Πέντε αποφάσεις του Πρωτοδικείου χαράσσουν τη γραμμή ευθύνης στους δρόμους της Ρόδου

• Παρά­νομη ανα­στροφή, παρα­βί­αση STOP και ερυθρού σημα­το­δότη, αδια­φο­ρία κατά την έξοδο από χώρο στάθ­μευ­σης και ένας πεζός που πιά­στηκε από παρά­θυρο εν κινήσει οχή­μα­τος. Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου επι­δί­κασε απο­ζη­μιώ­σεις που αγγί­ζουν συνο­λικά τις 61.000 ευρώ, απέρ­ριψε όμως αξιώ­σεις εκα­το­ντά­δων χιλιά­δων ευρώ ως ανα­πό­δει­κτες

Μέσα σε διά­στημα μίας εβδο­μά­δας, από τις 21 έως τις 27 Ιουλίου 2026, το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου δημο­σί­ευσε 5 απο­φά­σεις για δια­φο­ρές από αυτο­κι­νη­τικά ατυ­χή­ματα, οι οποίες απο­τυ­πώ­νουν με ενάρ­γεια τον τρόπο με τον οποίο η δικαιο­σύνη προ­σεγ­γί­ζει την υπαι­τιό­τητα, την από­δειξη της ζημίας και τα όρια της ασφα­λι­στι­κής κάλυψης.

Οι υπο­θέ­σεις αφορούν ατυ­χή­ματα που σημειώ­θη­καν στο νησί από το 2019 έως το 2023 και έφτασαν στο ακρο­α­τή­ριο έπειτα από πολυετή αναμονή. Σε 4 από τις 5 περι­πτώ­σεις, το δικα­στή­ριο απέδωσε απο­κλει­στική ευθύνη στον οδηγό που παρα­βί­ασε τους κανόνες κυκλο­φο­ρίας, ενώ σε μία η αγωγή απορ­ρί­φθηκε στο σύνολό της, καθώς κρίθηκε ότι ο ίδιος ο τραυ­μα­τίας προ­κά­λεσε την παρά­συρσή του.

Η ανα­στροφή που στοί­χισε ένα αυτο­κί­νητο και την ασφα­λι­στική κάλυψη

Η πλέον σύνθετη υπόθεση αφορά ατύχημα της 19ης Σεπτεμ­βρίου 2022, περί ώρα 15:10, στην επαρ­χιακή οδό που συνδέει την πόλη με τη νότια πλευρά του νησιού. Ένας 43χρονος ημε­δα­πός, οδη­γώ­ντας φορτηγό ιδιο­κτη­σίας εται­ρείας περιο­ρι­σμέ­νης ευθύνης με έδρα την Αττική, επι­χεί­ρησε να βγει αρι­στερά στη λεωφόρο πραγ­μα­το­ποιώ­ντας ανα­στροφή σε σημείο όπου ρυθ­μι­στική πινα­κίδα την απα­γο­ρεύει ρητά. Το φορτηγό συγκρού­στηκε με επι­βα­τικό αυτο­κί­νητο που οδη­γούσε 38χρονη γυναίκα, με συνε­πι­βά­τες τις 2 ανή­λι­κες κόρες της, ηλικίας τότε 13 και 9 ετών. Το αυτο­κί­νητο χτύπησε στο πεζο­δρό­μιο, ανα­πο­δο­γύ­ρισε, σύρθηκε και στα­μά­τησε σε δέντρο. Το δικα­στή­ριο, με την υπ’ αριθμόν 478/2026 απόφασή του που δημο­σιεύ­θηκε στις 27 Ιουλίου 2026, έκρινε ότι ο οδηγός του φορ­τη­γού φέρει την απο­κλει­στική ευθύνη, καθώς παρα­βί­ασε τα άρθρα 12, 19 και 21 του Κώδικα Οδικής Κυκλο­φο­ρίας, και απέρ­ριψε την ένσταση συνυ­παι­τιό­τη­τας 95% που είχε προ­βά­λει η ασφα­λι­στική εται­ρεία. Το όχημα της οικο­γέ­νειας, τύπου KIA Stonic με πρώτη κυκλο­φο­ρία τον Αύγου­στο του 2019, κρίθηκε ολο­σχε­ρώς κατε­στραμ­μένο από οικο­νο­μο­τε­χνική άποψη, με εμπο­ρική αξία 21.500 ευρώ και αξία υπο­λειμ­μά­των 3.220 ευρώ.

