαμε καθαρά το 2024, όταν οι έρευνες για την ηλε­κτρική δια­σύν­δεση Ελλάδας και Κύπρου στη θαλάσ­σια περιοχή της Κάσου βρέ­θη­καν στο επί­κε­ντρο ελλη­νο­τουρ­κι­κής έντασης. Μια τεχνική δια­δι­κα­σία απέ­κτησε αμέσως νομική και στρα­τη­γική διά­σταση.

Το γεγονός αυτό εξηγεί γιατί η σημε­ρινή συζή­τηση δεν είναι ακα­δη­μαϊκή πολυ­τέ­λεια.

Το διεθνές δίκαιο απο­τε­λεί για την Ελλάδα θεμέλιο εθνικής στρα­τη­γι­κής.

Θέτει όρια στην αυθαι­ρε­σία. Προ­σφέ­ρει το πλαίσιο μέσα στο οποίο οι δια­φο­ρές πρέπει να επι­λύ­ο­νται ειρη­νικά.

Για μια χώρα όπως η Ελλάδα, με εκα­το­ντά­δες νησιά και με εκτε­τα­μένη παρου­σία στο Αιγαίο και την Ανα­το­λική Μεσό­γειο, αυτό δεν είναι θεω­ρη­τική συζή­τηση.

Είναι ζήτημα κυριαρ­χίας, κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των, ασφά­λειας και στα­θε­ρό­τη­τας.

Ταυ­τό­χρονα, το διεθνές δίκαιο αποκτά πραγ­μα­τική ισχύ όταν συνο­δεύ­ε­ται από συνέ­πεια στην εθνική στρα­τη­γική.

Χρειά­ζε­ται στα­θε­ρό­τητα στις θέσεις μας, συμ­μα­χίες και αξιο­πι­στία. Χρειά­ζε­ται η Ελλάδα να γνω­ρί­ζει τι διεκ­δι­κεί, τι υπε­ρα­σπί­ζε­ται και πού θέτει τα όριά της.

Το δίκαιο χωρίς στρα­τη­γική κιν­δυ­νεύει να μείνει δια­κή­ρυξη.

Η στρα­τη­γική χωρίς δίκαιο χάνει νομι­μο­ποί­ηση και διεθνή στήριξη.

Η Ελλάδα χρειά­ζε­ται και τα δύο.

Και από την Κάσο αυτή η θέση αποκτά ιδιαί­τερο βάρος.

Ένα νησί δεν μετριέ­ται από το μέγεθός του.

Μετριέ­ται από τη θέση του, την ιστορία του, τους ανθρώ­πους του και τη συμβολή του.

Η Ηρωική Νήσος Κάσος γνω­ρί­ζει καλά τι σημαί­νει να μετα­τρέ­πε­ται η γεω­γρα­φία σε ιστορία.

Σήμερα η ίδια γεω­γρα­φία τη φέρνει ξανά στο επί­κε­ντρο μιας μεγάλης συζή­τη­σης για την Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Ο GSI είναι χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα.

Πρό­κει­ται για ένα έργο που υπερ­βαί­νει τα όρια μιας απλής ενερ­γεια­κής υπο­δο­μής.

Συν­δέ­ε­ται με την ενερ­γειακή ασφά­λεια της Κύπρου, με τη δια­σύν­δεση της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου με την Ευρώπη.

Το πρό­γραμμα του Συμπο­σίου απο­τυ­πώ­νει ακριβώς αυτές τις προ­κλή­σεις. Θαλάσ­σιες οριο­θε­τή­σεις, ηλε­κτρική δια­σύν­δεση, διεθνής ναυ­σι­πλοΐα, ασφά­λεια, υβρι­δι­κές απειλές, μετα­να­στευ­τι­κές ροές και η θέση της Ελλάδας στα Ηνωμένα Έθνη.

Αυτό είναι και το μεγάλο ζητού­μενο της εποχής μας.

Να μπο­ρούμε να συν­δέ­ουμε το διεθνές δίκαιο με τη διεθνή πολι­τική. Να υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε τις θέσεις μας με επι­χει­ρή­ματα, με κανόνες, με συμ­μα­χίες και με σταθερή παρου­σία.

Η Ελλάδα πρέπει να παρα­μέ­νει δύναμη στα­θε­ρό­τη­τας στην Ανα­το­λική Μεσό­γειο.

Να υπε­ρα­σπί­ζε­ται τα δικαιώ­ματά της.

Να απορ­ρί­πτει τα τετε­λε­σμένα.

Θέλω να συγχαρώ θερμά το Κέντρο Διε­θνούς Δικαίου και Διπλω­μα­τίας, τον Δήμο της Ηρωικής Νήσου Κάσου, τον καθη­γητή Στέλιο Περράκη και όλους τους συμ­με­τέ­χο­ντες για αυτή την πρω­το­βου­λία.

Εύχομαι οι εργα­σίες του Συμπο­σίου και η «Δήλωση της Κάσου» που θα τις ολο­κλη­ρώ­σει να συμ­βά­λουν ουσια­στικά στον δημόσιο διάλογο για τη θέση της Ελλάδας σε μια περίοδο μεγάλων διεθνών ανα­κα­τα­τά­ξεων.

Σας ευχα­ρι­στώ.»

#προ­χω­ράμε