ΔΕΥΑΡ κατά Χατζημάρκου: Η ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής στη Ρόδο απέκτησε πρακτικό και ΑΔΑ

• Αναρ­τή­θηκε χθες στη Διαύ­γεια η υπ’ αριθμόν 475/2026 απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ, με την οποία εγκρί­νε­ται η άσκηση αγωγής κατά του περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργου Χατζη­μάρ­κου για τις δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις του σχετικά με τα τιμο­λό­για και το κατα­σχε­τή­ριο της επι­χεί­ρη­σης. Στην αγωγή μετέ­χουν ατο­μι­κώς 8 μέλη του συμ­βου­λίου, με μονα­δική φωνή δια­φω­νίας τον εκπρό­σωπο των εργα­ζο­μέ­νων κ. Ελευ­θέ­ριο Καρα­νι­κόλα, ο οποίος κατα­ψή­φισε

Η ανάρ­τηση του πρα­κτι­κού του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ στη Διαύ­γεια, με ΑΔΑ ΨΜΜ6ΟΛ3Δ-ΡΑΙ, ήρθε χθες να επι­βε­βαιώ­σει επι­σή­μως αυτό που η «δημο­κρα­τική» είχε απο­κα­λύ­ψει έγκαιρα, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της: ότι η διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ, αντί να απα­ντή­σει με στοι­χεία και επι­χει­ρή­ματα στη σκληρή μεν, πολι­τική δε κριτική του περι­φε­ρειάρχη, επέλεξε τον δρόμο των δικα­στη­ρίων.

Ο αιρετός της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, ο άνθρω­πος που έθεσε δημόσια το ζήτημα των τιμο­λο­γίων εκα­τομ­μυ­ρίων και του κατα­σχε­τη­ρίου των 7 εκατ. ευρώ, σύρεται πλέον στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου επειδή μίλησε.

Στη Ρόδο του 2026 η απά­ντηση στον πολι­τικό λόγο δεν είναι πολι­τι­κός αντί­λο­γος. Είναι δικό­γραφο.

Το τηλέ­φωνο ως όργανο διοί­κη­σης και η ψηφο­φο­ρία που έγινε ονο­μα­στική

Το πρα­κτικό με αριθμό 26/14-07-2026 απο­τυ­πώ­νει με ενάρ­γεια τον τρόπο με τον οποίο ελήφθη η απόφαση. Πρό­κει­ται για έκτακτη διά περι­φο­ράς συνε­δρί­αση, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις 14 Ιουλίου 2026, ημέρα Τρίτη και ώρα 13:00, ύστερα από πρό­σκληση του προ­έ­δρου του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου κ. Σωτη­ρίου Βαγια­νού και ημε­ρο­μη­νία της ίδιας ημέρας. Ως αιτιο­λο­γία του κατε­πεί­γο­ντος προ­βλή­θηκε η τήρηση δικο­νο­μι­κών προ­θε­σμιών και ο χρο­νι­σμός της υπο­χρε­ω­τι­κής δια­με­σο­λά­βη­σης. Χωρίς φυσική παρου­σία, χωρίς αντι­πα­ρά­θεση επι­χει­ρη­μά­των πρόσωπο με πρόσωπο, με ένα ξερό ναι ή όχι, μία μόλις ημέρα μετά τη συνε­δρί­αση της Δευ­τέ­ρας όπου η αρχική πρόταση των ατο­μι­κών μηνύ­σεων σκό­νταψε στις αντι­δρά­σεις μελών.