Επι­δι­κά­στη­καν στην οδηγό συνο­λικά 19.220 ευρώ, ποσό που περι­λαμ­βά­νει την αξία του αυτο­κι­νή­του και 1.000 ευρώ για ηθική βλάβη, και στους γονείς από κοινού 2.140 ευρώ, δηλαδή 1.000 ευρώ για κάθε παιδί λόγω της ψυχικής ταραχής που υπέστη και 140 ευρώ για 2 επι­σκέ­ψεις σε ιδιώτη παι­δο­ψυ­χί­α­τρο. Απορ­ρί­φθη­καν ως αόριστο το κονδύλι των 2.200 ευρώ για κατα­στρα­φέ­ντα προ­σω­πικά είδη, επειδή δεν προσ­διο­ρι­ζό­ταν η παλαιό­τητά τους, και ως μη νόμιμο το αίτημα για δια­φυ­γό­ντα κέρδη της μητέρας, η οποία υπο­στή­ριξε ότι έχασε εισό­δημα προ­κει­μέ­νου να φρο­ντί­σει τα παιδιά της. Η απόφαση κηρύ­χθηκε προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή για 18.220 ευρώ.

Το σημα­ντι­κό­τερο όμως σκέλος της από­φα­σης αφορά την παρε­μπί­πτουσα αγωγή της ασφα­λι­στι­κής. Όπως προ­έ­κυψε, ο οδηγός κατείχε μεν δίπλωμα οδή­γη­σης, όχι όμως για την κατη­γο­ρία του οχή­μα­τος που οδη­γούσε. Το γεγονός αυτό, σύμφωνα με το προ­ε­δρικό διά­ταγμα 237/1986, ενερ­γο­ποιεί την εξαί­ρεση από την ασφα­λι­στική κάλυψη και δίνει στον ασφα­λι­στή δικαί­ωμα ανα­γω­γής. Έτσι, ο οδηγός υπο­χρε­ώ­θηκε να επι­στρέ­ψει στην ασφα­λι­στική εται­ρεία 21.360 ευρώ, δηλαδή ό,τι εκείνη θα κατα­βά­λει στην οικο­γέ­νεια, πλέον τόκων και δικα­στι­κών εξόδων, ενώ απορ­ρί­φθηκε η ένστασή του περί κατα­χρη­στι­κής άσκησης δικαιώ­μα­τος. Το δικα­στή­ριο δεν διέταξε προ­σω­πική κράτηση, όπως είχε ζητηθεί. Ως προς την εται­ρεία ιδιο­κτή­τρια του φορ­τη­γού, η συζή­τηση της παρε­μπί­πτου­σας αγωγής κηρύ­χθηκε απα­ρά­δε­κτη, καθώς η επίδοση σε υπο­κα­τά­στημά της στη Ρόδο δεν κρίθηκε νομό­τυπη.

Την οικο­γέ­νεια εκπρο­σώ­πησε η κ. Άννα Βασι­λάκη, τον οδηγό ο κ. Ιωάννης Φλε­βά­ρης και την ασφα­λι­στική εται­ρεία ο κ. Νικό­λαος Σκορ­δί­λης.

