Δικαστήριο επιβάλλει απομάκρυνση και απαγόρευση επικοινωνίας μετά από καταιγισμό απειλών και υβριστικών μηνυμάτων

• Η προ­σω­ρινή διαταγή του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου θέτει όριο 100 μέτρων και απειλή ποινής 1.000 ευρώ και 3 μηνών κρά­τη­σης για κάθε παρά­βαση 

Υπόθεση που ανα­δει­κνύ­ε­ται στο Πρω­το­δι­κείο Ρόδου περι­γρά­φει ένα κλι­μα­κού­μενο μοτίβο επί­μο­νης παρε­νό­χλη­σης και απειλών σε βάρος μιας 54χρονης Ελλη­νί­δας, το οποίο σύμφωνα με το δικό­γραφο οδήγησε σε διαρκή φόβο και ανα­σφά­λεια.

Το Δικα­στή­ριο προ­χώ­ρησε στην έκδοση προ­σω­ρι­νής δια­τα­γής, επι­βάλ­λο­ντας άμεσους περιο­ρι­σμούς στον καθ’ ου, περίπου 70 ετών.

Η δια­κρί­βωση των ορίων ανάμεσα στη φιλική οικειό­τητα και στην παρα­βί­αση της προ­σω­πι­κό­τη­τας βρί­σκε­ται στην καρδιά αυτής της υπό­θε­σης. Η 54χρονη, με πολυετή υπη­ρε­σία σε δημο­τική επι­χεί­ρηση της Ρόδου, περι­γρά­φει μια γνω­ρι­μία που ξεκί­νησε το 2005 ως συνα­δελ­φική και εξε­λί­χθηκε σε στενό κύκλο παρέας, πριν μετα­τρα­πεί τα τελευ­ταία χρόνια σε μια εμπει­ρία που η ίδια χαρα­κτη­ρί­ζει ως ασφυ­κτική και επι­κίν­δυνη.

Το δικό­γραφο απο­τυ­πώ­νει λεπτο­με­ρώς υβρι­στικά μηνύ­ματα, απειλές κατά της ζωής της και επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες κλήσεις.

Το χρονικό μιας γνω­ρι­μίας  που εκτρο­χιά­στηκε

Σύμφωνα με την αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων, η γνω­ρι­μία μεταξύ των δύο προ­σώ­πων χρο­νο­λο­γεί­ται από την κοινή τους εργασία. Η σχέση περι­γρά­φε­ται ως στενή φιλική με συχνές κοι­νω­νι­κές επαφές και παρου­σία σε οικο­γε­νεια­κές περι­στά­σεις.

Η 54χρονη κάνει λόγο για μια βαθιά οικειό­τητα που την οδήγησε να ενη­με­ρώ­νει τον περίπου 70χρονο για τις κινή­σεις της και για θέματα καθη­με­ρι­νό­τη­τας.

Σημείο καμπής θεω­ρεί­ται η επιμονή του ίδιου να διεκ­δι­κή­σει προ­σω­πική σχέση και η μετέ­πειτα κλι­μά­κωση σε ελέγ­χου­σες συμπε­ρι­φο­ρές, όπως αλλε­πάλ­λη­λες κλήσεις και παρεμ­βά­σεις στον προ­σω­πικό της χρόνο.

Η κλι­μά­κωση με απειλές και χυδαίες ανα­φο­ρές

Το δικό­γραφο παρα­θέ­τει συγκε­κρι­μένα μηνύ­ματα και φρα­σε­ο­λο­γία που εκφεύ­γουν κάθε όριο ευπρέ­πειας. Κατα­γρά­φο­νται υβρι­στι­κοί χαρα­κτη­ρι­σμοί και ρητές απειλές για πρό­κληση βλάβης. Ενδει­κτικά ανα­φέ­ρο­νται μηνύ­ματα στις 14-01-2025, 16-01-2025 και 17-01-2025 με δια­τυ­πώ­σεις που περι­γρά­φο­νται ως απει­λη­τι­κές και προ­σβλη­τι­κές, καθώς και νεότερα στις 30-01-2025 και 31-01-2025. Στις 09-02-2025 και 10-02-2025 σύμφωνα με την αίτηση σημειώ­θη­καν τηλε­φω­νι­κές ανα­φο­ρές περί δήθεν πλη­ρω­μής τρίτων με σκοπό τη φυσική εξό­ντωση, στοι­χείο που η 54χρονη επι­κα­λεί­ται ως κομβικό για την ένταση του φόβου της.