Παρόντα στην έναρξη της τηλε­φω­νι­κής δια­δι­κα­σίας κατα­γρά­φο­νται 9 από τα 11 μέλη: ο πρό­ε­δρος κ. Σωτή­ριος Βαγια­νός, δημο­τι­κός σύμ­βου­λος, ο αντι­πρό­ε­δρος κ. Ιωάννης Μητσού, τα αιρετά μέλη κ.κ. Σαββίνα Παπα­γε­ωρ­γίου, Γεώρ­γιος Παυλούς, Χρυ­σο­βα­λά­ντης Λάμπης, Δημή­τριος Τσίκκης και Δημή­τριος Ζανετ­τούλ­λης, το λαϊκό μέλος κ. Αγα­πη­τός Πάλλας και ο εκπρό­σω­πος των εργα­ζο­μέ­νων της ΔΕΥΑΡ κ. Ελευ­θέ­ριος Καρα­νι­κό­λας. Απόντες η κ. Γεωργία Στε­φα­νάρα, λαϊκό μέλος, και ο κ. Μιχαήλ Μπρά­τι­τσης, εκπρό­σω­πος του ΤΕΕ Δωδε­κα­νή­σου, δηλαδή 2 από τα πρόσωπα που, όπως είχε γραφτεί, είχαν συν­δε­θεί με τις επι­φυ­λά­ξεις της πρώτης συνε­δρί­α­σης και με την ανάγκη σύμ­φω­νης γνώμης των φορέων που εκπρο­σω­πού­νται στο όργανο.

Στην ονο­μα­στική ψηφο­φο­ρία υπέρ τάχθη­καν οι κ.κ. Σωτή­ριος Βαγια­νός του Μιχαήλ, Ιωάννης Μητσού, Σαββίνα Παπα­γε­ωρ­γίου, Γεώρ­γιος Παυλούς του Νικο­λάου, Χρυ­σο­βα­λά­ντης Λάμπης, Δημή­τριος Τσίκκης του Νικο­λάου, Δημή­τριος Ζανετ­τούλ­λης και Αγα­πη­τός Πάλλας του Δημη­τρίου. Κατά ψήφισε μόνος ο κ. Ελευ­θέ­ριος Καρα­νι­κό­λας, ο εκπρό­σω­πος των εργα­ζο­μέ­νων, η μονα­δική φωνή μέσα στο όργανο που αρνή­θηκε να συνυ­πο­γρά­ψει τη μετα­τροπή μιας θεσμι­κής αντι­πα­ρά­θε­σης σε προ­σω­πική δικα­στική δίωξη αιρετού.

Τι προ­βλέ­πει ανα­λυ­τικά η απόφαση 475/2026

Σύμφωνα με το αναρ­τη­θέν από­σπα­σμα, ο ανα­πλη­ρω­τής γενικός διευ­θυ­ντής κ. Κ. Παπα­μι­χαήλ έθεσε υπόψη του σώματος το υπ’ αριθμόν πρω­το­κόλ­λου 9303/2026 έγγραφο του προ­έ­δρου κ. Βαγια­νού, με εισή­γηση για την έγκριση άσκησης αγωγής της ΔΕΥΑΡ και μελών του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου κατά του κ. Γεωρ­γίου Χατζη­μάρ­κου του Αντω­νίου, ατο­μι­κώς, ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου κατά την τακτική δια­δι­κα­σία, για προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τας, της τιμής και της υπό­λη­ψης της επι­χεί­ρη­σης και των μελών της διοί­κη­σής της.

Κατά την εισή­γηση, ο περι­φε­ρειάρ­χης φέρεται να προέβη από τον Μάιο του 2025 και εξής σε επα­νει­λημ­μέ­νες δημό­σιες τοπο­θε­τή­σεις, σε μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης και συνε­ντεύ­ξεις, οι οποίες κατά την επι­χεί­ρηση προ­σβάλ­λουν την τιμή και την υπόληψή της, απο­δί­δο­ντας μεταξύ άλλων αξιό­ποι­νες πράξεις και χρη­σι­μο­ποιώ­ντας εξυ­βρι­στι­κούς χαρα­κτη­ρι­σμούς. Επι­κα­λεί­ται επίσης η εισή­γηση την από 14 Απρι­λίου 2026 επι­δο­θείσα εξώδικη δήλωση πρό­σκλη­σης ανά­κλη­σης, που είχε εγκρι­θεί με την υπ’ αριθμόν 210/08-04-2026 απόφαση του συμ­βου­λίου, και τη μη συμ­μόρ­φωση του περι­φε­ρειάρχη προς αυτήν.