Παρα­βί­αση STOP και 20.000 ευρώ για ηθική βλάβη

Η υπ’ αριθμόν 473/2026 απόφαση, της 24ης Ιουλίου 2026, αφορά ατύχημα της 8ης Σεπτεμ­βρίου 2019, περί ώρα 21:00, σε δια­σταύ­ρωση εντός της πόλης. Οδηγός επι­βα­τι­κού αυτο­κι­νή­του δεν στα­μά­τησε στην πινα­κίδα STOP και, επι­χει­ρώ­ντας να δια­σχί­σει γρήγορα την κάθετη οδό, συγκρού­στηκε με μοτο­συ­κλέτα. Συνε­πι­βά­της της μοτο­συ­κλέ­τας ήταν νεαρή φοι­τή­τρια, η οποία διέμενε προ­σω­ρινά στο νησί λόγω σπουδών, και η οποία υπέστη κάταγμα διά­φυ­σης κνήμης. Το κάταγμα αντι­με­τω­πί­στηκε χει­ρουρ­γικά με ενδο­μυ­ε­λικό ήλο στο νοσο­κο­μείο του νησιού, ενώ κατά τη μετεγ­χει­ρη­τική πορεία εμφα­νί­στηκε πνευ­μο­νική εμβολή. Στη νεαρή γυναίκα ανα­γνω­ρί­στηκε ποσοστό ανα­πη­ρίας 67% για 1 έτος.

Η ασφα­λι­στική εται­ρεία, με έδρα την Κύπρο και υπο­κα­τά­στημα στην Αττική, προ­έ­βαλε ένσταση συνυ­παι­τιό­τη­τας 95%, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι ο οδηγός της μοτο­συ­κλέ­τας μπο­ρούσε να περιο­ρί­σει τη ζημία μειώ­νο­ντας ταχύ­τητα. Το δικα­στή­ριο την απέρ­ριψε, καθώς δεν απο­δεί­χθηκε ούτε υπέρ­βαση ορίου ταχύ­τη­τας ούτε οποια­δή­ποτε συμβολή της τραυ­μα­τι­σμέ­νης.

Από τα 124.903,39 ευρώ που ζητούσε η ενά­γουσα, επι­δι­κά­στη­καν 21.676 ευρώ. Το ποσό ανα­λύ­ε­ται σε 20.000 ευρώ για ηθική βλάβη, 1.200 ευρώ ως πλα­σμα­τική δαπάνη οικια­κής βοηθού για 2 μήνες, κατά τους οποίους τη φρό­ντι­ζαν οι γονείς της, και 476 ευρώ για απώλεια μισθών Σεπτεμ­βρίου και Οκτω­βρίου 2019 από την εργασία της σε του­ρι­στικό κατά­στημα, μετά την αφαί­ρεση 480 ευρώ που είχε λάβει από τον ΕΦΚΑ. Απορ­ρί­φθη­καν τα κον­δύ­λια για απώλεια εισο­δή­μα­τος των ετών 2020 έως 2022, καθώς δεν προ­σκο­μί­στη­καν αναγ­γε­λίες πρό­σλη­ψης ή φορο­λο­γι­κές δηλώ­σεις, για μισθώ­ματα κατοι­κίας που δεν χρη­σι­μο­ποί­ησε, επειδή υπό­χρεος για το ενοίκιο ήταν άλλο πρόσωπο, και για κατα­στροφή κράνους, ρούχων, ρολο­γιού και κινητού, ελλεί­ψει από­δει­ξης της κατά­στα­σής τους. Η απόφαση κηρύ­χθηκε προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή για 10.000 ευρώ και δεν δια­τά­χθηκε προ­σω­πική κράτηση του οδηγού, καθώς η φερεγ­γυό­τητα της ασφα­λι­στι­κής κρίθηκε επαρκής.

Την τραυ­μα­τι­σμένη εκπρο­σώ­πησε η κ. Μαρία Μήτσου, την ασφα­λι­στική ο κ. Ιωάννης Κωλέτ­της και τον οδηγό ο κ. Δημή­τριος Αλέξιος Δημη­τριά­δης.

