- Η ΔΕΥΑΡ προχώρησε σε προσπάθεια υποβολής μηνύσεων κατά του περιφερειάρχη Γιώργου Χατζημάρκου, ζητώντας 30.000 ευρώ αποζημίωση από κάθε μέλος του διοικητικού συμβουλίου.
- Η πρωτοβουλία αυτή προήλθε μετά από δηλώσεις του Χατζημάρκου που χαρακτήρισε την διοίκηση της ΔΕΥΑΡ ντροπιαστική και παρακμιακή.
- Η πρώτη απόπειρα για τις μηνύσεις απέτυχε, ενώ η δεύτερη πραγματοποιήθηκε μέσω τηλεφωνικής συνεδρίασης με το ερώτημα "ναι ή όχι".
- Η κατάσταση αυτή αποκαλύπτει μια ανησυχητική πολιτική μέθοδο, όπου η εξουσία επιλέγει να μην απαντά πολιτικά αλλά να απειλεί με νομικές ενέργειες.
Πρώτα η εφημερίδα, τωρα ο Περιφερειάρχης: Η ανεπάρκεια της πολιτικής κρύβεται πίσω απo μηνύσεις • Λίγα 24ωρα μετά την εξαγγελία προσφυγής της δημοτικής αρχής κατά της «δημοκρατικής», τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου της ΔΕΥΑΡ κλήθηκαν, με πρωτοβουλία του προέδρου του κ. Σωτήριου Βαγιανού, να μηνύσουν ατομικώς τον κ. Γιώργο Χατζημάρκο και να αξιώσουν 30.000 ευρώ έκαστος αστική αποζημίωση! • Η πρώτη απόπειρα ναυάγησε, ακολούθησε χθες τηλεφωνική συνεδρίαση με ερώτημα ναι ή όχι και η έκβαση αναμένεται από το πρακτικό της Διαύγειας.
Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι της ανακοίνωσης της δημοτικής αρχής, διά του γραφείου Τύπου, για τη μήνυση κατά της «δημοκρατικής» και το εγχείρημα φαίνεται πως «ζήλεψε» η Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Ρόδου.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατικής», σε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της επιχείρησης τη Δευτέρα τέθηκε, εκτός ημερήσιας διάταξης, ζήτημα υποβολής μήνυσης και αγωγής αποζημίωσης κατά του περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργου Χατζημάρκου, ατομικώς από καθένα εκ των 11 μελών του οργάνου, με αξίωση 30.000 ευρώ έκαστος. Η απόπειρα δεν τελεσφόρησε και χθες επιχειρήθηκε εκ νέου, αυτή τη φορά με έκτακτη τηλεφωνική συνεδρίαση και με το ερώτημα απογυμνωμένο σε ένα ξερό ναι ή όχι.
Αν το πρώτο περιστατικό, η μήνυση κατά εφημερίδας για φωτορεαλιστική φωτογραφία σε δημοσίευμα, μπορούσε να εκληφθεί ως προσπάθεια εκφοβισμού, το δεύτερο δείχνει κάτι πολύ πιο ανησυχητικό. Δείχνει μέθοδο. Στη Ρόδο του 2026 διαμορφώνεται, μέσα σε μία μόλις εβδομάδα, ένα πολιτικό δόγμα με σαφή χαρακτηριστικά. Η εξουσία δεν απαντά, μηνύει. Δεν λογοδοτεί, αξιώνει αποζημιώσεις…
Αφορμή για την κινητοποίηση υπήρξαν οι δηλώσεις του κ. Χατζημάρκου σε πρόσφατη συνέντευξή του, στο πλαίσιο της ανοιχτής αντιπαράθεσης Περιφέρειας και ΔΕΥΑΡ για τα τιμολόγια των 3 εκατ. κυβικών μέτρων νερού και το κατασχετήριο των 7 εκατ. ευρώ. Ο περιφερειάρχης είχε δηλώσει επί λέξει:
«Σήμερα δεν είμαι μόνο ανήσυχος, δεν έχω μόνο αυτό το αίσθημα. Σήμερα έχω και το αίσθημα της ντροπής για τη ΔΕΥΑΡ. Είναι ντροπή. Και είναι ντροπή για τον τόπο, είναι ντροπή για τους Ροδίτες. Είναι μια διοίκηση η οποία παράγει ντροπή, εξάγει ντροπή με έναν τρόπο εντυπωσιακό, πραγματικά εντυπωσιακό. Είναι παρακμιακό, είναι όλο παρακμιακό. Με πλαστά τιμολόγια, με απίστευτες μεθοδεύσεις».
Στην ίδια συνέντευξη είχε χαρακτηρίσει τις νομικές ενέργειες της ΔΕΥΑΡ εις βάρος της Περιφέρειας «παρακμιακές όλες, ντροπιαστικές». Λόγος σκληρός, αναμφίβολα. Λόγος όμως πολιτικός, διατυπωμένος δημόσια από αιρετό, στο πλαίσιο μιας θεσμικής σύγκρουσης δύο δημόσιων φορέων που ήδη εκκρεμεί ενώπιον εισαγγελικών και φορολογικών αρχών. Η απάντηση που επιχειρήθηκε να δοθεί δεν ήταν πολιτική. Ήταν ταρίφα. 11 μηνύσεις, 30.000 ευρώ το μέλος, 330.000 ευρώ συνολικά, για λόγια. Έτσι αποτιμήθηκε στα διοικητήρια της ΔΕΥΑΡ ο αντίλογος.