Με την αγωγή ζητεί­ται η ανά­κληση του συνόλου των χαρα­κτη­ρι­ζό­με­νων ως ψευδών και δυσφη­μι­στι­κών ισχυ­ρι­σμών, η υπο­χρέ­ωση του ενα­γο­μέ­νου να απόσχει από κάθε μελ­λο­ντική προ­σβολή με απειλή κατα­βο­λής 5.000 ευρώ σε καθέναν από τους ενά­γο­ντες για κάθε νέα προ­σβολή, η δημο­σί­ευση της δικα­στι­κής από­φα­σης με δαπάνες του ενα­γο­μέ­νου και χρη­μα­τική ικα­νο­ποί­ηση λόγω ηθικής βλάβης. Με απλά λόγια, ζητεί­ται από τη Δικαιο­σύνη όχι μόνο να τιμω­ρή­σει τον λόγο που ήδη εκφέρ­θηκε, αλλά και να βάλει ταρίφα στον μελ­λο­ντικό: 5.000 ευρώ η κάθε επόμενη «προ­σβολή», ήτοι, ενδε­χο­μέ­νως, η κάθε επόμενη δήλωση.

Η απόφαση παρέχει εντολή και πλη­ρε­ξου­σιό­τητα στη δικη­γόρο κ. Καλ­λιρ­ρόη Νικο­λι­δάκη του Απο­στό­λου, για τη σύνταξη, κατά­θεση και υπο­στή­ριξη της αγωγής, καθώς και για τη διε­νέρ­γεια της υπο­χρε­ω­τι­κής αρχικής συνε­δρίας δια­με­σο­λά­βη­σης. Εγκρί­νει επίσης τη δαπάνη για το δικα­στικό ένσημο, το ύψος της οποίας εμφα­νί­ζε­ται κενό στο αναρ­τη­θέν κείμενο, με τη διευ­κρί­νιση ότι αυτή καλύ­πτει απο­κλει­στι­κώς το μέρος που ανα­λο­γεί στην επι­χεί­ρηση, ενώ οι ατο­μι­κές αξιώ­σεις των μελών ασκού­νται με ίδια δικα­στική πλη­ρε­ξου­σιό­τητα εκάστου. Κατα­χω­ρί­ζο­νται τέλος οι δηλώ­σεις ιδιαι­τέ­ρου συμ­φέ­ρο­ντος των 8 μετε­χό­ντων μελών, καθώς και η δέσμευσή τους ότι κάθε ποσό που τυχόν επι­δι­κα­στεί τελε­σι­δί­κως ατο­μι­κώς υπέρ αυτών θα δια­τε­θεί εξ ολο­κλή­ρου σε ευαγή και κοι­νω­φελή ιδρύ­ματα της Ρόδου.

Η τελευ­ταία αυτή δέσμευση προ­βάλ­λε­ται στην εισή­γηση ως από­δειξη ότι το εγχεί­ρημα δεν απο­βλέ­πει σε προ­σω­πικό όφελος.

Η ποι­νι­κο­ποί­ηση της πολι­τι­κής ζωής ως μέθοδος δια­κυ­βέρ­νη­σης

Εδώ ακριβώς η υπόθεση παύει να είναι υπη­ρε­σιακό επει­σό­διο και ανα­δει­κνύ­ε­ται σε πολι­τικό ζήτημα πρώτης γραμμής. Ο κ. Χατζη­μάρ­κος δεν σχο­λί­ασε την ιδιω­τική ζωή κανενός. Μίλησε, με λόγο αναμ­φί­βολα σκληρό, για τη δια­χεί­ριση μιας δημο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης που βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με βαρύ­τα­τες αιτιά­σεις για τιμο­λό­για εκα­τομ­μυ­ρίων, με ποινική έγκληση για αδι­κή­ματα κακουρ­γη­μα­τι­κού χαρα­κτήρα και με κατα­σχε­τή­ριο του οποίου η νομι­μό­τητα αμφι­σβη­τεί­ται ευθέως. Μίλησε ως αιρετός με ισχυρή λαϊκή νομι­μο­ποί­ηση, στο πλαίσιο μιας αντι­πα­ρά­θε­σης δύο δημό­σιων φορέων που ήδη εκκρε­μεί ενώπιον εισαγ­γε­λι­κών και φορο­λο­γι­κών αρχών.