Ο 80χρονος μοτο­συ­κλε­τι­στής και η αξίωση των 120.000 ευρώ που δεν απο­δεί­χθηκε

Την ίδια ημέρα δημο­σιεύ­θηκε και η υπ’ αριθμόν 474/2026 απόφαση για ατύχημα της 6ης Ιανουα­ρίου 2022, περί ώρα 10:30, σε σημα­το­δο­τού­μενη δια­σταύ­ρωση της επαρ­χια­κής οδού. Οδηγός επι­βα­τι­κού αυτο­κι­νή­του παρα­βί­ασε την κόκκινη ένδειξη του φωτει­νού σημα­το­δότη και συγκρού­στηκε με μοτο­συ­κλέτα, την οποία οδη­γούσε άνδρας γεν­νη­θείς το 1942. Ο ηλι­κιω­μέ­νος μοτο­συ­κλε­τι­στής υπέστη κάταγμα ηβικού οστού, λεκάνης και κνη­μιαίου πλατώ στο δεξί γόνατο. Οι ενα­γό­με­νοι υπο­στή­ρι­ξαν ότι ο ίδιος ο μοτο­συ­κλε­τι­στής παρα­βί­ασε τον σημα­το­δότη και ζήτησαν να του απο­δο­θεί συνυ­παι­τιό­τητα 95%, ισχυ­ρι­σμός που απορ­ρί­φθηκε ως ανα­πό­δει­κτος. Ο ενάγων διεκ­δι­κούσε 234.098 ευρώ, εκ των οποίων 120.000 ευρώ ως απο­ζη­μί­ωση κατά το άρθρο 931 του Αστικού Κώδικα για μόνιμη ανα­πη­ρία. Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε το τελευ­ταίο αίτημα, καθώς από κανένα ιατρικό πιστο­ποι­η­τικό δεν προ­έ­κυψε μόνιμη ανα­πη­ρία ή παρα­μόρ­φωση ικανή να επη­ρε­ά­σει το μέλλον του.

Επι­δι­κά­στη­καν 16.978 ευρώ, ήτοι 15.000 ευρώ για ηθική βλάβη, 1.800 ευρώ για πλα­σμα­τική δαπάνη οικια­κής βοηθού επί 3 μήνες, διά­στημα κατά το οποίο τον φρό­ντιζε η σύζυγός του, και 178 ευρώ για την αγορά στρώ­μα­τος, αερο­στρώ­μα­τος κατα­κλί­σεως, αντλίας και καλύμ­μα­τος. Αξιο­ση­μεί­ωτο είναι ότι το δικα­στή­ριο περιό­ρισε τον χρόνο ανάγκης συν­δρο­μής τρίτου προ­σώ­που έως τις 6 Απρι­λίου 2022 και όχι έως τις 28 Ιουνίου 2022 που ζητούσε ο ενάγων, επι­κα­λού­μενο διεθνή ιατρική βιβλιο­γρα­φία σύμφωνα με την οποία η πρώιμη κινη­το­ποί­ηση απο­τε­λεί πλέον τον κανόνα στην απο­κα­τά­σταση τέτοιων καταγ­μά­των. Η απόφαση κηρύ­χθηκε προ­σω­ρινά εκτε­λε­στή για 9.000 ευρώ.

Τον μοτο­συ­κλε­τι­στή εκπρο­σώ­πησε ο κ. Νικό­λαος Γιαννάς και τους ενα­γό­με­νους ο κ. Ιωάννης Δαρού­δης.

Έξοδος από χώρο στάθ­μευ­σης και το ζήτημα του ΦΠΑ

Η υπ’ αριθμόν 469/2026 απόφαση, της 22ας Ιουλίου 2026, ξεχω­ρί­ζει για το νομικό της ενδια­φέ­ρον. Στις 31 Αυγού­στου 2023, περί ώρα 18:07, κοντά στο αερο­δρό­μιο, οδηγός επι­βα­τι­κού αυτο­κι­νή­του που ήταν σταθ­μευ­μέ­νος έμπρο­σθεν επι­χεί­ρη­σης επι­χεί­ρησε να εισέλ­θει στην κύρια οδό και διέκοψε κάθετα την πορεία οχή­μα­τος εται­ρείας εκμί­σθω­σης αυτο­κι­νή­των, που οδη­γούσε υπάλ­λη­λός της. Ο οδηγός του ιδιω­τι­κού οχή­μα­τος και η αλλο­δαπή ασφα­λι­στική του εται­ρεία υπο­στή­ρι­ξαν ότι ο υπάλ­λη­λος της εται­ρείας κινή­θηκε αρχικά στη βοη­θη­τική λωρίδα και επα­νήλθε αιφ­νι­δίως στη δεξιά, ισχυ­ρι­σμός που κατέρ­ρευσε, καθώς στο σημείο δεν υφί­στα­ται δεύτερη λωρίδα.