Η συνεδρίαση της Δευτέρας και η άρνηση που δεν κάμφθηκε
Στη συνεδρίαση της Δευτέρας παρόντα στην έναρξη ήταν σύμφωνα με τις πληροφορίες της «δημοκρατικής» 8 από τα 11 μέλη του διοικητικού συμβουλίου, οι κ.κ. Σωτήριος Βαγιανός, δημοτικός σύμβουλος και πρόεδρος του Δ.Σ., Γεώργιος Παυλούς και Δημήτριος Ζανεττούλλης, αιρετά μέλη, Αγαπητός Πάλλας και Γεωργία Στεφανάρα, λαϊκά μέλη, Ελευθέριος Καρανικόλας, εκπρόσωπος των εργαζομένων της ΔΕΥΑΡ, Μιχαήλ Μπράτιτσης, εκπρόσωπος του ΤΕΕ Δωδεκανήσου και η Σαββίνα Παπαγεωργίου. Απουσίαζαν ο αντιπρόεδρος κ. Ιωάννης Μητσού και οι κ.κ. Χρυσοβαλάντης Λάμπης και Δημήτριος Τσίκκης.
Σε αυτό το σώμα τέθηκε, προεξέχοντος του κ. Βαγιανού, η πρόταση των ατομικών μηνύσεων και αγωγών. Και εκεί η επιχείρηση σκόνταψε. Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, οι αντιδράσεις μελών υπήρξαν έντονες, με ορισμένα να ξεκαθαρίζουν ότι δεν πρόκειται να σύρουν το όνομά τους σε προσωπική δικαστική περιπέτεια με τον περιφερειάρχη για μια αντιπαράθεση που δεν άνοιξαν τα ίδια. Απόφαση δεν ελήφθη και το θέμα αποσύρθηκε. Και μόνο το γεγονός ότι μέλη του ίδιου του συμβουλίου αρνήθηκαν να ακολουθήσουν, δύο μάλιστα ενημέρωσαν ότι θα απαιτηθεί σύμφωνη γνώμη του ΤΕΕ και του Εργατικού Κέντρου, λέει περισσότερα από κάθε σχόλιο για το πού τοποθετείται η πρωτοβουλία αυτή στην κλίμακα της θεσμικής σοβαρότητας.

Το τηλέφωνο ως όργανο διοίκησης
Η άρνηση όμως δεν έγινε σεβαστή. Χθες συνεκλήθη έκτακτη συνεδρίαση, τηλεφωνική αυτή τη φορά. Χωρίς φυσική παρουσία, χωρίς συζήτηση, χωρίς τη δυνατότητα να διασταυρωθούν επιχειρήματα και βλέμματα, τα μέλη κλήθηκαν να πουν ένα ναι ή ένα όχι. Και το ζητούμενο είχε εν τω μεταξύ μεταλλαχθεί. Όχι πλέον ατομικές μηνύσεις καθενός ξεχωριστά, αφού αυτές δεν περπάτησαν, αλλά μήνυση και αγωγή που θα ασκηθεί συλλογικά, ως διοικητικό συμβούλιο, κατά του κ. Χατζημάρκου. Ως αιτιολογία του κατεπείγοντος προβλήθηκε, κατά τις ίδιες πληροφορίες, και η εκπνοή προθεσμίας για πρόταση σχετική με τον βιολογικό της Αρχαγγέλου, η οποία συνεξετάστηκε στην ίδια διαδικασία.
Η μετατόπιση από τη διά ζώσης συνεδρίαση στο τηλέφωνο δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι η ίδια η ουσία. Ό,τι δεν άντεξε τον αντίλογο πρόσωπο με πρόσωπο, επιχειρήθηκε να περάσει μέσα από μια διαδικασία που εξ ορισμού τον περιορίζει. Η έκβαση της ψηφοφορίας παραμένει, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, άγνωστη. Το πρακτικό οφείλει να αναρτηθεί στη Διαύγεια και από εκεί θα φανεί όχι μόνο το αποτέλεσμα αλλά και το ποιος ψήφισε τι.
Η «δημοκρατική» θα το παρακολουθήσει και θα το δημοσιεύσει. Γιατί τα ονόματα, σε τέτοιες αποφάσεις, έχουν σημασία.