Ο πολι­τι­κός λόγος αιρετού για τη δια­χεί­ριση δημο­σίου χρή­μα­τος βρί­σκε­ται στον σκληρό πυρήνα της ελευ­θε­ρίας της έκφρα­σης σε κάθε δημο­κρα­τία. Και η απά­ντηση σε αυτόν, αν υπάρχει, δίνεται με στοι­χεία, με απο­λο­γι­σμό, με πολι­τική αντι­πα­ρά­θεση. Όχι με αγωγές.

Η διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ επέλεξε τον άλλο δρόμο. Και δεν τον επέλεξε μόνη της, ούτε στο κενό. Υπάρχει και το ζήτημα των προ­τε­ραιο­τή­των, που έχει τη δική του ανά­γνωση. Το συλ­λο­γικό όργανο της επι­χεί­ρη­σης συνε­κλήθη 2 φορές μέσα σε 2 ημέρες όχι για την ύδρευση του νησιού, όχι για τις υπο­δο­μές, όχι για τις εκκρε­μό­τη­τες που τρέχουν, αλλά με κύριο δια­κύ­βευμα το αν θα κινηθεί δικα­στικά κατά ενός αιρετού για δηλώ­σεις του. Αυτή η ιεράρ­χηση δεν χρειά­ζε­ται σχο­λια­σμό. Είναι από μόνη της η είδηση.

Το παρα­σκή­νιο μιας σύγκρου­σης που κλι­μα­κώ­νε­ται

Η αντι­πα­ρά­θεση Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και ΔΕΥΑΡ σοβεί εδώ και μήνες και έχει στο επί­κε­ντρό της την τιμο­λό­γηση και τη δια­χεί­ριση του νερού του φράγ­μα­τος Γαδουρά, στο πλαίσιο της από 6 Ιουνίου 2022 Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης μεταξύ Περι­φέ­ρειας, Δήμου Ρόδου και ΔΕΥΑΡ.

Στις 2 Ιουλίου 2025 η επι­χεί­ρηση εξέδωσε ειδικό λογα­ρια­σμό ύψους 8.046.255,17 ευρώ με χρέωση 3.005.288 κυβικών μέτρων νερού, που απο­δό­θηκε σε πότισμα νησίδων και κόμβων του οδικού δικτύου, ενώ στις 13 Αυγού­στου 2025 ακο­λού­θη­σαν 4 νέα τιμο­λό­για συνο­λι­κού ποσού 9.468.838,05 ευρώ, τα οποία η Περι­φέ­ρεια χαρα­κτη­ρί­ζει αυθαί­ρετα και παρά­νομα και τα οποία απορ­ρί­φθη­καν στο σύστημα My Data. Στις 26 Μαρτίου 2026 κοι­νο­ποι­ή­θηκε κατα­σχε­τή­ριο εις χείρας τρίτου μέχρι του ποσού των 7.020.284,91 ευρώ, με την Περι­φέ­ρεια να απαντά με εξώδικο προς τη ΔΟΥ Ρόδου, δήλωση τρίτου και ποινική έγκληση, με κοι­νο­ποί­ηση στην εισαγ­γε­λική αρχή και στη διοί­κηση της ΑΑΔΕ.

Σε αυτό το φόντο ήρθαν οι δηλώ­σεις του κ. Χατζη­μάρ­κου σε πρό­σφατη συνέ­ντευξή του, όπου έκανε λόγο για διοί­κηση «που παράγει ντροπή και την εξάγει με τρόπο εντυ­πω­σιακό» και χαρα­κτή­ρισε τις νομικές ενέρ­γειες της ΔΕΥΑΡ εις βάρος της Περι­φέ­ρειας «παρακ­μια­κές και ντρο­πια­στι­κές». Λόγος σκληρός, αναμ­φί­βολα. Λόγος όμως πολι­τι­κός, δια­τυ­πω­μέ­νος δημόσια από αιρετό για δημόσια υπόθεση. Η απά­ντηση που δόθηκε δεν ήταν πολι­τική. Ήταν η απόφαση 475/2026. Και πλέον, με το πρα­κτικό αναρ­τη­μένο και τα ονόματα κατα­γε­γραμ­μένα, ο καθένας στη Ρόδο γνω­ρί­ζει ποιοι επέ­λε­ξαν να απα­ντή­σουν στον λόγο με δικό­γραφο και ποιος ήταν ο μόνος που είπε όχι.