Οι 2 πλευρές είχαν κατα­θέ­σει αντί­θε­τες αγωγές. Η αγωγή του ιδιώτη οδηγού, ύψους 9.457,95 ευρώ, απορ­ρί­φθηκε στο σύνολό της, ενώ η αγωγή της εται­ρείας εκμί­σθω­σης, ύψους 9.388,82 ευρώ, έγινε εν μέρει δεκτή για 2.968,82 ευρώ. Το δικα­στή­ριο απέρ­ριψε το αίτημα της εται­ρείας για 2.000 ευρώ ηθική βλάβη, καθώς νομικό πρόσωπο δικαιού­ται τέτοια ικα­νο­ποί­ηση μόνο όταν πλήτ­τε­ται η εμπο­ρική του πίστη, όχι επειδή στε­ρή­θηκε ένα όχημα τους καλο­και­ρι­νούς μήνες. Απορ­ρί­φθη­καν επίσης τα κον­δύ­λια για μείωση εμπο­ρι­κής αξίας, αφού οι ζημιές ήταν επι­φα­νεια­κές και απο­κα­τα­στά­θη­καν με και­νούρ­για ανταλ­λα­κτικά, και για δια­φυ­γό­ντα κέρδη, ελλεί­ψει στοι­χείων για τον στόλο και τις μισθώ­σεις της εται­ρείας.

Το κρίσιμο σημείο αφορά στον ΦΠΑ των 574,61 ευρώ επί των 2.394,21 ευρώ της επι­σκευής. Οι ενα­γό­με­νοι υπο­στή­ρι­ξαν ότι η εται­ρεία, ως υπο­κεί­μενη σε ΦΠΑ, συμ­ψή­φισε το ποσό με τον φόρο που εισέ­πραξε από πελάτες της και επο­μέ­νως δεν ζημιώ­θηκε. Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η ωφέλεια αυτή προ­κύ­πτει από τον μηχα­νι­σμό έκπτω­σης του φορο­λο­γι­κού νόμου και όχι από το ατύχημα, δεν συν­δέ­ε­ται αιτιω­δώς με το ζημιο­γόνο γεγονός και άρα δεν αφαι­ρεί­ται από την απο­ζη­μί­ωση.

Την εται­ρεία εκμί­σθω­σης εκπρο­σώ­πησε η κ. Στε­φα­νία Μπέρδη, τον ιδιώτη οδηγό, ως ενά­γο­ντα, η κ. Στε­φα­νία Καρα­κα­τσάνη και τον ίδιο μαζί με την ασφα­λι­στική του, ως ενα­γό­με­νους, ο κ. Από­στο­λος Πέππας.

Ο πεζός που πιά­στηκε από το παρά­θυρο

Η μονα­δική υπόθεση με πλήρη απόρ­ριψη της αγωγής είναι η υπ’ αριθμόν 476/2026, της 21ης Ιουλίου 2026. Στις 24 Φεβρουα­ρίου 2020, περί ώρα 11:30, οδηγός επι­βα­τι­κού αυτο­κι­νή­του χτύπησε τον καθρέ­πτη σταθ­μευ­μέ­νου οχή­μα­τος. Ο ιδιο­κτή­της του απο­φά­σισε να την ακο­λου­θή­σει, στάθ­μευσε πίσω της όταν εκείνη στα­μά­τησε και, αντί να αρκε­στεί στα στοι­χεία που ήδη είχε συλ­λέ­ξει για τη δήλωση της ζημίας, πλη­σί­ασε την πόρτα του οδηγού και ακού­μπησε στο παρά­θυρο ζητώ­ντας εξη­γή­σεις.