Η πολιτική διάσταση: ένα σύστημα εξουσίας που ποινικοποιεί τη διαφωνία
Εδώ ακριβώς η υπόθεση παύει να είναι υπηρεσιακό επεισόδιο και γίνεται πολιτικό ζήτημα πρώτης γραμμής. Η ΔΕΥΑΡ δεν είναι ένας οποιοσδήποτε οργανισμός. Είναι δημοτική επιχείρηση, με πρόεδρο δημοτικό σύμβουλο της πλειοψηφίας, οργανικά δεμένη με τη δημοτική αρχή. Και η δημοτική αρχή είναι εκείνη που, ελάχιστες ημέρες νωρίτερα, εγκαινίασε τον κύκλο των δικαστικών απειλών με προαναγγελία μήνυσης κατά της «δημοκρατικής» για δημοσίευμα που κατέγραψε την εικόνα εγκατάλειψης του νησιού. Το ένα γεγονός φωτίζει το άλλο. Δεν πρόκειται για δύο άσχετα περιστατικά αλλά για δύο εκδηλώσεις της ίδιας αντίληψης περί εξουσίας, μιας αντίληψης που θεωρεί την κριτική εχθρική ενέργεια και τη Δικαιοσύνη εργαλείο πειθάρχησης των ενοχλητικών.
Σήμερα ο στόχος είναι μια εφημερίδα και ένας περιφερειάρχης, δηλαδή ένα μέσο ενημέρωσης και ένας αιρετός με ισχυρή λαϊκή νομιμοποίηση, που έχουν και τα δύο τη δυνατότητα να αμυνθούν. Αύριο, αν η μέθοδος εμπεδωθεί, ο στόχος μπορεί να είναι ο πρόεδρος μιας κοινότητας που θα διαμαρτυρηθεί για τα σκουπίδια, ο επαγγελματίας που θα μιλήσει σε ένα ρεπορτάζ, ο απλός δημότης που θα γράψει μια ανάρτηση. Η ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής δεν χτυπά ποτέ μόνο τους πρώτους αποδέκτες της. Χτίζει, σιγά σιγά, ένα κλίμα όπου η σιωπή γίνεται η ασφαλέστερη επιλογή. Και μια τοπική κοινωνία που σωπαίνει από φόβο μηνύσεων είναι μια κοινωνία που έχει ήδη χάσει κάτι πολύ ακριβότερο από 330.000 ευρώ.
Υπάρχει, τέλος, και το ζήτημα των προτεραιοτήτων, που έχει τη δική του πολιτική ανάγνωση. Η ΔΕΥΑΡ βρίσκεται αντιμέτωπη με βαρύτατες αιτιάσεις για εικονικά τιμολόγια εκατομμυρίων, με ποινική έγκληση κατά παντός υπευθύνου για αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα και με κατασχετήριο που αμφισβητείται ευθέως ως προς τη νομιμότητά του. Η ύδρευση του νησιού, οι υποδομές, ο βιολογικός της Αρχαγγέλου με την προθεσμία που έτρεχε, όλα αυτά περιμένουν. Το συλλογικό όργανο της επιχείρησης όμως συνεκλήθη 2 φορές μέσα σε 2 ημέρες όχι για κανένα από αυτά ως κύριο ζήτημα, αλλά για να αποφασίσει αν θα μηνύσει έναν αιρετό για δηλώσεις του. Αυτή η ιεράρχηση δεν χρειάζεται σχολιασμό. Είναι από μόνη της η είδηση.
Το παρασκήνιο μιας σύγκρουσης που κλιμακώνεται
Η αντιπαράθεση Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και ΔΕΥΑΡ σοβεί εδώ και μήνες. Στις 2 Ιουλίου 2025 εκδόθηκε από τη ΔΕΥΑΡ ειδικός λογαριασμός ύψους 8.046.255,17 ευρώ με χρέωση 3.005.288 κυβικών μέτρων νερού, που αποδόθηκε σε πότισμα νησίδων και κόμβων του οδικού δικτύου, ενώ στις 13 Αυγούστου 2025 ακολούθησαν 4 νέα τιμολόγια συνολικού ποσού 9.468.838,05 ευρώ, τα οποία η Περιφέρεια χαρακτηρίζει αυθαίρετα και παράνομα και τα οποία απορρίφθηκαν στο σύστημα My Data. Στις 26 Μαρτίου 2026 κοινοποιήθηκε κατασχετήριο εις χείρας τρίτου μέχρι του ποσού των 7.020.284,91 ευρώ, με την Περιφέρεια να απαντά με εξώδικο προς τη ΔΟΥ Ρόδου, δήλωση τρίτου και ποινική έγκληση, με κοινοποίηση στην εισαγγελική αρχή και στη διοίκηση της ΑΑΔΕ.
Σε αυτό το φόντο ήρθαν οι δηλώσεις Χατζημάρκου περί «παρακμιακής διοίκησης που παράγει ντροπή και την εξάγει» και, ως απάντηση, όχι στοιχεία και επιχειρήματα αλλά η επιχείρηση των μηνύσεων. Η συνέχεια αναμένεται στη Διαύγεια. Εκεί θα φανεί αν στο διοικητικό συμβούλιο της ΔΕΥΑΡ επικράτησε τελικά η γραμμή της δικομανίας ή οι φωνές της σύνεσης που ακούστηκαν, καθαρά και δυνατά, στη συνεδρίαση της Δευτέρας.
Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add Dimokratiki.gr on Google ↗ Ακολουθήστε μας στο Google News ★ ↗Στο Google News πατήστε ★ Ακολουθήστε


.gif)