Η αίτηση παρα­θέ­τει ανα­λυ­τικά τον όγκο των ανα­πά­ντη­των κλήσεων σε στενό χρονικό ορί­ζο­ντα. Ανα­φέ­ρο­νται 26 ανα­πά­ντη­τες κλήσεις σε μία μόνο ημέρα, με επι­πλέον συστά­δες κλήσεων τις επό­με­νες ημέρες, γεγονός που ενι­σχύει το αφήγημα της επί­μο­νης και παρε­νο­χλη­τι­κής συμπε­ρι­φο­ράς. Οι ημε­ρο­μη­νίες και οι ώρες κατα­γρά­φο­νται με ακρί­βεια, προσ­δί­δο­ντας τεκ­μη­ρί­ωση στο αίτημα.

Η προ­σφυγή στη  Δικαιο­σύνη και  ο ρόλος της προ­σω­ρι­νής προ­στα­σίας

Η 54χρονη προ­σέ­φυγε στη δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων επι­κα­λού­μενη προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τας, με αναφορά στις σχε­τι­κές δια­τά­ξεις του Αστικού Κώδικα και στην ανάγκη άμεσης θωρά­κι­σης έναντι επα­νά­λη­ψης της συμπε­ρι­φο­ράς. Στο δικό­γραφο αιτεί­ται απα­γό­ρευση κάθε επαφής και προ­σέγ­γι­σης σε ακτίνα 100 μέτρων, καθώς και απειλή χρη­μα­τι­κής ποινής και προ­σω­πι­κής κρά­τη­σης για κάθε παρά­βαση.

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, δικά­ζο­ντας αντι­μω­λία, έκανε δεκτό το αίτημα για προ­σω­ρινή διαταγή. Απα­γό­ρευσε στον καθ’ ου να εξυ­βρί­ζει και να απειλεί την αιτούσα, να την πλη­σιά­ζει σε από­σταση μικρό­τερη των 100 μέτρων και να επι­κοι­νω­νεί μαζί της με οποιον­δή­ποτε τρόπο. Η διαταγή επε­κτεί­νε­ται ρητά τόσο σε διά ζώσης συμπε­ρι­φο­ρές όσο και σε ηλε­κτρο­νική επι­κοι­νω­νία ή ανα­φο­ρές ενώπιον τρίτων. Για κάθε παρά­βαση απει­λή­θηκε χρη­μα­τική ποινή 1.000 ευρώ και προ­σω­πική κράτηση 3 μηνών μέχρι τη συζή­τηση της αίτησης.

Το απο­τύ­πωμα στην καθη­με­ρι­νό­τητα και  τα όρια της ανοχής

Το κείμενο της αίτησης κατα­γρά­φει τις επι­πτώ­σεις στην ψυχική υγεία και στη δυνα­τό­τητα ελεύ­θε­ρης κίνησης της 54χρονης, η οποία δηλώνει ότι απο­φεύ­γει ακόμη και στοι­χειώ­δεις μετα­κι­νή­σεις από φόβο. Η περι­γραφή της καθη­με­ρι­νό­τη­τας ως κόλασης απο­τε­λεί την πιο χαρα­κτη­ρι­στική εικόνα του πώς η συνε­χι­ζό­μενη παρε­νό­χληση δια­βρώ­νει την αίσθηση ασφά­λειας ενός ανθρώ­που.

Το δικα­στή­ριο, αξιο­λο­γώ­ντας τα στοι­χεία, έκρινε ότι υπάρχει επεί­γουσα περί­πτωση και επι­κεί­με­νος κίν­δυ­νος που δικαιο­λο­γούν την άμεση παρέμ­βαση.

Η συγκε­κρι­μένη υπόθεση ανα­δει­κνύει με καθαρό τρόπο πώς η επίμονη παρε­νό­χληση και οι επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες απειλές μπορούν να μετα­τρέ­ψουν την καθη­με­ρι­νό­τητα ενός ανθρώ­που σε αδιά­κοπη αγωνία.

Η άμεση αντα­πό­κριση με προ­σω­ρινή διαταγή, η θέσπιση απο­στά­σεων ασφα­λείας και η απειλή χρη­μα­τι­κής ποινής και κρά­τη­σης λει­τουρ­γούν ως ανάχωμα μέχρι τη συζή­τηση της κύριας αίτησης.

Την υπόθεση χει­ρί­ζε­ται ο δικη­γό­ρος κ. Μηνάς Ι. Τσέρκης, επι­κε­φα­λής της Δικη­γο­ρι­κής Εται­ρίας Μηνά Ι. Τσέρκη και Συνερ­γα­τών, συν­θέ­τουν μια πλήρη εικόνα που επι­τρέ­πει στη Δικαιο­σύνη να ενερ­γο­ποι­ή­σει γρήγορα τα εργα­λεία προ­στα­σίας της προ­σω­πι­κό­τη­τας.