Η οδηγός, όπως προ­κύ­πτει από την απόφαση, έθεσε το όχημα σε κίνηση για να απο­μα­κρυν­θεί πριν της προ­κα­λέ­σει κάποιο κακό, και ο άνδρας πιά­στηκε αιφ­νι­δια­στικά από το παρά­θυρο, με απο­τέ­λε­σμα να παρα­συρ­θεί και να τραυ­μα­τι­στεί.

Ο πεζός ζητούσε 8.190 ευρώ, αφού παραι­τή­θηκε στο ακρο­α­τή­ριο από μικρό­τερα κον­δύ­λια για ιατρο­φαρ­μα­κευ­τι­κές δαπάνες, ρούχα, κινητό και βελ­τιω­μένη δια­τροφή. Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι ο ίδιος είναι απο­κλει­στικά υπαί­τιος, καθώς εμπό­διζε χωρίς λόγο την κυκλο­φο­ρία και επέ­δειξε συμπε­ρι­φορά που κανένας μέσος συνετός άνθρω­πος δεν θα επε­δεί­κνυε, ενώ η οδηγός δεν μπο­ρούσε να προ­βλέ­ψει ότι θα πια­νό­ταν από το όχημα. Η αγωγή απορ­ρί­φθηκε και ο ενάγων επι­βα­ρύν­θηκε με 200 ευρώ δικα­στικά έξοδα. Τον πεζό εκπρο­σώ­πησε ο κ. Νικό­λαος Μάριος Μου­τσά­κης και τις ενα­γό­με­νες ο κ. Νικό­λαος Σκορ­δί­λης.

Οι απο­φά­σεις συν­θέ­τουν μια σαφή εικόνα. Η δικαιο­σύνη απο­δί­δει με αυστη­ρό­τητα την ευθύνη στον οδηγό που παρα­βιά­ζει ρητή σήμανση, είτε πρό­κει­ται για απα­γό­ρευση ανα­στρο­φής, είτε για STOP, είτε για ερυθρό σημα­το­δότη, και δεν δέχεται εύκολα να μοι­ρα­στεί την ευθύνη με τον ζημιω­θέ­ντα χωρίς συγκε­κρι­μένα απο­δει­κτικά στοι­χεία. Ταυ­τό­χρονα όμως, τα ποσά που επι­δι­κά­ζο­νται απέχουν πολύ από εκείνα που ζητού­νται. Από συνο­λι­κές αξιώ­σεις που ξεπερ­νού­σαν τα 420.000 ευρώ, επι­δι­κά­στη­καν λιγό­τερα από 61.000 ευρώ.

Η ψαλίδα οφεί­λε­ται σχεδόν απο­κλει­στικά στην έλλειψη από­δει­ξης, από φορο­λο­γι­κές δηλώ­σεις και αναγ­γε­λίες πρό­σλη­ψης έως ιατρικά πιστο­ποι­η­τικά μόνιμης ανα­πη­ρίας και προσ­διο­ρι­σμό της παλαιό­τη­τας κατε­στραμ­μέ­νων αντι­κει­μέ­νων. Δύο ακόμη μηνύ­ματα προ­κύ­πτουν από τις υπο­θέ­σεις. Πρώτον, όποιος οδηγεί όχημα για το οποίο δεν έχει την αντί­στοιχη κατη­γο­ρία διπλώ­μα­τος κιν­δυ­νεύει να πλη­ρώ­σει από την τσέπη του ολό­κληρη την απο­ζη­μί­ωση, ακόμη κι αν το όχημα είναι ασφα­λι­σμένο. Δεύ­τε­ρον, η αυτο­δι­κία στον δρόμο, όπως το να εμπο­δί­σει κανείς με το σώμα του την απο­μά­κρυνση οχή­μα­τος για μια ζημιά σε καθρέ­πτη, όχι μόνο δεν απο­ζη­μιώ­νε­ται αλλά μπορεί να μετα­φέ­ρει το σύνολο της ευθύνης στον ίδιο τον τραυ­μα­τία.